Αυτή είναι η πρόταση που δεν δέχθηκε η Ελλάδα στο Eurogroup

Δεσμεύ­σεις για δυσθε­ώ­ρητα πλε­ο­νά­σματα -3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και 2,2% από το 2023 έως το 2060- προ­έ­βλεπε το προ­σχέ­διο της ανα­κοί­νω­σης του Eurogroup της 22ας Μαΐου, που απορ­ρί­φθηκε από την ελλη­νική κυβέρ­νηση.

Θα πρέπει να σημειω­θεί ότι δεν υπάρχει αναφορά στην πιθα­νό­τητα ένταξης στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης (QE) της ΕΚΤ, ενώ επα­να­λαμ­βά­νε­ται με απόλυτη σαφή­νεια ότι τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα για την ελά­φρυνση του χρέους δεν θα επι­φέ­ρουν κόστος για τα υπό­λοιπα κράτη-μέλη της Ευρω­ζώ­νης.

Ακόμη τονί­ζε­ται ότι θα ληφθούν στο τέλος του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος «υπό την προ­ϋ­πό­θεση της επι­τυ­χούς υλο­ποί­η­σης και στον βαθμό που κριθεί απα­ραί­τητο να ληφθούν».

Στο προ­σχέ­διο της ανα­κοί­νω­σης κατα­γρά­φο­νται αρκετές λεπτο­μέ­ρειες για την ελά­φρυνση του χρέους, όπως:

– οι Ακα­θά­ρι­στες Χρη­μα­το­δο­τι­κές Ανάγκες (GNF) θα πρέπει να παρα­μεί­νουν χαμη­λό­τερα από το 15% του ΑΕΠ,

– την πιθα­νό­τητα κατάρ­γη­σης του πέναλτι για την επα­να­γορά ομο­λό­γων του 2012,

– την επι­στροφή των κερδών από SMP και ANFA,

– πιθανή παρά­ταση του χρόνου απο­πλη­ρω­μής ορι­σμέ­νων δανείων (κυρίως του EFSF) για ένα διά­στημα από 0 έως 15 ετών, με τον αριθμό «μηδέν» να είναι σβη­σμέ­νος, καθώς όπως έγινε αργό­τερα γνωστό ο «καυγάς» ήταν για το εάν θα είναι «0» ή «1».

Ιδιαί­τερη εντύ­πωση προ­κα­λούν και ορι­σμένα σημεία του προ­σχε­δίου τα οποία δεν έκανε απο­δε­κτά ο Π. Τόμσεν, ο οποίος προ­σθέ­τει τη δική του εκδοχή που λέει τα ακό­λουθα:

«Το ΔΝΤ θα προ­τεί­νει σύντομα στο διοι­κη­τικό του συμ­βού­λιο την έναρξη, επί της αρχής, ενός προ­λη­πτι­κού προ­γράμ­μα­τος 14 μηνών, με την κωδική ονο­μα­σία «Stand By Arrangement»».

Αυτό σημαί­νει ότι οι εκτα­μιεύ­σεις θα μπορούν να γίνο­νται μόνο όταν το ΔΝΤ θα λάβει ικα­νο­ποι­η­τι­κές δια­σφα­λί­σεις από το Eurogroup για τη λήψη μέτρων που εξα­σφα­λί­ζουν τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους και εφόσον η Ελλάδα συνε­χί­ζει να εφαρ­μό­ζει το πρό­γραμμα.

Δείτε το έγγραφο: