Τα «λάθος σημείο»

Ενας νέος άνθρω­πος 21 ετών, πέθανε τραυ­μα­τι­σμέ­νος και αβο­ή­θη­τος, σύμφωνα με το πόρισμα του ιατρο­δι­κα­στή,  παρ’ όλες τις έρευνες «σπιθαμή προς σπιθαμή». Αυτό, από το να βγαί­νεις σε τηλε­ο­πτικό κανάλι και να ξεκινάς με το «να ξεκα­θα­ρί­σουμε πως πρό­κει­ται για δυστύ­χημα και όχι για εγκλη­μα­τική ενέρ­γεια, όπως στην αρχή είχε ειπωθεί, κάτι που ανα­στά­τωσε τους κατοί­κους, κάτι που θα στιγ­μά­τιζε το νησί» σηκώνει κόκκινη κάρτα. Σε έναν θάνατο, δεν χωρούν τέτοιες διευ­κρι­νή­σεις. Δεν γίνεσαι καλύ­τε­ρος δημο­τι­κός άρχο­ντας, με το να υπε­ρα­σπί­ζε­σαι το καλό όνομα του νησιού, υπεν­θυ­μί­ζο­ντάς μας πως  μια ζωή γκρε­μί­στηκε από τα βράχια και δεν χάθηκε από κάποιο χέρι δολο­φό­νου. Προ­φα­νώς, σε μια προ­σπά­θεια, να δια­σκε­δα­στούν οι εντυ­πώ­σεις των ρεπορ­τάζ, για μια περιοχή που δεν έχει το καλύ­τερο όνομα, που την απο­φεύ­γουν –σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ- οι κάτοι­κοι και όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ειπώ­θηκε «να βρέθηκε το άτυχο παλι­κάρι τη λάθος στιγμή σε λάθος σημείο».  Δεν λύνο­νται έτσι τα προ­βλή­ματα ούτε της δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών, ούτε της όποιας παρα­βα­τι­κό­τη­τας. Η σκόνη που σηκώ­θηκε αυτές τις ημέρες, με αφορμή τον θάνατο του φοιτητή, θα έπρεπε να είναι αφορμή για «ξεκα­θά­ρι­σμα» της περιο­χής. Αφορμή, για να μην ψάχνουμε στο μέλλον για «λάθος στιγμή σε λάθος σημείο».