Γ. Ιατρίδης: «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μπει σε λήθαργο»

Κύριε Ιατρίδη, ως πρώην δήμαρ­χος αλλά και ως πολίτης, πώς βλέπετε σήμερα την εικόνα της Ρόδου;

Τον Καλ­λι­κράτη δεν τον πίστεψα ποτέ, γι’ αυτό δεν τον υπη­ρέ­τησα και ούτε πρό­κει­ται να τον υπη­ρε­τήσω. Ο Δήμος Ρόδου βρί­σκε­ται, εδώ και έξι χρόνια, μέσα σε έναν κυκλώνα μετά την ενο­ποί­ηση των 10 Δήμων του νησιού και εκτιμώ ότι δύσκολα θα βρει τον βημα­τι­σμό του. Πρό­κει­ται για μια διο­λί­σθηση σε όλα τα επίπεδα, με απο­τέ­λε­σμα η πορεία του νησιού να είναι φθί­νουσα.

Τα προ­βλή­ματα που εντο­πί­ζετε οφεί­λο­νται στον θεσμό ή στα πρόσωπα που τον υπη­ρε­τούν;

Καταρ­χάς είναι θέμα θεσμών κατά δεύ­τε­ρον όμως, τους θεσμούς τους υπη­ρε­τεί ο άνθρω­πος. Ο άνθρω­πος λοιπόν, πριν διεκ­δι­κή­σει μία τέτοια θέση, είτε ως δημο­τι­κός σύμ­βου­λος, είτε ως δήμαρ­χος, είτε ως περι­φε­ρειάρ­χης πρέπει να γνω­ρί­ζει ποιο είναι το θεσμικό πλαίσιο κι αν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί σε αυτό. Εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή, η Τοπική Αυτο­διοί­κηση έχει μπει σε λήθαργο, δεν προωθεί τα μεγάλα θέματα, δεν διεκ­δι­κεί, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν εξι­σω­θεί τα προ­βλή­ματα του κεντρι­κού κράτους με αυτά της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, η οποία έχει πραγ­μα­τικά μπει στην «κατά­ψυξη».

Τι θα έβγαζε την Τοπική Αυτο­διοί­κηση από την «κατά­ψυξη»; Η διά­σπαση του ενιαίου Δήμου;

Ναι, βέβαια, μόνη λύση για βρει το νησί τον βημα­τι­σμό του είναι η διά­σπαση του ενιαίου Δήμου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Προ­σω­πικά από την αρχή είχα ταχθεί υπέρ της μητρο­πο­λι­τι­κής διοί­κη­σης, θέμα που είχα θέσει σε όλα τα συνέ­δρια, ακόμα πριν από το 2000. Η μητρο­πο­λι­τική διοί­κηση θα ήταν το ιδανικό σχήμα, για ένα τόσο μεγάλο νησί. Η Ρόδος πρέπει να «σπάσει» σε 3-4 Δήμους για να μπο­ρέ­σει να βρει τον βημα­τι­σμό της, σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση θα εξα­κο­λου­θή­σει να βρί­σκε­ται στον κυκλώνα που είναι σήμερα, θα πελα­γο­δρο­μεί.

Σε μία τέτοια περί­πτωση, θα σας ενδιέ­φερε να ασχο­λη­θείτε ξανά με τα κοινά;

Εγώ έβαλα τελεία και παύλα. Πιστεύω ότι 20 χρόνια ήταν πάρα πολλά. Υπη­ρέ­τησα με πραγ­μα­τικό μεράκι, πολλή αγάπη και πάθος την Τοπική Αυτο­διοί­κηση κι αυτό φαί­νε­ται εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος. Μακάρι αυτά που κατά­φερα να δημιουρ­γήσω στον πρώην Δήμο Καλ­λι­θέας να μπο­ρέ­σουν να τα συντη­ρή­σουν. Ο κόσμος θέλει να επι­στρέψω, έρχο­νται με βρί­σκουν και μου ζητούν να ασχο­ληθώ ξανά αλλά, όπως είπα και πριν, έβαλα τελεία και παύλα.

Εχετε βάλει τελεία και παύλα, όπως λέτε, στην ενα­σχό­λησή σας με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση ή γενικά στην ενα­σχό­λησή σας με την ενεργό πολι­τική;

Γενικά. Εχω βάλει τελεία και παύλα στην ενα­σχό­λησή μου με τα κοινά.

Λόγω απο­γο­ή­τευ­σης;

Όχι, ποτέ δεν απο­γοη­τεύ­τηκα. Υπη­ρέ­τησα την Αυτο­διοί­κηση με πάθος, έδωσα σκλη­ρούς αγώνες πολλές φορές. Δεν ήταν ούτε για εμάς στρω­μέ­νος με ροδο­πέ­ταλα ο δρόμος, όμως διεκ­δι­κή­σαμε, ορα­μα­τι­στή­καμε, δημιουρ­γή­σαμε και πιστεύω ότι κάναμε μεγάλη υπέρ­βαση. Πολλές φορές η υπέρ­βαση, μας δημιούρ­γησε προ­βλή­ματα, αλλά την κάναμε με μεράκι και αγάπη, κι αυτό που μετράει είναι το απο­τέ­λε­σμα. Η προ­σπά­θεια τόσο η δική μου – γιατί όλα ξεκι­νούν από τον επι­κε­φα­λής -όσο και των συνερ­γα­τών μου ήταν μεγάλη και νομίζω ότι κανείς σήμερα δεν μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει το απο­τέ­λε­σμα. Η Καλ­λι­θέα, το απο­χε­τευ­τικό, τα σχολεία, το Παλαί ντε Σπορ, οι παρεμ­βά­σεις στον εθνικό δρόμο-που δεν ήταν δική μας αρμοδιότητα- η κάλυψη ύδρευ­σης όλου του Δήμου χωρίς προ­βλή­ματα, τα δεκάδες μηχα­νή­ματα, η πλήρης οργά­νωση στο Δήμο, είναι παρεμ­βά­σεις που απαί­τη­σαν χρόνο και αγώνα, δεν είναι μια απλή υπόθεση. Η διαφορά του χθες με το σήμερα, είναι τερά­στια.

Πώς θα χαρα­κτη­ρί­ζατε σήμερα την εικόνα του πρώην Δήμου Καλ­λι­θέας;

Απο­γοη­τευ­τική. Πλήρως. Και δεν μιλώ για έργα. Μιλώ για απλά πράγ­ματα όπως είναι το νερό και η καθα­ριό­τητα. Ο Δήμος Καλ­λι­θέας είναι ένα απέ­ρα­ντο σκου­πι­δα­ριό. Οι κάδοι είναι ξεχει­λι­σμέ­νοι, τα σκου­πί­δια είναι στους δρόμους, δεν υπάρχει άνθρω­πος να καθα­ρί­σει, να σκου­πί­σει. Δεν υπάρχει νερό. Εδώ, μιλάμε για τα αυτο­νό­ητα. Όταν εγώ υλο­ποί­ησα το έργο του απο­χε­τευ­τι­κού ύψους 21 εκατ. ευρώ, οι δημότες το θεώ­ρη­σαν αυτο­νό­ητο. Εκανα την Καλ­λι­θέα, για την οποία ο κόσμος σήμερα με εκθειά­ζει.

Ο κόσμος περι­μέ­νει να κάνεις την υπέρ­βαση για την υστε­ρο­φη­μία σου. Η καθη­με­ρι­νό­τητα όμως είναι αυτή που δίνει το πλε­ο­νέ­κτημα στον εν ενερ­γεία δήμαρχο να διεκ­δι­κή­σει την επόμενη τετρα­ε­τία. Όταν δεν μπορείς να δια­χει­ρι­στείς τα ζητή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, πώς θα κάνεις μεγάλα έργα; Απλά τα πράγ­ματα κ. Φώτη.

Για τον Δήμο Ρόδου είναι χαμένη υπόθεση η καθη­με­ρι­νό­τητα;

Ναι, πιστεύω ότι είναι χαμένη υπόθεση. Ξέρετε, η καθα­ριό­τητα είναι μεί­ζο­νος σημα­σίας θέμα και ειδικά σε μια του­ρι­στική περιοχή. Η Ρόδος έχει υποστεί την μεγα­λύ­τερη δυσφή­μιση από την κατά­σταση που επι­κρα­τεί με τα σκου­πί­δια. Εκτιμώ ότι για να μπο­ρέ­σει να ξεπε­ρα­στεί αυτό το πρό­βλημα, απαι­τεί­ται τερά­στια προ­σπά­θεια. Στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση μετρά η πρό­βλεψη και όχι η θερα­πεία. Όταν δεν μπορείς να έχεις απορ­ριμ­μα­το­φόρα, όταν δεν μπορείς να συντη­ρή­σεις τον υπάρ­χο­ντα στόλο, όταν δεν μπορείς να πάρεις κάδους απορ­ριμ­μά­των, όταν δεν έχεις προ­σω­πικό, όταν δεν μπορείς να βγάλεις μία σκούπα για να σκου­πί­σεις τους δρόμους, τι να συζη­τάμε… Βέβαια, θα πρέπει να πω ότι ευθύνη φέρει και η Περι­φέ­ρεια η οποία έχει στην αρμο­διό­τητά της το μεγα­λύ­τερο μέρος του οδικού δικτύου. Δεν μπορεί να βγαίνει Δεκα­πε­νταύ­γου­στο για καθα­ρί­σει, δεν μπορεί να μην κάνει μια ορι­ζό­ντιο και μια κάθετη σήμανση στους δρόμους όταν ξέρει ότι έρχο­νται χιλιά­δες επι­σκέ­πτες στη Ρόδο που θα ενοι­κιά­σουν αυτο­κί­νητο ή μηχα­νάκι. Ελεος δηλαδή! Όλα αυτά, είναι ζητή­ματα πρό­βλε­ψης.

Αν θεω­ρείτε την καθη­με­ρι­νό­τητα, χαμένη υπόθεση, μας λέτε ότι «παγι­δεύ­τηκε» ουσια­στικά η δημο­τική αρχή.

Όταν ξεκί­νησε την δια­δι­κα­σία για την ανάθεση της καθα­ριό­τη­τας σε ιδιώτη, έπρεπε να έχει κάνει μια έρευνα για να δει τι έγινε στους άλλους Δήμους. Όταν προ­χω­ράς σε μία προ­κή­ρυξη ενός τόσο μεγάλου έργου, είναι λογικό να προ­σελ­κύ­σεις μεγάλες εται­ρείες και οι μεγάλες εται­ρείες έχουν και μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα. Αρα, πρέπει να έχεις παράλ­ληλα ένα plan b. Δια­φο­ρε­τικά θα εγκλω­βι­στείς, όπως εγκλω­βί­στηκε η δημο­τική αρχή. Το 2000 είχα προ­χω­ρή­σει σε προ­κή­ρυξη για ανάθεση της καθα­ριό­τη­τας σε ιδιώτη και το 2003 το έκανα ξανά και πραγ­μα­τικά επρό­κειτο για μια πολύ μεγάλη παρέμ­βαση. Τη δεύτερη φορά όμως, επειδή το ποσό ήταν μεγα­λύ­τερο ήρθαν μεγάλες εται­ρείες και το απο­τέ­λε­σμα ήταν η προ­σφυγή στο ΣτΕ, η απόφαση του οποίου βγήκε μόλις πέρσι! Αρα, δέκα χρόνια, έπρεπε να υπήρχε ένα  plan b, για να μπορεί κανείς να δια­χει­ρι­στεί την οποια­δή­ποτε ακραία κατά­σταση μπορεί να παρου­σια­στεί. Δυστυ­χώς, η δημο­τική αρχή Ρόδου δεν ήταν προ­ε­τοι­μα­σμένη.

Την κατά­σταση στην κεντρική πολι­τική σκηνή πώς την βλέπετε κ. Ιατρίδη;

Τα πράγ­ματα είναι πολύ δύσκολα, η Ελλάδα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της. Η οικο­νο­μία έχει μπει σε μεγάλες περι­πέ­τειες, ο κόσμος θα περάσει κι άλλες δύσκο­λες ημέρες, θα υπο­φέ­ρει πολύ. Η επόμενη γενιά είναι χαμένη κατά την άποψή μου, δεν πρό­κει­ται να συνέλ­θει η Ελλάδα την επόμενη 20ετία από την οικο­νο­μική κρίση. Δεν υπάρχει σταθερό φορο­λο­γικό πλαίσιο, δεν υπάρχει παρα­γωγή, δεν γίνο­νται επεν­δύ­σεις άρα δεν μπορείς να αντι­με­τω­πί­σεις την ύφεση και την ανεργία.

Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα, δεν μπορεί να καλυ­τε­ρεύ­σει ούτε στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση η κατά­σταση.

Οσο υπάρχει αυτός ο κυκε­ώ­νας δεν μπορεί να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί ούτε η κατά­σταση στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Αν το νησί «σπάσει» σε τρεις ή τέσ­σε­ρις Δήμους, ίσως να μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει καλύτερα- βέβαια ας μην γελιό­μα­στε, δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει εύκολα, τόσο εύκολα όσο είναι στα λόγια. Χρειά­ζο­νται πόροι και πόροι δεν υπάρ­χουν για να προ­χω­ρή­σει η διά­σπαση. Εκτιμώ ότι το νησί θα πάει έτσι, αγκο­μα­χώ­ντας, με την όπισθεν όπως πηγαί­νει μέχρι τώρα. Στε­νο­χω­ριέ­μαι, γιατί το νησί έχει χάσει την ακτι­νο­βο­λία του, η δυσφή­μιση είναι μεγάλη. Επειδή ασχο­λού­μαι με τον του­ρι­σμό κι έχω άμεση επαφή με το αντι­κεί­μενο, είμαι σε θέση να γνωρίζω τι λένε και τι σκέ­πτο­νται οι επι­σκέ­πτες μας. Τι να λέμε… Δύο σιντρι­βά­νια στο Φαλη­ράκι δεν μπορούν να τα λει­τουρ­γή­σουν κι έχουν γεμίσει σκου­πί­δια. Το σκου­πίδι στο δρόμο πάει “σύννεφο”. Μιλάμε για σκου­πι­δα­ριό παντού. Με τους 10 Δήμους στο νησί, υπήρχε άμιλλα, προ­σπα­θού­σαμε ο ένας δήμαρ­χος να γίνουμε καλύ­τε­ρος από τον άλλον. Διεκ­δι­κού­σαμε για τον τόπο μας. Σήμερα το νησί βρί­σκε­ται σε παρά­λυση, κανείς δεν διεκ­δι­κεί τίποτα, κανένας δεν κου­νιέ­ται άρα πάμε στον πάτο, άρα πάμε στο ανάθεμα και στο διάολο! Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα. Δεν είναι ικανοί να ποτί­σουν πέντε δέντρα, να καθα­ρί­σουν έστω τις του­ρι­στι­κές περιο­χές, την βιτρίνα της Ρόδου, αυτό που βλέπει ο του­ρί­στας. Πώς να περι­μέ­νεις από τον Δήμο ή την Περι­φέ­ρεια να κάνουν την υπέρ­βαση; Ε, δεν μπορούν να την κάνουν. Κάποιοι πήραν την καρέκλα και νομί­ζουν ότι είναι οι κυρί­αρ­χοι, ότι η καρέκλα θα τους λύσει τα προ­βλή­ματα. Δεν είναι έτσι. Ερχεται η ώρα που κόσμος απο­δί­δει τα του Καί­σα­ρος τω Καίσαρι, ο κόσμος είναι ο μεγάλος κριτής.

Είπατε ότι εσείς βάλατε τελεία και παύλα στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Οι φήμες που θέλουν την κ. Μίκα Ιατρίδη να ασχο­λεί­ται με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, αλη­θεύ­ουν;

Πρώτη προ­τε­ραιό­τητά της είναι η κεντρική πολι­τική σκηνή. Η σκέψη της ήταν πάντα εκεί. Αν η Μίκα ήθελε να ασχο­λη­θεί με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση θα ήταν δήμαρ­χος ή περι­φε­ρειάρ­χης από τις προη­γού­με­νες εκλογές και θυμάστε πολύ καλά, ότι τα γκάλοπ, την έφερναν πρώτη με μεγάλη διαφορά. Δεν πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή την ενδια­φέ­ρει η Αυτο­διοί­κηση, πρώτου ή δεύ­τε­ρου βαθμού.

Πώς βλέπετε  τα πράγ­ματα στη ΝΔ κ. Ιατρίδη;

Δεν είναι έτοιμη ακόμα για να κυβερ­νή­σει, εκτιμώ όμως ότι γίνο­νται προ­σπά­θειες από τον κ. Μητσο­τάκη. Είναι ένας νέος άνθρω­πος  που μπορεί να προ­σφέ­ρει και νομίζω ότι πολύ σύντομα η ΝΔ θα βρει τον βημα­τι­σμό της. Εύχομαι αυτό να γίνει σύντομα, για να δούμε μια άσπρη μέρα στον τόπο μας.