Έρευνα: Από τα 100 ευρώ μιας διανυκτέρευσης στην Ελλάδα τα 33 είναι φόροι

Της Στε­φα­νίας Σούκη

Ο εργα­ζό­με­νος σε ένα ξενο­δο­χείο στην Ελλάδα εισπράτ­τει περίπου το 50% του ποσού που κοστί­ζει στην επι­χεί­ρηση, έναντι 77% στην Κύπρο. Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα, οι φόροι και οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές που προ­κύ­πτουν από τη λει­τουρ­γία ενός ξενο­δο­χείου είναι υπερ­δι­πλά­σιες των αντί­στοι­χων στην Κύπρο: Συγκε­κρι­μένα από τα 100 ευρώ του πελάτη ενός 4άστερου ξενο­δο­χείου μαζικού του­ρι­σμού στη χώρα μας, τα 33,4 ευρώ αφορούν φόρους και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές έναντι 16,1 ευρώ στην Κύπρο.

Σε μία προ­σπά­θεια να απο­τι­μή­σει τις υπέρ­με­τρες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις στον του­ρι­σμό ο Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων συγκρί­νει το φορο­λο­γικό καθε­στώς που διέπει τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις στην Ελλάδα σε σχέση με βασι­κούς αντα­γω­νι­στές της στη Μεσό­γειο, όπως η Κύπρος, η Τουρκία, η Κροατία, η Ισπανία και η Ιταλία. Η μελέτη λαμ­βά­νει ως παρά­δειγμα τη λει­τουρ­γία ενός παρα­θε­ρι­στι­κού ξενο­δο­χείου 4 αστέρων στην αγορά μαζικού του­ρι­σμού, με τιμή πώλησης δια­νυ­κτέ­ρευ­σης τα 100 ευρώ. Με βάση τους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές της, η Κύπρος έχει αυτή την στιγμή το καλύ­τερο φορο­λο­γικό πλαίσιο και άρα -από φορο­λο­γι­κής άποψης- είναι ο διεθνώς πλέον αντα­γω­νι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρου­σιά­ζει το Sete Intelligence η κατα­νομή για κάθε 100 ευρώ που πλη­ρώ­νει ο πελάτης για μια δια­νυ­κτέ­ρευση σε αμοιβές, έξοδα, φόρους και λει­τουρ­γικό κέρδος (ΚΠΦΤΑ, κέρδος προ φόρων τόκων και απο­σβέ­σεων) έχουν στη χώρα μας ως εξής: 28,9 ευρώ αφορούν τα έξοδα λει­τουρ­γίας, 17,1 ευρώ σε καθαρές αμοιβές εργα­ζο­μέ­νων, 16,8 ευρώ σε ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, 16,6 ευρώ σε ΦΠΑ και τέλη, ενώ 20,5 ευρώ είναι το λει­τουρ­γικό κέρδος. Η χώρας μας ανα­δει­κνύ­ε­ται ”πρω­τα­θλή­τρια” ως προς τους φόρους και τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές (33,4 ευρώ), έναντι 16,1 ευρώ στην Κύπρο, 23,5 ευρώ στην Τουρκία, 24,3 ευρώ στην Ισπανία, 28,8 στην Ιταλία και 28,2 ευρώ στην Κροατία.

Επι­πλέον, στην Ελλάδα το λει­τουρ­γικό κέρος είναι κατά 30% χαμη­λό­τερο από την Κύπρο ενώ, παράλ­ληλα, η φορο­λο­γία Κερδών και Μερι­σμά­των είναι υπερ­τρι­πλά­σια. Επι­πλέον, με το ίδιο κόστος μισθο­δο­σίας για την επι­χεί­ρηση, ο εργα­ζό­με­νος στην Κύπρο εισπράτ­τει περισ­σό­τερο από 50% υψη­λό­τερη καθαρή αμοιβή σε σχέση με τον αντί­στοιχο στην Ελλάδα.

Οι του­ρι­στι­κοί φορείς επι­ση­μαί­νουν ότι μόνο στην Ελλάδα το άθροι­σμα καθαρών αμοιβών εργα­ζο­μέ­νων και κερδών είναι σχεδόν ισόποσο με το άθροι­σμα φόρων και εισφο­ρών – 37,6 ευρώ έναντι 33,4 ευρώ. Αντί­θετα στην Ισπανία (46,8 ευρώ / 24,3 ευρώ), στην Τουρκία (47,6 ευρώ / 23,5 ευρώ) και στην Κύπρο (55 ευρώ / 16,1 ευρώ) οι επι­χει­ρή­σεις λει­τουρ­γούν κυρίως για τους επι­χει­ρη­μα­τίες και τους εργα­ζό­με­νους και όχι για τα κρατικά / ασφα­λι­στικά έσοδα. Σε μικρό­τερο βαθμό το ίδιο ισχύει και για Ιταλία (42,3 ευρώ / 28,8 ευρώ) και Κροατία (43 ευρώ / 28,1 ευρώ).

Συμπε­ρα­σμα­τικά η υπερ­φο­ρο­λό­γηση οδηγεί σε:

-Επιχειρήσεις που λει­τουρ­γούν για να εισφέ­ρουν στο κράτος και όχι να αμεί­βουν τους εργα­ζό­με­νους και τους επι­χει­ρη­μα­τίες, με επα­κό­λουθο πολύ μειω­μένα κίνητρα για επι­χει­ρείν και εργασία.

-Μειωμένες απο­λα­βές για τους εργα­ζό­με­νους: Αν στην Ελλάδα ίσχυαν οι φορο­λο­γι­κοί συντε­λε­στές της Κύπρου, το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των εργα­ζο­μέ­νων θα ήταν υψη­λό­τερο κατά 50%.

-Μικρότερη σεζόν: Λόγω των φορο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σεων η τιμή με την οποία θα ανοίξει για να λει­τουρ­γή­σει (ή δεν θα κλείσει) ένα ξενο­δο­χείο στην Ελλάδα είναι 16% υψη­λό­τερη από αυτήν που θα ίσχυε αν οι φορο­λο­γι­κοί συντε­λε­στές ήταν οι ίδιοι με της Κύπρου. Προ­φα­νώς, σε μια αγορά με έντονες επο­χια­κές δια­κυ­μάν­σεις, με τους ισχύ­ο­ντες συντε­λε­στές το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο μπαίνει στην αγορά πολύ αργό­τερα και βγαίνει πολύ νωρί­τερα, λει­τουρ­γώ­ντας μόνο όταν οι τιμές είναι υψηλές (high season).

-Μειωμένη αντα­γω­νι­στι­κό­τητα: Προ­κει­μέ­νου οι εργα­ζό­με­νοι στα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία να έχουν τις ίδιες αμοιβές με τους συνα­δέλ­φους τους στα κυπριακά και το λει­τουρ­γικό κέρδος στα ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα να είναι το ίδιο με της Κύπρου, η τιμή δωμα­τίου για τον πελάτη πρέπει να είναι 34% υψη­λό­τερη.

Μειω­μέ­νες ή καθόλου επεν­δύ­σεις: τα λει­τουρ­γικά κέρδη δεν επαρ­κούν για την απο­πλη­ρωμή των τοκο­χρε­ω­λυ­τι­κών δόσεων των δανείων. Αυτό οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο με μειω­μένη αντα­γω­νι­στι­κό­τητα στο μέλλον και άρα μειω­μένη απα­σχό­ληση και οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, καθώς και μειω­μένα φορο­λο­γικά και ασφα­λι­στικά έσοδα.

Οπως επι­ση­μαί­νουν οι του­ρι­στι­κοί φορείς, οι επι­πτώ­σεις αυτές πλήτ­τουν ιδιαί­τερα τους πλέον αδύ­να­μους, δηλαδή αυτούς που δεν δια­θέ­τουν κάποιο αντα­γω­νι­στικό πλε­ο­νέ­κτημα, είτε με μορφή ίδιου brand name είτε με μορφή brand name προ­ο­ρι­σμού, που θα τους επι­τρέ­ψει να μετα­κυ­λή­σουν (μέρος ή όλη) την υψη­λό­τερη φορο­λό­γηση στον τελικό πελάτη.

Η όξυνση της επο­χι­κό­τη­τας και η δυσα­νά­λογα μεγάλη επι­βά­ρυνση των αδυ­νά­των στην αγορά, απο­κτάει ιδιαί­τερη σημασία ενόψει της θεσμο­θε­τη­μέ­νης εφαρ­μο­γής του τέλους δια­νυ­κτέ­ρευ­σης από 1ης Ιανουα­ρίου 2018 με ενιαίο τρόπο ανε­ξαρ­τή­τως εποχής και προ­ο­ρι­σμού. Δηλαδή το τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, ιδιαί­τερα με την μορφή στα­θε­ρού ποσού ανά δια­νυ­κτέ­ρευση, που θα απο­τε­λεί δυσα­νά­λογα μεγάλη επι­βά­ρυνση για τις μονάδες με χαμηλές τιμές, θα πλήξει κατ’ εξοχήν τους αδύ­να­τους και θα συμ­βάλ­λει στην όξυνση της επο­χι­κό­τη­τας.

newmoney.gr