Στη δημοσιότητα το μανιφέστο Βαρουφάκη και του DIEM25

Στην ιστο­σε­λίδα http://www.diem25.org «ανέβηκε» το μανι­φέ­στο DIEM25 του Γιάνη Βαρου­φάκη για τον εκδη­μο­κρα­τι­σμό της Ευρώπης τρεις ημέρες πριν την επίσημη ανα­κοί­νωση του νέου κόμ­μα­τος όπως ο ίδιος έχει πει.

Στο μανι­φέ­στο αφού ασκεί­ται σκληρή κριτική στη σημε­ρινή Ε.Ε., σημειώ­νε­ται ότι ανάμεσα στους δύο δρόμους: Επι­στροφή στην κίβδηλη θαλπωρή των κρατών-εθνών, ή Παρά­δοση στους αντι­δη­μο­κρα­τι­κούς θεσμούς των Βρυ­ξελ­λών και της Φραν­κφούρ­της, υπάρχει και αυτός του πλήρους εκδη­μο­κρα­τι­σμού, που όπως σημειώ­νε­ται είναι η κινη­τή­ριος δύναμη του DIEM25.

Όλο το μανι­φέ­στο:

«Παρά τις εκφρά­σεις αγωνίας τους για το μετα­να­στευ­τικό, την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και την τρο­μο­κρα­τία, μόνο μία απειλή τρο­μά­ζει το ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο: Η δημο­κρα­τία!

Μιλούν στο όνομα της δημο­κρα­τίας για να την απαρ­νη­θούν, να την εξορ­κί­σουν, να την υπο­νο­μεύ­σουν, να της στε­ρή­σουν την ορμή της, και εν τέλει να αναι­ρέ­σουν τις δυνα­τό­τη­τές της. Κι αυτό επειδή η πραγ­μα­τική δημο­κρα­τία, η εξουσία του δήμου,είναι ο εφιάλ­της τους.

Η Ευρω­παϊκή Ένωση έμοιαζε να είναι ο Μέγας Φάρος που φωτίζει την οικου­μένη, δεί­χνο­ντας πως η ειρήνη και η αλλη­λεγ­γύη μπορούν να απο­σπα­στούν μέσα από τα σαγόνια των πολέμων και της μισαλ­λο­δο­ξίας.

Δυστυ­χώς, σήμερα, οι Ευρω­παίοι πολίτες νιώθουν απο­γοη­τευ­μέ­νοι με τους θεσμούς της. Από το Ελσίνκι στην Λισα­βόνα, από την Κρήτη στο Δου­βλίνο, από τη Λειψία στο Αμπερ­ντίν, παντού, επι­κρα­τεί απαι­σιο­δο­ξία. Κι η απαι­σιο­δο­ξία αυτή πυρο­δο­τεί την απο­δό­μηση της ΕΕ. Είναι πια φανερό ότι πλη­σιά­ζει η μεγάλη επιλογή μεταξύ της υπό­κω­φης κατάρ­ρευ­σης και του αυθε­ντι­κού εκδη­μο­κρα­τι­σμού.

Πίσω από την ευρω­παϊκή απο­δό­μηση κρύ­βε­ται μια απάτη: Κρί­σι­μες απο­φά­σεις που είναι κατ’ εξοχήν πολι­τι­κές και κοι­νω­νικά μερο­λη­πτι­κές μεταμ­φιέ­ζο­νται ως «τεχνο­κρα­τι­κές». Στόχος της μεταμ­φί­ε­σης αυτής; Να στε­ρη­θούν οι Ευρω­παίοι το δικαί­ωμα του δημο­κρα­τι­κού ελέγχου πάνω στην πολι­τική εξουσία, στο χρήμα, στην οικο­νο­μία, στις συν­θή­κες εργα­σίας και στο περι­βάλ­λον.

Όμως, όσο η ουσια­στική δημο­κρα­τία υπο­νο­μεύ­ε­ται, τόσο οι ευρω­παϊ­κοί θεσμοί χάνουν την νομι­μο­ποί­ησή τους στα μάτια των Ευρω­παίων, τόσο περισ­σό­τερο τελ­μα­τώ­νο­νται οι οικο­νο­μίες που απαρ­τί­ζουν την ΕΕ, και τόσο μεγα­λύ­τερη δόση αυταρ­χι­σμού χρειά­ζο­νται οι θεσμοί της για να παρα­μεί­νουν κυρί­αρ­χοι μιας ΕΕ που παρα­παίει.

Το αντί­τιμο αυτής της απάτης δεν είναι λοιπόν μόνο το τέλος της δημο­κρα­τίας. Είναι και η εμμονή σε απο­τυ­χη­μέ­νες οικο­νο­μι­κές πολι­τι­κές με απο­τέ­λε­σμα οι χώρες της ευρω­ζώ­νης να κατα­βα­ρα­θρώ­νο­νται, η μία μετά την άλλη, στον γκρεμό της αντα­γω­νι­στι­κής λιτό­τη­τας ενώ οι υπό­λοι­πες (π.χ. η Βρε­τα­νία) να απο­ξε­νώ­νο­νται από αυτά που συμ­βαί­νουν εντός της ευρω­ζώ­νης και να ψάχνουν, μάταια, εταί­ρους εκτός ΕΕ, εκεί που τους περι­μέ­νει η απο­γο­ή­τευση και, πολύ πιθανόν, ακόμα μεγα­λύ­τερη απώλεια κυριαρ­χίας. Έτσι, πρω­το­φα­νείς ανι­σό­τη­τες, έλλειμμα ελπίδας και αβά­στα­κτος μισαν­θρω­πι­σμός κατα­κλύ­ζουν την Ευρώπη.

Δύο φρικτές επι­λο­γές κυριαρ­χούν:

Επι­στροφή στην κίβδηλη θαλπωρή των κρατών-εθνών, ή Παρά­δοση στους αντι­δη­μο­κρα­τι­κούς θεσμούς των Βρυ­ξελ­λών και της Φραν­κφούρ­της.

Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει τρίτη εναλ­λα­κτική. Ευτυχώς υπάρχει!

Πρό­κει­ται για την εναλ­λα­κτική που το αυταρ­χικό, αντι­δη­μο­κρα­τικό ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο αντι­πα­θεί με πάθος: Ένα κύμα εκδη­μο­κρα­τι­σμού!

Το κίνημά μας, το DiEM25, ακριβώς σε αυτό το κύμα προσ­δοκά και αυτό πασχί­ζει να δημιουρ­γή­σει.

Ερχό­μα­στε από κάθε γωνιά της Ευρώπης και μας ενώνουν δια­φο­ρε­τι­κές γλώσσες, πολι­τι­σμοί, κομ­μα­τι­κές ταυ­τό­τη­τες, ιδε­ο­λο­γίες, χρώμα δέρ­μα­τος, φύλο, φιλο­σο­φι­κές και θρη­σκευ­τι­κές πεποι­θή­σεις, ιδέες για το τι εστί καλή καγαθή κοι­νω­νία. Πάνω απ’ όλα μας ενώνει η απο­φα­σι­στι­κό­τητα να αντι­τα­χθούμε σ’ ένα ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο το οποίο αντι­με­τω­πί­ζει την αυθε­ντική δημο­κρα­τία με περι­φρό­νηση.

Η κινη­τή­ριος δύναμη πίσω από το DiEM25 είναι μια απλή, ριζο­σπα­στική πρόταση:

Να εκδη­μο­κρα­τί­σουμε την Ευρώπη!

Η Ευρω­παϊκή Ένωση ή θα εκδη­μο­κρα­τι­στεί ή θα δια­λυ­θεί!

Οι άμεσοι στόχοι μας είναι:

(Α) η πλήρης δια­φά­νεια στην λήψη απο­φά­σεων από τις οποίες εξαρ­τά­ται το μέλλον της Ευρώπης και των λαών της (π.χ. ζωντανή ανα­με­τά­δοση των συνε­δριά­σεων του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου, του Eurogroup, του Ecofin – δημο­σί­ευση των πρα­κτι­κών του ΔΣ της ΕΚΤ – ανάρ­τηση στο δια­δί­κτυο όλων των εγγρά­φων που σχε­τί­ζο­νται με εμπο­ρι­κές συμ­φω­νίες τύπου TTIP, TISA), και

(Β) ο επείγων ανα­σχε­δια­σμός των πολι­τι­κών των υπαρ­χό­ντων θεσμών της ΕΕ (ΕΚΤ, ESM, Ευρω­παϊκή Τράπεζα Επεν­δύ­σεων) στο πλαίσιο νέων, ορθο­λο­γι­κών ερμη­νειών των Συν­θη­κών, με στόχο την απο­τε­λε­σμα­τική στα­θε­ρο­ποί­ηση των πέντε εκφρά­σεων της παρού­σας κρίσης: χρέος, τρά­πε­ζες, χαμηλές επεν­δύ­σεις, μετα­να­στευ­τικό, φτώχεια.

Μεσο­πρό­θε­σμος στόχος μας, μετά την στα­θε­ρο­ποί­ηση της πολυ­διά­στα­της ευρω­παϊ­κής κρίσης, είναι η σύγκλιση Συντα­κτι­κής Συνέ­λευ­σης Ευρω­παίων Αντι­προ­σώ­πων με σκοπό την εκπό­νηση ευρω­παϊ­κού Συντάγ­μα­τος και την δημιουρ­γία ενός πραγ­μα­τι­κού, κυρί­αρ­χου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου το οποίο θα μοι­ρά­ζε­ται την κυριαρ­χία του μόνο με τα εθνικά κοι­νο­βού­λια, τις περι­φε­ρια­κές συνε­λεύ­σεις, τους δήμους και τις κοι­νό­τη­τες.

Καλούμε τους Ευρω­παί­ους που συμ­φω­νούν με τις αρχές αυτές να συστρα­τευ­θούν στο πανευ­ρω­παϊκό κίνημα που ονο­μά­σαμε DiEM25 ώστε, μαζί, να επι­βά­λουμε στο ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο τον αυθε­ντικό εκδη­μο­κρα­τι­σμό της ΕΕ, να θέσουμε τέλος στην μετα­τροπή όλων των πολι­τι­κών σχέσεων σε σχέσεις εξου­σίας και καθυ­πό­τα­ξης, να υπο­τά­ξουμε την γρα­φειο­κρα­τική διοί­κηση στην βούληση των κυρί­αρ­χων Ευρω­παίων πολιτών, να απο­συ­ναρ­μο­λο­γή­σουμε την μόνιμη κυριαρ­χία των ολι­γο­πω­λια­κών εται­ρι­κών συμ­φε­ρό­ντων πάνω στην βούληση των κυρί­αρ­χων Ευρω­παίων πολιτών, και να επανα-πολιτικοποιήσουμε τους κανόνες που διέπουν την ενο­ποι­η­μένη ευρω­παϊκή αγορά και το κοινό νόμισμα της ευρω­ζώ­νης.

Εμπνε­ό­μα­στε από μια Ευρώπη του Ορθο­λο­γι­σμού, της Ελευ­θε­ρίας, της Ανε­κτι­κό­τη­τας και της Φαντα­σίας που γίνεται εφικτή μέσα από την περιε­κτική Δια­φά­νεια, την πραγ­μα­τική Αλλη­λεγ­γύη και την αυθε­ντική Δημο­κρα­τία. Ορα­μα­τι­ζό­μα­στε την:

Δημο­κρα­τική Ευρώπη όπου η πολι­τική εξουσία εκπο­ρεύ­ε­ται απο­κλει­στικά από τους κυρί­αρ­χους Ευρω­παί­ους πολίτες

Ευρώπη της Δια­φά­νειας όπου όλες οι απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται μπροστά στα μάτια των πολιτών

Ενωμένη Ευρώπη της οποίας οι πολίτες έχουν τόσα κοινά εντός της χώρας τους όσα και μεταξύ των χωρών τους

Ρεα­λι­στική Ευρώπη που θέτει εφι­κτούς στόχους ριζο­σπα­στι­κού εκδη­μο­κρα­τι­σμού

Απο­κε­ντρω­μένη Ευρώπη που χρη­σι­μο­ποιεί την κεντρική εξουσία για να μεγι­στο­ποιεί την δημο­κρα­τία στους χώρους εργα­σίας, στις πόλεις, στις περι­φέ­ρειες και στα κράτη-μέλη

Πλου­ρα­λι­στική Ευρώπη των περι­φε­ρειών, των εθνο­τή­των, των φιλο­σο­φι­κών πεποι­θή­σεων, των εθνών, των δια­φο­ρε­τι­κών γλωσσών και πολι­τι­σμών, του αυτο-προσδιορισμού ατόμων και ομάδων

Ευρώπη της Ισό­τη­τας η οποία ευφραί­νε­ται από τις δια­φο­ρές και κατα­πο­λεμά όλες τις δια­κρί­σεις ενα­ντίον εκείνων που τολμούν να δια­φέ­ρουν ως προς το χρώμα του δέρ­μα­τος, τον ερωτικό τους προ­σα­να­το­λι­σμό, την προφορά τους, την κοι­νω­νική τους θέση

Ευρώπη του Πολι­τι­σμού που ανα­βα­πτί­ζε­ται μέσα από την πολι­τι­σμική πολυ­μορ­φία των λαών της και που προωθεί όχι μόνο την βαριά πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της αλλά και το πολι­τι­στικό έργο σύγ­χρο­νων, ακόμα και «αντι­φρο­νού­ντων», Ευρω­παίων καλ­λι­τε­χνών, μου­σι­κών, συγ­γρα­φέων, ποιητών

Κοι­νω­νική Ευρώπη που ανα­γνω­ρί­ζει ότι η ελευ­θε­ρία απαιτεί όχι μόνο απουσία κατα­στο­λής και έξωθεν παρεμ­βά­σεων αλλά και κάποια βασικά αγαθά που είναι ανα­γκαία για να παρα­μέ­νει ο άνθρω­πος απε­λευ­θε­ρω­μέ­νος από την δυνα­στεία της ανάγκης και της εκμε­τάλ­λευ­σης

Παρα­γω­γική Ευρώπη που διο­χε­τεύει επεν­δύ­σεις στην παρα­γωγή οικο­λο­γικά και κοι­νω­νικά βιώ­σι­μης ευη­με­ρίας

Βιώσιμη Ευρώπη που ζει εντός των φυσικών ορίων του πλανήτη, ελα­χι­στο­ποιώ­ντας τις οικο­λο­γι­κές συνέ­πειες των δρα­στη­ριο­τή­των της και πασχί­ζο­ντας να δια­τη­ρή­σει όσα περισ­σό­τερα ορυκτά καύσιμα γίνεται εντός της γης

Οικο­λο­γική Ευρώπη που χρη­σι­μο­ποιεί την διεθνή της πειθώ για να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σει υπέρ της παγκό­σμιας μετά­βα­σης σε πρά­σι­νες μορφές ανά­πτυ­ξης

Δημιουρ­γική Ευρώπη που απε­λευ­θε­ρώ­νει τις και­νο­τό­μες δυνά­μεις του φαντα­σια­κού των πολιτών της

Τεχνο­λο­γική Ευρώπη που εντάσ­σει τις νέες τεχνο­λο­γίες στην υπη­ρε­σία της αλλη­λεγ­γύης

Ευρώπη της Ιστο­ρι­κής Συνεί­δη­σης που κοιτάει αισιό­δοξα προς το μέλλον χωρίς να κρύ­βε­ται από το παρελ­θόν της

Διε­θνι­στική Ευρώπη που αντι­με­τω­πί­ζει τους μη Ευρω­παί­ους ως αυτο-σκοπούς, κι όχι ως μέσα για την επί­τευξη δικών της στόχων

Ειρη­νική Ευρώπη που γνω­ρί­ζει πως να απο­κλι­μα­κώ­νει εντά­σεις στα ανα­το­λικά και νότια της, λει­τουρ­γώ­ντας ως ανάχωμα απέ­να­ντι στις δυνά­μεις απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης, στις τάσεις επε­κτα­τι­σμού, και στις σει­ρή­νες των μιλι­τα­ρι­στι­κών «λύσεων»

Ανοικτή Ευρώπη, που ενερ­γο­ποιεί­ται από ιδέες και δημιουρ­γι­κούς ανθρώ­πους από όλο τον κόσμο, και η οποία κατα­νοεί πως οι φράκτες και τα τείχη είναι δείγ­ματα αδυ­να­μίας που πυρο­δο­τούν την ανα­σφά­λεια στο όνομα της… ασφά­λειας

Απε­λευ­θε­ρω­μένη Ευρώπη όπου τα προ­νό­μια, οι προ­κα­τα­λή­ψεις και η απειλή της βίας φθίνουν, επι­τρέ­πο­ντας στους Ευρω­παί­ους να γεν­νιού­νται χωρίς να κλη­ρο­νο­μούν αυτό­ματα κάποιον δεδο­μένο κοι­νω­νικό ρόλο, με τις ίδιες ευκαι­ρίες για να ανα­πτύ­ξουν τις δυνα­τό­τη­τές τους, και ελεύ­θε­ροι να επι­λέ­γουν περισ­σό­τε­ρους από τους συντρό­φους τους στην ζωή, στην εργασία, στην κοι­νω­νία».