82χρονος Ροδίτης διεκδικεί αποζημίωση για αποτυχημένη εγχείρηση

Eνώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε ένας κάτοι­κος της Ρόδου κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 104.142,16 ευρώ για βλάβες, που όπως υπο­στη­ρί­ζει, υπέστη μετά από εγχεί­ρηση καταρ­ρά­κτη.

Ο ενάγων είναι ηλικίας 82 ετών και στις 26 Μαΐου 2014 υπο­βλή­θηκε σε εγχεί­ρηση καταρ­ρά­κτη του αρι­στε­ρού του οφθαλ­μού στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Η εγχεί­ρηση, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε με επι­τυ­χία και αισθα­νό­ταν έντο­νους πόνους στο αρι­στερό του μάτι, το οποίο ήταν θαμπό και επι­προ­σθέ­τως δεν μπο­ρούσε να δει καθόλου από αυτό, ενώ πριν από την εγχεί­ρηση είχε ικα­νό­τητα όρασης κυμαι­νό­μενη περίπου στο 80%.

Δια­τεί­νε­ται ότι η ιατρός που πραγ­μα­το­ποί­ησε την εγχεί­ρηση δεν τον ενη­μέ­ρωσε ποτέ για την απο­τυ­χία της εγχεί­ρη­σης και αντι­θέ­τως τον καθη­σύ­χαζε ότι όλα είχαν εξε­λι­χθεί ομαλά και ότι ο πόνος δεν ήταν κάτι το ασυ­νή­θι­στο και που θα έπρεπε να τον προ­βλη­μα­τί­ζει, ενώ η όρασή του θα απο­κα­θί­στατο σε άμεσο χρονικό διά­στημα.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, επειδή ανη­συ­χούσε για την κατά­σταση του ματιού του και εξαι­τίας των ισχυρών πόνων που αντι­με­τώ­πιζε, κατά το διά­στημα αμέσως μετά την εγχεί­ρησή του, πήγαινε συνέ­χεια στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου προ­κει­μέ­νου να τον εξε­τά­σει η ιατρός που τον εγχεί­ρησε. Θεω­ρούσε συγκε­κρι­μένα, όπως ανα­φέ­ρει στην αγωγή του, ότι είχε κάποιο πρό­βλημα το οποίο δεν μπο­ρούσε να δια­γνω­στεί από την πρώτη στιγμή. Η ανη­συ­χία του αυτή επι­τασ­σό­ταν και από το γεγονός ότι είχε κατά το παρελ­θόν προβεί στην ίδια εγχεί­ρηση στο δεξί του μάτι και τότε ανάρ­ρωσε σε διά­στημα δύο εβδο­μά­δων.

Ισχυ­ρί­ζε­ται παρα­πέρα ότι την τελευ­ταία φορά που επι­σκέ­φθηκε την ιατρό περί τα μέσα Ιουνίου 2014, με κάποια ειδική μέθοδο με λέιζερ «έκαψε» το μάτι του, ενέρ­γεια με την οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, θα επι­τα­χυ­νό­ταν η απο­κα­τά­σταση της όρασής του και θα έφευγε ο πόνος.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ και έτσι ανα­γκά­στηκε να κατα­φύ­γει σε ιδιω­τική οφθαλ­μί­α­τρο στις 17-6-2014, προ­κει­μέ­νου να έχει και μία δεύτερη γνώμη για το πόσο φυσιο­λο­γικά εξε­λισ­σό­ταν το μετεγ­χει­ρη­τικό στάδιο της επέμ­βα­σης καταρ­ρά­κτη στο αρι­στερό του μάτι.

Η τελευ­ταία, μετά την έκθεση του ιστο­ρι­κού του και μετά από εξέταση μικρής διάρ­κειας διέ­γνωσε αμέσως το σοβαρό πρό­βλημα που αντι­με­τώ­πιζε.

Πιο συγκε­κρι­μένα, τον ενη­μέ­ρωσε για πρώτη φορά ότι η επέμ­βαση στο αρι­στερό του μάτι είχε απο­τύ­χει και μάλιστα με σοβαρές επι­πλο­κές, διότι το οπίσθιο περι­φά­κιο στο εσω­τε­ρικό του ματιού του είχε υποστεί ρήξη και υπήρξε πτώση φακαίων μαζών στην υαλοειδή κοι­λό­τητα. Με πιο απλά λόγια, ένας φακός στο εσω­τε­ρικό του ματιού του είχε «σπάσει» και τα θραύ­σματα είχαν μείνει μέσα στο μάτι του.

Η παρα­πάνω επι­πλοκή, περαι­τέρω, έχρηζε άμεσης απο­κα­τά­στα­σης, η οποία θα μπο­ρούσε να επι­τευ­χθεί μόνο με εξει­δι­κευ­μένη χει­ρουρ­γική επέμ­βαση που δε θα μπο­ρούσε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει στη Ρόδο, καθόσον δεν υπήρχε ούτε εξει­δι­κευ­μέ­νος ιατρός, ούτε τα απα­ραί­τητα ιατρικά μηχα­νή­ματα.

Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά του ανέφερε η οφθαλ­μί­α­τρος, εάν είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει την επέμ­βαση αυτή μέχρι 2-3 ημέρες μετά την απο­τυ­χη­μένη εγχεί­ρησή του, τότε η απο­τυ­χη­μένη εγχεί­ρησή του δεν είχε καμία επί­πτωση στην όρασή του. Επίσης, του ανέφερε ότι εάν δε προ­έ­βαινε σε καμία ενέρ­γεια για την απο­κα­τά­σταση της επι­πλο­κής που προ­έ­κυψε κατά την εγχεί­ρησή του, μετά την πάροδο τριών μηνών θα είχε υποστεί ολο­κλη­ρω­τική τύφλωση στο αρι­στερό του μάτι.

Για επι­βε­βαί­ωση των παρα­πάνω, επι­σκέ­φθηκε την αμέσως επόμενη ημέρα και τρίτο οφθαλ­μί­α­τρο, ο οποίος διέ­γνωσε ακριβώς ό,τι και η δεύτερη και του συνέ­στησε κι αυτός να υπο­βλη­θεί άμεσα σε νέα εγχεί­ρηση απο­κα­τά­στα­σης των επι­πλο­κών του αρι­στε­ρού του οφθαλ­μού σε ειδικό χει­ρούργο στην Αθήνα.

Για τους παρα­πάνω λόγους, με το δεδο­μένο ότι είχαν παρέλ­θει ήδη 25 ημέρες περίπου από την ημε­ρο­μη­νία της εγχεί­ρη­σής του και ανη­συ­χώ­ντας να μην απω­λέ­σει εντελώς την όραση στο αρι­στερό του μάτι, μετέβην άμεσα σε ειδικό κέντρο των Αθηνών, για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τη χει­ρουρ­γική επέμ­βαση που του σύστησε η δεύτερη οφθαλ­μί­α­τρος.

Στις 25-6-2014 μετέβη σε εξει­δι­κευ­μένο χει­ρούργο οφθαλ­μί­α­τρο στην Αθήνα, ο οποίος επι­βε­βαί­ωσε εκ νέου τη διά­γνωση της δεύ­τε­ρης οφθαλ­μιά­τρου και τον εγχεί­ρησε αμέσως για υαλοει­δε­κτομή, αφαί­ρεση φακαίων μαζών, επι­κέ­ντρωση του ενδο­φα­κού και κορε­ο­πλα­στική.

Η μετεγ­χει­ρη­τική πορεία του υπήρξε ομαλή, ακο­λου­θεί δε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή μέχρι και σήμερα και έγινε αφαί­ρεση των ραμ­μά­των στους τρεις μήνες από την τελευ­ταία επέμ­βασή του.

Εξαι­τίας, όμως, της απο­τυ­χη­μέ­νης εγχεί­ρη­σης που έγινε και της μη άμεσης ενη­μέ­ρω­σής του για την αντι­με­τώ­πιση των συνε­πειών αυτής, η όραση του αρι­στε­ρού του οφθαλ­μού έχει μειωθεί σε χαμη­λό­τατα επίπεδα και κυμαί­νε­ται από 2-4/10cc, δηλαδή σε ποσοστό περίπου 20 έως 40%, χωρίς να έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί μέχρι και σήμερα.

Είναι όμως βέβαιο, όπως του έχουν κατα­στή­σει ξεκά­θαρο οι γιατροί του, ότι στο μέλλον η όρασή του είναι αδύνατο να επα­νέλ­θει σε ποσοστό άνω του 40% κατά μέγιστο υπο­λο­γι­σμό.

Παράλ­ληλα, τα έξοδα για τη νέα εγχεί­ρηση που πραγ­μα­το­ποί­ησε στην Αθήνα τον εξα­θλί­ω­σαν οικο­νο­μικά, καθόσον δεν έχει σύνταξη, είναι ανα­σφά­λι­στος και ζει απο­κλει­στικά από τη σύνταξη της συζύγου του, η οποία είναι αγρο­τική και ανέρ­χε­ται στο ποσό των 345,60 €, με το οποίο ποσό πρέπει να περά­σουν το μήνα και να αγο­ρά­ζουν και τα φάρμακα για τη θερα­πεία του ματιού του. Όλα τα παρα­πάνω τον ανά­γκα­σαν, όπως περι­γρά­φει να δανει­στεί χρήματα από το σύζυγο της θυγα­τέ­ρας του, ο οποίος είναι επίσης άνεργος.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται το δικη­γο­ρικό γραφείο Ρωμαίου.