Πέντε νέες τάσεις που αλλάζουν το “προφίλ” του ελληνικού τουρισμού: Από τον περιορισμό της παραμονής μέχρι την αποφυγή της high season

Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός πετυ­χαί­νει κάθε χρονιά και ένα νέο ρεκόρ, τόσο σε έσοδα, όσο και σε αφίξεις. Ωστόσο, πίσω από την εικόνα αυτή, κατα­γρά­φε­ται μια κρίσιμη μετα­βολή: οι ξένοι επι­σκέ­πτες στη χώρα μας μένουν πλέον λιγό­τερο. Συγκε­κρι­μένα, η μέση διάρ­κεια παρα­μο­νής έχει υπο­χω­ρή­σει στις 6,1 δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις, από 7,4 πριν την παν­δη­μία, κατα­γρά­φο­ντας μείωση άνω του 17%. Ως απο­τέ­λε­σμα, οι συνο­λι­κές δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις παρα­μέ­νουν ουσια­στικά στά­σι­μες σε σχέση με το 2019, περιο­ρί­ζο­ντας τον ρυθμό αύξησης των εσόδων.

Πρό­κει­ται για ένα βασικό συμπέ­ρα­σμα που περι­λαμ­βά­νε­ται στη νέα μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ με τίτλο “Εισερ­χό­με­νος Του­ρι­σμός στην Ελλάδα 2025, Εξε­λί­ξεις και Τάσεις σε σχέση με 2024 και 2019”. Σε αυτή, εκτός από τον περιο­ρι­σμό της διάρ­κειας του ταξι­διού, περι­λαμ­βά­νο­νται τέσ­σε­ρις ακόμη σημα­ντι­κές τάσεις που αλλά­ζουν το “προφίλ” του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού: η μείωση της επο­χι­κό­τη­τας, με όλο και περισ­σό­τε­ρους του­ρί­στες να μην επι­λέ­γουν για τις δια­κο­πές τους τη high season, η περαι­τέρω ενί­σχυση του μερι­δίου των του­ρι­στών που έρχο­νται αερο­πο­ρι­κώς, η ενί­σχυση της κρουα­ζιέ­ρας και η αύξηση του μερι­δίου των επαγ­γελ­μα­τι­κών ταξι­διών.

Πως αλλάζει η εικόνα του του­ρι­σμού και ποια είναι η νέα “συμπε­ρι­φορά” των του­ρι­στών

Σύμφωνα με τη μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ, τη χρονιά που πέρασε οι αφίξεις άγγιξαν τα 38 εκατ. επι­σκέ­πτες (χωρίς την κρουα­ζιέρα), σημειώ­νο­ντας αύξηση 21% σε σχέση με το 2019, ενώ τα συνο­λικά έσοδα δια­μορ­φώ­θη­καν στα 23,6 δισ. ευρώ μαζί με την κρουα­ζιέρα. Πρό­κει­ται για ιστο­ρικά υψηλά επίπεδα.

Όμως, λόγω της διαρ­κούς μείωσης της μέσης διάρ­κειας παρα­μο­νής, οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις, αν και ανήλθαν σε νέο υψηλό επίπεδο, παρα­μέ­νουν στα επίπεδα των 230 εκατ. όπως όλα τα χρόνια από το 2019 (πλην των ετών 2020, 2021 και 2022 που υπήρχαν οι περιο­ρι­σμοί λόγω

παν­δη­μίας). Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η διάρ­κεια παρα­μο­νής μειώ­θηκε με διψήφιο ποσοστό έναντι του 2019 και στις δέκα μεγα­λύ­τε­ρες αγορές του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού.

Η τάση αυτή απο­δί­δε­ται σε έναν συν­δυα­σμό παρα­γό­ντων: στη διεθνή στροφή προς πιο σύντομα ταξίδια, στην αύξηση του κόστους που οδηγεί σε πιο “συμπιε­σμέ­νες” δια­κο­πές, αλλά και στην ενί­σχυση των ημε­ρή­σιων επι­σκε­πτών, κυρίως από γει­το­νι­κές χώρες (κατά +90% προ­έρ­χο­νται από τις τέσ­σε­ρεις όμορες χώρες: Αλβανία, Β. Μακε­δο­νία, Βουλ­γα­ρία και Τουρκία). Οι τελευ­ταίοι απο­τε­λούν πλέον σχεδόν το 10% των αφίξεων, χωρίς όμως να πραγ­μα­το­ποιούν κάποια δια­νυ­κτέ­ρευση.

Παράλ­ληλα, μετα­βάλ­λε­ται και το προφίλ των επι­σκε­πτών. Οι αερο­πο­ρι­κές αφίξεις ενι­σχύ­ο­νται σημα­ντικά και αντι­στοι­χούν πλέον σε πάνω από το 70% του συνόλου, με σαφώς υψη­λό­τερη κατά κεφαλή δαπάνη σε σχέση με τους οδικώς εισερ­χό­με­νους. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να συγκε­ντρώ­νουν πάνω από το 90% των του­ρι­στι­κών εισπρά­ξεων.

Oi_10_simantikotes_agores_gia_ton_elliniko_tourismo

Αύξηση κατα­γρά­φε­ται και στην κρουα­ζιέρα, με τα έσοδα να έχουν διπλα­σια­στεί σε σχέση με το 2019 και να φτάνουν το 1 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή συν­δέ­ε­ται και με την ανά­πτυξη της αγοράς των ΗΠΑ, αλλά ανα­δει­κνύει ταυ­τό­χρονα την ανάγκη για ανα­βάθ­μιση των λιμε­νι­κών υπο­δο­μών και καλύ­τερη αξιο­ποί­ηση των προ­ο­ρι­σμών.

Ταξίδια εκτός καλο­και­ρι­νής περιό­δου

Σημάδια στα­δια­κής υπο­χώ­ρη­σης εμφα­νί­ζει η έντονη επο­χι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, χωρίς ωστόσο να παύει να απο­τε­λεί βασικό χαρα­κτη­ρι­στικό του κλάδου.

Σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία, το Γ’ τρίμηνο εξα­κο­λου­θεί να συγκε­ντρώ­νει το μεγα­λύ­τερο μέρος της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ωστόσο το μερίδιό του έχει περιο­ρι­στεί αισθητά σε σχέση με τα προ παν­δη­μίας επίπεδα. Συγκε­κρι­μένα, αντι­προ­σω­πεύει πλέον το 52,4% των αφίξεων, το 52,9% των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων και το 52,5% των του­ρι­στι­κών εισπρά­ξεων, όταν το 2019 τα αντί­στοιχα ποσοστά ξεπερ­νού­σαν το 56% και έφταναν έως και το 59% στα έσοδα.

Η μετα­βολή αυτή δεν αντα­να­κλά μείωση της καλο­και­ρι­νής ζήτησης, αλλά κυρίως μια στα­διακή ανα­κα­τα­νομή της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας μέσα στο έτος. Το μεγα­λύ­τερο μέρος της “απώ­λειας” του Γ’ τρι­μή­νου φαί­νε­ται να κατευ­θύ­νε­ται προς το Δ’ τρίμηνο, ενώ μικρό­τερα οφέλη κατα­γρά­φο­νται και για την άνοιξη, με το Β’ τρίμηνο να ενι­σχύ­ε­ται στα­διακά.

Παρά τη βελ­τί­ωση, η επο­χι­κό­τητα παρα­μέ­νει έντονη, καθώς περισ­σό­τερο από το μισό της του­ρι­στι­κής κίνησης εξα­κο­λου­θεί να συγκε­ντρώ­νε­ται σε μόλις τρεις μήνες. Ωστόσο, οι εξε­λί­ξεις των τελευ­ταίων ετών υπο­δη­λώ­νουν μια αλλαγή τάσης.

Καθο­ρι­στικό ρόλο δια­δρα­μα­τί­ζει η κλι­μα­τική αλλαγή, καθώς οι ιδιαί­τερα υψηλές θερ­μο­κρα­σίες του καλο­και­ριού στρέ­φουν ένα μέρος των ταξι­διω­τών σε ηπιό­τε­ρες περιό­δους, όπως η άνοιξη και το φθι­νό­πωρο. Την ίδια στιγμή, οι δημο­γρα­φι­κές εξε­λί­ξεις —με τη γήρανση του πλη­θυ­σμού και τη μείωση των οικο­γε­νειών με παιδιά— οδηγούν σε μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία στον χρόνο των δια­κο­πών, απο­δυ­να­μώ­νο­ντας τη “δέσμευση” της θερινής περιό­δου.

Πηγή: capital.gr