Φαρμακοποιοί εναντίον φαρμακοποιών για το ωράριο

Μάχη επι­βί­ω­σης δί­νουν 300 φαρ­μα­κεία που λει­τουρ­γούν με διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο, αλλά και 10.500 «μικρά» φαρ­μα­κεία της γει­το­νιάς.

Οι δύο πλευ­ρές επι­χει­ρούν να επι­κρα­τή­σουν σε μία πε­ρί­ο­δο που αλ­λά­ζουν τα πάντα. Οι «διευ­ρυ­μέ­νοι» αξιο­ποί­η­σαν την απε­λευ­θέ­ρω­ση που έγινε το 2011 (νόμος 3918), ενώ οι «μι­κροί» ελ­πί­ζουν στις αλ­λα­γές που προ­α­ναγ­γέλ­λει η νέα κυ­βέρ­νη­ση.

Την τε­λευ­ταία τε­τρα­ε­τία οι «διευ­ρυ­μέ­νοι» δια­μόρ­φω­σαν νέα δε­δο­μέ­να. Επεν­δύ­ο­ντας με­γά­λα ποσά (150.000 έως 1 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ ο κα­θέ­νας), με­γά­λω­σαν τα κα­τα­στή­μα­τά τους, παίρ­νο­ντας όλο και με­γα­λύ­τε­ρο με­ρί­διο στην αγορά.

Η επι­θε­τι­κή αυτή πο­λι­τι­κή στρί­μω­ξε τους μι­κρούς και προ­σέ­δω­σε στα «διευ­ρυ­μέ­να» πιο εμπο­ρι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Μπή­καν με αξιώ­σεις και στην αγορά των καλ­λυ­ντι­κών, η οποία κυ­ριαρ­χεί­ται από τα με­γά­λα πο­λυ­κα­τα­στή­μα­τα ειδών ομορ­φιάς.

Για να τα αντα­γω­νι­στούν, προ­σέ­λα­βαν φαρ­μα­κο­ποιούς και προ­σω­πι­κό (απα­σχο­λούν έως και 25 άτομα το κα­θέ­να) και εφάρ­μο­σαν ένα υπερ-ωρά­ριο, από τις 8 το πρωί έως τις 11 το βράδυ. Το κύρος του φαρ­μα­κεί­ου τους έδωσε επι­πλέ­ον πό­ντους ένα­ντι των κα­τα­στη­μά­των που πω­λούν μόνο καλ­λυ­ντι­κά.

Χάρη στην οι­κο­νο­μι­κή τους επι­φά­νεια, οι «διευ­ρυ­μέ­νοι» έχουν επάρ­κεια φαρ­μά­κων. Δεν ισχύ­ει το ίδιο με τα μικρά φαρ­μα­κεία, τα οποία κα­λού­νται να προ­πλη­ρώ­νουν φάρ­μα­κα ή να αγο­ρά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρα από όσα χρειά­ζο­νται από τις εται­ρεί­ες.

Η ρευ­στό­τη­τα είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νη, καθώς η ετή­σια φαρ­μα­κευ­τι­κή δα­πά­νη έχει πε­ριο­ρι­στεί στο 1,9 δισ. ευρώ, ενώ το 2009 ήταν 5,9 δισ. Το πα­ρή­γο­ρο είναι ότι ο ΕΟΠΥΥ είναι αρ­κε­τά συ­νε­πής στην εξό­φλη­ση των φαρ­μα­κο­ποιών, πλη­ρώ­νο­ντας τρεις μήνες μετά την εκτέ­λε­ση των συ­ντα­γών.

Πολ­λοί από τους «μι­κρούς» ανα­γκά­ζο­νται να λει­τουρ­γούν με το διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο, χωρίς κέρ­δος. Το κά­νουν, προ­κει­μέ­νου να αντα­γω­νι­στούν τον «δι­πλα­νό» ή τον «απέ­να­ντι» που λει­τουρ­γεί διαρ­κώς. Ο αντα­γω­νι­σμός δεν είναι εύ­κο­λος, καθώς ένας φαρ­μα­κο­ποιός κα­λεί­ται να ερ­γά­ζε­ται νυ­χθη­με­ρόν.

Η έριδα θα είχε ένα προ­βλέ­ψι­μο τέλος, εάν δεν υπήρ­χε η πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης να επα­να­φέ­ρει το ωρά­ριο που ίσχυε πριν από την απε­λευ­θέ­ρω­ση. Στην πα­ρέμ­βα­ση αυτή πο­ντά­ρουν οι «μι­κροί», οι οποί­οι ελ­πί­ζουν να ανα­τρέ­ψουν τη σε βάρος τους κα­τά­στα­ση.

Βα­σι­κό τους επι­χεί­ρη­μα είναι ότι έχει απορ­ρυθ­μι­στεί το σύ­στη­μα των εφη­με­ριών, καθώς κάθε φαρ­μα­κο­ποιός λει­τουρ­γεί όποτε θέλει. Επι­κα­λού­νται, δε, ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, στις οποί­ες ολό­κλη­ρες πε­ριο­χές της Ατ­τι­κής μέ­νουν χωρίς δια­νυ­κτε­ρεύ­ο­ντα φαρ­μα­κεία, ενώ φαρ­μα­κο­ποιός με διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο αρ­νεί­ται να εφη­με­ρεύ­σει το Με­γά­λο Σάβ­βα­το και τη Δευ­τέ­ρα του Πάσχα.

Οι θέ­σεις των δύο πλευ­ρών
Σούλη Στα­θο­πού­λου φαρ­μα­κο­ποιός με διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο
Το κοινό αγκά­λια­σε τα ανοι­χτά φαρ­μα­κεία

Το διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο αγκα­λιά­στη­κε με εν­θου­σια­σμό από το κοινό όταν προ­έ­κυ­ψε στη χώρα μας το 2011 με τον νόμο Λο­βέρ­δου, στo πλαί­σιo της εναρ­μό­νι­σης της ελ­λη­νι­κής νο­μο­θε­σί­ας με την ευ­ρω­παϊ­κή. Εκτο­τε, πάνω από 300 φαρ­μα­κεία το εφαρ­μό­ζουν σε όλη την Ελ­λά­δα, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας πολ­λούς συ­ναν­θρώ­πους μας που αντι­με­τώ­πι­ζαν δυ­σκο­λί­ες, δια­νύ­ο­ντας με­γά­λες απο­στά­σεις για να βρουν ανοι­χτό φαρ­μα­κείο. Η εύ­κο­λη πρό­σβα­ση στο φαρ­μα­κείο για το φάρ­μα­κο, τις βρε­φι­κές τρο­φές και τα προ­ϊ­ό­ντα βρε­φα­νά­πτυ­ξης, τα ορ­θο­πε­δι­κά βοη­θή­μα­τα και την πε­ρι­ποί­η­ση ενός τραύ­μα­τος πρέ­πει να γί­νε­ται χωρίς εμπό­δια και πε­ριο­ρι­σμούς. Το φάρ­μα­κο είναι ένα κοι­νω­νι­κό αγαθό και η ανεύ­ρε­ση και χρήση του είναι μια άμεση και επεί­γου­σα ανά­γκη για τους πο­λί­τες. Φαρ­μα­κεία με διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο υπάρ­χουν σε όλες τις χώρες του κό­σμου με σκοπό να εξυ­πη­ρε­τούν πο­λυ­σύ­χνα­στες πε­ριο­χές, κέ­ντρα πό­λε­ων και πε­ριο­χές κοντά σε νο­σο­κο­μεία, κέ­ντρα υγεί­ας και ια­τρεία. Τα φαρ­μα­κεία θα πρέ­πει να εναρ­μο­νί­ζο­νται σε ωρά­ριο και επί­πε­δο εξυ­πη­ρέ­τη­σης με τους άλ­λους επι­στή­μο­νες υγεί­ας που ερ­γά­ζο­νται ελεύ­θε­ρα. Απο­τε­λεί ανά­γκη να είναι ανοι­χτά τις μέρες και ώρες που είναι ανοι­κτά τα κα­τα­στή­μα­τα, τα νο­σο­κο­μεία και τα ια­τρεία και οι ασθε­νείς να έχουν άμεση πρό­σβα­ση σε αυτά. Δεν νο­εί­ται το Σάβ­βα­το που είναι ανοι­χτή όλη η αγορά, τα φαρ­μα­κεία να είναι κλει­στά. Τα φαρ­μα­κεία με διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο έχουν προ­σλά­βει με­γά­λο αριθ­μό πτυ­χιού­χων φαρ­μα­κο­ποιών (πάνω από 500 νέες θέ­σεις), αλλά και βοη­θών φαρ­μα­κεί­ου, αι­σθη­τι­κών, νο­ση­λευ­τών, δια­τρο­φο­λό­γων και άλλων υπαλ­λή­λων (πάνω από 3.000 νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας). Eξυ­πη­ρε­τούν το κοινό κα­θη­με­ρι­νά επί 15ωρο, ασκώ­ντας υπεύ­θυ­να και με συ­νέ­πεια το κοι­νω­νι­κό λει­τούρ­γη­μά τους. Το ΣτΕ έχει κρί­νει ότι το προ­αι­ρε­τι­κό διευ­ρυ­μέ­νο ωρά­ριο των φαρ­μα­κεί­ων απο­βλέ­πει στην εξυ­πη­ρέ­τη­ση σκο­πού δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος και στην ευ­χε­ρέ­στε­ρη πρό­σβα­ση του πλη­θυ­σμού στα φαρ­μα­κεία.

ΚΩΝ. ΛΟΥ­ΡΑ­ΝΤΟΣ πρό­ε­δρος Πα­νελ­λή­νιου Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου
Η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση δη­μιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες
Ζη­τά­με την από­συρ­ση όλων των μνη­μο­νια­κών νόμων που έχουν επι­φέ­ρει το χάος και την απο­διορ­γά­νω­ση στον κλάδο και στις ώρες λει­τουρ­γί­ας των φαρ­μα­κεί­ων. Σκο­πός μας είναι ο ασφα­λι­σμέ­νος να βρί­σκει όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρα φαρμα-κεία ανοι­κτά, όπου και όταν το θε­λή­σει. Η κα­τά­στα­ση που επι-κρα­τεί σή­με­ρα δη­μιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες, τόσο με­τα­ξύ των φαρμα-κείων, όσο και στη δυ­να­τό­τη­τα πρό­σβα­σης των ασθε­νών που βρί­σκο­νται σε μη κε­ντρι­κά ση­μεία ή σε απο­με­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές. Συ­νέ­πεια της κα­τά­στα­σης αυτής, είναι να απο­δυ­να-μώ­νε­ται ο θε­σμός των εφη­με­ριών, που εξα­σφα­λί­ζει την εύρυ-θμη λει­τουρ­γία των φαρ­μα­κεί­ων και την απρό­σκο­πτη εξυ­πη­ρέ­τη­ση των ασφα-λι­σμέ­νων καθ’ όλη τη διάρ­κεια της ημέ­ρας και όχι μόνο κατά τις ώρες αιχ­μής εμπο-ρικού εν­δια­φέ­ρο­ντος. Η δια­στρω­μά­τω­ση λει­τουρ­γί­ας των φαρ­μα­κεί­ων πρέ­πει να στα­μα­τή­σει. Οι εφη­με­ρί­ες και οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις πρέ­πει να συ­νε­χι­στούν. Σύμ­φω­να με την υπ’ αριθ­μόν 229/2014 από­φα­ση του ΣτΕ, έχει γίνει δεκτό ότι τα φαρ­μα­κεία δύ­να­νται να λει­τουρ­γή­σουν σε συν­θή­κες εκτός όρων ελεύ­θε­ρου αντα­γω­νι­σμού επί σκοπώ εξα­σφά­λι­σης της βιω­σι­μό­τη­τάς τους, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­ζε­ται ο άμε­σος και με ποιο­τι­κά εχέγ­γυα εφο­δια­σμός του συ­νό­λου του πλη­θυ­σμού με τα ανα­γκαία φάρ­μα­κα». Από τα 11.500 φαρ­μα­κεία, ζουν σή­με­ρα πε­ρί­που 20.000 οι­κο­γέ­νειες φαρ­μα­κο­ποιών και υπαλ­λή­λων. Η προ­ά­σπι­ση των δι­καιω­μά­των τους και της επι­βί­ω­σής τους απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τη­τα και κοι­νω­νι­κή διεκ­δί­κη­ση, αφού η λει­τουρ­γία τους δεν απο­βλέ­πει σε κα­θα­ρά ατο­μι­κούς κερδο-σκο­πι­κούς σκο­πούς, αλλά στην εξυ­πη­ρέ­τη­ση των Ελ­λή­νων πο­λι­τών. Δεν θα επι­τρέ-ψουμε τη ζού­γκλα της δήθεν αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας να κα­τα­στρέ­ψει και τον τομέα της φαρ­μα­κευ­τι­κής πε­ρί­θαλ­ψης. Δεν πρέ­πει να κα­τα­δι­κά­σου­με ιδιαί­τε­ρα τους νέους φαρ­μα­κο­ποιούς, που αρ­χί­ζουν τώρα μια νέα κα­ριέ­ρα, επεν­δύ­ο­ντας σε σύγ­χρο­να φαρ­μα­κεία. Το προ­νό­μια των ολί­γων δεν μπο­ρούν να κα­ταρ­γούν το δι­καί­ω­μα των πολ­λών.

«ΠΟ­ΛΥ­ΘΕ­ΣΙ­ΤΕΣ» ΦΑΡ­ΜΑ­ΚΟ­ΠΟΙΟΙ
Ενα φαρ­μα­κείο για τον χει­μώ­να και ένα για το κα­λο­καί­ρι
Χει­με­ρι­νό και θε­ρι­νό φαρ­μα­κείο δια­τη­ρούν ορι­σμέ­νοι φαρ­μα­κο­ποιοί. Ως έδρα τους χρη­σι­μο­ποιούν το φαρ­μα­κείο που δια­θέ­τουν σε με­γά­λο αστι­κό κέ­ντρο. Με το που μπαί­νει το κα­λο­καί­ρι, όμως, το κλεί­νουν και με­τα­φέ­ρο­νται στο νησί ή την του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή, όπου έχουν το θε­ρι­νό… κα­τά­στη­μα. Η δυ­να­τό­τη­τα αυτή πα­ρέ­χε­ται χάρη στην κα­τάρ­γη­ση του πε­ριο­ρι­σμού κα­το­χής μίας άδειας ανά φαρ­μα­κο­ποιό, η οποία θε­σμο­θε­τή­θη­κε με τον νόμο 4254 του 2014. Μέχρι τότε, κάθε φαρ­μα­κο­ποιός είχε δι­καί­ω­μα να κα­τέ­χει μία άδεια και να λει­τουρ­γεί ένα φαρ­μα­κείο. Με την υπο­πα­ρά­γρα­φο 6 του συ­γκε­κρι­μέ­νου νόμου, οι πε­ριο­ρι­σμοί που ίσχυαν (από το 1932 μέχρι τότε) κα­ταρ­γή­θη­καν με την εξής δια­τύ­πω­ση: «…Το επάγ­γελ­μα του αδειού­χου φαρ­μα­κο­ποιού και η λήψη άδειας ίδρυ­σης και λει­τουρ­γί­ας φαρ­μα­κεί­ου από αδειού­χο φαρ­μα­κο­ποιό, όπως προσ­διο­ρί­ζε­ται από τον νόμο 5607/1932, όπως αυτός ισχύ­ει, δεν υπό­κει­νται σε κα­νέ­ναν πε­ριο­ρι­σμό πλην των σχε­τι­κών με τα πλη­θυ­σμια­κά όρια…». Αυτό ση­μαί­νει πως ένας φαρ­μα­κο­ποιός μπο­ρεί να κα­τέ­χει όσες άδειες επι­θυ­μεί και να ιδρύ­ει νέο φαρ­μα­κείο σε άλλη πε­ριο­χή, αρκεί να πλη­ρού­νται οι πλη­θυ­σμια­κοί πε­ριο­ρι­σμοί. Σε συν­δυα­σμό με την απε­λευ­θέ­ρω­ση του ωρα­ρί­ου, ένας φαρ­μα­κο­ποιός μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί όποτε θέλει, όποιο από τα δύο θέλει. Μπο­ρεί, επί­σης, να αφή­νει στο… πόδι του κά­ποιον άλλο φαρ­μα­κο­ποιό (ως υπάλ­λη­λο). Ο Πα­νελ­λή­νιος Φαρ­μα­κευ­τι­κός Σύλ­λο­γος (ΠΦΣ) κάνει λόγο για «πο­λυ­θε­σί­τες φαρ­μα­κο­ποιούς» και εκτι­μά ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο φαι­νό­με­νο οδη­γεί σε στρε­βλώ­σεις της αγο­ράς: Το κα­λο­καί­ρι μένει με ένα φαρ­μα­κείο λι­γό­τε­ρο κά­ποια γει­το­νιά της Αθή­νας ή άλλης με­γά­λης πόλης και τον χει­μώ­να με ένα φαρ­μα­κείο λι­γό­τε­ρο κά­ποιο νησί, καθώς δεν είναι συμ­φέ­ρου­σα η λει­τουρ­γία του σε πε­ρί­ο­δο μη­δε­νι­κής του­ρι­στι­κής κί­νη­σης.

ΠΑ­ΝΑ­ΓΙΩ­ΤΗΣ ΚΟΥ­ΡΟΥ­ΜΠΛΗΣ
ΔΙΑ­ΜΟΡ­ΦΩ­ΣΗ ΝΕΟΥ ΠΛΑΙ­ΣΙΟΥ
Σε φάση ανα­θε­ώ­ρη­σης του πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας του ωρα­ρί­ου των φαρ­μα­κεί­ων βρί­σκε­ται η πο­λι­τι­κή ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας. Το επό­με­νο διά­στη­μα ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νω­θούν οι ορι­στι­κές της απο­φά­σεις, οι οποί­ες θα προ­κύ­ψουν έπει­τα από διά­λο­γο με όλες τις πλευ­ρές: «Η πο­λι­τι­κή ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου σκο­πεύ­ει να δια­μορ­φώ­σει ένα νέο πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας των φαρ­μα­κεί­ων», δή­λω­σε στο «Εθνος» ο υπουρ­γός Υγεί­ας, Πα­να­γιώ­της Κου­ρου­μπλής. Σύμ­φω­να με τον υπουρ­γό, ο επα­να­προσ­διο­ρι­σμός του πλαι­σί­ου δεν θα γίνει βια­στι­κά, αλλά προ­σε­κτι­κά και σε συ­νερ­γα­σία με τους φο­ρείς των φαρ­μα­κο­ποιών. «Στό­χος είναι να κα­λύ­ψου­με με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο τις ανά­γκες των πο­λι­τών, χωρίς, ωστό­σο, να οδη­γη­θούν σε εξό­ντω­ση τα χι­λιά­δες μικρά φαρ­μα­κεία που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη χώρα μας», ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Υγεί­ας, για να το­νί­σει:
«Η από­φα­ση της κυ­βέρ­νη­σης κε­ντρι­κά και του υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας ει­δι­κό­τε­ρα είναι να μην υπάρ­ξουν στρε­βλώ­σεις και δη­μιουρ­γία ολι­γο­πω­λί­ων στον χώρο των φαρ­μα­κεί­ων, το οποίο θα οδη­γή­σει σε μια σειρά από σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα».
Το πρό­βλη­μα που κα­λεί­ται να λύσει η πο­λι­τι­κή ηγε­σία είναι πε­ρί­πλο­κο, καθώς εμπλέ­κο­νται δύο πλευ­ρές με αντι­κρουό­με­να συμ­φέ­ρο­ντα. Το ζη­τού­με­νο είναι να υπάρ­ξει ομαλή με­τά­βα­ση στο νέο κα­θε­στώς.
΄Ε­θνος