Ελένη Καραγιάννη: Η κίνηση ελευθερίας για την Ελευθερία Φτακλάκη, μια στάση διαμαρτυρίας

Μας κεραυ­νο­βό­λησε όλους η είδηση ότι η επί σειρά ετών υπο­ψή­φια βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ ή άλλως ΚΙΝΑΛ κυρία Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη, πολι­τική επι­στή­μων και διε­θνο­λό­γος παραι­τή­θηκε από τη θέση της και απε­χώ­ρησε από το κόμμα της.

Η κυρία Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη επί σειρά ετών αντι­προ­σώ­πευε εκτός τις απόψεις και θέσεις του κόμ­μα­τός της, την γυναίκα στην πολι­τική. Είναι μια γυναίκα που ενέπνεε πάντα τις υπό­λοι­πες και άνοιξε κατά τη γνώμη μου το δρόμο σε πολλές γυναί­κες ν’ ασχο­λη­θούν φανερά ή όχι με τα κοινά του τόπου μας.

Μια γυναίκα με όραμα, στόχους, θέληση, κυρίως όμως είχε την κατάλ­ληλη μόρφωση και παιδεία ώστε να στέ­κε­ται όρθια και άξια αντι­πρό­σω­πος της γυναί­κας πολι­τι­κού. Όσα χρόνια την παρα­κο­λουθώ και αυτή είναι μια προ­σω­πική μου άποψη, τα συναι­σθή­ματα είναι ανά­μει­κτα γιατί η κυρία Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη κατα­φέρ­νει να δημιουρ­γεί σε όλους διά­φο­ρους προ­βλη­μα­τι­σμούς με τη στάση της απέ­να­ντι στη ζωή την κοι­νω­νική και την πολι­τική του τόπου μας. Έχει μια σιγου­ριά σε δύσκολα θέματα που προ­βλη­μα­τί­ζουν.

Μία άξια εκπρό­σω­πος της πολι­τι­κής, υπη­ρέ­τησε όλα αυτά τα χρόνια με σθένος και αξιο­πρέ­πεια τον τόπο μας και η παρου­σία της ήταν πάντα αξιο­πρε­πής και αξιό­λογη σε κάθε χώρο όπου ετάχθη να υπη­ρε­τή­σει. Άνθρω­ποι που κινού­νται σε πολλούς χώρους την γνω­ρί­ζουν καλά για το ήθος και την αξιο­πρέ­πειά της αλλά και για τη δίψα της για γνώση και μάθηση. Μία υπερ­δρα­στή­ρια πολι­τι­κός που ένιωσε αδι­κη­μένη από τακτι­κές που θυμί­ζουν το μακρινό παρελ­θόν και ανα­γκά­στηκε ν’ απο­χω­ρή­σει ενώ η καριέρα της είναι κάτι που έχτισε περισ­σό­τερο μόνη της παρά με τη βοήθεια κάποιων άλλων

Τώρα αν συγκρί­νουμε την κυρία Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη με πολλές περι­φε­ρεια­κές πολι­τι­κούς από άλλες γεω­γρα­φι­κές περι­φέ­ρειες της χώρας ανε­ξαρ­τή­τως κομ­μά­των, θεωρώ ότι είναι από τις καλύ­τε­ρες που όμως δεν είχαν προ­ω­θη­θεί όπως προ­ω­θή­θη­καν άλλες γυναί­κες στην πολι­τική. Την κυρία Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη την είχαμε ανάγκη σαν εκπρό­σωπο του τόπου μας στο κράτος των Αθηνών…

Οι λαν­θα­σμέ­νες νοο­τρο­πίες κάποιων ανθρώ­πων είναι επι­κίν­δυ­νες για τα κόμματά τους και για τις γυναί­κες πολι­τι­κούς. Δεν θα ήθελα να βγάλω θυμό με το παρόν γιατί δεν είναι ο σκοπός του άρθρου μου αυτός, αλλά και πάλι οι γυναί­κες στην πολι­τική στον τόπο μας αντι­με­τω­πί­ζο­νται κάπως υπο­τι­μη­τικά και όσες υπάρ­χουν και ξεχω­ρί­ζουν είναι αυτές που έχουν κάνει υπερ­προ­σπά­θειες στον τομέα αυτό γιατί πρέπει ν’ αντα­γω­νι­σθούν το κατε­στη­μένο της ανδρο­κρα­τού­με­νης κοι­νω­νίας που δυστυ­χώς υπάρχει και σήμερα..

Τέλος, πιστεύω πως κάθε γυναίκα πολι­τι­κός ή υπο­ψή­φια πολι­τι­κός θα μπο­ρούσε να βρεθεί στη δεινή θέση της κυρίας Ελευ­θε­ρίας Φτα­κλάκη ν’ ανα­γκα­στεί ν’ απο­χω­ρή­σει από κάτι που έχτιζε τόσα χρόνια. Συνεπώς θα πρέπει να συναι­σθαν­θούμε και να κατα­λά­βουμε ότι ο χώρος είναι ακόμα ανδρο­κρα­τού­με­νος και η ίδια θα πρέπει να έχει τη στήριξή μας.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Από­φοιτη ΤΜΣ Παν. Αιγαίου Από­φοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ ΠΕΣΥΠ & ΕΠΠΑΙΚ Αθλή­τρια Τριά­θλου