Τατουάζ: Οταν το σώμα γίνεται καμβάς και ο tattoo artist ζωγράφος!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Μαίρη Φώτη

Το τα­τουάζ, κά­πο­τε ήταν τα­μπού. Πλέον, το tattoo έχει μπει στις γκα­λε­ρί, έχει απε­νο­χο­ποι­η­θεί και μά­λι­στα έχει φτά­σει σε πολύ υψηλό αι­σθη­τι­κό επί­πε­δο. Το αν­θρώ­πι­νο σώμα έγινε καμ­βάς και ο tattoo artist ζω­γρά­φος, που πολ­λές φορές μπο­ρεί να εντυ­πω­σιά­σει με τα αρι­στουρ­γή­μα­τα που «απο­τυ­πώ­νει» με την βε­λό­να του. Το τα­τουάζ έχει εξε­λι­χθεί, έχει γίνει απο­δε­κτό ακόμα και στους πιο αυ­στη­ρούς επαγ­γελ­μα­τι­κούς χώ­ρους και όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι άν­θρω­ποι ανε­ξαρ­τή­τως ηλι­κί­ας, φύλου και επαγ­γέλ­μα­τος, απο­φα­σί­ζουν να στο­λί­σουν το σώμα τους, επι­λο­γή που θα τους ακο­λου­θεί μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Ο tattoo artist Φώτης Χα­τζη­γε­ωρ­γί­ου, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Ρόδο από το 2013, με συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ», μιλά για τις προ­κλή­σεις και τις δυ­σκο­λί­ες του επαγ­γέλ­μα­τος, για το πώς το tattoo έχει μπει στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των Ρο­δί­ων και συμ­βου­λεύ­ει όσους βρί­σκο­νται στα πρό­θυ­ρα να πε­ρά­σουν το κα­τώ­φλι ενός tattoo studio να είναι απο­λύ­τως βέ­βαιοι γι αυτό που θα χα­ρά­ξουν για πάντα στο σώμα τους.

Πα­ρα­θέ­τει ορι­σμέ­να εντυ­πω­σια­κά στοι­χεία για τους πε­λά­τες του, με την με­γα­λύ­τε­ρη να είναι άνω των 70 ετών (!) και την μι­κρό­τε­ρη στα 15, ανα­φέ­ρε­ται στις επιρ­ρο­ές που δέ­χο­νται τα νέα παι­διά, απορ­ρί­πτει την «μόδα» στα τα­τουάζ και δη­λώ­νει ερα­στής της τέ­χνης που την ακο­λού­θη­σε χωρίς φόβο αλλά με πάθος!

• Πώς απο­φα­σί­ζει κά­ποιος να ασχο­λη­θεί με αυτό το επάγ­γελ­μα;

Η αλή­θεια είναι ότι θα πρέ­πει να ασχο­λεί­ται με τα ει­κα­στι­κά και εφό­σον του αρέ­σει και δια­θέ­τει την ανά­λο­γη υπο­μο­νή, τότε μπο­ρεί να κάνει τα­τουάζ. Το τα­τουάζ είναι πολύ πιο δύ­σκο­λο απ΄ό­τι να ζω­γρα­φί­ζει κα­νείς έναν πί­να­κα και χρειά­ζε­ται με­γα­λύ­τε­ρη υπο­μο­νή. Το σχέ­διο μπο­ρεί να το τε­λειώ­σεις και σε έναν μήνα, όταν όμως μι­λά­με για αν­θρώ­πι­νο δέρμα, ση­μαί­νει ότι ο πε­λά­της πρέ­πει να φύγει με μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη δου­λειά από το studio. Οπότε εφ΄ό­σον αγαπά την τέχνη και έχει υπο­μο­νή μπο­ρεί να ασχο­λη­θεί.

• Εσύ πώς ξε­κί­νη­σες; Πότε απο­φά­σι­σες ότι θέ­λεις να ασκή­σεις αυτό το επάγ­γελ­μα; Φα­ντά­ζο­μαι δεν σκέ­φτε­ται κά­ποιος εύ­κο­λα να γίνει tattoo artist για να απο­κα­τα­στα­θεί επαγ­γελ­μα­τι­κά.

Εγώ από μι­κρός ασχο­λού­μουν με τα ει­κα­στι­κά. Ηταν και ο μπα­μπάς μου ζω­γρά­φος, οπότε όταν ήρθε η ώρα να πάω για σπου­δές, πήγα στην Αθήνα 4 χρό­νια στο Σχολή Βα­κα­λό, όπου φοί­τη­σα ως γρα­φί­στας και επι­στρέ­φο­ντας στη Ρόδο συ­νέ­χι­σα να ασχο­λού­μαι με τα ει­κα­στι­κά και τη ζω­γρα­φι­κή. Οσον αφορά το τα­τουάζ, την δερ­μα­το­στι­ξία όπως λέ­γε­ται στα ελ­λη­νι­κά, προ­έ­κυ­ψε κα­θα­ρά από τον τρόπο ζωής μου. Οι φίλοι μου όλοι είχαν τα­τουάζ, έβλε­παν τι ζω­γρα­φί­ζω, τι σχε­διά­ζω, τι μου αρέ­σει να κάνω, πώς εκ­φρά­ζο­μαι και με πα­ρό­τρυ­ναν… Όλα αυτά κά­ποια στιγ­μή έδε­σαν κι έτσι έφτα­σα να κάνω τα­τουάζ αρ­χι­κά σε φί­λους και σε γνω­στούς.

• Ερα­σι­τε­χνι­κά δη­λα­δή.

Πρώτα πρέ­πει να υπάρ­ξεις ερα­στής της τέ­χνης και μετά επαγ­γελ­μα­τί­ας.

• Το πρώτο σου τα­τουάζ πότε το έκα­νες;

Το έκανα σε έναν αδελ­φι­κό φίλο, στο σπίτι μου ακού­γο­ντας μου­σι­κή και πί­νο­ντας μπύ­ρες!

• Και στη συ­νέ­χεια απο­φα­σί­ζεις ότι θέ­λεις να ασχο­λη­θείς επαγ­γελ­μα­τι­κά;

Εξαρ­χής, όταν ξε­κί­νη­σα να ασχο­λού­μαι με το τα­τουάζ, αυτό είχα στο μυαλό μου. Να ασχο­λη­θώ επαγ­γελ­μα­τι­κά. Όταν άρ­χι­σα να πα­ρα­τη­ρώ τον κόσμο του tattoo τον ζή­λευα και ήθελα να έρθει η μέρα που θα γίνω κι εγώ μέρος του.

• Σε ποια ηλι­κία έκα­νες εσύ το πρώτο σου τα­τουάζ;

Στα 15.

• Σή­με­ρα ποιοι είναι εκεί­νοι που κά­νουν τα­τουάζ;

Ολοι! Εχω πε­λά­τες που έρ­χο­νται με τους γο­νείς τους μέχρι και ηλι­κιω­μέ­νους… Κά­νουν τα­τουάζ από κάτι ει­κα­στι­κό μέχρι κάτι πιο προ­σω­πι­κό, όπως είναι τα ονό­μα­τα και τα αγα­πη­μέ­να τους πρό­σω­πα.

• Ενας ηλι­κιω­μέ­νος τι τα­τουάζ μπο­ρεί να ζη­τή­σει;

Τα πάντα. Αλλά το πιο συ­νη­θι­σμέ­νο στις με­γά­λες ηλι­κί­ες που δεν έχουν εντρυ­φή­σει στο χώρο, έχει σχέση με τα αγα­πη­μέ­να τους πρό­σω­πα.

• Ο με­γα­λύ­τε­ρός σου πε­λά­της τι ηλι­κί­ας είναι;

Είναι μια γυ­ναί­κα, λίγο μετά τα 70.

• Η οποία είναι τα­κτι­κή πε­λά­τισ­σα;

Ερ­χε­ται μια με δύο φορές τον χρόνο!

• Ο μι­κρό­τε­ρος;

Είναι πάλι κο­ρί­τσι που ήρθε με τον μπα­μπά της. Εκλει­σε λοι­πόν πρώτα ο μπα­μπάς ο οποί­ος έκανε τα­τουάζ για να δει πώς είναι και στη συ­νέ­χεια επέ­τρε­ψε στο κο­ρί­τσι να κάνει κι εκεί­νο. Βέ­βαια ο μπα­μπάς κα­τέ­λη­ξε τε­λι­κά να έχει πε­ρισ­σό­τε­ρα τα­τουάζ από την κόρη!

• Στη ση­με­ρι­νή εποχή, έχου­με ξε­πε­ρά­σει το τα­μπού του τα­τουάζ;

Οι άν­θρω­ποι ξε­περ­νούν τα τα­μπού a la carte. Ο,τι τους αρέ­σει και είναι κοντά στην εποχή τους, το ξε­περ­νούν εύ­κο­λα. Κά­ποια άλλα όχι και τόσο. Το τα­τουάζ είναι ένα από αυτά που μπή­καν στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας μέσω της τη­λε­ό­ρα­σης, μπήκε δυ­να­μι­κά στη ζωή μας στα τε­λευ­ταία χρό­νια και… βο­λεύ­ει πολύ κόσμο να λέει ότι το έχει ξε­πε­ρά­σει ως τα­μπού.

• Υπάρ­χει μόδα στο τα­τουάζ;

Κατά και­ρούς, ναι, υπάρ­χουν πράγ­μα­τα που μας ζη­τά­νε πε­ρισ­σό­τε­ρο και είναι και τα πράγ­μα­τα που εμείς προ­τεί­νου­με να απο­φεύ­γουν. Το τα­τουάζ δεν μπο­ρεί να απο­τε­λεί μόδα… Προ­σω­πι­κά μπορώ να δω το τα­τουάζ μιας κο­πέ­λας και να κα­τα­λά­βω την ηλι­κία της, γνω­ρί­ζο­ντας ποια εποχή ήταν δη­μο­φι­λές το συ­γκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο. Εμείς προ­σπα­θού­με να τα απο­φεύ­γου­με αυτά. Η μόδα κάνει κύ­κλους, φεύ­γει και έρ­χε­ται ενώ με το τα­τουάζ… θα πε­θά­νεις μαζί του. Δεν μπο­ρείς να το δεις σαν μόδα.

• Σε ό,τι αφορά τα επαγ­γέλ­μα­τα… Ποιοι έρ­χο­νται;

Ολοι. Αυτό που δια­φο­ρο­ποιεί­ται είναι τα ση­μεία που απο­φα­σί­ζουν να κά­νουν το τα­τουάζ. Οι άν­θρω­ποι που ερ­γά­ζο­νται σε δι­κα­στή­ρια, σε γρα­φεία ή σε χώ­ρους που δεν επι­τρέ­πε­ται να φαί­νε­ται το τα­τουάζ, επι­λέ­γουν ση­μεία που δεν είναι εμ­φα­νή.

• Οσοι είναι σε νεαρή ηλι­κία και θέ­λουν να χα­ρά­ξουν το δέρμα τους, έρ­χο­νται να το συ­ζη­τή­σουν προη­γου­μέ­νως; Ζη­τούν τη συμ­βου­λή σου;

Η αλή­θεια είναι ότι εμείς ως επαγ­γελ­μα­τί­ες, αυτή την τα­κτι­κή ακο­λου­θού­με. Ερ­χο­νται παι­διά συ­ζη­τά­νε μαζί μας, και ζη­τά­νε την άποψή μας. Εχω απο­τρέ­ψει πολλά παι­διά που ήθε­λαν να κά­νουν κάτι επι­πό­λαιο γι αυτό και μας εμπι­στεύ­ο­νται.

• Για ποιον λόγο μπο­ρεί να απο­τρέ­ψεις κά­ποιον;

Για τη μόδα που λέ­γα­με πριν και που θα φύγει κά­ποια στιγ­μή, ή ακόμα και για πο­λι­τι­κά σύμ­βο­λα.

• Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που θέ­λουν να χα­ρά­ξουν στο σώμα τους πο­λι­τι­κά σύμ­βο­λα;

Ναι, ιδιαί­τε­ρα μετά την οι­κο­νο­μι­κή κρίση είναι έντο­νο αυτό.

• Και σύμ­βο­λα ομά­δων;

Ναι.

• Ποιο είναι το πιο πε­ρί­ερ­γο τα­τουάζ που σου έχουν ζη­τή­σει;

Δεν υπάρ­χει πε­ρί­ερ­γο τα­τουάζ, γιατί μι­λά­με για ζω­γρα­φι­κή. Στη ζω­γρα­φι­κή δεν υπάρ­χουν πε­ρί­ερ­γα πράγ­μα­τα. Υπάρ­χουν αφαι­ρε­τι­κά, υπάρ­χουν ρε­α­λι­στι­κά, σου­ρε­α­λι­στι­κά, σί­γου­ρα όμως όχι πε­ρί­ερ­γα…

• Ερ­χο­νται με δικό τους σχέ­διο ή το σχε­διά­ζε­τε μαζί;

Νο­μί­ζω ότι κα­τα­νέ­με­ται σωστά, οι μισοί έρ­χο­νται με κάτι δικό τους που ίσως το πα­ραλ­λά­ξου­με λίγο και οι άλλοι μισοί μας λένε τι έχουν στο μυαλό τους και το σχε­διά­ζου­με εμείς μέχρι να επι­τύ­χου­με το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα.

• Αλλα μέλη της οι­κο­γέ­νειάς σου, έχουν τα­τουάζ; Τους έχεις μυ­ή­σει σε αυτήν την τέχνη;

Η Ρέτα, η σύ­ζυ­γός μου έχει τα­τουάζ.

• Τα απέ­κτη­σε πριν ή μετά από εσένα;

Κά­ποια πριν και κά­ποια μετά.

• Πη­γαί­νο­ντας κά­ποιος σε ένα studio για τα­τουάζ τι πρέ­πει να κοι­τά­ει;

Αρ­χι­κά το στυλ του καλ­λι­τέ­χνη. Είναι όπως οι πί­να­κες που βά­ζου­με στο σα­λό­νι μας, μπο­ρεί κά­ποιος καλ­λι­τέ­χνης να μην μας αρέ­σει. Δεν είναι απα­ραί­τη­το να είναι κακός, αλλά μπο­ρεί να μην μας αρέ­σει το στυλ του, η τέχνη του… Καλό είναι να δούμε πρώτα το είδος του τα­τουάζ που κάνει, πώς το απο­δί­δει αυτό στο δέρμα κι εφό­σον κα­τα­λή­ξου­με ότι μας ται­ριά­ζει, τότε θα πρέ­πει να με­λε­τή­σου­με την υγιει­νή και την κα­θα­ριό­τη­τα του χώρου και στη συ­νέ­χεια με την κα­θο­δή­γη­ση του καλ­λι­τέ­χνη, κά­νου­με το τα­τουάζ που θέ­λου­με.

• Τα νεαρά παι­διά τι ζη­τούν;

Ο κάθε άν­θρω­πος έχει το δικό του χα­ρα­κτή­ρα, το δικό του στυλ. Εί­θι­σται να μου ζη­τούν τα­τουάζ που έχουν κά­ποιοι διά­ση­μοι αλλά εγώ τα απο­τρέ­πω. Θέλω να το σκε­φτούν πολύ καλά πριν έρ­θουν να κά­νουν το τα­τουάζ κι επει­δή αντι­με­τω­πί­ζω τη δου­λειά μου πολύ σο­βα­ρά, όταν κάτι θεωρώ ότι είναι επι­πό­λαιο, θα το επι­ση­μά­νω ακόμα κι αν γίνω δυ­σά­ρε­στος εκεί­νη τη στιγ­μή.

• Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που το είχαν απω­θη­μέ­νο και λόγω της τάσης της επο­χής έχουν κάνει το απω­θη­μέ­νο τους πράξη;

Ναι βέ­βαια, υπάρ­χουν κι αυτοί.

• Η τιμή πώς δια­μορ­φώ­νε­ται;

Ο κάθε καλ­λι­τέ­χνης κο­στο­λο­γεί την τέχνη του όπως νο­μί­ζει ο ίδιος. Κα­νέ­νας από τους tattoo artists ή τους ζω­γρά­φους δεν δίνει βα­ρύ­τη­τα στο χρήμα. Εχω ξα­να­πεί ότι ακόμα και το τζό­κερ να κέρ­δι­ζα, πάλι θα έβρι­σκα χρόνο να κάνω tattoo…

• Τι θα συμ­βού­λευ­ες κά­ποιον που θέλει να κάνει τα­τουάζ;

Πάντα θα πρέ­πει να έχου­με στο μυαλό μας, ότι αυτό που θα κά­νου­με θα μεί­νει για πάντα στο σώμα μας, οι κύ­κλοι μας όμως και οι μόδες μπο­ρεί να αλ­λά­ξουν και κάτι που σή­με­ρα είναι απο­δε­κτό, αύριο μπο­ρεί να μην είναι. Για αυτό θα πρέ­πει να εί­μα­στε απο­λύ­τως σί­γου­ροι, κι αφού βε­βαιω­θού­με για την επι­λο­γή μας τότε να απευ­θυν­θού­με σε ένα σο­βα­ρό tattoo studio, απ΄ό­που θα πά­ρου­με υπεύ­θυ­νες συμ­βου­λές και οδη­γί­ες από τον καλ­λι­τέ­χνη που θα εμπι­στευ­τού­με, ώστε να μην κά­νου­με πράγ­μα­τα επι­πό­λαια.

• Αν κά­ποιος με­τα­νιώ­σει αφού το έχει κάνει; Τι γί­νε­ται σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση;

Υπάρ­χουν σύγ­χρο­νες μέ­θο­δοι αφαί­ρε­σης τα­τουάζ όμως είναι και επί­πο­νες και χρο­νο­βό­ρες, οπότε καλό θα ήταν να το σκε­φτό­μα­στε δύο φορές πριν κά­νου­με τα­τουάζ.