Προστασία πρώτης κατοικίας: Δεύτερη ευκαιρία για υπερχρεωμένους δανειολήπτες

Πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης έχει αρχίσει να γίνεται το νέο ιδιω­τικό πτω­χευ­τικό δίκαιο πριν δει το φως της δημο­σιό­τη­τας και όχι άδικα, αφού θα τερ­μα­τί­σει ορι­στικά κάθε προη­γού­μενο καθε­στώς … «προ­στα­σίας».

Οι πραγ­μα­τικά αδύ­να­μοι θα προ­στα­τεύ­ο­νται και με το νέο έσπευσε να εξη­γή­σει ο υπουρ­γός ανά­πτυ­ξης κ. Άδωνις Γεωρ­γιά­δης μετά τη δήλωση του ότι η απόλυτη προ­στα­σία είναι βλα­πτική για την οικο­νο­μία που ξεσή­κωσε πλήθος αντι­δρά­σεων.

Τη Δευτέρα και ο αντι­πρό­ε­δρος της ΕΚΤ κ. Λουίς Ντε Γκίντος ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα για κοινή εκδή­λωση του ΙΟΒΕ και του ιδρύ­μα­τος Κόνραντ Αντε­νά­ουερ έδειξε ότι και η κεντρική τράπεζα του ευρώ η οποία είχε πολλές αντιρ­ρή­σεις με το υφι­στά­μενο καθε­στώς προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας περι­μέ­νει κάτι ριζικό από την Ελλάδα.

Μετά τα καλά λόγια για την πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας σημεί­ωσε ότι το βασικό πρό­βλημα είναι τα κόκκινα δάνεια. «Αυτή είναι η μεγάλη αδυ­να­μία», τόνισε, συμπλη­ρώ­νο­ντας ότι πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν όλα τα μέσα για τη μείωσή τους και την απο­κα­τά­σταση κουλ­τού­ρας πλη­ρω­μών.

Πως θα λει­τουρ­γή­σει όμως το νέο καθε­στώς; Κατ’ αρχήν το νέο ιδιω­τικό πτω­χευ­τικό δίκαιο θα πρέπει να βασι­στεί στην κοι­νο­τική οδηγία 1023/2019, που δεν περι­λαμ­βά­νει καμία προ­στα­σία σε δανειο­λή­πτες, οι οποίοι θέλουν να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους.

Η διαφορά είναι ότι όσοι αιτη­θούν ρύθμιση, θα πρέπει πρώτα να δεχθούν την ρευ­στο­ποί­ηση όλων των περιου­σια­κών τους στοι­χείων. Οι πιο αδύ­να­μοι από αυτούς, θα μπορούν να έχουν επι­δό­τηση στέ­γα­σης για να πλη­ρώ­νουν το ενοίκιο του σπιτιού, στο οποίο θα στε­γα­στούν, αφού είναι φανερό ότι αν κάποιος έχει μόνο ένα ακίνητο για πρώτη κατοι­κία, αυτό θα ρευ­στο­ποι­η­θεί πριν απαλ­λα­χθεί από τα χρέη του.

Με άλλα λόγια η νέα νομο­θε­σία θα επι­τρέ­πει την πτώ­χευση των νοι­κο­κυ­ριών και την χωρίς χρέη επα­νεκ­κί­νηση τους, με απα­ραί­τητη όμως προ­ϋ­πό­θεση να έχει προη­γη­θεί η ρευ­στο­ποί­ηση του συνόλου της ακί­νη­της περιου­σίας τους.

Σε περί­πτωση που μείνει ανε­ξό­φλητο υπό­λοιπο του δανείου, μετά τη ρευ­στο­ποί­ηση της περιου­σίας του ο δανειο­λή­πτης θα απαλ­λα­γεί πλήρως από την υπο­χρέ­ωση απο­πλη­ρω­μής του.

Είναι μια μέθοδος που σιγά σιγά υιο­θε­τεί­ται στην Ευρώπη και έχει στόχο να μειώσει δρα­στικά το υπό­λοιπο των κόκ­κι­νων δανείων, αφού η κάθε ρύθμιση θα είναι ορι­στική και τελε­σί­δικη και ο ίδιος ο δανειο­λή­πτης θα μπορεί να έχει μια δεύτερη ευκαι­ρία απαλ­λαγ­μέ­νος από χρέη.

Τι θα ισχύει με τους επι­χει­ρη­μα­τίες

Το ίδιο, αν και με ένα πιο σύνθετο μηχα­νι­σμό κρι­τη­ρίων, θα ισχύει και για επι­χει­ρη­μα­τίες, που θέλουν να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους. Αυτό που θα εξε­τά­ζε­ται εξο­νυ­χι­στικά είναι αν η πτώ­χευση που θα κηρύσ­σει ο συγκε­κρι­μέ­νος δανειο­λή­πτης είναι δικαιο­λο­γη­μένη λόγω ανω­τέ­ρας βίας κάθετης πτώσης του τζίρου και όχι δόλια λόγω πχ ανά­λω­σης δανεια­κών κεφα­λαίων που αντλή­θη­καν για την επι­χεί­ρηση με στόχο την από­κτηση ιδιω­τι­κών περιου­σια­κών στοι­χείων.

Έτσι και μετά τη ρευ­στο­ποί­ηση οι επι­χει­ρη­μα­τίες θα έχουν μια δεύτερη ευκαι­ρία για να ξεκι­νή­σουν μια νέα επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα απαλ­λαγ­μέ­νοι από τα χρέη. Μάλιστα η σχετική οδηγία προ­βλέ­πει πως αν σβήσει το παρελ­θόν των οφειλών του, ο πτω­χεύ­σας θα μπορεί να ανοίξει νέα επι­χεί­ρηση μετά από διά­στημα έως 3 ετών από την κήρυξη της πτώ­χευ­σης.

Τα τρία αυτά χρόνια θα ανα­λώ­νο­νται για να δια­πι­στω­θούν οι συν­θή­κες της πτώ­χευ­σης. Η πτώ­χευση του οφει­λέτη δεν συνε­πά­γε­ται ότι οι πιστω­τές δεν μπορούν να στρα­φούν κατά του εγγυητή, διεκ­δι­κώ­ντας το υπό­λοιπο του χρέους που απο­μέ­νει μετά τη ρευ­στο­ποί­ηση της περιου­σίας του οφει­λέτη.

Ο εγγυ­η­τής, για να είναι πλήρως απαλ­λαγ­μέ­νος βαρών, θα πρέπει να έχει πτω­χεύ­σει και ο ίδιος. Ωστόσο ο χρόνος που θα μπορούν οι πιστω­τές να στρα­φούν ενα­ντίον των οφει­λε­τών τους περιο­ρί­ζε­ται στα τρία χρόνια.

Ένα σημείο που εξε­τά­ζουν με πολύ προσοχή τα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία οικο­νο­μι­κών και ανά­πτυ­ξης σε συνερ­γα­σίας με τις τρά­πε­ζες είναι το πως θα συντμη­θεί ο χρόνος της επι­λο­γής και της τελικής ενερ­γο­ποί­η­σης της ρύθ­μι­σης.

Ο νόμος Κατσέλη και αργό­τερα Σταθάκη κόλλησε στην ουσία στα δικα­στή­ρια με απο­τέ­λε­σμα ακόμη και σήμερα να υπάρ­χουν 100.000 παλιές και 70.000 «νέες» αιτή­σεις σε εκκρε­μό­τητα.

Επίσης θα πρέπει να εκκα­θα­ρι­στούν και οι αιτή­σεις του πλαι­σίου για την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας που θα έχουν συγκε­ντρω­θεί ως το τέλος του Απρι­λίου.

ΠΗΓΉ news247.gr