Αιχμές Γιάννη Παππά για Άκη Σκέρτσο: “Εκτιμούμε τους τεχνοκράτες για τη συνεισφορά τους αλλά υπάρχουν φορές που κάνουν πολιτικές τοποθετήσεις και προκαλούν προβλήματα”

Τις δικές του αιχμές άφησε ο βου­λευ­τής της ΝΔ, Γιάννης Παππάς, κατά την εισή­γησή του στην ΚΟ του κόμ­μα­τος για τον υπουργό Επι­κρα­τείας, Γιάννη Σκέρτσο, ανα­φο­ρικά με την κόντρα για το επι­τε­λικό κράτος. «Στη Νέα Δημο­κρα­τία είμαστε μία οικο­γέ­νεια. Τις δια­φω­νίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών. Εσείς το είπατε κι αυτό κύριε πρόεδρε στο τελευ­ταίο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο. Δεν θα κρυφτώ. Όλοι μιλούν και εμείς οι ίδιοι ακόμα για το επι­τε­λικό κράτος. Το επι­τε­λικό κράτος υπήρξε μια σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση. Έβαλε συντο­νι­σμό, πει­θαρ­χία, ταχύ­τητα και κεντρική παρα­κο­λού­θηση σε ένα κράτος που για χρόνια λει­τουρ­γούσε απο­σπα­σμα­τικά» υπο­γράμ­μισε ο κ.Παππάς.

Parapolitika Newsroom

«Καμία μεταρ­ρύθ­μιση δεν πρέπει να μένει στάσιμη. Η πρότασή μου είναι συγκε­κρι­μένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκεί­ται κριτική στο επι­τε­λικό κράτος και να τα ενσω­μα­τώ­σουμε ένα προς ένα ως μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη νέα φάση λει­τουρ­γίας του» πρό­σθεσε. «Η πρότασή μου είναι συγκε­κρι­μένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκεί­ται κριτική στο επι­τε­λικό κράτος και να τα ενσω­μα­τώ­σουμε ένα προς ένα ως μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη νέα φάση λει­τουρ­γίας του. Να κάνουμε την κριτική εργα­λείο βελ­τί­ω­σης» συμπλή­ρωσε.

«Εκτι­μούμε τους τεχνο­κρά­τες για τη συνει­σφορά τους αλλά υπάρ­χουν φορές που κάνουν πολι­τι­κές τοπο­θε­τή­σεις και προ­κα­λούν προ­βλή­ματα» τόνισε σε άλλο σημείο ο κ.Παππάς.

Γιάννης Παππάς: Ολό­κληρη η εισή­γησή του

«Κύριε πρόεδρε,

κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

«Ό,τι δεν αλλάζει φθίνει» είπατε τη Δευτέρα κύριε πρόεδρε μιλώ­ντας στην εκδή­λωση για τα 100 χρόνια του Κολ­λε­γίου και η φράση αυτή ήταν η έμπνευση για τη σημε­ρινή μου παρέμ­βαση.

Θέλω να τοπο­θε­τηθώ με θεσμική ευθύνη, με στήριξη στην κυβέρ­νηση αλλά και με την ειλι­κρί­νεια που οφεί­λουμε μέσα στην Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Στη Νέα Δημο­κρα­τία είμαστε μία οικο­γέ­νεια. Τις δια­φω­νίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών. Εσείς το είπατε κι αυτό κύριε πρόεδρε στο τελευ­ταίο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο.

Δεν θα κρυφτώ. Όλοι μιλούν και εμείς οι ίδιοι ακόμα για το επι­τε­λικό κράτος.

Το επι­τε­λικό κράτος υπήρξε μια σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση. Έβαλε συντο­νι­σμό, πει­θαρ­χία, ταχύ­τητα και κεντρική παρα­κο­λού­θηση σε ένα κράτος που για χρόνια λει­τουρ­γούσε απο­σπα­σμα­τικά.

Το στη­ρί­ξαμε, το υπε­ρα­σπι­στή­καμε και ανα­γνω­ρί­ζουμε τη συμβολή του σε κρί­σι­μες περιό­δους.

Ακριβώς επειδή το στη­ρί­ζουμε, έχουμε ευθύνη να το εξε­λί­ξουμε.

Καμία μεταρ­ρύθ­μιση δεν πρέπει να μένει στάσιμη.

Η πρότασή μου είναι συγκε­κρι­μένη. Να πάρουμε τα πεδία στα οποία ασκεί­ται κριτική στο επι­τε­λικό κράτος και να τα ενσω­μα­τώ­σουμε ένα προς ένα ως μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη νέα φάση λει­τουρ­γίας του.

Να κάνουμε την κριτική εργα­λείο βελ­τί­ω­σης.

1ο Υπερ­συ­γκέ­ντρωση απο­φά­σεων.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι καθαρός χάρτης ευθύνης. Για κάθε μεγάλη κυβερ­νη­τική πολι­τική πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ποιος ειση­γεί­ται, ποιος απο­φα­σί­ζει, ποιος εφαρ­μό­ζει, ποιος παρα­κο­λου­θεί και ποιος λογο­δο­τεί. Η ευθύνη δεν γίνεται να δια­χέ­ε­ται. Πρέπει να έχει θεσμική δια­δρομή και ορατό απο­λο­γι­σμό.

2ο Έλλειμμα λογο­δο­σίας του κεντρι­κού συντο­νι­σμού.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι ετήσιος απο­λο­γι­σμός του επι­τε­λι­κού κράτους στην Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα. Να γνω­ρί­ζουμε τι προ­χώ­ρησε, τι καθυ­στέ­ρησε, τι απέτυχε, τι διορ­θώ­θηκε και τι χρειά­ζε­ται αλλαγή. Η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα δεν πρέπει να ενη­με­ρώ­νε­ται μόνο όταν χρειά­ζε­ται πολι­τική στήριξη. Πρέπει να συμ­με­τέ­χει και στην αξιο­λό­γηση της κυβερ­νη­τι­κής λει­τουρ­γίας.

3ο Υπο­βάθ­μιση του ρόλου των βου­λευ­τών.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι θεσμική συμ­με­τοχή της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας πριν από κρί­σι­μες απο­φά­σεις. Οι βου­λευ­τές δεν είναι απλοί απο­δέ­κτες επι­λο­γών που λαμ­βά­νο­νται αλλού. Είναι οι εκλεγ­μέ­νοι εκπρό­σω­ποι της κοι­νω­νίας. Ακούν πρώτοι την πίεση, την αγωνία, την αδικία και την αστοχία της εφαρ­μο­γής.

4ο Αθη­νο­κε­ντρι­κός σχε­δια­σμός.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι υπο­χρε­ω­τική περι­φε­ρειακή αξιο­λό­γηση κάθε μεγάλης πολι­τι­κής. Μιλώ ως βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου. Η Ρόδος, η Κως, η Κάλυ­μνος, η Κάρ­πα­θος, η Λέρος, η Πάτμος, το Καστελ­λό­ριζο έχουν ανάγκες που δεν απο­τυ­πώ­νο­νται πάντα σε έναν ορι­ζό­ντιο σχε­δια­σμό. Η νησιω­τι­κό­τητα σημαί­νει ακτο­πλοΐα, υγεία, σχολεία, υπη­ρε­σίες, κόστος μετα­κί­νη­σης, του­ρι­στική πίεση και εθνική παρου­σία. Αν μια πολι­τική δεν μετρά την επί­πτωση στα νησιά, σχε­διά­ζε­ται ελλιπώς.

Και εδώ, κύριε πρόεδρε, επι­τρέψτε μου να αναφέρω ορι­σμέ­νες χαρα­κτη­ρι­στι­κές αστο­χίες που βιώ­νουμε στα Δωδε­κά­νησα:

* Καθυ­στε­ρή­σεις στις εκμι­σθώ­σεις παρα­λιών από την ΕΤΑΔ μέσα στην του­ρι­στική περίοδο.

* Υπερ­βο­λι­κές χρε­ώ­σεις χωρίς ουσια­στική αντα­πο­δο­τι­κό­τητα προς τις τοπικές κοι­νω­νίες.

* Απο­φά­σεις για δημόσια ακίνητα και αιγια­λούς χωρίς επαρκή δια­βού­λευση με την αυτο­διοί­κηση.

* Καθυ­στέ­ρηση στην υλο­ποί­ηση του νέου νοσο­κο­μείου της Κω, παρά τις κυβερ­νη­τι­κές δεσμεύ­σεις από το 2022.

* Γρα­φειο­κρα­τι­κές εμπλο­κές που καθυ­στε­ρούν κρί­σι­μες νησιω­τι­κές υπο­δο­μές.

* Δυσκαμ­ψία στον του­ρι­στικό και χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό που δεν λαμ­βά­νει υπόψη τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών.

* Καθυ­στε­ρή­σεις στο Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο και προ­βλή­ματα στον συντο­νι­σμό των άγονων γραμμών.

Η νησιω­τι­κό­τητα ανα­φέ­ρε­ται σαφώς στο Σύνταγμα και αυτό οφεί­λουμε να το ανα­δεί­ξουμε και να το αξιο­ποι­ή­σουμε.

Αυτές είναι πραγ­μα­τι­κές δυσκο­λίες που δεί­χνουν ότι το επι­τε­λικό κράτος χρειά­ζε­ται μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία, απο­κέ­ντρωση και καλύ­τερη σύνδεση με την τοπική πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Πρέπει να χαρά­ξουμε δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές για ξεκά­θα­ρους ρόλους.

Ξέρετε κάτι;

Εκτι­μούμε τους τεχνο­κρά­τες για τη συνει­σφορά τους αλλά υπάρ­χουν φορές που κάνουν πολι­τι­κές τοπο­θε­τή­σεις και προ­κα­λούν προ­βλή­ματα.

5ο Τεχνο­κρα­τική από­σταση από την κοι­νω­νία.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι πολι­τική και κοι­νω­νική αξιο­λό­γηση κάθε τεχνο­κρα­τι­κής εισή­γη­σης. Χρεια­ζό­μα­στε στοι­χεία, δείκτες, χρο­νο­δια­γράμ­ματα.

Η πολι­τική, κρί­νε­ται στον πολίτη. Στο νοσο­κο­μείο, στο σχολείο, στο λιμάνι. Στον αγρότη, στον νησιώτη. Πρέπει να υπη­ρε­τεί την πολι­τική απόφαση και την κοι­νω­νική ανάγκη.

6ο Διάχυση ευθύνης ανάμεσα στο κέντρο, τα υπουρ­γεία και τη διοί­κηση.

Η απά­ντηση πρέπει να είναι ενιαία αλυσίδα λογο­δο­σίας. Ο πολίτης δεν ενδια­φέ­ρε­ται πού χάθηκε η αρμο­διό­τητα. Βλέπει κράτος, βλέπει κυβέρ­νηση και ζητά λύση. Άρα η κυβερ­νη­τική μηχανή πρέπει να λει­τουρ­γεί ενιαία, από το κέντρο μέχρι τον τελευ­ταίο φορέα εφαρ­μο­γής.

7ο Απο­φά­σεις που φτάνουν στην κοι­νω­νία χωρίς επαρκή πολι­τική προ­ε­τοι­μα­σία.

Μια πολι­τική πρέπει να είναι σωστή στο χαρτί, εφαρ­μό­σιμη στο πεδίο και υπε­ρα­σπί­σιμη στην κοι­νω­νία. Πρέπει να γνω­ρί­ζουμε εγκαί­ρως ποιες αντι­δρά­σεις θα προ­κα­λέ­σει, ποιες ομάδες επη­ρε­ά­ζει και ποια σημεία χρειά­ζο­νται διόρ­θωση πριν δημιουρ­γη­θεί πολι­τική φθορά.

Κύριε πρόεδρε,

Αυτή είναι η δεύτερη φάση του επι­τε­λι­κού κράτους που προ­τείνω. Είναι η μεταρ­ρύθ­μιση της μεταρ­ρύθ­μι­σης.

Αυτό δεν απο­δυ­να­μώ­νει το επι­τε­λικό κράτος. Το κάνει πιο σοβαρό. Πιο λει­τουρ­γικό. Πιο χρήσιμο στην κυβέρ­νηση και πιο κοντά στην κοι­νω­νία.

Στηρίζω τον πρω­θυ­πουργό. Στηρίζω την κυβέρ­νηση. Στηρίζω τον μεταρ­ρυθ­μι­στικό πυρήνα του επι­τε­λι­κού κράτους.

Γι’ αυτό ζητώ αλλαγές.

Η κοι­νω­νία δεν ζητά εσω­τε­ρι­κές εξη­γή­σεις. Ζητά απο­τέ­λε­σμα. Ζητά κράτος που ακούει. Ζητά κυβέρ­νηση που λύνει.

Αυτό πρέπει να υπη­ρε­τή­σει η νέα φάση του επι­τε­λι­κού κράτους.

Να κάνουμε το επι­τε­λικό κράτος πιο ισχυρό, πιο υπεύ­θυνο και πιο απο­τε­λε­σμα­τικό.

Σας ευχα­ρι­στώ».

Πηγή: parapolitika.gr