Ο Δ. Καραβόλιας ύψωσε στην ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας τη σημαία του Συλλόγου Στήριξης Καρκινοπαθών!

• Συν­δύ­α­σε ένα τε­ρά­στιο προ­σω­πι­κό επί­τευγ­μα με μια πράξη τιμής και σε­βα­σμού απέ­να­ντι σε αν­θρώ­πους που ανε­βαί­νουν το δικό τους «βουνό» • Ηθελε να αφιε­ρώ­σει αυτή την ανά­βα­ση σε δύο φί­λους του που δί­νουν μάχη με τον καρ­κί­νο και να στεί­λει ένα μή­νυ­μα συ­μπα­ρά­στα­σης και ελ­πί­δας σε όσους βρί­σκο­νται στην ίδια θέση

Ο Δη­μή­τρης Κα­ρα­βό­λιας είχε έναν στόχο και έμει­νε προ­ση­λω­μέ­νος σε αυτόν, να ανέ­βει στην πιο ψηλή κο­ρυ­φή της Ελ­λά­δας, στον Μύ­τι­κα, και να υψώ­σει εκεί τη ση­μαία του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δω­δε­κα­νή­σου «ΜΑΖΙ Με Δύ­να­μη για τη Ζωή».

Η προ­σπά­θεια ξε­κί­νη­σε από πέρσι, όταν έκανε ανά­βα­ση στον Ολυ­μπο και έφτα­σε μέχρι ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο ύψος. Ο στό­χος να πα­τή­σει τον Μύ­τι­κα επε­τεύ­χθη, μετά από με­γά­λη πε­ρί­ο­δο προ­ε­τοι­μα­σί­ας, στις 4 Νο­εμ­βρί­ου 2025, με επι­μο­νή, απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και συ­γκέ­ντρω­ση.

Ο Δη­μή­τρης ήθελε να αφιε­ρώ­σει αυτή την ανά­βα­ση σε δύο φί­λους του που δί­νουν μάχη με τον καρ­κί­νο και να στεί­λει ένα μή­νυ­μα συ­μπα­ρά­στα­σης σε όλους όσοι βρί­σκο­νται στην ίδια θέση. Και τα κα­τά­φε­ρε.

Όχι μόνο πά­τη­σε στον Μύ­τι­κα, στα 2.918 μέτρα, αλλά συν­δύ­α­σε ένα προ­σω­πι­κό επί­τευγ­μα με μια πράξη τιμής και σε­βα­σμού απέ­να­ντι σε αν­θρώ­πους που ανε­βαί­νουν το δικό τους «βουνό» και χά­ρι­σε χα­μό­γε­λα και ελ­πί­δα.

Η προ­ε­τοι­μα­σία του Δη­μή­τρη κρά­τη­σε αρ­κε­τούς μήνες. Πε­ριε­λάμ­βα­νε συ­στη­μα­τι­κή άσκη­ση και εξοι­κεί­ω­ση με τις συν­θή­κες του βου­νού. Προ­ε­τοι­μά­στη­κε σωστά και αντι­με­τώ­πι­σε την προ­σπά­θεια με τη σο­βα­ρό­τη­τα που απαι­τεί μια ανά­βα­ση στον Όλυ­μπο. Ορ­γά­νω­σε τη δια­δρο­μή, επέ­λε­ξε οδηγό της Trekking Hellas και προ­γραμ­μά­τι­σε κάθε στά­διο με προ­σο­χή.

Μαζί του ήταν κι ένας φίλος που τον συ­νό­δευε ως ένα ση­μείο, προ­τού απο­φα­σί­σει να στα­μα­τή­σει. Ο Δη­μή­τρης συ­νέ­χι­σε με τον οδηγό του, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας αρ­κε­τά εμπό­δια, αφού οι και­ρι­κές συν­θή­κες ήταν δύ­σκο­λες. Ηρθαν αντι­μέ­τω­ποι με κα­ται­γί­δες, βρή­καν χιόνι, όμως δεν το έβαλε κάτω, συ­νέ­χι­σε προ­ση­λω­μέ­νος στη δια­δρο­μή του μαζί με τον οδηγό του και τα κα­τά­φε­ρε.

Όταν έφτα­σε στην κο­ρυ­φή του Ολύ­μπου, άνοι­ξε τη ση­μαία του Συλ­λό­γου δίπλα στην ελ­λη­νι­κή ση­μαία που κυ­μα­τί­ζει μό­νι­μα στον βράχο. Δεν υπήρ­χαν θε­α­τές ούτε χει­ρο­κρο­τή­μα­τα, μόνο η στιγ­μή εκ­πλή­ρω­σης του στό­χου, κι αυτή ήταν ιερή. Ο Δη­μή­τρης Κα­ρα­βό­λιας πέ­τυ­χε τον προ­σω­πι­κό του στόχο να ανέ­βει στον Μύ­τι­κα, αλλά και να τι­μή­σει με τον δικό του τρόπο τους αν­θρώ­πους που πα­λεύ­ουν με τον καρ­κί­νο.

Ο Μύ­τι­κας είναι η κο­ρυ­φή που κάθε ορει­βά­της ονει­ρεύ­ε­ται να φτά­σει. Δεν είναι μόνο το υψό­με­τρο που τον κάνει ξε­χω­ρι­στό, αλλά η δια­δρο­μή ως εκεί. Η ανά­βα­ση στον Όλυ­μπο απαι­τεί δύ­να­μη, αυ­το­συ­γκέ­ντρω­ση και ψυ­χραι­μία. Το βουνό αλ­λά­ζει μορφή σε κάθε βήμα: δάσος, πέτρα, ομί­χλη, φως. Είναι ένας τόπος που απαι­τεί σε­βα­σμό, προ­σή­λω­ση και εμπει­ρία.

Η ση­μαία του συλ­λό­γου που ύψωσε στην ψη­λό­τε­ρη κο­ρυ­φή του Ολύ­μπου έχει πίσω της μια ομάδα αν­θρώ­πων που στη­ρί­ζουν ο ένας τον άλλον στις πιο δύ­σκο­λες στιγ­μές. Ο Σύλ­λο­γος «ΜΑΖΙ Με Δύ­να­μη για τη Ζωή» με έδρα τη Ρόδο δρα­στη­ριο­ποιεί­ται σε όλα τα Δω­δε­κά­νη­σα, προ­σφέ­ρο­ντας υπο­στή­ρι­ξη και ενη­μέ­ρω­ση σε καρ­κι­νο­πα­θείς και τις οι­κο­γέ­νειές τους. Με τη συμ­βο­λι­κή του πράξη, ο Δη­μή­τρης με­τέ­φε­ρε αυτό το μή­νυ­μα από ένα νησί του Αι­γαί­ου ως την κο­ρυ­φή του Ολύ­μπου.

Η ανά­βα­ση του Μύ­τι­κα είναι για πολ­λούς ένα ορό­ση­μο. Κάθε βήμα προς τα πάνω θυ­μί­ζει την προ­σπά­θεια να ξε­πε­ρά­σεις τα όριά σου, να στα­θείς απέ­να­ντι στην κού­ρα­ση και να συ­νε­χί­σεις. Αυτή η δια­δρο­μή, που απαι­τεί επι­μο­νή και ψυ­χραι­μία συμ­βο­λί­ζει και τον αγώνα των αν­θρώ­πων που αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρές ασθέ­νειες, μια ανη­φό­ρα που θέλει δύ­να­μη, υπο­στή­ρι­ξη και πίστη στις δυ­νά­μεις σου.

Η πράξη του Δη­μή­τρη Κα­ρα­βό­λια συν­δέ­ει αυτά τα στοι­χεία. Ανέ­βη­κε στην κο­ρυ­φή της Ελ­λά­δας όχι μόνο για να φτά­σει ψηλά, αλλά για να με­τα­φέ­ρει ένα μή­νυ­μα ελ­πί­δας. Ένα τα­ξί­δι που ξε­κί­νη­σε από τη Ρόδο και ολο­κλη­ρώ­θη­κε στον Όλυ­μπο, με μια ση­μαία που συμ­βο­λί­ζει δύ­να­μη, αντο­χή και ενό­τη­τα.