«Εμφάνιση κρουσμάτων ευλογιάς του προβάτου»

Το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα έχουν εμφα­νι­στεί κρού­σματα της ευλο­γίας του προ­βά­του τόσο στη νήσο Λέσβο όσο και στην Ευρω­παϊκή Τουρκία.

Η ευλογιά είναι ένα πολύ μετα­δο­τικό ιογενές νόσημα των ζώων που προ­σβάλ­λει τις αίγες και κυρίως τα πρόβατα. Το νόσημα μετα­δί­δε­ται άμεσα από ζώο σε ζώο αλλά και έμμεσα (με προ­σω­πικό, οχήματα, εργα­λεία και ζωο­τρο­φές από μολυ­σμέ­νες εκτρο­φές).

Η τυπική εικόνα της ευλο­γιάς είναι η παρου­σία αλλοιώ­σεων (διο­γκώ­σεις του δέρ­μα­τος, κοκ­κι­νί­λες, σπυριά και τελικά ανοι­κτές πληγές) κυρίως στο κεφάλι, τις μασχά­λες, την κάτω πλευρά της κοιλιάς και το εσω­τε­ρικό της ουράς. Πιο πιθανόν είναι να εμφα­νι­στεί στα πρόβατα. Το νόσημα δεν προ­σβάλ­λει τον άνθρωπο αλλά μπορεί να μετα­φερ­θεί με τον άνθρωπο από μία μολυ­σμένη εκτροφή σε άλλη.

Στα νησιά μας δεν έχουν εμφα­νι­στεί κρού­σματα της νόσου. Ωστόσο, το νόσημα υπάρχει στη γει­το­νική Τουρκία και τελευ­ταία και στη νήσο Λέσβο.

Για την αποφυγή της εμφά­νι­σης της νόσου πρέπει να λαμ­βά­νο­νται μέτρα προ­φύ­λα­ξης και βιο­α­σφά­λειας:

• Δεν εισά­γουμε νέα ζώα των ευαί­σθη­των ειδών (αίγες και πρόβατα) στην εκτροφή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής Κτη­νια­τρι­κής Υπη­ρε­σίας.
• Απο­φεύ­γουμε τις άσκοπες μετα­κι­νή­σεις προ­σω­πι­κού, οχη­μά­των και εργα­λείων μεταξύ των εκτρο­φών.
• Εφαρ­μό­ζουμε τακτι­κούς καθα­ρι­σμούς και απο­λυ­μάν­σεις στους στά­βλους, τα εργα­λεία και τα οχήματα της εκτρο­φής.
• Λαμ­βά­νουμε μέτρα για την απο­τροπή της ανε­ξέ­λεγ­κτης εισόδου ζωών στην εκτροφή.
• Είμαστε ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί αν έχουμε πρό­σφατα επι­σκε­φθεί τη Λέσβο ή την Τουρκία ή αν δεχό­μα­στε στην εκτροφή άτομα που έχουν πρό­σφατα  επι­σκε­φθεί τη Λέσβο ή την Τουρκία.
• Οι μετα­κι­νή­σεις ζωικού κεφα­λαίου από και προς άλλες περιο­χές τις χώρας γίνο­νται μόνο με έγγραφη άδεια της Κτη­νια­τρι­κής υπη­ρε­σίας.
• Σε κάθε περί­πτωση εμφά­νι­σης ύποπτων συμ­πτω­μά­των στα ζώα, τα απο­μο­νώ­νουμε άμεσα και ενη­με­ρώ­νουμε τις τοπικές Κτη­νια­τρι­κές Υπη­ρε­σίες.

Η εμφά­νιση του νοσή­μα­τος σε μία περιοχή οδηγεί στη λήψη αυστη­ρών μέτρων για την αποφυγή της εξά­πλω­σής του (θανα­τώ­σεις ζώων, απα­γό­ρευση μετα­κι­νή­σεων κ.λπ.).

Οι ενδια­φε­ρό­με­νοι μπορούν να επι­κοι­νω­νούν για περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες με τις κατά τόπους Κτη­νια­τρι­κές Υπη­ρε­σίες.