Ελληνοτουρκικά: Οι επιδιώξεις της Αγκυρας πίσω από τα πάρκα – Τι εκτιμά η Αθήνα

Η –απο­λύ­τως ανα­με­νό­μενη– ανα­κοί­νωση της χωρο­θέ­τη­σης θαλάσ­σιων πάρκων από την Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δεν αλλοιώ­νει με κάποιον τρόπο την τρέ­χουσα ισορ­ρο­πία στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, που εκ των πραγ­μά­των δια­νύ­ουν μια περίοδο ασά­φειας, καθώς επί της ουσίας οι επαφές επα­να­λαμ­βά­νο­νται χωρίς κάποια πρόοδο, με μονα­δικό σταθερό στοι­χείο των τελευ­ταίων δυόμισι ετών την απουσία έντασης στο πεδίο. Ως προς τις ανα­κοι­νώ­σεις του Σαβ­βά­του, η απόφαση για τη χωρο­θέ­τηση θαλάσ­σιων πάρκων που ανα­κή­ρυξε η Τουρκία αντι­με­τω­πί­ζε­ται από την Αθήνα με σκε­πτι­κι­σμό. Είναι σαφές ότι η Τουρκία (όπως και κάθε άλλη χώρα στον υπό­λοιπο κόσμο) δεν έχει δικαί­ωμα να ανα­κη­ρύ­ξει ζώνες από­λυ­της περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας σε περιοχή που βρί­σκε­ται σε διεθνή ύδατα, πολύ περισ­σό­τερο σε περιοχή που δεν υπάρχει καν συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης (ΑΟΖ).

Η Τουρκία (όπως και κάθε άλλη χώρα στον υπό­λοιπο κόσμο) δεν έχει δικαί­ωμα να ανα­κη­ρύ­ξει ζώνες από­λυ­της περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας σε περιοχή που βρί­σκε­ται σε διεθνή ύδατα.

Στην Αθήνα είναι απο­λύ­τως προ­φα­νές ότι η Αγκυρα προωθεί μια ατζέντα πολι­τι­κής στό­χευ­σης με πρό­σχημα περι­βαλ­λο­ντικά ζητή­ματα. Ενώ, επι­πλέον, στην Αθήνα γνω­ρί­ζουν πολύ καλά ότι η Αγκυρα από το δόγμα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής της περί ανα­λο­γι­κό­τη­τας σε όλα τα ζητή­ματα δεν μπο­ρούσε παρά να προ­χω­ρή­σει και στη δική της –πολ­λα­πλά προ­βλη­μα­τική– οριο­θέ­τηση θαλάσ­σιων πάρκων. Ειδικά ο χάρτης που αφορά τη χωρο­θέ­τηση θαλάσ­σιου πάρκου στο Βορειο­α­να­το­λικό Αιγαίο, συγκε­κρι­μένα των διεθνών υδάτων ανάμεσα στη Λήμνο και τη Σαμο­θράκη, πρα­κτικά δεν μπορεί να εφαρ­μο­στεί.

Λίγο 1973 και λίγο «Γαλάζια Πατρίδα»

Δεν τίθεται ζήτημα αιφ­νι­δια­σμού, καθώς η χωρο­θέ­τηση θαλάσ­σιων πάρκων από την Αθήνα είχε ουσια­στικά προ­α­ναγ­γελ­θεί από τον Απρίλιο του 2024 και εν συνε­χεία τον Ιούνιο του 2025 από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη στη Νίκαια. Ενώ κανο­νικά είχε προ­χω­ρή­σει και η ανα­κοί­νωση του Θαλάσ­σιου Χωρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού (ΘΧΣ) τον ίδιο μήνα.

Ως προς τις τακτι­κές επαφές, σε χαμη­λό­τερο επίπεδο δεν έχουν στα­μα­τή­σει ποτέ (πολι­τι­κός διά­λο­γος, θετική ατζέντα, Μέτρα Οικο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης). Ωστόσο, πέρα από αυτές τις επαφές στο πλαίσιο του δομη­μέ­νου δια­λό­γου, και τις –κατά καιρούς– συνα­ντή­σεις των δύο υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών Γιώργου Γερα­πε­τρίτη και Χακάν Φιντάν, ιδιαί­τε­ρες εξε­λί­ξεις δεν θα πρέπει να ανα­μέ­νο­νται ούτε τον Σεπτέμ­βριο. Ο κ. Μητσο­τά­κης θα έχει κάποια συνά­ντηση με τον πρόεδρο της Τουρ­κίας Ταγίπ Ερντο­γάν στο περι­θώ­ριο της Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη (10 έως 24 Σεπτεμ­βρίου), που ενδε­χο­μέ­νως να σημα­το­δο­τή­σει και κάποιες εξε­λί­ξεις προς την κατεύ­θυνση χρο­νι­κής διευ­θέ­τη­σης του Ανω­τά­του Συμ­βου­λίου Συνερ­γα­σίας (ΑΣΣ) Ελλάδας – Τουρ­κίας, το οποίο τους τελευ­ταί­ους μήνες μετα­τί­θε­ται διαρκώς. Βέβαια, το τετ α τετ Μητσο­τάκη – Ερντο­γάν έχει τη δική του αυτό­νομη αξία, ωστόσο υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η επι­κεί­μενη 80ή Γενική Συνέ­λευση του ΟΗΕ θα είναι σημα­ντική καθώς στο επί­κε­ντρό της θα βρεθούν οι αναγ­γε­λίες σημα­ντι­κών ευρω­παϊ­κών κρατών, όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασί­λειο, να ανα­γνω­ρί­σουν παλαι­στι­νιακό κράτος. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι Αθήνα και Αγκυρα στο συγκε­κρι­μένο ζήτημα βρί­σκο­νται σε δια­φο­ρε­τικά στρα­τό­πεδα, κάθε μία, φυσικά, για εντελώς δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους.

Θαλάσ­σια πάρκα: Η τουρ­κική πρό­κληση με Λήμνο και Καστελ­λό­ριζο και η απά­ντηση της Αθήνας

Με δεδο­μέ­νες τις υφι­στά­με­νες εκκρε­μό­τη­τες και, κυρίως, την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας – Κύπρου, η οποία πρα­κτικά έχει «παγώσει» από τον Ιούλιο του 2024, αλλά και την προ­σπά­θεια της Τουρ­κίας να δημιουρ­γή­σει περαι­τέρω τετε­λε­σμένα στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, είτε μέσω της προ­σέλ­κυ­σης της Ανα­το­λι­κής Λιβύης προς το τουρ­κο­λι­βυκό, είτε με την προ­σπά­θεια να οριο­θε­τη­θεί ΑΟΖ με τη Συρία, είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο να προ­βλε­φθεί αν υπάρχει πραγ­μα­τικό περι­θώ­ριο για πραγ­μα­το­ποί­ηση ενός ΑΣΣ που θα οδη­γούσε και σε κάποιες συμ­φω­νίες.

Πηγή: kathimerini.gr