Ρακιντζής σε FT: Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα είναι πολύ διεφθαρμένη

Όταν το έργο της ζωής σου είναι η εξά­λειψη της δια­φθο­ράς στην Ελλάδα, πρέπει να λαμ­βά­νεις ευχα­ρί­στηση ακόμα και από τα πιο μικρά σημάδια προόδου.

Για τον Λέανδρο Ρακιν­τζή, τον 78χρονο γενικό επι­θε­ω­ρητή δημό­σιας διοί­κη­σης στην Ελλάδα που συνε­χί­ζει να εργά­ζε­ται ακα­τά­παυ­στα, ένα τέτοιο σημάδι ήρθε χάρη στην οικο­νο­μική κρίση της χώρας, ανα­φέ­ρουν οι Financial Times.

Η οικο­νο­μική κάμψη έχει οδη­γή­σει τους για­τρούς να μειώ­σουν το ποσό που ζητούν για φακε­λάκι από τους ασθε­νείς που προ­σπα­θούν να εξα­σφα­λί­σουν την καλύ­τερη δυνατή περί­θαλψη.

«Ενας χει­ρούρ­γος που συνή­θιζε να ζητάει 5.000 ευρώ για μια σοβαρή εγχεί­ρηση, τώρα βολεύ­ε­ται και με 500 ευρώ» λέει ο κ. Ρακιν­τζής με ένα πικρό χαμό­γελο.

Μετά από 11 χρόνια εργα­σίας για την «δια­σφά­λιση της απο­τε­λε­σμα­τι­κής και απο­δο­τι­κής λει­τουρ­γίας της δημό­σιας διοί­κη­σης», ο πρώην ανώ­τα­της δικα­στής αφήνει επι­τέ­λους την θέση του. Προ­σπά­θησε να φύγει πριν από έξι χρόνια αλλά δεν βρέθηκε κανείς για να τον αντι­κα­τα­στή­σει.

«Τι μπο­ρούσα να κάνω» ανα­ρω­τιέ­ται. «Ήμουν σαν ένας φρουρός που παρα­μέ­νει στο φυλάκιο του γιατί δεν εμφα­νί­ζε­ται κανένας να τον απαλ­λά­ξει από το καθήκον του».

Παρά τις προ­σπά­θειες του, η Ελλάδα συνε­χί­ζει να κατα­τάσ­σε­ται στον πάτο των περισ­σό­τε­ρων κατη­γο­ριών για την δια­φά­νεια και την καλή δια­κυ­βέρ­νηση στην Ε.Ε., με την κακο­δια­χεί­ριση στο δημόσιο να απο­κα­λύ­πτε­ται με εξευ­τε­λι­στικό τρόπο κατά την διάρ­κεια της μακρο­χρό­νιας οικο­νο­μι­κής κρίσης της χώρας.

«Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα είναι πολύ διε­φθαρ­μένη, αλλά σε σύγκριση με άλλα ευρω­παϊκά κράτη του Βορρά, όχι αυτά της Ανα­το­λι­κής Ευρώπης ή των Βαλ­κα­νίων» παρα­τη­ρεί ο κ. Ρακιν­τζής, καθι­σμέ­νος σε ένα μεγάλο, ακα­τά­στατο γραφείο γεμάτο με χαρτιά και ογκώδη νομικά βιβλία.

Μια χαρού­μενη, εύσωμη φιγούρα ο κ. Ρακιν­τζής είναι ασυ­νή­θι­στα προ­σι­τός για έναν ανώτατο στέ­λε­χος του ελλη­νι­κού δικα­στι­κού σώματος. Δεν είναι επίσης καθόλου διστα­κτι­κός στο να μιλήσει για τις δυσλει­τουρ­γίες του ελλη­νι­κού συστή­μα­τος.

«Υπάρ­χουν διά­φο­ροι λόγοι για το πρό­βλημα της δια­φθο­ράς» εξηγεί ο ίδιος. «Είναι η κλη­ρο­νο­μιά από την Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία και είναι η έλλειψη ρυθ­μί­σεων, αλλά κυρίως είναι το απο­τέ­λε­σμα της κακής λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης. Είναι πολύ, πολύ αργή».

Το μοντέρνο γραφείο του κοντά στο κέντρο της πόλης είναι ανοιχτό σε οποιον­δή­ποτε θέλει να κατα­θέ­σει μια δια­μαρ­τυ­ρία κατά ενός δημό­σιου υπαλ­λή­λου «είτε έχουμε είτε δεν έχουμε ραντε­βού, αν και πρέπει να είναι προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι ότι θα περι­μέ­νουν», ανα­φέ­ρει.

Κατά την εκτί­μηση του, το γνωστό ελλη­νικό πρό­βλημα του χρη­μα­τι­σμού είναι πιο έντονο στο δημόσιο σύστημα υγείας, στις πολε­ο­δο­μίες και στην εφορία. Ο τομέας της υγείας δείχνει αξιο­ση­μεί­ωτη αντί­σταση στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις επειδή οι Έλληνες φοβού­νται να καταγ­γεί­λουν τον γιατρό τους γιατί «το επάγ­γελμα μπορεί να πάρει εκδί­κηση», λέει ο κ. Ρακιν­τζής, υπο­λο­γί­ζο­ντας ότι περίπου τα δύο τρίτα των χει­ρούρ­γων παίρ­νουν ακόμα φακε­λά­κια.

Ο ίδιος και η ομάδα των επι­θε­ω­ρη­τών προ­σπα­θούν να δου­λεύ­ουν αθόρυβα. Εκτός από τις πει­θαρ­χι­κές διώξεις που κατα­λή­γουν στα δικα­στή­ρια, ουσια­στικά η μόνη από­δειξη για την εργασία που κάνουν είναι μια ετήσια έκθεση 250 σελίδων που δημο­σιεύ­ε­ται ηλε­κτρο­νικά και προ­σφέ­ρει λεπτο­μέ­ρειες για την δια­φθορά στην Ελλάδα.

Ωστόσο, ο κ. Ρακιν­τζής δεν διστά­σει να κάνει δηλώ­σεις δημόσια όταν πιστεύει ότι οφείλει να το κάνει. Όταν η συντη­ρη­τική κυβέρ­νηση πέρασε με νομο­θε­τική απόφαση του 2013 ότι «ένα μικρό υλικό δώρο» που προ­σφέ­ρε­ται σε δημόσιο υπάλ­ληλο από «ευγνω­μο­σύνη» δεν απο­τε­λεί χρη­μα­τι­σμό, πέρασε στην αντε­πί­θεση. «Έκανα μια πραγ­μα­τικά μεγάλη καμπά­νια για να πετύχω την ανά­κληση του νόμου. Ήμουν κάθε ημέρα στην τηλε­ό­ραση. Έδινα παντού συνε­ντεύ­ξεις. Και σε λιγό­τερο από έναν μήνα ο νόμος αυτός καταρ­γή­θηκε» λέει.

Αλλά παραι­τεί­ται έχοντας απο­τύ­χει σε αυτό που ήλπιζε ότι θα απο­τε­λέ­σει την κλη­ρο­νο­μιά του: να πείσει μια φιλική προς τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις κυβέρ­νηση να απα­γο­ρεύ­σει στους δημό­σιους υπαλ­λή­λους σε ευαί­σθη­τες θέσεις, όπως στον φοροει­σπρα­κτικό μηχα­νι­σμό, να εργά­ζο­νται στην περιοχή από την οποία κατά­γο­νται, όπου δέχο­νται πιέσεις από φίλους και συγ­γε­νείς.

«Είναι το εμπόδιο της εντο­πιό­τη­τας» υπο­στη­ρί­ζει. «Εκτός Αθηνών, υπάρ­χουν τόσες πολλές δια­συν­δέ­σεις, οικο­γε­νεια­κές σχέσεις, πιέσεις από την τοπική αυτο­διοί­κηση. Είναι μια μεταρ­ρύθ­μιση που αν γίνει θα αλλά­ξουν πολλά πράγ­ματα». «Έχουμε σημειώ­σει πρόοδο σε πολλούς τομείς της δημό­σιας διοί­κη­σης, αλλά στις περι­φέ­ρειες τα πράγ­ματα ποτέ δεν αλλά­ζουν εύκολα» προ­σθέ­τει.

Ένα χέρι βοη­θείας έχει έρθει από τα ιδιαί­τερα μισητά «μνη­μό­νια», όπως απο­κα­λούν οι Έλληνες τις δια­δο­χι­κές συμ­φω­νίες διά­σω­σης, τις οποίες ο κ. Ρακιν­τζής αντι­με­τω­πί­ζει ως κατα­λύτη για την βελ­τί­ωση της δημό­σιας διοί­κη­σης.

«Το μνη­μό­νιο είναι κάτι θετικό. Βοηθάει να διορ­θω­θούν κάποια πράγ­ματα και αναμ­φι­σβή­τητα προ­σφέ­ρε­ται για βελ­τιώ­σεις στην δημόσια διοί­κηση. Πρέπει να κατα­λά­βουν όλοι πως αν αυτή (η διοί­κηση) δεν λει­τουρ­γεί σωστά δεν θα έχουμε ποτέ υγιή οικο­νο­μική ανά­πτυξη» ανα­φέ­ρει.

Σε αυτό δια­φέ­ρει από πολλούς ανώ­τα­τος Έλληνες νομι­κούς, οι οποίοι έχουν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τις νομικές τους γνώσεις για να κερ­δί­σουν παρα­χω­ρή­σεις σε περι­κο­πές μισθών που ζήτησαν οι διε­θνείς δανει­στές της χώρας. Δικα­στι­κές, εισαγ­γε­λείς και υπάλ­λη­λοι των δικα­στη­ρίων έχουν επίσης αντι­στα­θεί σε εκκλή­σεις να επι­τα­χυν­θεί η έκδοση των απο­φά­σεων των δικα­στη­ρίων και να υπάρξει μεγα­λύ­τερη εξει­δί­κευση, για παρά­δειγμα, στην κατα­πο­λέ­μηση του οικο­νο­μι­κού εγκλή­μα­τος.

Τώρα που παραι­τεί­ται, ο κ. Ρακιν­τζής δεν φαί­νε­ται να φεύγει με τιμές. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ομάδες δημό­σιων υπαλ­λή­λων που απο­λύ­θη­καν ή τέθηκαν σε ανα­στολή για πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα θεωρούν πως ο κ. Ρακιν­τζής ασκεί παρά­τυπα τα καθή­κο­ντα του καθώς η αρχική του θητεία έληξε πριν από έξι χρόνια. Ως εκ τούτου, ζητούν απο­ζη­μί­ωση και απο­κα­τά­σταση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο κ. Ρακιν­τζής δεν είχε εξουσία να λάβει δράση ενα­ντίον τους.

Σε ερώτηση για το ποια θα ήταν η συμ­βουλή του στον διάδοχο του, λέει χαμο­γε­λώ­ντας: «Μείνε μακριά από πολι­τι­κούς και γράψε ότι κάνεις σε χαρτί, έτσι επι­βί­ωσα».

Πηγή: euro2day.gr