ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το Σωματείο ΕΛΙΖΑ προστατεύει τα παιδιά από κάθε μορφή κακοποίησης

Μαίρη Φώτη 9 λεπτά ανάγνωση
ΕΛΙΖΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

Το Σωμα­τείο ΕΛΙΖΑ ιδρύ­θηκε το 2008 κι έκτοτε εργά­ζε­ται για να προ­λά­βει, να παρέμ­βει πρώιμα και να στα­μα­τή­σει το φαι­νό­μενο της κακο­ποί­η­σης στα παιδιά, πριν αυτό τραυ­μα­τί­σει για πάντα την ενήλικη ζωή τους…

Η ομάδα του Σωμα­τείου «Ελίζα» και οι επι­στη­μο­νι­κοί συνερ­γά­τες, με αφορμή τα περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης ανη­λί­κων που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας, προ­κα­λώ­ντας σοκ στην κοινή γνώμη, δίνουν μέσω της «δημο­κρα­τι­κής» χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για την προ­στα­σία των παιδιών και την ανα­γνώ­ριση περι­στα­τι­κών κακο­ποί­η­σης, με στόχο την ευαι­σθη­το­ποί­ηση και την κινη­το­ποί­ηση των πολιτών ενάντια στη βία στα παιδιά.

• Πότε ιδρύ­θηκε ο Φιλαν­θρω­πι­κός Οργα­νι­σμός Ελίζα στην Ελλάδα και σε ποιους απευ­θύ­νε­ται;

Το Σωμα­τείο ΕΛΙΖΑ – Εταιρία κατά της Κακο­ποί­η­σης του Παιδιού ιδρύ­θηκε στην Ελλάδα το 2008, με μονα­δικό σκοπό την προ­στα­σία των παιδιών από κάθε μορφή κακο­ποί­η­σης. Οι δράσεις του, από την ίδρυση του έως σήμερα, στο­χεύ­ουν στην Ευαι­σθη­το­ποί­ηση και Κινη­το­ποί­ηση των Πολιτών ενάντια στη βία στα παιδιά, στην Πρόληψη του φαι­νο­μέ­νου, στον πρώιμο Εντο­πι­σμό και στην Ανα­γνώ­ριση των περι­στα­τι­κών κακο­ποί­η­σης, προ­κει­μέ­νου να ληφθούν μέτρα για την ανα­κού­φιση των παιδιών που βιώνουν καθη­με­ρινά το μαρ­τύ­ριο της βίας. Τα προ­γράμ­ματα του ΕΛΙΖΑ υπη­ρε­τούν τους στόχους του και σχε­διά­ζο­νται σε συνερ­γα­σία με επι­στη­μο­νι­κούς φορείς και ιδρύ­ματα, που έχουν τη γνώση, την εμπει­ρία και το απα­ραί­τητο κύρος για να δρουν απο­τε­λε­σμα­τικά και να προ­κα­λούν ουσια­στι­κές αλλαγές στη ζωή των παιδιών: Η αλλαγή της νοο­τρο­πίας των ενη­λί­κων, η εκπαί­δευση των ανθρώ­πων που εργά­ζο­νται με παιδιά από την προ­σχο­λική ηλικία, αστυ­νο­μι­κών, γιατρών και νοση­λευ­τών κι η υπο­στή­ριξή τους μέσω συμ­βου­λευ­τι­κής Γραμμής, η δια­μόρ­φωση Νοσο­κο­μεια­κών Μονάδων για την ανα­γνώ­ριση και δια­χεί­ριση της κακο­ποί­η­σης, αλλά και η ενδυ­νά­μωση των ίδιων των παιδιών ενάντια σε κάθε μορφή βίας, απο­τε­λούν τον άξονα των δράσεων μας.

• Όταν μιλάμε για παιδική κακο­ποί­ηση, σε ποιες μορφές κακο­ποί­η­σης ανα­φε­ρό­μα­στε, διότι πολλές φορές έχουμε δει ότι δεν γίνο­νται σε όλες τις περι­πτώ­σεις επαρκώς αντι­λη­πτά τα όρια της κακο­ποί­η­σης.

Η φράση «Κακο­ποί­ηση Παιδιού» περι­λαμ­βά­νει όλες τις μορφές βίας σε ανθρώ­πους μικρό­τε­ρους των 18 ετών. Για τα βρέφη και τα νεότερα παιδιά, η βία περι­λαμ­βά­νει κυρίως τον όρο κακο­με­τα­χεί­ριση – σωμα­τική, σεξουα­λική, συναι­σθη­τική κακο­ποί­ηση και παρα­μέ­ληση -από γονείς και από άλλες μορφές εξου­σίας. Αγόρια και κορί­τσια έχουν τον ίδιο κίνδυνο σωμα­τι­κής και συναι­σθη­μα­τι­κής κακο­ποί­η­σης και παρα­μέ­λη­σης, ενώ τα κορί­τσια εκτί­θε­νται σε μεγα­λύ­τερο κίνδυνο σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης. Καθώς τα παιδιά πλη­σιά­ζουν την ενήλικη ζωή, η βία που εκλύ­ε­ται από τους συνο­μη­λί­κους τους και από τους σεξουα­λι­κούς τους συντρό­φους, μαζί με την κακο­με­τα­χεί­ριση του παιδιού, απα­ντά­ται ολοένα και περισ­σό­τερο και τελικώς επι­κρα­τεί σε πολύ υψηλά ποσοστά, παγκο­σμίως.

• Στη διάρ­κεια της παν­δη­μίας, του εγκλει­σμού και της παρα­μο­νής των παιδιών στο σπίτι, αυξή­θη­καν τα περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης ανη­λί­κων;

Αδιαμ­φι­σβή­τητα το περι­βάλ­λον εγκλει­σμού κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας, ευνόησε τις προ­θέ­σεις των ανθρώ­πων που επι­βάλ­λο­νται με τη βία, θέλουν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο και να επι­δει­κνύ­ουν τη δύναμή τους. Θα πρέπει όμως να έχουμε κατά νου ότι τα περι­στα­τικά κακο­με­τα­χεί­ρι­σης, βίας και κακο­ποί­η­σης αφορούν οικο­γέ­νειες ή σχέσεις που πριν από την κρίση της παν­δη­μίας βρί­σκο­νταν σε υψηλό κίνδυνο ή είχαν ήδη σημειώ­σει βίαια ξεσπά­σματα. Πρό­κει­ται για κατα­στά­σεις που έτσι κι αλλιώς προ­ϋ­πήρ­χαν, αυτό που άλλαξε ήταν η αβε­βαιό­τητα, η ανα­σφά­λεια, άρα και το στρες, που τελικά συμ­βάλ­λει στην αύξηση της έντασης των περι­στα­τι­κών βίας.

• Συνήθως τα παιδιά δεν μιλούν για την κακο­ποί­ηση που υφί­στα­νται είτε γιατί δεν μπορούν να την ανα­γνω­ρί­σουν σε πιο πρώιμες ηλικίες, είτε γιατί φοβού­νται, είτε γιατί ντρέ­πο­νται. Ποια είναι τα σημάδια εκείνα που υπο­δη­λώ­νουν κακο­ποί­ηση, πέρα από τα σωμα­τικά που είναι πιο εύκολο να γίνουν αντι­λη­πτά;

Ανάλογα με το είδος της κακο­ποί­η­σης έχουμε δια­φο­ρε­τι­κές ενδεί­ξεις που μας αφυ­πνί­ζουν. Υπάρ­χουν τα περι­στα­τικά που έχουμε αντι­κει­με­νικά ευρή­ματα, όπως συμ­βαί­νει στη σωμα­τική και ενίοτε στη σεξουα­λική κακο­ποί­ηση. Σε μορφές ή περι­πτώ­σεις κακο­ποί­η­σης που δεν έχουμε τέτοια ευρή­ματα, θα πρέπει συλ­λο­γικά να εκπαι­δευ­θούμε στην ανα­γνώ­ριση συγκε­κρι­μέ­νων ενδεί­ξεων, για να μπο­ρέ­σουμε να είμαστε έγκαιρα απο­τε­λε­σμα­τι­κοί στην προ­στα­σία των παιδιών.

Ενδεί­ξεις – όταν το παιδί:

* Εμφα­νί­ζε­ται εξαι­ρε­τικά αγχώδες

* Γίνεται αναίτια επι­θε­τικό, χωρίς λόγο, χωρίς εμφανή αιτία

* Δεν είναι κοι­νω­νικά ενεργό. Δε συμ­με­τέ­χει σε κοι­νω­νικά δρώμενα,

παι­χνί­δια, συγκε­ντρώ­σεις.

* Δε συν­δέ­ε­ται συναι­σθη­μα­τικά με τους γονείς

* Γνω­ρί­ζει πράγ­ματα που δε συνά­δουν με την ηλικία του (σεξουα­λικά υπο­νο­ού­μενα, παι­χνί­δια, γνώσεις σχε­τι­κές)

* Τρέχει μακριά από τα υπό­λοιπα παιδιά, από τον κόσμο ή εξα­φα­νί­ζε­ται

* Σχεδόν πάντα επι­λέ­γει να φορά ρούχα που καλύ­πτουν το σώμα του

Δύο βασικές ενδεί­ξεις που εμπε­ριέ­χουν όλα τα παρα­πάνω και πρέπει πάντα να θυμό­μα­στε είναι:

* Παλιν­δρό­μηση στη συμπε­ρι­φορά του (ενού­ρηση και εγκό­πριση)

* Ξαφ­νι­κές αλλαγές στην συμπε­ρι­φορά του και στην απόδοσή του στο σχολείο: Κάθε παιδί που κάτι του συμ­βαί­νει, ακόμα και αν δε μιλάει για αυτό, θα υπάρ­ξουν μεγάλες ή και μικρό­τε­ρες αλλαγές στην συμπε­ρι­φορά του.

Δε σημαί­νει απα­ραί­τητα ότι κακο­ποιεί­ται, αλλά πάντα κάτι σημαί­νει και πάντα θα πρέπει όταν παρα­τη­ρούμε από­το­μες αλλαγές στο παιδί μας, να το διε­ρευ­νούμε περαι­τέρω.

• Ποιος είναι ο ρόλος του γονιού και ποιος ο ρόλος του εκπαι­δευ­τι­κού; Τι γίνεται στην περί­πτωση που η κακο­ποί­ηση συντε­λεί­ται μέσα στο οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον;

Οι γονείς ανα­λαμ­βά­νουν την πρω­ταρ­χική και σημα­ντι­κό­τερη ευθύνη ανα­φο­ρικά με την προ­στα­σία, φρο­ντίδα, δια­παι­δα­γώ­γηση και ανά­πτυξη του παιδιού. Θέτουν τις βάσεις, τις γνώσεις, τα όρια και τους κανόνες, ώστε τα παιδιά να μπορούν να ενδυ­να­μω­θούν, να προ­στα­τευ­θούν και να δια­χει­ρι­στούν πιθα­νούς κιν­δύ­νους και περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης. Έτσι και ο ρόλος των εκπαι­δευ­τι­κών είναι πολ­λα­πλός, συμ­βάλ­λο­ντας τόσο στην πρόληψη και την εκπαί­δευση που αφορά στους κιν­δύ­νους και την ασφά­λεια, όσο και στην υπο­στή­ριξη, ενδυ­νά­μωση και συμπε­ρί­ληψη των παιδιών που έχουν υποστεί κακο­ποί­ηση. Παράλ­ληλα, ο ρόλος τους είναι εξίσου καθο­ρι­στι­κός ανα­φο­ρικά με την ανα­γνώ­ριση των περι­στα­τι­κών κακο­ποί­η­σης, είτε αυτά συντε­λού­νται στο οικο­γε­νειακό ή στο ευρύ­τερο περι­βάλ­λον του παιδιού. Οι εκπαι­δευ­τι­κοί είναι αυτοί που συνήθως ανι­χνεύ­ουν πρώτοι τις υποψίες παρα­μέ­λη­σης ή κακο­ποί­η­σης, ενη­με­ρώ­νο­ντας ανα­λό­γως την οικο­γέ­νεια ή τις αρμό­διες αρχές, ώστε να διευ­ρευ­νη­θεί περαι­τέρω και να ληφθούν όλα τα απα­ραί­τητα μέτρα για την προ­στα­σία του παιδιού, αλλά και την υπο­στή­ριξη της οικο­γέ­νειας. Οφεί­λουμε να επι­ση­μά­νουμε ότι στόχος, παράλ­ληλα με την ασφά­λεια και προ­στα­σία κάθε παιδιού, είναι να ενδυ­να­μω­θεί και ο γονεϊ­κός ρόλος, μέσω της συμ­βου­λευ­τι­κής και ψυχο­εκ­παι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας.

• Πώς μπορεί κάποιος που αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι είναι πιθανόν να κακο­ποιεί­ται ένα παιδί, να προβεί σε καταγ­γε­λία;

Κάποιος που αντι­λαμ­βά­νε­ται πως ένα παιδί πιθανόν κακο­ποιεί­ται μπορεί να προβεί σε αναφορά στην εισαγ­γε­λία ή την αστυ­νο­μία. Η αναφορά αυτή θα βοη­θή­σει τις αρχές, ώστε να ενη­με­ρω­θούν για το περι­στα­τικό. Στο σημείο αυτό να σημειω­θεί πως όποιος θέλει να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει αναφορά, μπορεί να καλέσει στην Γραμμή ΕΛΙΖΑ 10454, ώστε να βοη­θη­θεί σχετικά με το παρα­πάνω. Στο πλαίσιο της Γραμμής, για τις επώ­νυ­μες και ανώ­νυ­μες ανα­φο­ρές δίνο­νται κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες στο άτομο που καλεί για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να υπο­βά­λει την αναφορά του για κάποιο περι­στα­τικό με υποψία κακο­ποί­η­σης παιδιού, καθώς και τα ονόματα και στοι­χεία των φορέων, στους οποίους μπορεί να απευ­θύ­νει την αναφορά του. Επι­πλέον, οι επαγ­γελ­μα­τίες της ΓΡΑΜΜΗΣ ΕΛΙΖΑ 10454, παρέ­χουν στους καλού­ντες βασικές κατευ­θυ­ντή­ριες αρχές, σχετικά με ειδικά προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες, όπως ορί­ζο­νται με νόμο, για ειδικές κατη­γο­ρίες επαγ­γελ­μα­τιών, όπως για παρά­δειγμα, ο ρόλος του εκπαι­δευ­τι­κού σε σχέση με το Ν. 3500/2006 για την ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία, κ.ά., απο­σα­φη­νί­ζο­ντας έτσι και την «υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα» των ανα­φο­ρών σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις.

• Μιλήστε μας για το έργο του «ΕΛΙΖΑ».

Η εκπαί­δευση των ίδιων των παιδιών τα ενδυ­να­μώ­νει ενάντια σε κάθε μορφή βίας. Για αυτό, μαθαί­νουμε σε παιδιά ηλικίας από 5 έως 9 ετών, πώς να προ­στα­τεύ­ο­νται από τη σεξουα­λική κακο­ποί­ηση, με το πρό­γραμμα «Ασφαλές Άγγιγμα», οχυ­ρώ­νο­ντάς τα ενάντια σε κάθε μορφή σεξουα­λι­κής βίας. Παράλ­ληλα, εκπαι­δεύ­ουμε γονείς και εκπαι­δευ­τι­κούς για το πώς να προ­στα­τεύ­ουν τα παιδιά.

Το πρό­γραμμα «Ασφαλές Άγγιγμα» εκπο­νεί­ται σε δημόσια δημο­τικά σχολεία όλης της χώρας, με την έγκριση του Υπουρ­γείου Παι­δείας, σε συνερ­γα­σία με το Ινστι­τούτο Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής (ΙΕΠ), μέσα από την ψηφιακή πλατ­φόρμα asfalesaggigma.gr. Η ανα­γνώ­ριση περι­στα­τι­κών με υποψία κακο­ποί­η­σης, είναι το πρώτο βήμα παρέμ­βα­σης σε περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης και παρα­μέ­λη­σης. Για αυτό εκπαι­δεύ­ουμε επαγ­γελ­μα­τίες, που στο πλαίσιο των καθη­κό­ντων τους, έχουν την ευθύνη παιδιών. Το ΕΛΙΖΑ έχει εκπαι­δεύ­σει περισ­σό­τε­ρους από 11.500 επαγ­γελ­μα­τίες – για­τρούς, νοση­λευ­τές, αστυ­νο­μι­κούς, εκπαι­δευ­τι­κούς και εισαγ­γε­λείς. Με την ολο­κλή­ρωση των εκπαι­δεύ­σεων εκπο­νού­νται βοη­θη­τικά πρω­τό­κολλα δια­χεί­ρι­σης περι­στα­τι­κών με υποψία κακο­ποί­η­σης, ανάλογα με τον επαγ­γελ­μα­τικό φορέα που έχει εκπαι­δευ­τεί.

Η ίδρυση Νοσο­κο­μεια­κών Μονάδων απο­κα­λύ­πτει περι­στα­τικά παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης ή και παρα­μέ­λη­σης και τα αντι­με­τω­πί­ζει. Για αυτό, ιδρύ­ουμε Μονάδες Φρο­ντί­δας για τη διά­γνωση περι­στα­τι­κών με υποψία κακο­ποί­η­σης. Η 1η Μονάδα ΕΛΙΖΑ ιδρύ­θηκε το 2018 στο Νοσο­κο­μείο Παίδων, Π. & Α. Κυρια­κού και η 2η Μονάδα ΕΛΙΖΑ, στο Γενικό Πανε­πι­στη­μιακό Νοσο­κο­μείο ΑΤΤΙΚΟΝ. Στόχος μας, η δημιουρ­γία ανά­λο­γων μονάδων σε όλα τα νοσο­κο­μεία της χώρας, που υπο­δέ­χο­νται παιδιά.

Η Γραμμή ΕΛΙΖΑ 10454, η οποία ξεκί­νησε τη λει­τουρ­γία της τον Ιούλιο του 2022 ήρθε ως φυσική απόρ­ροια των εκπαι­δευ­τι­κών προ­γραμ­μά­των του ΕΛΙΖΑ σε πλειάδα επαγ­γελ­μα­τιών, που έχουν την ευθύνη παιδιών. Γιατροί, νοση­λευ­τές, εισαγ­γε­λείς, εκπαι­δευ­τι­κοί, προ­πο­νη­τές, αστυ­νο­μι­κοί αλλά και γονείς, μπορούν να καλούν τη Γραμμή ΕΛΙΖΑ για να λαμ­βά­νουν κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες, νομική συμ­βου­λευ­τική, δια­σύν­δεση με τους φορείς ή τις υπη­ρε­σίες που θα τους βοη­θή­σουν να κινη­θούν έννομα και σύμφωνα με τις ανάγκες που καθο­ρί­ζει το κάθε περι­στα­τικό.

Το προ­σω­πικό της Γραμμής ΕΛΙΖΑ – κοι­νω­νι­κοί λει­τουρ­γοί και ψυχο­λό­γοι – δίνουν σαφείς απα­ντή­σεις, ξεκά­θα­ρες κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες και τις σωστές δια­συν­δέ­σεις, προ­κει­μέ­νου η κάθε κλήση να οδη­γεί­ται σε μία τελική λύση, που να «απαντά» στις ανάγκες του καλού­ντος που υπο­ψιά­ζε­ται ή γνω­ρί­ζει χωρίς αμφι­βο­λία ότι ένα παιδί υπο­βάλ­λε­ται σε κακο­ποί­ηση ή βιώνει παρα­μέ­ληση.

Στο ΕΛΙΖΑ κατα­βάλ­λουμε κάθε δυνατή προ­σπά­θεια, ώστε μια μέρα, η κοι­νω­νία μας συντε­ταγ­μένα, πολι­τεία και πολίτες, να στρα­φούν με όλες τις δυνά­μεις τους ενάντια στην κακο­ποί­ηση του παιδιού, στη­ρί­ζο­ντας με δομές και με δράσεις, την πρόληψη και την πρώιμη αντι­με­τώ­πιση περι­στα­τι­κών κακο­ποί­η­σης σε παιδιά. Περισ­σό­τερα για το ΕΛΙΖΑ στο www.eliza.org.gr http://www.eliza.org.gr

• Πώς μπορεί κάποιος να στη­ρί­ξει το έργο του Σωμα­τείου;

Στο ΕΛΙΖΑ κατα­βάλ­λουμε κάθε δυνατή προ­σπά­θεια, ώστε μια μέρα, η κοι­νω­νία μας συντε­ταγ­μένα, πολι­τεία και πολίτες, να στρα­φούν με όλες της τις δυνά­μεις τους ενάντια στην κακο­ποί­ηση του παιδιού, στη­ρί­ζο­ντας με δομές και με δράσεις, την πρόληψη και την πρώιμη αντι­με­τώ­πιση περι­στα­τι­κών κακο­ποί­η­σης σε παιδιά. Ωστόσο, τίποτα δεν μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί χωρίς τη συμβολή των πολιτών. Ο καθένας μπορεί να γίνει ζωτικό κομμάτι του ΕΛΙΖΑ με οποια­δή­ποτε προ­σφορά και να συμ­βάλ­λει έμπρα­κτα σε δράσεις πρό­λη­ψης και ανα­γνώ­ρι­σης της παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης.

• Πείτε μας για την ιστορία της μικρής Ελίζας…

Η Ελίζα υπήρξε παιδί μιας μητέρας εθι­σμέ­νης στα ναρ­κω­τικά και ενός πατέρα που ανέλαβε τη φρο­ντίδα της κόρης του, έως την ηλικία των 5 ετών. Ο θάνατος του στορ­γι­κού πατέρα, άλλαξε δρα­μα­τικά τη ζωή της 5χρονης Ελίζας, που η ευθύνη της πέρασε στα χέρια της μητέρας της. Το ανυ­πε­ρά­σπι­στο παιδί υπο­βάλ­λο­νταν σε ψυχική, σωμα­τική και σεξουα­λική κακο­ποί­ηση για έναν χρόνο, έως ότου έφυγε από τη ζωή, στα 6 της χρόνια, από τα χέρια της μητέρας της, χωρίς την έγκαιρη και σωστή παρέμ­βαση των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών. Η τραγική κατά­ληξη της ζωής της Ελίζας στάθηκε η αφορμή για να αλλάξει ο νόμος στην πολι­τεία της Νέας Υόρκης και έγινε η κινη­τή­ριος δύναμη της δημιουρ­γίας του ΕΛΙΖΑ το 2008, από τη Μαρίνα Καρέλλα και τον σύζυγό της, πρί­γκιπα Μιχαήλ.

• Πώς μπορεί κάποιος να γίνει σύμ­μα­χος του ΕΛΙΖΑ;

Αρχικά να μοι­ρα­στεί την ιστορία του που μπορεί να δώσει ελπίδα, μπορεί να σταθεί η αφορμή, μπορεί να κινη­το­ποι­ή­σει, μπορεί ακόμη και να ενώσει δυνά­μεις, φωνές, ιστο­ρίες, ώστε όλες μαζί να γίνουν μία σαρω­τική δύναμη που θα αντι­στρέ­ψει το φαι­νό­μενο της βίας στα παιδιά. Να γίνει μέλος του ΕΛΙΖΑ! Επι­λέ­γο­ντας την ετήσια συν­δρομή που ται­ριά­ζει στον καθένα ή πραγ­μα­το­ποιώ­ντας μια δωρεά μέσω του www.eliza.org.gr ή με τρα­πε­ζική κατά­θεση:

Alpha Bank/Αριθμός λογα­ρια­σμού: 115 002 002020047

ΙΒΑΝ: GR 98 014 0115 01150 020 020200 47

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος/Αριθμός λογα­ρια­σμού: 104 29665226

ΙΒΑΝ: GR 58 011 0104 00000 104 296652 26

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.