Σε συνθήκες “εμφύλιας σύρραξης” η ΝΔ στις κάλπες

Από το ναυάγιο της 22ας Νοεμ­βρίου και την αναβολή της δια­δι­κα­σίας εκλογής νέου προ­έ­δρου στη Νέα Δημο­κρα­τία κύλησαν σχεδόν δύο εβδο­μά­δες. Μέσα σε αυτό το διά­στημα, που οι σχέσεις των τεσ­σά­ρων μονο­μά­χων έδειξαν να παγώ­νουν, μπαί­νο­ντας σε νέα φάση δοκι­μα­σίας, το γαλάζιο οικο­σύ­στημα δοκί­μασε πολλές φορές το όριο της αντοχής του. Δηλώ­σεις δημό­σιες, καρφιά σε κατ’ ιδίαν συζη­τή­σεις, αιχμές για τη στάση των εκά­στοτε στρα­το­πέ­δων, αλλά και θεωρίες συνω­μο­σίας, που μένει να απα­ντη­θούν και να ξεκα­θα­ρι­στούν, προ­κει­μέ­νου να μη μείνουν σκιές, δια­μόρ­φω­σαν ένα τοπίο εκρη­κτικό, στο οποίο ήχησε πολ­λά­κις ο κόκ­κι­νος συνα­γερ­μός της ενό­τη­τας. Όταν ο…κόμπος έφτασε στο χτένι, τα ανα­κλα­στικά της πολι­τι­κής επι­βί­ω­σης φαί­νε­ται πως κρά­τη­σαν δεμένες τις λαβω­μέ­νες ενώσεις της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, που βρέθηκε να μετρά ημέρα με την ημέρα τις πλέον βαθιές πληγές της ιστο­ρίας της. Ο χρόνος που θα στηθούν οι κάλπες στη νέα από­πειρα ανά­δει­ξης του επό­με­νου αρχηγού βρήκε απά­ντηση στην 20η του Δεκεμ­βρίου.

Το πρώτο στοί­χημα, να βαδίσει η λεω­φό­ρος Συγγρού προς την εσω­τε­ρική εκλογή κερ­δή­θηκε στο δια ταύτα, αν και πρώτα χρειά­στηκε να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι της αντι­πα­ρά­θε­σης. Εάν η 20η Δεκεμ­βρίου, πάντως, είναι η πρώτη σταθερά στα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημο­κρα­τίας, η δεύτερη είναι πως το κόμμα οδη­γεί­ται σε μία άκρως πολω­τική ανα­μέ­τρηση, με το μείζον δια­κύ­βευμα να μην είναι πλέον ποιος θα κληθεί να το οδη­γή­σει στη νέα ημέρα του, αλλά ποια θα είναι η στάση της παρά­τα­ξης απέ­να­ντι στη συγκυ­βέρ­νηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που αναζητά σανίδα σωτη­ρίας σε κορυ­φαία για τη χώρα ζητή­ματα. Σε αυτό το καυτό ερώτημα θα κληθεί να δώσει απά­ντηση η επόμενη ηγεσία. Οι σχέσεις με την Κου­μουν­δού­ρου απο­τε­λούν, ως φαί­νε­ται, τη δια­χω­ρι­στική γραμμή ανάμεσα στις ομάδες της λεω­φό­ρου Συγγρού, την ώρα που σενάρια επί σενα­ρίων κάνουν λόγο ακόμα και για διά­σπαση. Για πολλούς βου­λευ­τές και πολλά στελέχη η μετω­πική σύγκρουση στον απόηχο του εκλο­γι­κού Βατερλό ήταν απλά η κορυφή του παγό­βου­νου. Από κάτω κρύ­βο­νται ακόμα μεγα­λύ­τε­ρες δια­φο­ρές, σε πολι­τική και ιδε­ο­λο­γική διά­σταση, που ίσως ανα­ζη­τούν απλά το επόμενο άλλοθι, για να ξεσπά­σουν.

Οι δύο προ­σεγ­γί­σεις

Ορθά κοφτά, οι δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις εντός του κόμ­μα­τος της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, τα στρα­τό­πεδα είναι χωρι­σμένα στα δύο. Από τη μία βρί­σκε­ται το μετριο­πα­θές καρα­μαν­λικό μπλοκ, το οποίο και εκπρο­σω­πεί­ται, κατά κύριο λόγο, από τον πρώην πρόεδρο και νυν υπο­ψή­φιο, Βαγγέλη Μεϊ­μα­ράκη και στο οποίο πολύ κοντά βρί­σκε­ται η βου­λευ­τής και πρώην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Ντόρα Μπα­κο­γιάννη και ο βου­λευ­τής και πρώην υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης, Κωστής Χατζη­δά­κης. Από την άλλη, βρί­σκο­νται οι… σαμα­ρι­κοί βου­λευ­τές, που έχουν στόχο την εξέλιξη της εικόνας του κόμ­μα­τος προς μία… νέα δεξιά, με πομπούς των μηνυ­μά­των τους υπο­ψή­φιους προ­έ­δρους, Άδωνι Γεωρ­γιάδη και Από­στολο Τζι­τζι­κώ­στα. Μέσα σε αυτό το δίπολο, αίσθηση προ­κα­λεί τα τελευ­ταία εικο­σι­τε­τρά­ωρα η σενα­ριο­λο­γία περί νέων πολι­τι­κών πρω­το­βου­λιών από τον πρώην πρω­θυ­πουργό, Αντώνη Σαμαρά. Νερό στο μύλο έριξαν τοπο­θε­τή­σεις στενού συνερ­γάτη του πρώην πρό­ε­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας, ο οποίος, σε συνο­μι­λία με εκπρο­σώ­πους των ΜΜΕ, υπο­στή­ριξε ότι σε περί­πτωση που ο κ. Τσίπρας καταρ­ρεύ­σει το επόμενο διά­στημα, οι μόνοι που θα μπο­ρού­σαν να κληθούν και να ανα­λά­βουν την ευθύνη δια­χεί­ρι­σης της όλης κατά­στα­σης είναι οι κύριοι Σαμαράς και Βενι­ζέ­λος. Μόλις πριν λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα, ο βου­λευ­τής και πρώην υπουρ­γός, Μάκης Βορίδης, είχε ανα­φερ­θεί και αυτός από την πλευρά του στο ενδε­χό­μενο επι­στρο­φής Σαμαρά στην πρω­θυ­πουρ­γία.

Στο δια ταύτα, πάντως και στους δύο πόλους που έχουν ορθώσει τείχη στη λεωφόρο Συγγρού, η αίσθηση ότι οι δια­φο­ρε­τι­κές οπτικές θα εξε­λι­χθούν αμέσως μετά την εκλογή του νέου προ­έ­δρου σε casus belli αυξά­νε­ται μεταξύ των στε­λε­χών. Προς το παρόν, η πρώτη προ­σπά­θεια του Αλέξη Τσίπρα να ανα­ζη­τή­σει συναί­νεση, κλεί­νο­ντας το μάτι στους γαλά­ζιους έπεσε στο κενό. Καρα­μαν­λι­κοί, Σαμα­ρι­κοί και Μητσο­τα­κι­κοί έριξαν πόρτα στις επι­διώ­ξεις του πρω­θυ­πουρ­γού, στέλ­νο­ντας μήνυμα στο Μέγαρο Μαξίμου πως δεν πρό­κει­ται να δώσουν ανάσα σε μία συγκυ­βέρ­νηση που ξεκί­νησε να παρα­παίει δύο μήνες μετά την επα­νε­κλογή της, ενώ ανάλογη τύχη είχε και η σενα­ριο­λο­γία περί συμ­με­το­χής της Νέας Δημο­κρα­τίας σε κυβερ­νη­τικά σχήματα μαζί με την Κου­μουν­δού­ρου. Ωστόσο, άγνωστο “Χ” παρα­μέ­νει τι θα πράξει ο επό­με­νος πρό­ε­δρος, εάν η κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που θυμίζει εδώ και εβδο­μά­δες φτερό στον άνεμο, με το ασταθές “153”, ανα­ζη­τή­σει συγκλί­σεις έστω και σε ορι­σμένα νομοσχέδια-φωτιά ή σε μείζονα εθνικά θέματα, όπως το προ­σφυ­γικό, προ­κει­μέ­νου η χώρα να μη βρεθεί και πάλι μπροστά στο ενδε­χό­μενο πρόωρης κάλπης.

Βαγ­γέ­λης Μεϊ­μα­ρά­κης, Ντόρα Μπα­κο­γιάννη και Κωστής Χατζη­δά­κης, έχουν ήδη επι­ση­μά­νει πως η Νέα Δημο­κρα­τία δε μπορεί να χαράξει κόκ­κι­νες γραμμές σε όλα τα επίπεδα, ιδιαί­τερα όσο η χώρα βρί­σκε­ται σε κρίσιμη κατά­σταση. Στην αντί­περα όχθη, έστω και με κάποια δια­φο­ρε­τική θεώρηση βρί­σκο­νται οι κύριοι Γεωρ­γιά­δης και Τζι­τζι­κώ­στας. “Τσίπρας delenda est. Πρέπει να φύγει. Όσο μένει, δεν πάμε να ψηφί­ζουμε προ­α­παι­τού­μενα και μνη­μό­νιο; Δεν γύρισε η οικο­νο­μία στην ύφεση; Δεν δόθηκαν οι τρά­πε­ζες κοψο­χρο­νιά; Δεν κιν­δυ­νεύ­ουμε τώρα να βγούμε από τη Συνθήκη Σένγκεν; Τι να τα κάνω τα προ­α­παι­τού­μενα; Τα θέλω να τα ψηφίζω για να μεί­νουμε στην Ευρώπη. Εάν είναι να τα ψηφίζω και να βγω από την Ευρώπη, να τα βράσω”, τόνισε ο πρώτος. “Η Νέα Δημο­κρα­τία δεν πρό­κει­ται να στη­ρί­ξει αυτήν την κυβέρ­νηση, γιατί είναι επι­κίν­δυνη και αυτό που θα πρέπει να κάνει είναι είτε να βρει τα δεκα­νί­κια που ψάχνει σε άλλες κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δυνά­μεις είτε, αν δεν τα βρει, να συζη­τή­σουμε για μια κυβέρ­νηση οικου­με­νική, αυτό θα πρέπει να γίνει σε μια βάση προ­γραμ­μα­τική κοινή, χωρίς τον κ. Τσίπρα, χωρίς αυτούς τους επι­κίν­δυ­νους υπουρ­γούς. Άρα, μιλάμε για μια πολύ δια­φο­ρε­τική εικόνα. Δεν πρό­κει­ται να συνη­γο­ρή­σουμε ως Ν.Δ. και εφόσον είμαι ο αρχηγός της από τις 20 Δεκεμ­βρίου και μετά σε αυτήν την κατα­στρο­φική πολι­τική. Τελεία και παύλα”, επε­σή­μανε ο δεύ­τε­ρος.

Μέσα σε αυτό το ιονι­σμένο κλίμα, η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση οδεύει προς την ανά­δειξη του νέου αρχηγού της. Εάν όλα τα στελέχη πρώτης, αλλά και δεύ­τε­ρης γραμμής συνε­χί­σουν την κοινή πορεία και μετά το πέσιμο της εκλο­γι­κής αυλαίας θα φανεί από τις κινή­σεις που θα ακο­λου­θή­σουν στο προ­σκή­νιο και το παρα­σκή­νιο.

Κατά πολλούς, οι δεσμοί 41 χρόνων είναι πολύ ισχυροί, για να σπάσουν, έστω κι αν οι τριγμοί έχουν και χρόνο και ένταση. Κατά άλλους, πάντως, εάν η παρά­ταξη συνε­χί­σει αλώβητη και με άπαντες να δηλώ­νουν “παρών”, μπορεί να είναι και ένα μικρό ή μεγάλο θαύμα.

capital.gr Του Δημήτρη Γκά­τσιου