Β. Κορκίδης: «Στην οικονομία επικρατεί ασφυκτική κατάσταση»

Κύριε Κορκίδη, πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται η κατά­σταση στην οικο­νο­μία από την στιγμή που η κρίση συνεχώς βαθαί­νει χωρίς προ­ο­πτική;

Είναι γεγονός ότι η επώδυνη στα­σι­μό­τητα των τελευ­ταίων μηνών είναι ένας «βρόχος» στο λαιμό των ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών, ο οποίος δεν μας αφήνει να επα­νέλ­θουμε σε μία τροχιά ανά­καμ­ψης.  Οι επι­χει­ρή­σεις διέρ­χο­νται καθη­με­ρινά από ισχυρές δοκι­μα­σίες επι­βί­ω­σης και γίνεται μεγάλη προ­σπά­θεια οι κρα­δα­σμοί που δημιουρ­γού­νται στους τζίρους να μην μετα­κυ­λί­ο­νται ως επι­πλέον επι­βα­ρύν­σεις στους κατα­να­λω­τές. Είναι σαφές ότι τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στην πολι­τική και οικο­νο­μική ζωή της χώρας δεν αφήνουν ανε­πη­ρέ­α­στη την αγορά. Η εκκρε­μής αξιο­λό­γηση, το μετα­να­στευ­τικό και η προ­σφυ­γική κρίση, οι αγρο­τι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις, το χρη­μα­τι­στή­ριο, τα «κόκκινα δάνεια», η ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση, τα σενάρια περί σχεδίου δράσης του Ενιαίου Μηχα­νι­σμού Εξυ­γί­αν­σης των Ευρω­παϊ­κών Τρα­πε­ζών για την περί­πτωση πτώ­χευ­σης και πολλά άλλα ζητή­ματα που σχε­τί­ζο­νται και με τις εξε­λί­ξεις στο διεθνές περι­βάλ­λον εγεί­ρουν αισθή­ματα πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής ανα­σφά­λειας.

Τελικά, όλα αυτά τα μέτρα της κυβέρ­νη­σης μέχρι τώρα, έδωσαν λύσεις στα προ­βλή­ματα της αγοράς;  Αυτή η κυβέρ­νηση είναι κατά της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, όπως έχει κατη­γο­ρη­θεί επα­νει­λημ­μέ­νως;

Είναι ένα γενικό φαι­νό­μενο στην Ελλάδα η Μμε επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ο «φτωχός συγ­γε­νής». Θεωρώ ότι οι όποιες παρεμ­βά­σεις στο μέλλον θα πρέπει να λαμ­βά­νουν υπ’ όψιν την πραγ­μα­τική και δρα­μα­τική κατά­σταση των Μμε επι­χει­ρή­σεων την οποία συνο­ψί­σαμε πρό­σφατα σε έξι σημεία: (α) Ως προς τα «κόκκινα δάνεια» από τα 60 δις € τα 11 δις € τα οφεί­λουν 800 μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, τα 28,5 δις € 6.000 μεσαίες επι­χει­ρή­σεις και τα υπό­λοιπα 120.000 μικρο­με­σαίες. (β)  Οι ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στην Εφορία κινού­νται πλέον στα 86,3 δις €. (γ) Οι αντί­στοι­χες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στα Ασφα­λι­στικά Ταμεία κινού­νται στα 27,2 €, όπου με στοι­χεία του Οκτω­βρίου 2015 οι οφειλές στον ΟΑΕΕ άγγιζαν τα 10,2 δις € και στο ΙΚΑ τα 17,0 δις €. (δ) Ως προς τις Ακά­λυ­πτες Επι­τα­γές και τις Απλή­ρω­τες Συναλ­λαγ­μα­τι­κές, με στοι­χεία από την «Τει­ρε­σίας ΑΕ», το 2009 το σύνολο των τεμα­χίων των ακά­λυ­πτων επι­τα­γών έφτανε τα 304.377 τεμάχια συνο­λι­κού ύψους 3.008,6 εκ. € ενώ το 2015 τα 15.743 τεμάχια ύψους 207,9 εκ. €. Ως εκ τούτου, η σωρευ­τική μετα­βολή τόσο των τεμα­χίων όσο και των αντί­στοι­χων ποσών ξεπερνά το 93%. (ε) Σε ό,τι αφορά την τελευ­ταία χει­με­ρινή εκπτω­τική περίοδο η μεσο­σταθ­μική μείωση της αγο­ρα­στι­κής κίνησης το 2016 σε σχέση με τις χει­με­ρι­νές εκπτώ­σεις του 2015 (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2015: τζίρος σε απόλυτα νούμερα 5,67 δισ. ευρώ και μείωση -2,4% σε σχέση με την αντί­στοιχη περίοδο του 2014), κυμαί­νε­ται στα επίπεδα του -20,8%, ενώ θα πρέπει να σημειω­θεί πως ο εκτι­μώ­με­νος τζίρος για τη χει­με­ρινή εκπτω­τική περίοδο θα δια­μορ­φω­θεί το 2016 περίπου στα 4,49 δισ. ευρώ, κατα­γρά­φο­ντας απώ­λειες 1,18 δισ. ευρώ (σε σχέση με τις χει­με­ρι­νές εκπτώ­σεις του 2015). (στ) Τέλος στο μέτωπο των «λου­κέ­των», φαί­νε­ται ότι και για το 2015 ο «φαύλος κύκλος» συνε­χί­στηκε αφού εκτι­μώ­νται σε λιγό­τερα από 10.000. Εάν δεν υπάρξει στο­χευ­μένη παρέμ­βαση στα παρα­πάνω 6 πεδία, πιστεύω ότι θα χουμε τερά­στιο πρό­βλημα.

Τον περα­σμένο Δεκέμ­βριο κάνατε παρέμ­βαση κατά της από­φα­σης κατά­σχε­σης τρα­πε­ζι­κών εται­ρι­κών λογα­ρια­σμών για ληξι­πρό­θε­σμα χρέη προς το Δημόσιο. Θεω­ρείτε ότι τέτοια μέτρα, ενι­σχύ­ουν την ικα­νό­τητα της κυβέρ­νη­σης για εισπρα­ξι­μό­τητα;  

Η εισπρα­ξι­μό­τητα ενίοτε γίνεται αντι­λη­πτή με όρους επεί­γο­ντος: να «βου­λώ­σουμε» τις τρύπες στα έσοδα σήμερα και του χρόνου βλέ­πουμε. Η εισπρα­ξι­μό­τητα πρέπει να συν­δέ­ε­ται με τη βιω­σι­μό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και ως εκ τούτου τέτοια μέτρα δεν πρό­κει­ται να απο­δώ­σουν μακρο­πρό­θε­σμα. Η κατά­σχεση εται­ρι­κών λογα­ρια­σμών εν μέσω capital controls, είναι μια τιμω­ρη­τική υπερ­βολή, που οδηγεί άλλες μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις σε αργό και άλλες σε ξαφνικό θάνατο.

Τι γίνεται με τον χρόνο δια­κο­πής λει­τουρ­γίας των επι­χει­ρή­σεων; Έγιναν δεκτά τα αιτή­ματα της ΕΣΣΕ;

Σε επι­στολή που είχαμε απο­στεί­λει στις 24/12/2015 στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών είχαμε ζητήσει η προ­θε­σμία της 31/1/2016 που είχε δοθεί για την ολο­κλή­ρωση των δια­δι­κα­σιών δια­κο­πής της λει­τουρ­γίας όσων ήθελαν  να κλεί­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους. Δεδο­μέ­νου ότι τότε είχαμε να πλη­ρώ­σουμε 6 φόρους έως και την 31/12/15, είχαμε ζητήσει η ημε­ρο­μη­νία της 31/1/2016 χρη­σι­μο­ποι­η­θεί και ως παρά­ταση πλη­ρω­μών των υπο­χρε­ώ­σεων. Ενδε­χο­μέ­νως να υπήρξε κατά περί­πτωση μία ολι­γο­ή­μερη παρά­ταση η οποία όμως δόθηκε άτυπα και ως κίνητρο για την αποφυγή περαι­τέρω επι­βα­ρύν­σεων/ προ­στί­μων. Παρά­ταση δόθηκε, και μάλιστα δύο φορές (μέχρι 29 Φεβρουα­ρίου 2016), στη μη κατα­βολή του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος κατά το κλεί­σιμο βιβλίων (διακοπή λει­τουρ­γίας) μιας επι­χεί­ρη­σης. Ωστόσο, πρέπει να υπο­γραμ­μίσω το γεγονός πως η συνεχής πίεση της ΕΣΕΕ απο­δί­δει καρπούς αφού πλέον συζη­τεί­ται το ενδε­χό­μενο νέας, δεύ­τε­ρης ευκαι­ρίας επα­νέ­ντα­ξης στις 100 δόσεις για τα ασφα­λι­στικά Ταμεία σε όσους οφει­λέ­τες είχαν χάσει τη ρύθμιση λόγω άλλων ασφα­λι­στι­κών οφειλών που δε σχε­τί­ζο­νται με τρέ­χου­σες εισφο­ρές.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για την απόφαση σχετικά με τον ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό για τις επι­χει­ρή­σεις.

Η ανα­κοί­νωση του Ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών κ. Τρύφωνα Αλε­ξιάδη στη συνά­ντησή του με το Δ.Σ. της ΕΣΕΕ για τη θεσμο­θέ­τηση ακα­τά­σχε­του λογα­ρια­σμού των επι­χει­ρή­σεων απο­τε­λεί μια ιδιαί­τερα σημα­ντική απόφαση για τον επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο της χώρας που κατά τη διάρ­κεια αυτής της πρω­τό­γνω­ρης κρίσης έχει στη­ρί­ξει και στη­ρί­ζει με όλες του τις δυνά­μεις την εθνική οικο­νο­μία. Είναι μια απόφαση που θα ανα­κου­φί­σει τους επι­χει­ρη­μα­τίες και θα τους εξα­σφα­λί­σει τη δυνα­τό­τητα ενός μίνι­μουμ προ­γραμ­μα­τι­σμού. Η ΕΣΕΕ θα θέσει στη διάθεση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών όλα τα απα­ραί­τητα δια­θέ­σιμα στοι­χεία για τον προσ­διο­ρι­σμό των λεπτο­με­ρειών που θα κατα­στή­σουν το μέτρο άμεσα απο­τε­λε­σμα­τικό.

Τελικά οι χει­με­ρι­νές εκπτώ­σεις και το άνοιγμα των κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές βοή­θη­σαν τους εμπό­ρους;

Βρι­σκό­μα­στε σε μία πολύ αμήχανη θέση να ανα­φέ­ρουμε κάθε χρόνο την τελευ­ταία εξαετία, ότι η κατά­σταση στην αγορά είναι όχι απλά δύσκολη, αλλά εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­στική για την επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα. Ούτε οι εκπτώ­σεις κατά­φε­ραν να δώσουν την ανάσα που χρειά­ζε­ται η αγορά, ενώ τα περι­θώ­ρια ανά­καμ­ψης στε­νεύ­ουν απελ­πι­στικά. Ο απο­πλη­θω­ρι­σμός συνε­χί­ζε­ται για 35ο μήνα και όλα δεί­χνουν ότι θα συνε­χι­στεί για πολύ ακόμα, ενώ το δια­θέ­σιμο εισό­δημα συμπιέ­ζε­ται διαρκώς σε ένα ασταθές φορο­λο­γικό  περι­βάλ­λον. Ανα­μέ­νο­ντας την αξιο­λό­γηση, οι επι­χει­ρή­σεις περνάνε καθη­με­ρινά από ισχυρές δοκι­μα­σίες επι­βί­ω­σης, ενώ  οι κινη­το­ποι­ή­σεις ανα­μέ­νε­ται να επη­ρε­ά­σουν άμεσα και τις εξα­γω­γές του πρώτου τρι­μή­νου, οι οποίες έχουν ήδη αρνη­τικό πρόσημο συγκρι­τικά με 6 δις ευρώ που κινή­θη­καν την ίδια περίοδο του 2015. Η έντονη πτώση στις τιμές ένδυσης και υπό­δη­σης καθιστά πλέον φανερό το μέγεθος των πιέσεων που έχει ασκηθεί στο συγκε­κρι­μένο κλάδο του λια­νι­κού εμπο­ρίου τα τελευ­ταία χρόνια. Οι έμποροι έχουν κατα­βάλ­λει και συνε­χί­ζουν να κατα­βά­λουν κάθε δυνατή προ­σπά­θεια απορ­ρό­φη­σης των κρα­δα­σμών και μη μετα­κύ­λη­σης των βαρών στους κατα­να­λω­τές από τις δυσμε­νείς εξε­λί­ξεις στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, μειώ­νο­ντας συνεχώς τις τιμές των προ­ϊ­ό­ντων τους. Το απο­τέ­λε­σμα είναι οι φετινές χει­με­ρι­νές εκπτώ­σεις να περά­σουν σχεδόν απα­ρα­τή­ρη­τες για τους εμπό­ρους και αδιά­φο­ρες για τους κατα­να­λω­τές. Η επιμονή των απο­πλη­θω­ρι­στι­κών πιέσεων επί σχεδόν 3 χρόνια σε ένα επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον συμπί­ε­σης έχει εξα­να­γκά­σει μεγάλο μέρος των μικρο­με­σαίων εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων να λει­τουρ­γούν κάτω του κόστους, ώστε να παρα­μεί­νουν πάση θυσία ανοι­κτές, χωρίς, ωστόσο αυτό να σημαί­νει πως οι αντοχές τους είναι ανε­ξά­ντλη­τες.