Με τη «θέλησή» τους

Δεν μας φτάνει η φρίκη, έχουμε και την πρό­κληση συνη­γό­ρων παι­δο­βια­στών από την άλλη,  που επι­μέ­νουν να παρου­σιά­ζουν ανήλικα θύματα ως «σεξουα­λικά ώριμα» πλά­σματα στην κοι­νω­νία των ενη­λί­κων, όπως στην περί­πτωση του αστυ­νο­μι­κού, με υπε­ρα­σπι­στικό ισχυ­ρι­σμό ότι «τίποτα δεν έγινε χωρίς τη συναί­νεση της 14χρονης». Το ίδιο ακού­σαμε τον προη­γού­μενο μήνα, στην περί­πτωση του παι­δο­βια­στή  προ­πο­νητή της ιστιο­πλο­ΐας που εν τέλει το δικα­στή­ριο τον αθώωσε  για την κατη­γο­ρία του βιασμού κατ’ εξα­κο­λού­θηση μιας 12χρονης! και  κατα­δι­κά­στηκε μόνον σε ποινή κάθειρ­ξης 13 ετών για  κατά­χρηση ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια. Αδειά­ζουν οι λέξεις, απρο­στά­τευ­τες κι αυτές από άλλες σκέψεις, ενώ βρί­σκο­νται σε εξέλιξη κι άλλες υπο­θέ­σεις με άλλα παιδιά. Χτυπάει βαριά να κρύ­βουμε την παι­δο­φι­λία κάτω από τα χαλιά. Η «θέλησή τους» δεν είναι παρά υποταγή, σε μία σχέση εξου­σίας και χει­ρα­γώ­γη­σης που επι­βάλ­λουν οι θύτες τους.