Κώστας Τσιάρας: «Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι κρίσιμος για τον πρωτογενή τομέα και την κοινωνική συνοχή – Η υπαγωγή του στην ΑΑΔΕ είναι μονόδρομος»

Στην ανάγκη εξυ­γί­αν­σης και εκσυγ­χρο­νι­σμού του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και στο βαθύ απο­τύ­πωμα του οργα­νι­σμού στην ελλη­νική περι­φέ­ρεια και την κοι­νω­νική συνοχή, ανα­φέρ­θηκε ο Υπουρ­γός Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων, Κώστας Τσιάρας, σε συνέ­ντευξή του στο OPEN και στην εκπομπή «Ώρα Ελλάδος». Παράλ­ληλα, τόνισε ότι ο κυβερ­νη­τι­κός σχε­δια­σμός για την υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είχε ξεκι­νή­σει ήδη από τον Ιούλιο του 2023, επι­ση­μαί­νο­ντας ως από­δειξη τη συμ­με­τοχή της Γενικής Διευ­θύ­ντριας Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο του Οργα­νι­σμού.

Όπως σημεί­ωσε, «ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένας πραγ­μα­τικά κρί­σι­μος οργα­νι­σμός, όχι μόνο για τον πρω­το­γενή τομέα αλλά και για την ίδια την κοι­νω­νική συνοχή», διότι «δια­νέ­μει 2,3 έως 2,4 δισ. ευρώ από τα συνο­λικά 3 δισ. που δια­νέ­μο­νται ετησίως σε σχεδόν 700.000 δια­φο­ρε­τικά ΑΦΜ». Ο Κώστας Τσιάρας εξήγησε ότι ο Οργα­νι­σμός έχει ένα τερά­στιο κοι­νω­νικό απο­τύ­πωμα διότι -μεταξύ άλλων- ενι­σχύει αγρο­τικά νοι­κο­κυ­ριά σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες και μειο­νε­κτι­κές περιο­χές, επι­τρέ­πο­ντάς τους να παρα­μεί­νουν στον τόπο τους. Την ίδια στιγμή, τάχθηκε υπερ της σύν­δε­σης των επι­δο­τή­σεων με την πραγ­μα­τική παρα­γωγή.

«Χρόνιες παθο­γέ­νειες – Όχι, δεν πέσαμε από τα σύννεφα»

Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας το βάθος του προ­βλή­μα­τος, ο Υπουρ­γός ήταν ξεκά­θα­ρος: «Υπήρχαν παθο­γέ­νειες στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Βεβαίως. Και δεν πέσαμε από τα σύννεφα». Εντο­πί­ζο­ντας τις κύριες αιτίες, στάθηκε στην αδυ­να­μία του κράτους να ολο­κλη­ρώ­σει τα ειδικά δια­χει­ρι­στικά σχέδια βόσκη­σης, καθώς και στην υπο­στε­λέ­χωση του Οργα­νι­σμού, η οποία περιό­ριζε σοβαρά τη δυνα­τό­τητα ουσια­στι­κών δια­σταυ­ρω­τι­κών ελέγχων.

Ανα­φέρ­θηκε, επίσης, στην εισαγ­γε­λική έρευνα και σημεί­ωσε με έμφαση: «Πρέπει να είμαστε προ­σε­κτι­κοί. Υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι κάποιοι δήλωναν κάτι που δεν είχαν, άρα λάμ­βα­ναν ευρω­παϊ­κούς πόρους που δεν δικαιού­νταν. Αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα». Τόνισε ότι στήριξε ο ίδιος την εξέλιξη της έρευνας: «Ενθάρ­ρυνα προ­σω­πικά την ευρω­παϊκή εισαγ­γε­λία – ήθελα αυτή η ιστορία να ξεκα­θα­ρί­σει. Είναι και εντολή του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού από την πρώτη μέρα που μου ανέθεσε το Υπουρ­γείο: το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει να λήξει».

«Η υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ δεν είναι τιμωρία – είναι λύση»

Ο κ. Τσιάρας απο­κά­λυψε ότι η συζή­τηση για τη μετα­φορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είχε ξεκι­νή­σει από τον Ιούλιο του 2023, και μάλιστα είχε ήδη απο­τυ­πω­θεί θεσμικά: «Πριν από πέντε μήνες, ως μέλος του Δ.Σ. του ΟΠΕΚΕΠΕ τοπο­θε­τή­θηκε η Γενική Διευ­θύ­ντρια Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των της ΑΑΔΕ». Όπως τόνισε, «η μετα­κί­νηση ήταν και είναι μονό­δρο­μος», γιατί «ο ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει να περάσει σε επο­πτεία μιας Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής που έχει απο­δεί­ξει επάρ­κεια και αξιο­πι­στία στον εσω­τε­ρικό έλεγχο, στη δια­σταύ­ρωση στοι­χείων και στη δια­χεί­ριση πλη­ρο­φο­ρίας».

«Έπρεπε να κόψουμε τον γόρδιο δεσμό. Δεν υπήρχε μαγικό κουμπί για να αλλά­ξουμε νοο­τρο­πίες και δια­δι­κα­σίες που εκτεί­νο­νται από τον παρα­γωγό μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, προ­σθέ­το­ντας ότι «το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μια εύκολη άσκηση – είναι ένα προ­σω­πικό στοί­χημα που απαιτεί σοβα­ρό­τητα και ευθύνη».

Για το τραγικό δυστύ­χημα των Τεμπών και την απόφαση για το Μάτι

Ο κ. Τσιάρας ανα­φέρ­θηκε, επίσης, στο δυστύ­χημα των Τεμπών λέγο­ντας ότι «ήταν ένα τραγικό γεγονός που θα στιγ­μα­τί­ζει για πάντα την ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα και κοι­νω­νία». Υπο­γράμ­μισε πως «μόνο όσοι έχουν ζήσει παρό­μοιο πόνο μπορούν να κατα­λά­βουν το μέγεθος της απώ­λειας». Κατα­δί­κασε, ωστόσο, την πολι­τική εργα­λειο­ποί­ηση της τρα­γω­δίας: «Το να γίνεται αντι­κεί­μενο μικρο­κομ­μα­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης ένα τέτοιο γεγονός μάς πάει αλλού». Και πρό­σθεσε με έμφαση: «Αν κάποιοι πραγ­μα­τικά βλέπουν ότι ένας Πρω­θυ­πουρ­γός, στη θητεία του οποίου έγινε ένα τέτοιο δυστύ­χημα, μπορεί να κατη­γο­ρη­θεί για εσχάτη προ­δο­σία, δεν ξέρω – προ­σω­πικά με ξεπερνά. Νομίζω ότι ξεφεύ­γει από την όποια σοβαρή πολι­τική ή κοι­νω­νική συζή­τηση».

Ανα­φε­ρό­με­νος στην απόφαση της Δικαιο­σύ­νης για το Μάτι, επε­σή­μανε: «Τη Δικαιο­σύνη τη σέβομαι απο­λύ­τως, την υπη­ρέ­τησα και ως Υπουρ­γός. Δεν πρέπει όμως να μεί­νουμε στη σύγκριση. Πρέπει να γίνουν όλα όσα χρειά­ζο­νται ώστε να μην επα­να­λη­φθούν ποτέ τέτοιες τρα­γω­δίες».