Γ. Ιατρίδης: «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μπει σε λήθαργο»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Ο Γιάν­νης Ια­τρί­δης, αυ­θε­ντι­κός, ευθύς και ξε­κά­θα­ρος, στη συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή», κα­τα­θέ­τει χωρίς πε­ρι­στρο­φές την άποψή του για όσα συμ­βαί­νουν σή­με­ρα στο νησί. Βαθιά αυ­το­διοι­κη­τι­κός, παρά το ό,τι επέ­λε­ξε – όπως λέει- να βάλει τε­λεία και παύλα στην εμπλο­κή του με τα κοινά, κρί­νει και επι­κρί­νει τους ση­με­ρι­νούς άρ­χο­ντες για την ει­κό­να που πα­ρου­σιά­ζει η Ρόδος.

Τάσ­σε­ται ανα­φαν­δόν υπέρ της διά­σπα­σης του ενιαί­ου Δήμου, κα­τα­λο­γί­ζει ευ­θύ­νες στη ση­με­ρι­νή δη­μο­τι­κή αρχή για απρα­ξία αλλά βάζει στο στό­χα­στρο και την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, απα­ντά στις φήμες που θέ­λουν την Μίκα Ια­τρί­δη να ασχο­λεί­ται με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση και υπεν­θυ­μί­ζει σε «όσους νο­μί­ζουν πως είναι κυ­ρί­αρ­χοι» ότι ο κό­σμος είναι ο με­γά­λος κρι­τής και όταν έρθει η ώρα, απο­δί­δει τα του Καί­σα­ρος τω Καί­σα­ρι.

• Κύριε Ια­τρί­δη, ως πρώην δή­μαρ­χος αλλά και ως πο­λί­της, πώς βλέ­πε­τε σή­με­ρα την ει­κό­να της Ρόδου;

Τον Καλ­λι­κρά­τη δεν τον πί­στε­ψα ποτέ, γι’ αυτό δεν τον υπη­ρέ­τη­σα και ούτε πρό­κει­ται να τον υπη­ρε­τή­σω. Ο Δήμος Ρόδου βρί­σκε­ται, εδώ και έξι χρό­νια, μέσα σε έναν κυ­κλώ­να μετά την ενο­ποί­η­ση των 10 Δήμων του νη­σιού και εκτι­μώ ότι δύ­σκο­λα θα βρει τον βη­μα­τι­σμό του. Πρό­κει­ται για μια διο­λί­σθη­ση σε όλα τα επί­πε­δα, με απο­τέ­λε­σμα η πο­ρεία του νη­σιού να είναι φθί­νου­σα.

• Τα προ­βλή­μα­τα που εντο­πί­ζε­τε οφεί­λο­νται στον θεσμό ή στα πρό­σω­πα που τον υπη­ρε­τούν;

Κα­ταρ­χάς είναι θέμα θε­σμών κατά δεύ­τε­ρον όμως, τους θε­σμούς τους υπη­ρε­τεί ο άν­θρω­πος. Ο άν­θρω­πος λοι­πόν, πριν διεκ­δι­κή­σει μία τέ­τοια θέση, είτε ως δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος, είτε ως δή­μαρ­χος, είτε ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης πρέ­πει να γνω­ρί­ζει ποιο είναι το θε­σμι­κό πλαί­σιο κι αν μπο­ρεί να αντα­πο­κρι­θεί σε αυτό. Εκτι­μώ ότι αυτή τη στιγ­μή, η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση έχει μπει σε λή­θαρ­γο, δεν προ­ω­θεί τα με­γά­λα θέ­μα­τα, δεν διεκ­δι­κεί, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν εξι­σω­θεί τα προ­βλή­μα­τα του κε­ντρι­κού κρά­τους με αυτά της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, η οποία έχει πραγ­μα­τι­κά μπει στην «κα­τά­ψυ­ξη».

• Τι θα έβγα­ζε την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση από την «κα­τά­ψυ­ξη»; Η διά­σπα­ση του ενιαί­ου Δήμου;

Ναι, βέ­βαια, μόνη λύση για βρει το νησί τον βη­μα­τι­σμό του είναι η διά­σπα­ση του ενιαί­ου Δήμου. Δεν υπάρ­χει άλλος τρό­πος. Προ­σω­πι­κά από την αρχή είχα τα­χθεί υπέρ της μη­τρο­πο­λι­τι­κής διοί­κη­σης, θέμα που είχα θέσει σε όλα τα συ­νέ­δρια, ακόμα πριν από το 2000. Η μη­τρο­πο­λι­τι­κή διοί­κη­ση θα ήταν το ιδα­νι­κό σχήμα, για ένα τόσο με­γά­λο νησί. Η Ρόδος πρέ­πει να «σπά­σει» σε 3-4 Δή­μους για να μπο­ρέ­σει να βρει τον βη­μα­τι­σμό της, σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα εξα­κο­λου­θή­σει να βρί­σκε­ται στον κυ­κλώ­να που είναι σή­με­ρα, θα πε­λα­γο­δρο­μεί.

• Σε μία τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση, θα σας εν­διέ­φε­ρε να ασχο­λη­θεί­τε ξανά με τα κοινά;

Εγώ έβαλα τε­λεία και παύλα. Πι­στεύω ότι 20 χρό­νια ήταν πάρα πολλά. Υπη­ρέ­τη­σα με πραγ­μα­τι­κό με­ρά­κι, πολλή αγάπη και πάθος την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση κι αυτό φαί­νε­ται εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος. Μα­κά­ρι αυτά που κα­τά­φε­ρα να δη­μιουρ­γή­σω στον πρώην Δήμο Καλ­λι­θέ­ας να μπο­ρέ­σουν να τα συ­ντη­ρή­σουν. Ο κό­σμος θέλει να επι­στρέ­ψω, έρ­χο­νται με βρί­σκουν και μου ζη­τούν να ασχο­λη­θώ ξανά αλλά, όπως είπα και πριν, έβαλα τε­λεία και παύλα.

• Εχετε βάλει τε­λεία και παύλα, όπως λέτε, στην ενα­σχό­λη­σή σας με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση ή γε­νι­κά στην ενα­σχό­λη­σή σας με την ενερ­γό πο­λι­τι­κή;

Γε­νι­κά. Εχω βάλει τε­λεία και παύλα στην ενα­σχό­λη­σή μου με τα κοινά.

• Λόγω απο­γο­ή­τευ­σης;

Όχι, ποτέ δεν απο­γοη­τεύ­τη­κα. Υπη­ρέ­τη­σα την Αυ­το­διοί­κη­ση με πάθος, έδωσα σκλη­ρούς αγώ­νες πολ­λές φορές. Δεν ήταν ούτε για εμάς στρω­μέ­νος με ρο­δο­πέ­τα­λα ο δρό­μος, όμως διεκ­δι­κή­σα­με, ορα­μα­τι­στή­κα­με, δη­μιουρ­γή­σα­με και πι­στεύω ότι κά­να­με με­γά­λη υπέρ­βα­ση. Πολ­λές φορές η υπέρ­βα­ση, μας δη­μιούρ­γη­σε προ­βλή­μα­τα, αλλά την κά­να­με με με­ρά­κι και αγάπη, κι αυτό που με­τρά­ει είναι το απο­τέ­λε­σμα. Η προ­σπά­θεια τόσο η δική μου – γιατί όλα ξε­κι­νούν από τον επι­κε­φα­λής -όσο και των συ­νερ­γα­τών μου ήταν με­γά­λη και νο­μί­ζω ότι κα­νείς σή­με­ρα δεν μπο­ρεί να αμ­φι­σβη­τή­σει το απο­τέ­λε­σμα. Η Καλ­λι­θέα, το απο­χε­τευ­τι­κό, τα σχο­λεία, το Παλαί ντε Σπορ, οι πα­ρεμ­βά­σεις στον εθνι­κό δρόμο-που δεν ήταν δική μας αρ­μο­διό­τη­τα- η κά­λυ­ψη ύδρευ­σης όλου του Δήμου χωρίς προ­βλή­μα­τα, τα δε­κά­δες μη­χα­νή­μα­τα, η πλή­ρης ορ­γά­νω­ση στο Δήμο, είναι πα­ρεμ­βά­σεις που απαί­τη­σαν χρόνο και αγώνα, δεν είναι μια απλή υπό­θε­ση. Η δια­φο­ρά του χθες με το σή­με­ρα, είναι τε­ρά­στια.

• Πώς θα χα­ρα­κτη­ρί­ζα­τε σή­με­ρα την ει­κό­να του πρώην Δήμου Καλ­λι­θέ­ας;

Απο­γοη­τευ­τι­κή. Πλή­ρως. Και δεν μιλώ για έργα. Μιλώ για απλά πράγ­μα­τα όπως είναι το νερό και η κα­θα­ριό­τη­τα. Ο Δήμος Καλ­λι­θέ­ας είναι ένα απέ­ρα­ντο σκου­πι­δα­ριό. Οι κάδοι είναι ξε­χει­λι­σμέ­νοι, τα σκου­πί­δια είναι στους δρό­μους, δεν υπάρ­χει άν­θρω­πος να κα­θα­ρί­σει, να σκου­πί­σει. Δεν υπάρ­χει νερό. Εδώ, μι­λά­με για τα αυ­το­νό­η­τα. Όταν εγώ υλο­ποί­η­σα το έργο του απο­χε­τευ­τι­κού ύψους 21 εκατ. ευρώ, οι δη­μό­τες το θε­ώ­ρη­σαν αυ­το­νό­η­το. Εκανα την Καλ­λι­θέα, για την οποία ο κό­σμος σή­με­ρα με εκ­θειά­ζει.

Ο κό­σμος πε­ρι­μέ­νει να κά­νεις την υπέρ­βα­ση για την υστε­ρο­φη­μία σου. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα όμως είναι αυτή που δίνει το πλε­ο­νέ­κτη­μα στον εν ενερ­γεία δή­μαρ­χο να διεκ­δι­κή­σει την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία. Όταν δεν μπο­ρείς να δια­χει­ρι­στείς τα ζη­τή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, πώς θα κά­νεις με­γά­λα έργα; Απλά τα πράγ­μα­τα κ. Φώτη.

• Για τον Δήμο Ρόδου είναι χα­μέ­νη υπό­θε­ση η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα;

Ναι, πι­στεύω ότι είναι χα­μέ­νη υπό­θε­ση. Ξέ­ρε­τε, η κα­θα­ριό­τη­τα είναι μεί­ζο­νος ση­μα­σί­ας θέμα και ει­δι­κά σε μια του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή. Η Ρόδος έχει υπο­στεί την με­γα­λύ­τε­ρη δυ­σφή­μι­ση από την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί με τα σκου­πί­δια. Εκτι­μώ ότι για να μπο­ρέ­σει να ξε­πε­ρα­στεί αυτό το πρό­βλη­μα, απαι­τεί­ται τε­ρά­στια προ­σπά­θεια. Στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση μετρά η πρό­βλε­ψη και όχι η θε­ρα­πεία. Όταν δεν μπο­ρείς να έχεις απορ­ριμ­μα­το­φό­ρα, όταν δεν μπο­ρείς να συ­ντη­ρή­σεις τον υπάρ­χο­ντα στόλο, όταν δεν μπο­ρείς να πά­ρεις κά­δους απορ­ριμ­μά­των, όταν δεν έχεις προ­σω­πι­κό, όταν δεν μπο­ρείς να βγά­λεις μία σκού­πα για να σκου­πί­σεις τους δρό­μους, τι να συ­ζη­τά­με… Βέ­βαια, θα πρέ­πει να πω ότι ευ­θύ­νη φέρει και η Πε­ρι­φέ­ρεια η οποία έχει στην αρ­μο­διό­τη­τά της το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του οδι­κού δι­κτύ­ου. Δεν μπο­ρεί να βγαί­νει Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο για κα­θα­ρί­σει, δεν μπο­ρεί να μην κάνει μια ορι­ζό­ντιο και μια κά­θε­τη σή­μαν­ση στους δρό­μους όταν ξέρει ότι έρ­χο­νται χι­λιά­δες επι­σκέ­πτες στη Ρόδο που θα ενοι­κιά­σουν αυ­το­κί­νη­το ή μη­χα­νά­κι. Ελεος δη­λα­δή! Όλα αυτά, είναι ζη­τή­μα­τα πρό­βλε­ψης.

• Αν θε­ω­ρεί­τε την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, χα­μέ­νη υπό­θε­ση, μας λέτε ότι «πα­γι­δεύ­τη­κε» ου­σια­στι­κά η δη­μο­τι­κή αρχή.

Όταν ξε­κί­νη­σε την δια­δι­κα­σία για την ανά­θε­ση της κα­θα­ριό­τη­τας σε ιδιώ­τη, έπρε­πε να έχει κάνει μια έρευ­να για να δει τι έγινε στους άλ­λους Δή­μους. Όταν προ­χω­ράς σε μία προ­κή­ρυ­ξη ενός τόσο με­γά­λου έργου, είναι λο­γι­κό να προ­σελ­κύ­σεις με­γά­λες εται­ρεί­ες και οι με­γά­λες εται­ρεί­ες έχουν και με­γά­λα συμ­φέ­ρο­ντα. Αρα, πρέ­πει να έχεις πα­ράλ­λη­λα ένα plan b. Δια­φο­ρε­τι­κά θα εγκλω­βι­στείς, όπως εγκλω­βί­στη­κε η δη­μο­τι­κή αρχή. Το 2000 είχα προ­χω­ρή­σει σε προ­κή­ρυ­ξη για ανά­θε­ση της κα­θα­ριό­τη­τας σε ιδιώ­τη και το 2003 το έκανα ξανά και πραγ­μα­τι­κά επρό­κει­το για μια πολύ με­γά­λη πα­ρέμ­βα­ση. Τη δεύ­τε­ρη φορά όμως, επει­δή το ποσό ήταν με­γα­λύ­τε­ρο ήρθαν με­γά­λες εται­ρεί­ες και το απο­τέ­λε­σμα ήταν η προ­σφυ­γή στο ΣτΕ, η από­φα­ση του οποί­ου βγήκε μόλις πέρσι! Αρα, δέκα χρό­νια, έπρε­πε να υπήρ­χε ένα  plan b, για να μπο­ρεί κα­νείς να δια­χει­ρι­στεί την οποια­δή­πο­τε ακραία κα­τά­στα­ση μπο­ρεί να πα­ρου­σια­στεί. Δυ­στυ­χώς, η δη­μο­τι­κή αρχή Ρόδου δεν ήταν προ­ε­τοι­μα­σμέ­νη.

• Την κα­τά­στα­ση στην κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή πώς την βλέ­πε­τε κ. Ια­τρί­δη;

Τα πράγ­μα­τα είναι πολύ δύ­σκο­λα, η Ελ­λά­δα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπρο­στά της. Η οι­κο­νο­μία έχει μπει σε με­γά­λες πε­ρι­πέ­τειες, ο κό­σμος θα πε­ρά­σει κι άλλες δύ­σκο­λες ημέ­ρες, θα υπο­φέ­ρει πολύ. Η επό­με­νη γενιά είναι χα­μέ­νη κατά την άποψή μου, δεν πρό­κει­ται να συ­νέλ­θει η Ελ­λά­δα την επό­με­νη 20ετία από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση. Δεν υπάρ­χει στα­θε­ρό φο­ρο­λο­γι­κό πλαί­σιο, δεν υπάρ­χει πα­ρα­γω­γή, δεν γί­νο­νται επεν­δύ­σεις άρα δεν μπο­ρείς να αντι­με­τω­πί­σεις την ύφεση και την ανερ­γία.

• Μέσα σε αυτόν τον κυ­κε­ώ­να, δεν μπο­ρεί να κα­λυ­τε­ρεύ­σει ούτε στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση η κα­τά­στα­ση.

Οσο υπάρ­χει αυτός ο κυ­κε­ώ­νας δεν μπο­ρεί να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί ούτε η κα­τά­στα­ση στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση. Αν το νησί «σπά­σει» σε τρεις ή τέσ­σε­ρις Δή­μους, ίσως να μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει κα­λύ­τε­ρα- βέ­βαια ας μην γε­λιό­μα­στε, δεν είναι κάτι που μπο­ρεί να γίνει εύ­κο­λα, τόσο εύ­κο­λα όσο είναι στα λόγια. Χρειά­ζο­νται πόροι και πόροι δεν υπάρ­χουν για να προ­χω­ρή­σει η διά­σπα­ση. Εκτι­μώ ότι το νησί θα πάει έτσι, αγκο­μα­χώ­ντας, με την όπι­σθεν όπως πη­γαί­νει μέχρι τώρα. Στε­νο­χω­ριέ­μαι, γιατί το νησί έχει χάσει την ακτι­νο­βο­λία του, η δυ­σφή­μι­ση είναι με­γά­λη. Επει­δή ασχο­λού­μαι με τον του­ρι­σμό κι έχω άμεση επαφή με το αντι­κεί­με­νο, είμαι σε θέση να γνω­ρί­ζω τι λένε και τι σκέ­πτο­νται οι επι­σκέ­πτες μας. Τι να λέμε… Δύο σι­ντρι­βά­νια στο Φα­λη­ρά­κι δεν μπο­ρούν να τα λει­τουρ­γή­σουν κι έχουν γε­μί­σει σκου­πί­δια. Το σκου­πί­δι στο δρόμο πάει “σύν­νε­φο”. Μι­λά­με για σκου­πι­δα­ριό πα­ντού. Με τους 10 Δή­μους στο νησί, υπήρ­χε άμιλ­λα, προ­σπα­θού­σα­με ο ένας δή­μαρ­χος να γί­νου­με κα­λύ­τε­ρος από τον άλλον. Διεκ­δι­κού­σα­με για τον τόπο μας. Σή­με­ρα το νησί βρί­σκε­ται σε πα­ρά­λυ­ση, κα­νείς δεν διεκ­δι­κεί τί­πο­τα, κα­νέ­νας δεν κου­νιέ­ται άρα πάμε στον πάτο, άρα πάμε στο ανά­θε­μα και στο διά­ο­λο! Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Δεν είναι ικα­νοί να πο­τί­σουν πέντε δέ­ντρα, να κα­θα­ρί­σουν έστω τις του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές, την βι­τρί­να της Ρόδου, αυτό που βλέ­πει ο του­ρί­στας. Πώς να πε­ρι­μέ­νεις από τον Δήμο ή την Πε­ρι­φέ­ρεια να κά­νουν την υπέρ­βα­ση; Ε, δεν μπο­ρούν να την κά­νουν. Κά­ποιοι πήραν την κα­ρέ­κλα και νο­μί­ζουν ότι είναι οι κυ­ρί­αρ­χοι, ότι η κα­ρέ­κλα θα τους λύσει τα προ­βλή­μα­τα. Δεν είναι έτσι. Ερ­χε­ται η ώρα που κό­σμος απο­δί­δει τα του Καί­σα­ρος τω Καί­σα­ρι, ο κό­σμος είναι ο με­γά­λος κρι­τής.

• Εί­πα­τε ότι εσείς βά­λα­τε τε­λεία και παύλα στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση. Οι φήμες που θέ­λουν την κ. Μίκα Ια­τρί­δη να ασχο­λεί­ται με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, αλη­θεύ­ουν;

Πρώτη προ­τε­ραιό­τη­τά της είναι η κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή. Η σκέψη της ήταν πάντα εκεί. Αν η Μίκα ήθελε να ασχο­λη­θεί με την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση θα ήταν δή­μαρ­χος ή πε­ρι­φε­ρειάρ­χης από τις προη­γού­με­νες εκλο­γές και θυ­μά­στε πολύ καλά, ότι τα γκά­λοπ, την έφερ­ναν πρώτη με με­γά­λη δια­φο­ρά. Δεν πι­στεύω ότι αυτή τη στιγ­μή την εν­δια­φέ­ρει η Αυ­το­διοί­κη­ση, πρώ­του ή δεύ­τε­ρου βαθ­μού.

• Πώς βλέ­πε­τε  τα πράγ­μα­τα στη ΝΔ κ. Ια­τρί­δη;

Δεν είναι έτοι­μη ακόμα για να κυ­βερ­νή­σει, εκτι­μώ όμως ότι γί­νο­νται προ­σπά­θειες από τον κ. Μη­τσο­τά­κη. Είναι ένας νέος άν­θρω­πος  που μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει και νο­μί­ζω ότι πολύ σύ­ντο­μα η ΝΔ θα βρει τον βη­μα­τι­σμό της. Εύ­χο­μαι αυτό να γίνει σύ­ντο­μα, για να δούμε μια άσπρη μέρα στον τόπο μας.