Στην τελική ευθεία το σχέδιο παραχώρησης 22 μικρών περιφερειακών αεροδρομίων – Τι εξετάζει το Υπερταμείο

Σε τελικό στάδιο βρί­σκε­ται η δια­δι­κα­σία που επε­ξερ­γά­ζε­ται το Υπερ­τα­μείο για την παρα­χώ­ρηση των 22 μικρό­τε­ρων περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων της χώρας, τα οποία παρα­μέ­νουν μέχρι σήμερα υπό τη δια­χεί­ριση της Υπη­ρε­σίας Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας (ΥΠΑ). Πρό­κει­ται για μια σύνθετη και κρίσιμη άσκηση, με σημα­ντι­κές προ­ε­κτά­σεις τόσο για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό όσο και για την περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, δεδο­μέ­νου ότι τα περισ­σό­τερα από αυτά τα αερο­δρό­μια εξυ­πη­ρε­τούν νησιω­τι­κές και απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές με αυξα­νό­με­νες ανάγκες εξυ­πη­ρέ­τη­σης.

Οι ανάγκες και οι προ­κλή­σεις

Τα 22 αερο­δρό­μια παρου­σιά­ζουν σημα­ντι­κές ανάγκες σε έργα ανα­βάθ­μι­σης, τόσο σε επίπεδο υπο­δο­μών (αερο­διά­δρο­μοι, κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις, τεχνο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός) όσο και σε ποιό­τητα παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών προς επι­βά­τες και αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες. Πολλά λει­τουρ­γούν ακόμα με υπο­δο­μές και πρότυπα περα­σμέ­νων δεκα­ε­τιών, που πλέον δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην αυξη­μένη του­ρι­στική κίνηση που υπο­δέ­χο­νται, ιδιαί­τερα κατά τους θερι­νούς μήνες.

Το Υπερ­τα­μείο, σε συνερ­γα­σία με τεχνι­κούς και χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κούς συμ­βού­λους, αναζητά τα τελευ­ταία πέντε χρόνια το κατάλ­ληλο μοντέλο παρα­χώ­ρη­σης. Στο τραπέζι έχουν τεθεί διά­φο­ρες προ­σεγ­γί­σεις, με επι­κρα­τέ­στε­ρες είτε την ομα­δο­ποί­ησή τους σε ένα ή δύο clusters (όπως συνέβη με τα 14 μεγα­λύ­τερα αερο­δρό­μια που παρα­χω­ρή­θη­καν το 2017 στη Fraport Greece), είτε ένα πιο «σπον­δυ­λωτό» σχήμα που θα συν­δυά­ζει αερο­δρό­μια με ισχυρό ανα­πτυ­ξιακό απο­τύ­πωμα με λιγό­τερο εμπο­ρικά ελκυ­στικά αερο­δρό­μια.

Ποια αερο­δρό­μια αφορά

Η λίστα περι­λαμ­βά­νει αερο­δρό­μια σε:

Νάξο, Πάρο, Ιωάν­νινα, Αλε­ξαν­δρού­πολη, Λήμνο, Αστυ­πά­λαια, Χίο, Κοζάνη, Καστο­ριά, Κάρπαθο, Κύθηρα, Μήλο, Σκύρο, Νέα Αγχίαλο, Σύρο, Άραξο, Κάλυμνο, Ικαρία, Καστε­λό­ριζο, Κάσο, Λέρο και Σητεία.

Τα αερο­δρό­μια της Νάξου, της Πάρου και των Ιωαν­νί­νων συγκε­ντρώ­νουν το μεγα­λύ­τερο ποσοστό της συνο­λι­κής επι­βα­τι­κής κίνησης των 22, ενώ ιδιαί­τερα ελκυ­στικά θεω­ρού­νται και αυτά της Σητείας, της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης, του Αράξου και της Καρ­πά­θου, λόγω γεω­γρα­φι­κής θέσης ή του­ρι­στι­κών δυνα­το­τή­των.

Ωστόσο, αρκετά από τα υπό­λοιπα χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως χαμηλής εμπο­ρι­κό­τη­τας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την προ­σέλ­κυση επεν­δυ­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Για τον λόγο αυτό, το μοντέλο παρα­χώ­ρη­σης που επε­ξερ­γά­ζε­ται το Υπερ­τα­μείο προ­βλέ­πει ένα «σταυρό» χρη­μα­το­δό­τη­σης: τα έσοδα από τα πιο εμπο­ρικά αερο­δρό­μια θα υπο­στη­ρί­ζουν τη συντή­ρηση και λει­τουρ­γία των μικρό­τε­ρων.

Η περί­πτωση Καλα­μά­τας και το προη­γού­μενο των 14

Ξεχω­ρι­στή τροχιά ακο­λου­θεί το αερο­δρό­μιο της Καλα­μά­τας «Καπετάν Βασίλης Κων­στα­ντα­κό­που­λος», που παρα­χω­ρεί­ται μέσω ανε­ξάρ­τη­του δια­γω­νι­σμού. Νικητής της δια­δι­κα­σίας έχει ανα­κη­ρυ­χθεί κοι­νο­πρα­ξία με επι­κε­φα­λής τη γερ­μα­νική Fraport (που ήδη δια­χει­ρί­ζε­ται τα 14 μεγα­λύ­τερα περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια), τον όμιλο Κοπε­λού­ζου και τον όμιλο Κων­στα­ντα­κό­που­λου (συμ­φε­ρό­ντων της οικο­γέ­νειας πίσω από το Costa Navarino). Η σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης ανα­μέ­νε­ται να υπο­γρα­φεί μέχρι το τέλος του 2025.

Το προη­γού­μενο της Fraport Greece με τα 14 περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια (Θεσ­σα­λο­νίκη, Κέρκυρα, Ρόδος, Χανιά κ.ά.) λει­τουρ­γεί ως οδηγός, αλλά και μέτρο σύγκρι­σης για την επόμενη φάση παρα­χω­ρή­σεων. Αν και η επέν­δυση αντι­με­τώ­πισε αρχικά δυσκο­λίες, η ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών και η αύξηση της επι­βα­τι­κής κίνησης στα χρόνια που ακο­λού­θη­σαν θεω­ρού­νται επι­τυ­χία.

Το μοντέλο ΣΔΙΤ και ο ρόλος του Δημο­σίου

Δεδο­μέ­νου του υψηλού κόστους ανα­βάθ­μι­σης –το οποίο δύσκολα μπορεί να καλυ­φθεί απο­κλει­στικά από ιδιώτες επεν­δυ­τές λόγω του περιο­ρι­σμέ­νου εσόδου σε ορι­σμένα αερο­δρό­μια– εξε­τά­ζε­ται έντονα το ενδε­χό­μενο υιο­θέ­τη­σης μοντέ­λου Σύμπρα­ξης Δημο­σίου και Ιδιω­τι­κού Τομέα (ΣΔΙΤ).

Σε ένα τέτοιο σχήμα, το Δημόσιο θα μπο­ρούσε να δια­τη­ρή­σει ποσοστό συμ­με­το­χής ή να χρη­μα­το­δο­τή­σει εξ ολο­κλή­ρου ή μερικώς τα έργα υπο­δο­μής, ενώ ο ιδιώτης επεν­δυ­τής θα ανα­λά­βει τη λει­τουρ­γία, συντή­ρηση και ενδε­χο­μέ­νως την εμπο­ρική αξιο­ποί­ηση των αερο­δρο­μίων. Πρό­κει­ται για μια «ενδιά­μεση λύση» που θα μπο­ρούσε να γεφυ­ρώ­σει την από­σταση ανάμεσα στην ανάγκη για επεν­δύ­σεις και στην περιο­ρι­σμένη ελκυ­στι­κό­τητα ορι­σμέ­νων περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων.

Αν και το Υπερ­τα­μείο κρατά ακόμα κλειστά τα χαρτιά του, εκτι­μά­ται ότι το μοντέλο ΣΔΙΤ απο­τε­λεί την πλέον ρεα­λι­στική επιλογή, ειδικά για το «ουράνιο τόξο» των μικρό­τε­ρων αερο­λι­μέ­νων.

Οι πιθανοί «μνη­στή­ρες»

Στον ορί­ζο­ντα ήδη δια­φαί­νε­ται ενδια­φέ­ρον από μεγάλα σχήματα, εγχώρια και διεθνή:

PSP Investments (Καναδοί μέτοχοι του Διε­θνούς Αερο­λι­μένα Αθηνών)

Fraport – Όμιλος Κοπε­λού­ζου

ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – GMR Group (Ινδοί), που ετοι­μά­ζουν το νέο αερο­δρό­μιο στο Καστέλι

Metlen Aviation

AKTOR Concessions

Η τελική μορφή του δια­γω­νι­σμού (σε ένα ή δύο clusters, ή μέσω δια­φο­ρε­τι­κών σχη­μά­των) θα καθο­ρί­σει και το εύρος του αντα­γω­νι­σμού, αλλά και το μέγεθος των επεν­δυ­τι­κών κεφα­λαίων που θα κινη­το­ποι­η­θούν.

Η επόμενη μέρα

Η επι­τυ­χής παρα­χώ­ρηση των 22 περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων θεω­ρεί­ται κομ­βι­κής σημα­σίας για τη βελ­τί­ωση της συν­δε­σι­μό­τη­τας της χώρας, την ενί­σχυση του του­ρι­σμού σε λιγό­τερο ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές και τη συνο­λική ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών. Το project μπορεί να απο­τε­λέ­σει ένα ακόμα παρά­δειγμα αξιο­ποί­η­σης δημό­σιας περιου­σίας μέσα από σύγ­χρο­νες μεθό­δους συνερ­γα­σίας με τον ιδιω­τικό τομέα – υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα εξα­σφα­λι­στεί δια­φά­νεια, επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον και όφελος για τις τοπικές κοι­νω­νίες.

Η ανα­κοί­νωση του σχε­τι­κού δια­γω­νι­σμού από το Υπερ­τα­μείο ανα­μέ­νε­ται εντός του 2025, με στόχο οι πρώτες παρα­χω­ρή­σεις να έχουν ολο­κλη­ρω­θεί το 2026.

Πηγή: tornosnews.gr