Ο 83χρονος παππούς που κατηγορείται για σεξουαλική κακοποίηση της εγγονής του ζητά την αποφυλάκισή του

• Ο ηλι­κιω­μέ­νος αιτεί­ται την ακύρωση του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης επι­κα­λού­με­νος νέα στοι­χεία και σοβα­ρούς λόγους υγείας

• Καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας η ένορκη βεβαί­ωση της κόρης του που ανα­κα­λεί τις αρχικές καταγ­γε­λίες

Μία νέα τροπή έλαβε η υπόθεση του 83χρονου κατοί­κου Ρόδου που κατη­γο­ρεί­ται για κατ’ εξα­κο­λού­θηση γενε­τή­σια κακο­ποί­ηση της 8χρονης εγγονής του. Ο ηλι­κιω­μέ­νος, που κρα­τεί­ται προ­σω­ρινά στις φυλακές Γρε­βε­νών μετά από απόφαση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, υπέβαλε στις 3 Νοεμ­βρίου 2025 πολυ­σέ­λιδο υπό­μνημα ζητώ­ντας την ακύρωση του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σής του.

Το αίτημα βασί­ζε­ται σε νεότερα στοι­χεία, με κεντρι­κό­τερο την ένορκη βεβαί­ωση της κόρης του, η οποία ανα­κα­λεί πλήρως τις αρχικές καταγ­γε­λίες, δηλώ­νο­ντας ότι η υπόθεση στη­ρί­χθηκε σε λαν­θα­σμέ­νες ενδεί­ξεις και ψευδείς ισχυ­ρι­σμούς.

Το περιε­χό­μενο του υπο­μνή­μα­τος

Στο υπό­μνημα που απευ­θύ­νε­ται στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο 83χρονος υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν πλη­ρού­νται πλέον οι νομικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη συνέ­χιση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης.

Όπως επι­ση­μαί­νει, η κύρια ανά­κριση έχει ολο­κλη­ρω­θεί, δεν υπάρχει πλέον κίν­δυ­νος επη­ρε­α­σμού μαρ­τύ­ρων ή αλλοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χείων και, συνεπώς, η κράτηση στε­ρεί­ται νομικής βάσης.

Στο κείμενο, που συνέ­τα­ξαν οι συνή­γο­ροί του κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη, γίνεται εκτενής αναφορά στην αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και στο δικαί­ωμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου στην προ­σω­πική ελευ­θε­ρία, όπως αυτά κατο­χυ­ρώ­νο­νται από το Σύνταγμα και την Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­κα­λεί­ται τη νομο­λο­γία του Αρείου Πάγου και του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η προ­σω­ρινή κράτηση συνιστά έσχατο μέτρο που επι­βάλ­λε­ται μόνο εφόσον υπάρ­χουν συγκε­κρι­μέ­νες και απο­δε­δειγ­μέ­νες ενδεί­ξεις κιν­δύ­νου φυγής ή υπο­τρο­πής.

Η νέα μαρ­τυ­ρία της κόρης

Κομβικό σημείο του υπο­μνή­μα­τος απο­τε­λεί η αναφορά στην ένορκη βεβαί­ωση που κατέ­θεσε στις 15 Οκτω­βρίου 2025 η 37χρονη κόρη του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Στο έγγραφο, που συντά­χθηκε ενώπιον συμ­βο­λαιο­γρά­φου, η μάρ­τυ­ρας ανα­κα­λεί τις αρχικές της κατα­θέ­σεις, τονί­ζο­ντας ότι τα γεγο­νότα παρερ­μη­νεύ­θη­καν και ότι υπήρξε εκβια­σμός από τρίτο πρόσωπο το οποίο μεθό­δευσε την υπόθεση. Η βεβαί­ωση αυτή, που έχει παρα­δο­θεί ήδη στην Εισαγ­γε­λία, ανα­μέ­νε­ται να συνε­κτι­μη­θεί από το Συμ­βού­λιο, καθώς αμφι­σβη­τεί την αξιο­πι­στία των πρώτων μαρ­τυ­ριών πάνω στις οποίες στη­ρί­χθηκε η προ­σω­ρινή κράτηση.

Η μαρ­τυ­ρία της 37χρονης έρχεται να ενι­σχύ­σει τη θέση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος εξαρχής αρνεί­ται κάθε εμπλοκή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ουδέ­ποτε έμεινε μόνος με τα παιδιά και ότι η υπόθεση ξεκί­νησε από αυθαί­ρετη ενέρ­γεια τρίτου προ­σώ­που που προ­χώ­ρησε σε «εξέταση» της ανή­λι­κης χωρίς ιατρική ιδιό­τητα.

Το ίδιο πρόσωπο, σύμφωνα με το περιε­χό­μενο του υπο­μνή­μα­τος, φέρεται να προ­κά­λεσε τη μερική ρήξη του παρ­θε­νι­κού υμένα της ανή­λι­κης, γεγονός που απο­τυ­πώ­θηκε στα ιατρο­δι­κα­στικά πορί­σματα και απο­δί­δε­ται πλέον σε αυτήν την πράξη και όχι στον κατη­γο­ρού­μενο.

Τι ανα­τρέ­πει η ένορκη βεβαί­ωση

Η ένορκη κατά­θεση φέρει ημε­ρο­μη­νία 15 Οκτω­βρίου 2025 και συντά­χθηκε στο γραφείο συμ­βο­λαιο­γρά­φου στη Ρόδο, με πλήρη τυπική δια­δι­κα­σία ορκω­μο­σίας και ταυ­το­ποί­η­σης της μάρ­τυ­ρος.

Στο έγγραφο κατα­γρά­φε­ται ότι η 37χρονη, κάτοι­κος Ρόδου, ορκί­στηκε να πει όλη την αλήθεια και προ­χώ­ρησε σε λεπτο­μερή περι­γραφή των συν­θη­κών της οικο­γε­νεια­κής ζωής, της υγείας των γονιών της και της καθη­με­ρι­νό­τη­τας στο σπίτι, επι­μέ­νο­ντας ότι ο πατέρας της δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά και ότι ο ίδιος φρό­ντιζε διαρκώς τη σύζυγό του που έπασχε από άνοια. Η περι­γραφή αυτή ανα­σκευά­ζει το αφήγημα περί ευκαι­ριών που θα επέ­τρε­παν την τέλεση των πράξεων που απο­δί­δο­νται στον 83χρονο.

Η μάρ­τυ­ρας υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι ο αρχικός συνα­γερ­μός για πιθανό βιασμό ξεκί­νησε από ενέρ­γεια τρίτου προ­σώ­που, γυναί­κας από το περι­βάλ­λον της, η οποία χωρίς ιατρική ιδιό­τητα εξέτασε το παιδί, φωτο­γρά­φισε τα γεν­νη­τικά του όργανα και ισχυ­ρί­στηκε ότι έλαβε επι­βε­βαί­ωση από γνωστό της αστυ­νο­μικό. Σύμφωνα με την ένορκη βεβαί­ωση, η ίδια γυναίκα αργό­τερα παρα­δέ­χθηκε στις αρχές ότι στόχευε σε εκβια­σμό με οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα σε βάρος του 83χρονου. Η αφήγηση αυτή, αν επι­βε­βαιω­θεί, αλλάζει δρα­στικά το πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιο­λο­γή­θη­καν τα πρώτα σημάδια και οι ιατρι­κές ενδεί­ξεις.

Σε άλλο σημείο, η 37χρονη περι­γρά­φει τα ολι­γο­ή­μερα ταξίδια της οικο­γέ­νειας στη Χάλκη την επίμαχη περίοδο, λέγο­ντας ότι τα παιδιά συνο­δεύ­ο­νταν συνεχώς από συγ­γε­νικά πρόσωπα και ότι ουδέ­ποτε έμειναν μόνα με τον κατη­γο­ρού­μενο. Τονίζει επίσης ότι το παιδί δεν εξέ­φρασε ποτέ παρά­πονο προς την ίδια ή τον πατέρα του για επι­λή­ψιμη συμπε­ρι­φορά, ενώ παρου­σιά­ζει τον παππού ως στή­ριγμα της οικο­γέ­νειας.

Τέλος, η μάρ­τυ­ρας ανα­φέ­ρει πως αγνοεί πρόσωπο που φέρεται να είχε καταγ­γεί­λει τον 83χρονο στο μακρινό παρελ­θόν.

Τα ιατρο­δι­κα­στικά  δεδο­μένα

Σύμφωνα με το υπό­μνημα, ουδεμία ιατρο­δι­κα­στική ή γυναι­κο­λο­γική γνω­μά­τευση απο­δί­δει τα ευρή­ματα σε πράξη βίας από τον κατη­γο­ρού­μενο. Αντί­θετα, τα πορί­σματα των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων φέρεται να συγκλί­νουν στο ότι η μερική ρήξη του παρ­θε­νι­κού υμένα οφεί­λε­ται σε εξέταση από τρίτο πρόσωπο. Ο ιατρο­δι­κα­στής και η γυναι­κο­λό­γος του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο έγγραφο, δεν εντό­πι­σαν ενδεί­ξεις εξα­να­γκα­σμού, αιμορ­ρα­γίας ή ψυχο­τραυ­μα­τι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος.

Επι­πλέον, ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­πέ­μπει σε ιατρική γνω­μά­τευση γαστρε­ντε­ρο­λό­γου που δια­πι­στώ­νει αιμορ­ροϊ­δο­πά­θεια πρώτου βαθμού και χρόνιο πρό­βλημα δυσκοι­λιό­τη­τας στην ανήλικη, χωρίς ίχνη εξω­τε­ρι­κής βίας. Τα ευρή­ματα αυτά, κατά τον ίδιο, αναι­ρούν την ύπαρξη οποιασ­δή­ποτε αντι­κει­με­νι­κής ένδει­ξης ενοχής.

Οι λόγοι υγείας και ανθρω­πι­στι­κής φύσης

Ο 83χρονος επι­κα­λεί­ται σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας, καρκίνο του προ­στάτη, καρ­διο­λο­γι­κές παθή­σεις, σακ­χα­ρώδη διαβήτη, τα οποία, όπως ανα­φέ­ρει, καθι­στούν τη συνέ­χιση της κρά­τη­σης επι­κίν­δυνη για τη ζωή του. Επι­κα­λεί­ται επίσης την ευάλωτη κατά­σταση της συζύγου του που πάσχει από άνοια και έχει μείνει χωρίς φρο­ντίδα μετά την κράτησή του.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι η παρα­μονή του στη φυλακή παρα­βιά­ζει το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ περί απα­γό­ρευ­σης απάν­θρω­πης ή εξευ­τε­λι­στι­κής μετα­χεί­ρι­σης, δεδο­μέ­νου ότι η κατά­σταση της υγείας του δεν επι­τρέ­πει τον εγκλει­σμό.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ζητά την αντι­κα­τά­σταση του εγκλει­σμού του με περιο­ρι­στι­κούς όρους όπως απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, τακτική εμφά­νιση στο αστυ­νο­μικό τμήμα και παροχή εγγύ­η­σης.

Η επόμενη δικα­στική φάση

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου καλεί­ται τώρα να αξιο­λο­γή­σει εάν τα νέα στοι­χεία που προ­σκο­μί­στη­καν συνι­στούν ουσιώδη μετα­βολή των δεδο­μέ­νων. Η απόφαση θα κρίνει αν η προ­σω­ρινή κράτηση θα δια­τη­ρη­θεί ή θα αντι­κα­τα­στα­θεί από ηπιό­τε­ρους όρους. Η υπόθεση παρα­μέ­νει εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητη, καθώς αφορά κατη­γο­ρία που συγκλο­νί­ζει την κοινή γνώμη, αλλά και επειδή η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λεί­ται πλέον συγκε­κρι­μένα ιατρο­δι­κα­στικά και μαρ­τυ­ρικά στοι­χεία που δια­φο­ρο­ποιούν το αρχικό αφήγημα.