Βασ. Υψηλάντης: «Το ΝΣ για τη λειτουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας ενισχύει τον αγώνα μας για καλύτερη, ποιοτικότερη και ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και συνάμα την προσπάθεια ανάπτυξης»

Ο Κο­σμή­το­ρας της Βου­λής και Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης στην ομι­λία του εχθές 4/07/2024 στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής των Ελ­λή­νων στο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης με τίτλο «Τρο­πο­ποί­η­ση του Π.Δ. 18/1989 «Κω­δι­κο­ποί­η­ση δια­τά­ξε­ων νόμων για το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας» (Α΄ 8) – Με­τα­φο­ρά δια­φο­ρών στα Τα­κτι­κά Διοι­κη­τι­κά Δι­κα­στή­ρια – Ρυθ­μί­σεις για πι­λο­τι­κή ή κα­τό­πιν προ­δι­κα­στι­κού ερω­τή­μα­τος δίκη ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας – Άλλες δια­τά­ξεις για τη διοι­κη­τι­κή δίκη» τό­νι­σε ότι συ­νε­χί­ζο­νται αδιά­λει­πτα οι νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που έχουν να κά­νουν με την τα­χεία και ποιο­τι­κή απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης από το Ανώ­τα­το Διοι­κη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο της χώρας.

Στη χθε­σι­νή ομι­λία του ο Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης μί­λη­σε επί­σης για την «πο­λι­τι­κή πενία» της αντι­πο­λί­τευ­σης αφού, για άλλη μια φορά και για το σπου­δαίο αυτό νο­μο­θέ­τη­μα, απέ­φυ­γαν να το­πο­θε­τη­θούν με επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία και συ­νε­χί­ζουν απλά να είναι σχο­λια­στές της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.

Τα κυ­ριό­τε­ρα ση­μεία της ομι­λί­ας είναι το ακό­λου­θο:

 

Αξιό­τι­με Κύριε Υπουρ­γέ,

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι Βου­λευ­τές

 

Με το νο­μο­σχέ­διο προ­στί­θε­ται άλλος ένα κρί­κος στην αλυ­σί­δα των πρό­σφα­των νο­μο­θε­τι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης, οι οποί­ες έχουν μια κοινή συ­νι­στα­μέ­νη, την τα­χεία και ποιο­τι­κή απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης. Μετά την πρό­σφα­τη ανα­μόρ­φω­ση του Δι­κα­στι­κού Χάρτη της χώρας και την τρο­πο­ποί­η­ση του Αστι­κού και Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα αλλά και του Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής και Ποι­νι­κής

Δι­κο­νο­μί­ας, τί­θε­ται προς ψή­φι­ση ενώ­πιον μας η πα­ρέμ­βα­ση του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης για την τρο­πο­ποί­η­ση των δι­κο­νο­μι­κών δια­τά­ξε­ων που διέ­πουν το ΣτΕ, ώστε να αντι­με­τω­πι­στεί η σω­ρεία των εκ­κρε­μών υπο­θέ­σε­ων που υπερ­βαί­νουν τις 11.000.

Δεν είναι υπερ­βο­λή να το­νι­στεί, ότι πολ­λές επεν­δύ­σεις ακόμη και σή­με­ρα τί­θε­νται εν αμ­φι­βό­λω, υπό τον φόβο των δι­κα­στι­κών εμπλο­κών, διότι το πρό­βλη­μα των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων στην απο­νο­μή της διοι­κη­τι­κής δι­καιο­σύ­νης και κυ­ρί­ως στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας πα­ρα­μέ­νει με­γά­λο.

Είναι έσχα­το ότι η τα­χύ­τη­τα του δι­κα­στι­κού συ­στή­μα­τος είναι άρ­ρη­κτα δε­μέ­νη με την οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και την προ­ώ­θη­ση των επεν­δύ­σε­ων.

Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρω την υπ’ αριθ. 100/2024 από­φα­ση του ΣΤΕ, η οποία επι­δί­κα­σε στην αι­τού­σα απο­ζη­μί­ω­ση για πα­ρα­βί­α­ση της εύ­λο­γης διάρ­κειας δίκης, καθώς χρειά­στη­καν από το ΣτΕ 5 χρό­νια και 11 ανα­βο­λές, οι 8 οί­κο­θεν και οι 3 για λό­γους προ­στα­σί­ας της δη­μό­σιας υγεί­ας λόγω covid, για να εκ­δώ­σει μια από­φα­ση επί ζη­τή­μα­τος ακι­νή­του με νο­μο­λο­για­κό προη­γού­με­νο. Μιας από­φα­σης που στη­ρί­χθη­κε σε διά­τα­ξη που Κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ είχε ει­σα­γά­γει στο πα­ρελ­θόν και με ει­ση­γη­τή στην Βουλή τον ομι­λού­ντα.

Η κα­τά­στα­ση αυτή με τις υπέρ­με­τρες κα­θυ­στε­ρή­σεις στην έκ­δο­ση απο­φά­σε­ων στη διοι­κη­τι­κή δι­καιο­σύ­νη επι­χει­ρεί­ται να ανα­τρα­πεί με την δη­μιουρ­γία ενός νέου δι­κο­νο­μι­κού μη­χα­νι­σμού για επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, με τις προ­ω­θού­με­νες ρυθ­μί­σεις προ­βλέ­πε­ται η ενί­σχυ­ση της προ­δι­κα­σί­ας, του ρόλου των ει­ση­γη­τών δι­κα­στών, ο πε­ριο­ρι­σμός των ανα­βο­λών, καθώς και η συ­ζή­τη­ση στο ακρο­α­τή­ριο των πλέον ση­μα­ντι­κών υπο­θέ­σε­ων, εφό­σον είναι ώρι­μες, καθώς και η επέ­κτα­ση του αριθ­μού των υπο­θέ­σε­ων που θα ει­σά­γο­νται σε σχη­μα­τι­σμό συμ­βου­λί­ου δι­κα­στών, δη­λα­δή δεν θα οδη­γού­νται στο ακρο­α­τή­ριο. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, πα­ρα­μέ­νει η δυ­να­τό­τη­τα οι απο­φά­σεις του συμ­βου­λί­ου που θα εκ­δί­δο­νται να οδη­γού­νται στο ακρο­α­τή­ριο, εφό­σον όμως ο διά­δι­κος κα­τα­βά­λει αυ­ξη­μέ­νο πα­ρά­βο­λο.

Κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας είναι η νέα ρύθ­μι­ση του άρ­θρου 6 του νο­μο­σχε­δί­ου, με την οποία θε­σπί­ζε­ται το πρώ­τον η δι­κο­νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση των δια­δί­κων, που ασκούν τα έν­δι­κα βοη­θή­μα­τα και μέσα, να διε­νερ­γούν τις επι­δό­σεις των ει­σα­γω­γι­κών δι­κο­γρά­φων. Με τον τρόπο αυτό, η προ­δι­κα­σία θα ακο­λου­θεί εφε­ξής συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νο­διά­γραμ­μα, καθώς από την κα­τά­θε­ση του ει­σα­γω­γι­κού δι­κο­γρά­φου ξε­κι­νά­ει η προ­θε­σμία 2 μηνών για την επί­δο­σή του από τον αι­τού­ντα διά­δι­κο προς τον αντί­δι­κο. Η μη τή­ρη­ση της προ­θε­σμί­ας αυτής θα έχει συ­νέ­πεια την ορι­στι­κή θέση της δι­κο­γρα­φί­ας στο αρ­χείο. Η ρύθ­μι­ση αυτή η οποία αλ­λά­ζει άρδην την προ­δι­κα­σία, με­τα­κυ­λί­ο­ντας την υπο­χρέ­ω­ση της επί­δο­σης από το Δι­κα­στή­ριο στον διά­δι­κο και συ­ντέ­μνο­ντας την προ­θε­σμία επί­δο­σης, θα συ­ντο­μεύ­σει δρα­στι­κά την δια­δι­κα­σία ενώ­πιον του ΣΤΕ, δε­δο­μέ­νης της γρα­φειο­κρα­τί­ας που προ­κα­λεί η υπο­χρέ­ω­ση κοι­νο­ποί­η­σης των δι­κο­γρά­φων, ιδίως όταν πρό­κει­ται για πε­ρισ­σό­τε­ρους τους ενός πα­ρα­λή­πτες.

Πε­ραι­τέ­ρω, δί­δε­ται ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα στην προ­δι­κα­σία, ώστε να απο­τε­λέ­σει φίλ­τρο για τις αβά­σι­μες ή απα­ρά­δε­κτες υπο­θέ­σεις. Εφε­ξής, ο δι­κα­στι­κός σχη­μα­τι­σμός σε συμ­βού­λιο, με συ­νο­πτι­κή από­φα­ση που λαμ­βά­νε­ται ομο­φώ­νως, μπο­ρεί να απορ­ρί­πτει απα­ρά­δε­κτα ή αβά­σι­μα έν­δι­κα βοη­θή­μα­τα και μέσα ή να κα­ταρ­γεί τη δίκη, εφό­σον η υπό­θε­ση δεν πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρες, πραγ­μα­τι­κές ή νο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες.

Ση­μειω­τέ­ον ότι η ενι­σχυ­μέ­νη προ­δι­κα­σία απο­τε­λεί πρό­τυ­πο σε πολλά Δι­κα­στή­ρια Κρα­τών-Μελών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, με κο­ρυ­φαίο το ΔΕΕ, το Δι­κα­στή­ριο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

Ση­μα­ντι­κή πα­ρά­με­τρος του σχε­δί­ου νόμου (άρθρο 4) είναι η ανα­βάθ­μι­ση του ρόλου των Ει­ση­γη­τών, με τη συμ­με­το­χή τους, με απο­φα­σι­στι­κή ψήφο, στην προ­δι­κα­σία των Τμη­μά­των και έως την έκ­δο­ση της από­φα­σης ή του πρα­κτι­κού του συμ­βου­λί­ου του Τμή­μα­τος, καθώς επέρ­χε­ται ση­μα­ντι­κή επι­τά­χυν­ση της δι­κο­νο­μι­κής ωρί­μαν­σης των υπο­θέ­σε­ων, δια της αξιο­ποί­η­σης του συ­νό­λου των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Τέλος, με τα άρθρα 9 και 10 του νο­μο­σχε­δί­ου τί­θε­νται φραγ­μοί στην πάγια πλέον τα­κτι­κή του Δη­μο­σί­ου να μην στέλ­νει τα ανα­γκαία έγ­γρα­φα και στοι­χεία στο Δι­κα­στή­ριο, με απο­τέ­λε­σμα την επι­βρά­δυν­ση των εκ­κρε­μών υπο­θέ­σε­ων. Οι νέες δια­τά­ξεις προ­βλέ­πουν ότι από την επί­δο­ση του εν­δί­κου βοη­θή­μα­τος θα ξε­κι­νά­ει να τρέ­χει η τρί­μη­νη προ­θε­σμία για την απο­στο­λή του φα­κέ­λου της υπό­θε­σης από το Δη­μό­σιο. Η μη τή­ρη­ση της προ­θε­σμί­ας αυτής πα­ρέ­χει τη δυ­να­τό­τη­τα στο δι­κα­στή­ριο να συ­νά­γει τεκ­μή­ριο ομο­λο­γί­ας υπέρ εκεί­νου που έχει κα­τα­θέ­σει την αί­τη­ση ακύ­ρω­σης και για την έκ­δο­ση από­φα­σης σε συμ­βού­λιο, ενώ μέχρι τώρα γι­νό­ταν μόνο στο ακρο­α­τή­ριο.

Κύ­ριες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, από την τρο­χιά των με­γά­λων αλ­λα­γών που προ­ω­θεί η Κυ­βέρ­νη­ση του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη δε θα μπο­ρού­σε να λεί­πει το ΣΤΕ, το Ανώ­τα­το Δι­κα­στή­ριο που είναι συν­δε­δε­μέ­νο δια­χρο­νι­κά με υπο­θέ­σεις μεί­ζο­νος ση­μα­σί­ας. Αφου­γκρα­ζό­με­νοι τον παλμό της κοι­νω­νί­ας που απαι­τεί να προ­χω­ρή­σου­με μπρο­στά με τα­χύ­τη­τα και θω­ρά­κι­ση του Κρά­τους Δι­καί­ου πέρα και πάνω από κόμ­μα­τα και πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες, πα­ρέ­χου­με σή­με­ρα στο ΣΤΕ ένα ευ­έ­λι­κτο και σύγ­χρο­νο δι­κο­νο­μι­κό πλαί­σιο. Είναι και­ρός και το ίδιο να αντα­πο­κρι­θεί στα αι­τή­μα­τα των και­ρών, αξιο­ποιώ­ντας στο μέ­γι­στο το πλαί­σιο αυτό, διότι προ­ϋ­πό­θε­ση για την επι­τυ­χία του εγ­χει­ρή­μα­τος είναι και η στή­ρι­ξη του από τους ίδιους τους δι­κα­στές με ευ­θυ­κρι­σία και εν συ­ναί­σθη­ση.

 

Με τις σκέ­ψεις αυτές υπερ­ψη­φί­ζω το νο­μο­σχέ­διο.