Κ. Τσιμάρας: «Η Ν.Δ. τηρεί στάση εντιμότητας και καθαρού πολιτικού λόγου»

Κύριε Τσιμάρα, παρα­κο­λου­θούμε το «σήριαλ» με την υπόθεση Novartis, τις μηνύ­σεις και τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Μετά την πάροδο τόσου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος είναι πλέον ξεκά­θαρο πού απο­σκο­πούσε αυτή η ιστορία που κατα­σκευά­στηκε. Είχε απο­κλει­στικό στόχο τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό από τα κύρια σοβαρά, εθνικά και εγχώρια προ­βλή­ματα (με σημείο αιχμής το ζήτημα του Σκο­πια­νού) ώστε να πάει ο κ. Τσίπρας τους πολι­τι­κούς του αντι­πά­λους, στις εκλογές, λασπο­λο­γώ­ντας. Πιστεύω ότι θα υπάρξει και συνέ­χεια σε αυτή την τακτική –ενδε­χο­μέ­νως με μία άλλη σειρά θεμάτων που θα επι­χει­ρή­σει να φέρει στο προ­σκή­νιο.

Δηλαδή, «κατα­σκεύ­ασε» αυτή την υπόθεση;

Όταν υπάρ­χουν ανα­φο­ρές, ένα χρόνο πριν σε συγκε­κρι­μένα φιλο­κυ­βερ­νη­τικά έντυπα, ότι πρό­κει­ται να βγει σκάν­δαλο που αφορά πρώην πρω­θυ­πουρ­γούς, και όταν δεν έχουν καν κατα­θέ­σει οι «κου­κου­λο­φό­ροι» μάρ­τυ­ρες, όλη αυτή η ιστορία είναι στημένη. Είναι ηλίου φαει­νό­τε­ρον. Με τα «ίσως», «νομίζω» κ.λπ. δεν μπορείς να λασπο­λο­γείς ανθρώ­πους, που έδωσαν την ζωή τους, με τέτοιο τρόπο.

Απ’ ό,τι φαί­νε­ται κλείνει άρον – άρον η υπόθεση, και επι­στρέ­φει στην Δικαιο­σύνη.

Εδώ έχουμε το θέατρο του παρα­λό­γου: συγκα­λεί­ται μια επι­τροπή στη Βουλή και ζητά από τους «εμπλε­κό­με­νους» να πάνε να κατα­θέ­σουν, εάν είναι αρμόδια η Επι­τροπή αυτή να τους κρίνει. Μα είναι σοβαρά πράγ­ματα αυτά κι έχουν την απαί­τηση να πάνε να συνη­γο­ρή­σουν σε αυτό το…θέατρο; Φαί­νε­ται ότι αυτή η ιστορία θα επι­στρέ­ψει στην Δικαιο­σύνη, ενώ θα προ­σπα­θή­σουν να αφήσουν την λάσπη πάνω στους πολι­τι­κούς τους αντι­πά­λους. Προ­σω­πικά, πιστεύω ότι θα έρθει η στιγμή που θα λάμψει η αλήθεια και…. ο κάθε κατερ­γά­ρης θα πάει στον πάγκο του. Είναι στο πλαίσιο του «άρτος και θεάματα» κι επειδή δεν υπάρχει…άρτος, θα υπάρ­ξουν θεάματα…

Να πάμε στα της Νέας Δημο­κρα­τίας. Πώς βλέπετε την στάση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι σε αυτή την κυβέρ­νηση;

Πιστεύω ότι είναι μια στάση καθα­ρό­τη­τας, μια στάση εντι­πό­τη­τας, ξεκά­θα­ρου πολι­τι­κού λόγου, με σαφή­νεια τοπο­θε­τή­σεις στα φλέ­γο­ντα ζητή­ματα που απα­σχο­λούν την ελλη­νική κοι­νω­νία –είτε αυτά είναι θέματα εθνικής πολι­τι­κής, είτε θέματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Σε όλα τα θέματα, η Νέα Δημο­κρα­τία έχει ξεκά­θα­ρες θέσεις και απόψεις. Βεβαίως, μερικοί ενο­χλού­νται από αυτό, διότι έχουν ανα­γά­γει το ψέμα σε καθη­με­ρινή τους πρα­κτική –άλλα να λένε χθες, άλλα σήμερα, άλλα αύριο. Εμείς είμαστε στα­θε­ροί στις απόψεις μας, τις λέμε δια­χρο­νικά, δεν έχουμε αλλάξει στάση. Άλλοι είναι αυτοί που καθη­με­ρι­νώς, προ­σπα­θούν να βρουν νέα «αφη­γή­ματα».

Φαί­νε­ται πάντως, πως τα «ηθικά πλε­ο­νε­κτή­ματα» της Αρι­στε­ράς, όπως την εννο­ούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν καταρ­ρεύ­σει.

Αυτό το παρα­μύθι με τα «ηθικά πλε­ο­νε­κτή­ματα» κάποτε πρέπει να τελειώ­σει στην Ελλάδα. Δεν είναι χωρι­σμέ­νοι οι «ηθικοί» και οι «ανή­θι­κοι» σε κόμματα. Η όποια δια­φθορά και ανη­θι­κό­τητα υπάρχει, δια­περνά ορι­ζό­ντια το πολι­τικό σύστημα. Λοιπόν, ας βρει ο κάθε χώρος τους ανθρώ­πους που δεν έχουν ηθικές συμπε­ρι­φο­ρές και ας τους απο­μο­νώ­σουν. Δεν μπορούν όμως να λένε «ηθικό πλε­ο­νέ­κτημα» της Αρι­στε­ράς το οποίο δεν το έχει η Δεξιά. Δεν υπάρ­χουν αυτά τα πράγ­ματα. Αυτά είναι γελοιό­τη­τες, διχά­ζουν τον ελλη­νικό λαό και μάλιστα στις κρί­σι­μες στιγμές που περνάμε.

Αυτή η παρά­ταξη που λέμε «συντη­ρη­τική» έρχεται από πολύ μακριά. Είναι η παρά­ταξη που έφτιαξε ένα κράτος από τα συντρί­μια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου –με τα όποια λάθη και παρα­λεί­ψεις. Αντί να καθί­σουμε πάνω σε αυτά, να τα διορ­θώ­σουμε και να κάνουμε ένα βήμα παρα­πέρα, κοιτάμε να γυρί­σουμε πίσω. Κι αυτό είναι πολύ μεγάλο λάθος και θα πρέπει να απα­σχο­λή­σει όποιον ανα­λαμ­βά­νει τα ηνία της χώρας. Ότι δηλ. θα πρέπει να χτίζει πάνω στα καλά που άφησε η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση. Δεν μπορείς να μηδε­νί­ζεις, να κατα­στρέ­φεις και να βάζεις τον κόσμο σε μια δια­δι­κα­σία συνεχώς «απ’ την αρχή».

Επειδή είστε στενός συνερ­γά­της του κ. Αντώνη Σαμαρά θέλω να σας ρωτήσω για τις διά­φο­ρες φήμες σχετικά με τις σχέσεις του με τον κ. Κώστα Καρα­μανλή και με τον κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη. Λέγο­νται και γρά­φο­νται διάφορα. Πρό­σφατα απά­ντησε ο ίδιος σε συνέ­ντευξή του: «Άλλο δεξιό κόμμα; Δεν χωράει τίποτα!»

Πραγ­μα­τικά δεν υπάρχει κάτι που να είναι δυσ­νό­ητο σε αυτή την ιστορία. Είναι όλα ξεκά­θαρα. Η Νέα Δημο­κρα­τία παρα­δο­σιακά καλύ­πτει τον χώρο από τις παρυφές της Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας μέχρι και την Παρα­δο­σιακή Δεξιά. Μέσα σε αυτό τον χώρο υπάρ­χουν άνθρω­ποι με διά­φο­ρες ιδε­ο­λο­γι­κές τοπο­θε­τή­σεις και πινε­λιές, αλλά πάνω σε ένα μίνι­μουμ συμ­φω­νίας: όποιος περνάει το κατώφλι της Νέας Δημο­κρα­τίας θα ασπά­ζε­ται τις ιδε­ο­λο­γι­κές της αρχές και τις βασικές αυτές αρχές, που πρώτος ο εθνάρ­χης Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής, έθεσε το 1974 με την ίδρυση της Νέας Δημο­κρα­τίας. Κατά συνέ­πεια, οι όποιες μικρές, προ­σω­πι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε ήσσονος θέματα, δε νομίζω ότι παίζουν σημα­ντικό ρόλο.

Πώς βλέπετε τα ποσοστά της Νέας Δημο­κρα­τίας, δημο­σκο­πικά μέχρι στιγμής;

Οι δημο­σκο­πή­σεις είναι ένα εργα­λείο στιγμής. Βλέ­πο­ντας όμως αυτές τις μετρή­σεις, μπο­ρούμε να πούμε βάσει της εμπει­ρίας ότι τα ποσοστά της Νέας Δημο­κρα­τίας θα είναι πολύ παρα­πάνω από αυτά που είχε λάβει στις τελευ­ταίες εκλογές. Αυτό φαί­νε­ται. Το πόσο παρα­πάνω θα είναι, δεν μπο­ρούμε να το πούμε αυτή την στιγμή γιατί δεν μπο­ρούμε να ξέρουμε το πώς θα είναι το πολι­τικό κλίμα μέχρι τις εκλογές. Πάντως, είναι ξεκά­θαρο ότι ο Σύριζα θα υποστεί συντρι­πτική ήττα και με την πάροδο των ετών, πιστεύω ότι θα επα­νέλ­θει στα παρα­δο­σιακά του ποσοστά των 3 και 4%.

Ωστόσο το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν συγκυ­ριακό στις εκλογές του 2015. Από την άλλη όμως, το ζητού­μενο είναι εάν η Νέα Δημο­κρα­τία θα κατα­φέ­ρει να κερ­δί­σει τους δυσα­ρε­στη­μέ­νους και ποιους άλλους θα προ­σελ­κύ­σει.

Αυτό μένει να το δούμε μέχρι τις εκλογές. Δεν μπο­ρούμε να το πούμε με σιγου­ριά. Αυτός είναι και ο σκοπός και η προ­σπά­θεια της Νέας Δημο­κρα­τίας, να κερ­δί­σει το μεγα­λύ­τερο κομμάτι των λεγό­με­νων ανα­πο­φά­σι­στων ψηφο­φό­ρων. Από εκεί και πέρα, ένα μεγάλο κομμάτι που μετα­κι­νή­θηκε από τον χώρο του πρώην ΠΑΣΟΚ προς το ΣΥΡΙΖΑ, φαί­νε­ται ότι επι­στρέ­φει σε άλλα κόμματα και στο Κίνημα Αλλαγής. Το πόσο μεγάλη θα είναι αυτή η μετα­κί­νηση, μένει να το δούμε.

Κατά την άποψή σας, πότε θα έχουμε εκλογές;

Με αυτή την κυβέρ­νηση, δεν μπορεί κανένας να είναι σίγου­ρος για τίποτα. Κάνο­ντας όμως λογικές εκτι­μή­σεις, πιστεύω ότι το φθι­νό­πωρο είναι ένας χρόνος που μπορεί να έχουμε εθνικές εκλογές. Και το στηρίζω αυτό στο ότι θα ήταν παρά­λογο να πάει σε εκλογές με κομ­μέ­νες γι ακόμη μια φορά τις συντά­ξεις. Δε νομίζω ότι θα είναι πρό­βλημα οι Ευρω­ε­κλο­γές και οι εκλογές της αυτο­διοί­κη­σης. Το πρό­βλημά τους είναι τι αίσθηση θα υπάρχει στην κοι­νω­νία από τα μέτρα που θα εφαρ­μο­στούν από 1η Γενάρη του 2019.

Η αλήθεια είναι πάντως ότι βλέ­πουμε έντονη κινη­τι­κό­τητα, με τα Περι­φε­ρειακά Ανα­πτυ­ξιακά Συνέ­δρια τα οποία είναι σε εξέλιξη όπου δίδο­νται πολλές υπο­σχέ­σεις και «μπο­να­μά­δες» ενώ ο πρω­θυ­πουρ­γός, υπό­σχε­ται ότι θα βγούμε από τα μνη­μό­νια τον Αύγου­στο.

Είναι γνωστό ότι η κυβέρ­νηση επι­δί­δε­ται με μεγάλη επι­τυ­χία –ίσως η μόνη επιτ­τυ­χία που έχει- στο να παρου­σιά­ζει τα πράγ­ματα με έναν τρόπο, λες και δεν τα ζούμε εμείς στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Τα Περι­φε­ρειακά Συνέ­δρια που κάνει δεν είναι τίποτε άλλο από επι­κοι­νω­νιακή πολι­τική. Εδώ έφτασαν στο Περι­φε­ρειακό Συνέ­δριο της Πελο­πον­νή­σου να εξαγ­γεί­λουν ένα έργο, το οποίο υπήρχε και είχε εγκαι­νια­στεί από τον Αντώνη Σαμαρά! Όσον αφορά την έξοδο από τα μνη­μό­νια…θα ξανα­γυ­ρί­σουμε εκεί που ήμασταν τον Δεκέμ­βρη του 2014 με κόστος 100 δις ευρώ να πανη­γυ­ρί­ζουμε γι αυτό; Δε νομίζω ότι ένας σώφρων θα πανη­γύ­ριζε. Ποια έξοδο; Όταν έχουμε τόσα μέτρα που μας περι­μέ­νουν…ποιον κοροϊ­δεύ­ουν; Υπάρχει πολύ θράσος στην επι­κοι­νω­νιακή τους πολι­τική…

Για τις εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές τι εκτι­μάτε; Θα είναι και μια αφε­τη­ρία για να βρεθούν και νέα πρόσωπα για τα ψηφο­δέλ­τια;

Λήγουν οι θητείες των κομ­μα­τι­κών οργάνων και πρέπει να ανα­δει­χθούν νέα. Το κόμμα πρέπει να είναι σε «θέση μάχης» για τις επερ­χό­με­νες εκλογές, όποτε γίνουν. Πάντα οι εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές έχουν αυτό τον στόχο. Να ανα­δεί­ξουν και νέα στελέχη, να βάλουν και νέο κόσμο στην δια­δι­κα­σία και από εκεί για άλλα αξιώ­ματα. Μένει να δούμε εάν θα βρεθούν, στελέχη.