Τελευταία ήττα στο ΣτΕ και εγκατάλειψη της μάχης από τον Δήμο Ρόδου απέναντι στην Καζίνο Ρόδου ΑΕ

• Ο Δήμος κα­λεί­ται να πλη­ρώ­σει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ενώ η δια­πραγ­μά­τευ­ση για τη μί­σθω­ση του “Ξε­νο­δο­χεί­ου των Ρόδων” πα­ρα­μέ­νει στον αέρα

Με την αριθμ. 545/2025 από­φα­ση του Β’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, γρά­φτη­κε το τε­λευ­ταίο κε­φά­λαιο σε μία πο­λυ­ε­τή δι­κα­στι­κή δια­μά­χη με­τα­ξύ του Δήμου Ρόδου και της εται­ρεί­ας Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ για την επι­στρο­φή ποσών που κα­τα­βλή­θη­καν ως ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Η υπό­θε­ση κρί­θη­κε υπέρ της εται­ρεί­ας και η αί­τη­ση αναι­ρέ­σε­ως του Δήμου απορ­ρί­φθη­κε ως απα­ρά­δε­κτη, λόγω μη προ­σκό­μι­σης σχε­τι­κής από­φα­σης της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής για την έγκρι­ση της προ­σφυ­γής.

Η από­φα­ση αυτή έρ­χε­ται ως συ­νέ­χεια σει­ράς απορ­ρι­πτι­κών κρί­σε­ων του ΣτΕ (8 συ­νο­λι­κά απο­φά­σεις), που τεκ­μη­ριώ­νουν ένα στα­θε­ρό νο­μι­κό προη­γού­με­νο: ο Δήμος δεν κα­τόρ­θω­σε να ανα­τρέ­ψει τις απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς, με απο­τέ­λε­σμα να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί η υπο­χρέ­ω­σή του να επι­στρέ­ψει στην Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ τα ποσά του φόρου που κα­τα­βλή­θη­καν για τα έτη 2009 και 2010.

Ένα «χα­μέ­νο πεδίο μάχης» στο Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό

Η τε­λευ­ταία από­φα­ση του ΣτΕ έχει ιδιαί­τε­ρο βάρος, όχι μόνο επει­δή σφρα­γί­ζει τη δι­καί­ω­ση της εται­ρεί­ας, αλλά και επει­δή ο Δήμος Ρόδου δεν πα­ρέ­στη καν στη δίκη.

Η απου­σία του από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία και η απο­τυ­χία να κα­τα­τε­θεί νο­μό­τυ­πη έγκρι­ση από το αρ­μό­διο όρ­γα­νο της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης για την άσκη­ση της αί­τη­σης, κα­τα­δει­κνύ­ουν μια ου­σια­στι­κή υπο­χώ­ρη­ση αν όχι εγκα­τά­λει­ψη από πλευ­ράς του Δήμου.

Με αυτή την από­φα­ση, η νο­μι­κή «μάχη» ενώ­πιον του Ανώ­τα­του Δι­κα­στη­ρί­ου έληξε για τον Δήμο. Και το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο: έληξε ερή­μην του.

Η ώρα του λο­γα­ρια­σμού

Το τί­μη­μα αυτής της ήττας δεν είναι μόνο θε­σμι­κό αλλά και οι­κο­νο­μι­κό. Οι πρώ­τοι υπο­λο­γι­σμοί κά­νουν λόγο για απο­ζη­μιώ­σεις που ξε­περ­νούν τα 4 εκατ. ευρώ. Τα ποσά αυτά, που ο Δήμος κα­λεί­ται να επι­στρέ­ψει στην Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ, προ­κύ­πτουν από κα­τα­βο­λές φόρων που το ΣτΕ έκρι­νε ότι έγι­ναν χωρίς νο­μι­κή βάση, καθώς ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. κρί­θη­κε στην πο­ρεία αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός και κα­ταρ­γή­θη­κε νο­μο­θε­τι­κά με τον ν. 4336/2015.

Η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ είχε κι­νη­θεί έγκαι­ρα, κα­τα­θέ­το­ντας ανα­κλη­τι­κές δη­λώ­σεις, οι οποί­ες όμως αγνο­ή­θη­καν από τον Δήμο. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν να ακο­λου­θή­σει μια μακρά δι­κα­στι­κή πο­ρεία που κα­τέ­λη­ξε με οκτώ απο­φά­σεις εις βάρος του Δήμου.

Η μί­σθω­ση του “Grande Albergo Delle Rose”

Την ίδια ώρα που οι απο­φά­σεις του ΣτΕ έχουν κα­θα­ρο­γρα­φεί εκ­κρε­μεί κρί­σι­μο θέμα: η ανα­νέ­ω­ση της μί­σθω­σης του εμ­βλη­μα­τι­κού “Ξε­νο­δο­χεί­ου των Ρόδων” (Grande Albergo Delle Rose).

Η υφι­στά­με­νη σύμ­βα­ση λήγει στις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2026, και ως το τέλος του 2024 εκ­κι­νού­σε η προ­θε­σμία για την έναρ­ξη δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με­τα­ξύ Δήμου και εται­ρεί­ας.

Μέχρι στιγ­μής, πέρα από μια ανε­πί­ση­μη συ­νά­ντη­ση εκ­προ­σώ­πων της εται­ρεί­ας με τον αντι­δή­μαρ­χο επί των Οι­κο­νο­μι­κών, δεν έχει γίνει καμία ου­σια­στι­κή πρό­ο­δος. Ο Δήμος προ­σα­να­το­λί­ζε­ται στη σύ­στα­ση δια­πα­ρα­τα­ξια­κής επι­τρο­πής, χωρίς να είναι σαφές εάν αυτό θα κα­τα­λή­ξει έγκαι­ρα σε μια συ­γκρο­τη­μέ­νη πρό­τα­ση.

Πα­λιές υπο­σχέ­σεις, ανοι­χτοί λο­γα­ρια­σμοί

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης είναι γε­μά­το υπο­σχέ­σεις που δεν τη­ρή­θη­καν. Όταν η άδεια του Κα­ζί­νο κα­τα­κυ­ρώ­θη­κε, είχε προη­γη­θεί δέ­σμευ­ση για υλο­ποί­η­ση έργων αντι­σταθ­μι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα ύψους 20 δισ. δραχ­μών. Ωστό­σο, τα έργα αυτά δεν υλο­ποι­ή­θη­καν ποτέ, και το ερώ­τη­μα για το ποιος φέρει την ευ­θύ­νη πα­ρα­μέ­νει. Η μη­τρι­κή εται­ρεία Resido (Queenco) δεν ανέ­λα­βε την υπο­χρέ­ω­ση, η οποία σύμ­φω­να με έγ­γρα­φα του Υπουρ­γεί­ου Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης βά­ρυ­νε την Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα, που απο­χώ­ρη­σε από το σχήμα το 1998.

Σή­με­ρα, ο με­γα­λο­μέ­το­χος της Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ κ. Yarin Lerner, δη­λώ­νει πρό­θυ­μος να ξε­κι­νή­σει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για τη συ­νέ­χι­ση της μί­σθω­σης. Ωστό­σο, η υπό­θε­ση είναι πλέον πολύ πιο σύν­θε­τη, αφού οι οι­κο­νο­μι­κές απαι­τή­σεις, οι νο­μι­κές απο­φά­σεις και η έλ­λει­ψη εμπι­στο­σύ­νης συσ­σω­ρεύ­θη­καν σαν βα­ρί­δια στη δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή ισχύ του Δήμου.

Χωρίς σχέ­διο,χωρίς αντί­στα­ση

Η ει­κό­να που προ­κύ­πτει είναι σαφής: ο Δήμος Ρόδου δεν δια­θέ­τει μέχρι στιγ­μής μια συ­γκρο­τη­μέ­νη στρα­τη­γι­κή στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την αξιο­ποί­η­ση μιας από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες δη­μό­σιες πε­ριου­σί­ες του νη­σιού.

Η αδυ­να­μία να απο­τρα­πεί η επι­στρο­φή εκα­τομ­μυ­ρί­ων και η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην έναρ­ξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για την ανα­νέ­ω­ση της μί­σθω­σης συν­θέ­τουν ένα απο­γοη­τευ­τι­κό σκη­νι­κό.

Και πλέον, δεν είναι απλώς η ώρα των απο­φά­σε­ων. Είναι η ώρα του λο­γα­ρια­σμού.