Βενιζέλος: Τι μου είχε προτείνει ο Σόιμπλε για να πάμε σε Grexi

Απά­ντηση για το τι περι­λάμ­βανε η πρόταση για Grexit που του είχε κάνει ο Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε το 2011, έδωσε ο Βαγ­γέ­λης Βενι­ζέ­λος.

Χθες, ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νίας έφερε πάλι στο επί­κε­ντρο των συζη­τή­σεων τις συζη­τή­σεις περί εξόδου της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ, λέγο­ντας ότι από το 2011 είχε πει στον τότε υπουργό Οικο­νο­μι­κών Ευάγ­γελο Βενι­ζέλο, ότι θα πρέπει να εξε­τά­σει το ενδε­χό­μενο Grexit για μερικά χρόνια, με αντάλ­λαγμα μια «τερά­στια» -σύμφωνα με τον ίδιο – βοήθεια. «Μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα έπληττε μια φορά τους Έλληνες και θα είχε απο­φευ­χθεί αυτή η ατέ­λειωτη επίπονη δια­δι­κα­σία των σκληρών μέτρων», σημεί­ωσε.

Σε ανα­κοί­νωση που εξέδωσε σήμερα ο πρώην πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, παρου­σιά­ζει την εκδοχή του για τα όσα είχαν συζη­τη­θεί το 2011:

«Έχω πολλές φορές ανα­φερ­θεί στην πρόταση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ που μου δια­τύ­πωσε ο κ. Σόιμπλε το Σεπτέμ­βριο του 2011 στο Βρό­σκλαβ στο περι­θώ­ριο της άτυπης συνόδου του Eurogroup και του Ecofin που οργά­νωσε η πολω­νική προ­ε­δρία της ΕΕ με τη συμ­με­τοχή και του τότε υπουρ­γού οικο­νο­μι­κών των ΗΠΑ κ. Τ. Γκάι­ντ­νερ.

Ο κ. Σόιμπλε επι­βε­βαιώ­νει τώρα το περιε­χό­μενο εκείνης της δύσκο­λης συνά­ντη­σης στο πλαίσιο μιας πραγ­μα­τικά σκληρής δια­πραγ­μά­τευ­σης που τότε στόχευε σε συμ­φω­νία για το δεύτερο πρό­γραμμα ύψους 172 δις ευρώ με όρους πολύ καλύ­τε­ρους του πρώτου και βεβαίως σε ριζική παρέμ­βαση στο ελλη­νικό δημόσιο χρέος.

Προ­φα­νώς και απέρ­ριψα αμέσως την πρόταση εξόδου από το ευρώ που θα οδη­γούσε στην επάνοδο σε μια δραχμή που θα έμπαινε σε περι­δί­νηση αλλε­πάλ­λη­λων υπο­τι­μή­σεων με αντί­στοιχη μείωση του πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος και του επι­πέ­δου ζωής την Ελλήνων και των Ελλη­νί­δων. Η μείωση δεν θα ήταν τότε της τάξης του 30% αλλά του 70%.

Η πρόταση συνε­πα­γό­ταν επιβολή αυστη­ρών capital controls, μετα­τροπή των κατα­θέ­σεων από ευρώ σε υπο­τι­μη­μέ­νες δραχμές με εξαί­ρεση ποσά έως περίπου 3.000 ευρώ. Μια τέτοια νομι­σμα­τική μετα­βολή θα σήμαινε επίσης ανε­ξέ­λεγ­κτη διό­γκωση του δημό­σιου χρέους που οφει­λό­ταν σε ευρώ ως ποσο­στού επί του ΑΕΠ, καθώς και του κόστους εξυ­πη­ρέ­τη­σής του σε όρους νέου εθνικού νομί­σμα­τος. Διό­γκωση που θα εξου­δε­τέ­ρωνε εκ προ­οι­μίου το όφελος από το ονο­μα­στικό κούρεμα και την ανα­διάρ­θρωση που πετύ­χαμε το 2012. Θα είχε επίσης ανε­ξέ­λεγ­κτες επι­πτώ­σεις για το ελλη­νικό τρα­πε­ζικό και κοι­νω­νι­κο­α­σφα­λι­στικό σύστημα.

Η δε προ­σφε­ρό­μενη στήριξη είχε τη μορφή, πρώτον, ανθρω­πι­στι­κής βοή­θειας για τρόφιμα καύσιμα και φάρμακα καθώς η Ελλάδα θα είχε απο­κλει­στεί από τις διε­θνείς εμπο­ρι­κές συναλ­λα­γές. Θα είχε, δεύ­τε­ρον, τη μορφή των ούτως ή άλλως δεδο­μέ­νων ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων (ΕΣΠΑ κοκ). Και, τρίτον, τη μορφή επεν­δύ­σεων με την έννοια της εύκολης εξα­γο­ράς του ελλη­νι­κού εθνικού πλούτου από ξένα funds ή ελλη­νικά συμ­φέ­ρο­ντα που θα διέ­θε­ταν ευρώ εκτός Ελλάδος. Δηλαδή, όπως έλεγα, από αυτούς που είχαν “τις ζημιές μέσα και τα λεφτά έξω”.

Τότε και ενώ εμείς δίναμε μάχη εθνικής επι­βί­ω­σης, υπήρχαν κάποιοι που έλεγαν ότι το Grexit είναι όπλο στα χέρια της Ελλάδας. Κάποιοι που υπό­σχο­νταν στον ελλη­νικό λαό έναν εύκολο αντι­μνη­μο­νιακό δρόμο. Κάποιοι που ισχυ­ρι­ζό­ντου­σαν ότι το «μνη­μό­νιο έφερε την κρίση» αντί της απλής αλή­θειας ότι η κρίση κατέ­στησε δυστυ­χώς το μνη­μό­νιο την ηπιό­τερη δυνατή λύση σε σύγκριση με την ασύ­ντα­κτη χρε­ο­κο­πία ή μια δραχμή χωρίς αξία. Έπειτα ήρθαν το πισω­γύ­ρι­σμα του 2015, τα capital controls και το τρίτο μνη­μό­νιο παρότι τους είχαμε προει­δο­ποι­ή­σει.

Ελπίζω τώρα όλοι να συνει­δη­το­ποιούν από ποιους κιν­δύ­νους πέρασε ξυστά η πατρίδα μας εξαι­τίας των επι­λο­γών του 2015, η επί­πτωση δυστυ­χώς των οποίων θα μας ακο­λου­θεί για καιρό, όπως φαί­νε­ται με όσα γίνο­νται γύρω από το ασφα­λι­στικό και την περι­βό­ητη αξιο­λό­γηση.»

ΑΠΕ-ΜΠΕ