“Τα μεγαλύτερα εγκλήματα, στο όνομα της Δημοκρατίας διαπράχτηκαν”-Ανακοίνωση για τα διαδραματισθέντα στο Περιφερειακό Συμβούλιο

Εν χορώ η απο­γύ­μνωση του παλιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος εξου­σίας. Απέ­τυ­χαν και απέ­δρα­σαν

Πρω­το­φα­νείς συμπε­ρι­φο­ρές από πλευράς εκτός πλειο­ψη­φού­σας παρά­τα­ξης περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων, με τις δύο παρα­τά­ξεις της μειο­ψη­φίας, των Γιάννη Μαχαι­ρίδη και Μπε­νέ­του Σπύρου, σε ρόλο συνη­γό­ρου – ή μήπως κηδε­μόνα; – στιγ­μά­τι­σαν τη σημε­ρινή συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, που απο­τέ­λεσε την απόλυτη και εν χορώ απο­γύ­μνωση του παλιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος εξου­σίας.

Σε μια πρω­τό­γνωρη για το θεσμό προ­σπά­θεια επι­βο­λής τσα­μπουκά, κατά παρά­βαση κάθε διά­τα­ξης του κανο­νι­σμού λει­τουρ­γίας του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου και καθ’ υπέρ­βαση και αυτής ακόμη της λογικής, εκείνοι που έχουν κάνει λάστιχο την έννοια της δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας των θεσμών, επι­χεί­ρη­σαν να φέρουν στο Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βού­λιο ένα θέμα που δεν άπτεται της λει­τουρ­γίας του Οργάνου, καθώς συνιστά απόφαση μιας περι­φε­ρεια­κής παρά­τα­ξης και εμπί­πτει στην αυτο­τελή θεσμική λει­τουρ­γία της.

Δεν έχει προη­γού­μενο, με το πρό­σχημα δήθεν της προ­σω­πι­κής ευθι­ξίας, να επι­χει­ρεί­ται να εισέλ­θει στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο ένα θέμα που αφορά άλλο θεσμικό όργανο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, η επιμονή υπέ­κρυ­πτε την επι­δί­ωξη των «συνη­γο­ρού­ντων θιγ­μέ­νων» επι­κε­φα­λής των δύο παρα­τά­ξεων της μειο­ψη­φίας, να εισέλ­θουν με τρόπο πολι­τικά κατα­δι­κα­στέο και ανάρ­μο­στο, στα εσω­τε­ρικά μια άλλης παρά­τα­ξης και μάλιστα, μέσα στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο,  υπερ­θε­μα­τί­ζο­ντας στο όνομα μιας αλα καρτ Δημο­κρα­τίας, όπως ακριβώς της αντι­λαμ­βά­νο­νται και την επι­κα­λού­νται.

Δεν έχει, ομοίως, προη­γού­μενο, αφού ξεπερνά και αυτόν τον ορισμό της γελοιό­τη­τας, να ζητεί­ται σε μια συνε­δρί­αση ο λόγος επί προ­σω­πι­κού, για ένα ζήτημα που τέθηκε σε προη­γού­μενη συνε­δρί­αση και εκεί  δεν υπήρξε η παρα­μι­κρή αντί­δραση από τον ετε­ρο­χρο­νι­σμένα  θιγό­μενο!

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι πολύ δια­φο­ρε­τική από αυτήν που επι­διώ­κουν να εμφα­νί­σουν, εκείνοι που στο­χευ­μένα πλέον προ­σέρ­χο­νται στις συνε­δριά­σεις του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, σε σκοπό να τις τινά­ξουν στον αέρα, πριν καν ξεκι­νή­σουν. Το ίδιο σενάριο επα­να­λή­φθηκε και σήμερα.

Το πολι­τικό σόου, που ενορ­χη­στρώ­θηκε από τους πρω­τα­γω­νι­στές του και εκδη­λώ­θηκε στην σημε­ρινή δεύτερη συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, από την οποία απο­χώ­ρη­σαν υπο­τί­θε­ται θιγ­μέ­νοι,  έχει εξό­φθαλμη ερμη­νεία:

Υπα­γο­ρεύ­τηκε από την ανάγκη τους να λιπο­τα­κτή­σουν από τα μεγάλα θέματα της ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης, από την αμη­χα­νία τους και την ένδεια των επι­χει­ρη­μά­των τους, απέ­να­ντι στις επι­τυ­χίες της περι­φε­ρεια­κής αρχής, σε μείζονα ζητή­ματα του τόπου. Επι­τυ­χίες που τους εκθέ­τουν πολι­τικά και απο­κα­λύ­πτουν όχι μόνο τον ολέθριο για τον τόπο τρόπο λει­τουρ­γίας τους όλα τα προη­γού­μενα χρόνια, αλλά, κυρίως, επειδή φέρνουν στο φως την απρο­κά­λυ­πτη, εργώδη επι­χεί­ρηση συστη­μα­τι­κής υπο­νό­μευ­σης της προ­σπά­θειας που η περι­φε­ρειακή αρχή κατα­βάλ­λει, για να κλείσει τις βαθιές πληγές που κλη­ρο­δό­τη­σαν στο τόπο.

Λιπο­τά­κτη­σαν από την αμη­χα­νία τους να ανα­γνω­ρί­σουν την επι­τυ­χία της περι­φε­ρεια­κής αρχής να φέρει στο Νότιο Αιγαίο νέους πόρους άνω των 60 εκατ. ευρώ, μόνο τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες, το μεγα­λύ­τερο κονδύλι που ήρθε ποτέ από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων.

Λιπο­τά­κτη­σαν από την αμη­χα­νία τους να ανα­γνω­ρί­σουν την επι­τυ­χία της περι­φε­ρεια­κής αρχής να ολο­κλη­ρώ­σει το Φράγμα Γαδουρά, μια τιτάνια προ­σπά­θεια με αίσιον πέρας, όπου ξεπέ­ρα­σαν τον εαυτό τους σε ευρη­μα­τι­κό­τητα, προ­κει­μέ­νου να την δυνα­μι­τί­σουν.

Λιπο­τά­κτη­σαν από την αμη­χα­νία και την αδυ­να­μία να συμ­με­τά­σχουν στη δρο­μο­λό­γηση λύσης ενός ακόμη δικού τους «επι­τεύγ­μα­τος», την Γέφυρα Κρε­μα­στής, σε μια συζή­τηση που απο­κα­λύ­πτει τις ευθύνες τους και που θα εξε­λισ­σό­ταν σε βατερλό γι αυτούς.

Η προ­σω­πική και πολι­τική τους αξιο­πρέ­πεια, που τόσο αυτά­ρε­σκα περι­φέ­ρουν λεκτικά, εξόχως υπο­κρι­τική και κενή περιε­χο­μέ­νου στην πράξη, δεν ήταν ικανή να τους κρα­τή­σει ούτε καν στη συζή­τηση του θέματος που οι ίδιοι ζήτησαν, αυτό του ΦΠΑ, οι κατά τα λοιπά υπέρ­μα­χοι και προ­α­σπι­στές της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Κανέναν δεν ξεγε­λούν οι κορώνες της απελ­πι­σίας τους.

Εγκα­τέ­λει­ψαν τον θεσμικό τους ρόλο, για να καπη­λευ­θούν μια δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία και επιλογή άλλης παρά­τα­ξης. Απέ­τυ­χαν για μια ακόμη φορά και απέ­δρα­σαν.

Οι λιπο­τά­κτες από τις ευθύνες τους, να πάψουν να κρύ­βο­νται πίσωα από υπο­κρι­τι­κές φαν­φά­ρες περί Δημο­κρα­τίας. Άλλωστε, είναι παγκοί­νως γνωστό, ότι τα μεγα­λύ­τερα εγκλή­ματα, στο όνομα της Δημο­κρα­τίας διε­πρά­χθη­σαν.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ