Τσίπρας: Νίκη του ελληνικού λαού η έξοδος από το Μνημόνιο

«Νίκη για τον ελλη­νικό λαό» χαρα­κτη­ρί­ζει ο Αλέξης Τσίπρας την επι­κεί­μενη έξοδο της χώρας από το πρό­γραμμα το καλο­καίρι του 2018, σε συνέ­ντευξή του στην πορ­το­γα­λική εφη­με­ρίδα Diario de Noticias και σημειώ­νει ότι «πρόθεση μας δεν είναι να ελα­χι­στο­ποι­ή­σουμε μόνο τις συνέ­πειες της κρίσης και να επι­τύ­χουμε μια καλή έξοδο από το μνη­μό­νιο, αλλά ταυ­τό­χρονα να επι­τύ­χουμε την ανά­καμψη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και όχι μόνο τη βελ­τί­ωση των οικο­νο­μι­κών αριθμών».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός σημειώ­νει ότι το παρά­δειγμα της Πορ­το­γα­λίας «απο­τε­λεί δεδι­κα­σμένο» καθώς, όπως διευ­κρι­νί­ζει «άνοιξε δρόμο, ώστε και εμείς να μπο­ρέ­σουμε να πρά­ξουμε το ίδιο χωρίς να είναι σε θέση οι θεσμοί να μας το αρνη­θούν. Δηλαδή για παρά­δειγμα, να αυξή­σουμε τους μισθούς, να απο­κα­τα­στή­σουμε τις εργα­σια­κές σχέσεις, τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις κ.λπ.».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο μέλλον της Ευρώπης και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν, σημειώ­νει τη σημασία της συνερ­γα­σίας και των συμ­μα­χιών για την προ­ώ­θηση προ­ο­δευ­τι­κών θέσεων που δίνουν μια προ­ο­πτική ανά­κτη­σης της ισο­τι­μίας και της κοι­νω­νι­κής συνοχής στην Ευρώπη, σε αυτόν τον «πιο σημα­ντικό αγώνα για το κοινό μας μέλλον».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός σημειώ­νει ότι «η έξοδος από το μνη­μό­νιο, προ­στα­τεύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα τις πιο ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές κατη­γο­ρίες και ταυ­τό­χρονα απο­τρέ­πο­ντας την κατα­στροφή της χώρας, είναι ένα γεγονός ιδιαί­τερα σημα­ντικό που ανήκει σε όλον τον ελλη­νικό λαό και όχι σε μια κυβέρ­νηση».

Υπο­γραμ­μί­ζει ότι το μήνυμα που εμπε­ριέ­χει είναι ότι «όταν ένας λαός ανθί­στα­ται και εκφρά­ζει την αντί­στασή του στις εφαρ­μο­ζό­με­νες πολι­τι­κές, τότε μόνον ο συσχε­τι­σμός δυνά­μεων στην Ευρώπη μπορεί να αλλάξει», εξη­γώ­ντας ότι «η επι­τυ­χής ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος και η έξοδος από το μνη­μό­νιο συσχε­τί­ζο­νται με τη συμ­με­τοχή του ελλη­νι­κού λαού στις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις το καλο­καίρι του 2015».

Ερω­τη­θείς αν θεωρεί πως η έξοδος από το πρό­γραμμα είναι και προ­σω­πική νίκη του, ανα­φέ­ρει ότι ίσως να είναι δικαί­ωση για τον ίδιο, όμως δεν θέλει να μιλά για πολι­τική με προ­σω­πι­κούς όρους, διότι η πολι­τική είναι ένα ζήτημα συλ­λο­γικό.

Δηλώνει απόλυτα βέβαιος ότι «όταν κατα­φέ­ρουμε να εξέλ­θουμε επι­τυ­χώς από το μνη­μό­νιο, το καλο­καίρι του 2018, θα αλλάξει η ψυχο­λο­γία του κόσμου» και σημειώ­νει ότι στο τέλος της θητείας της παρού­σας κυβέρ­νη­σης, «η σύγκριση θα γίνει μεταξύ των απο­τε­λε­σμά­των των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων και των απο­τε­λε­σμά­των της δικής μας κυβέρ­νη­σης».

Ανα­φέ­ρε­ται ως προς αυτό στη μείωση της ανερ­γίας περίπου 7% από όταν ανέλαβε η κυβέρ­νηση και έπειτα, και εκφρά­ζει την πεποί­θηση ότι «τον Σεπτέμ­βριο του 2019, όταν θα έχουμε τις εκλογές, θα πέσει κάτω του 17%, γεγονός που σημαί­νει ότι θα έχουμε κατα­φέ­ρει μείωση άνω των 10 ποσο­στιαίων μονάδων».

Τονίζει ότι πρόθεση της κυβέρ­νη­σης «δεν είναι να ελα­χι­στο­ποι­ή­σουμε μόνο τις συνέ­πειες της κρίσης και να επι­τύ­χουμε μια καλή έξοδο απ’ το μνη­μό­νιο, αλλά ταυ­τό­χρονα να επι­τύ­χουμε την ανά­καμψη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και όχι μόνο την βελ­τί­ωση των οικο­νο­μι­κών αριθμών». Στόχος είναι η βελ­τί­ωση των κοι­νω­νι­κών δεικτών, να αισθαν­θεί ο κόσμος στην καθη­με­ρινή ζωή του τον αντί­κτυπο της οικο­νο­μι­κής ανά­καμ­ψης: περισ­σό­τε­ρες θέσεις εργα­σίας, περισ­σό­τερη κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και μια δίκαιη ανά­πτυξη χωρίς απο­κλει­σμούς. «Ενίοτε, οι αριθμοί είναι θετικοί, αλλά η ζωή των ανθρώ­πων παρα­μέ­νει αρνη­τική. Συνεπώς, πρόθεσή μας είναι να βελ­τιώ­σουμε τη ζωή και την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών», υπο­γραμ­μί­ζει.

Ο Αλέξης Τσίπρας ερω­τά­ται για την ΕΕ και τις σχέσεις με την Ελλάδα και ανα­φο­ρικά με το θέμα του προ­σφυ­γι­κού.

«Είμαι λίγο ανή­συ­χος με τις εξε­λί­ξεις στην Ευρώπη», λέει, προ­σθέ­το­ντας «ότι η Ευρώπη αντι­με­τώ­πισε την κρίση με τον χει­ρό­τερο τρόπο». Επι­ση­μαί­νει ότι στην κρίση πρυ­τά­νευαν οι νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ιδέες στην πλειο­ψη­φία των κυβερ­νή­σεων και πως «γι’ αυτό το λόγο εφαρ­μό­στηκε μια κακή συνταγή δημιουρ­γώ­ντας πολλές πληγές στο κοι­νω­νικό σώμα της Ευρώπης, όχι μόνο στις χώρες του Νότου αλλά και στον ευρω­παϊκό Βορρά».

Σημειώ­νει ότι υπάρ­χουν πολλές διαι­ρέ­σεις και ανι­σό­τη­τες μεταξύ των κρατών μελών και εντός της κάθε χώρας. Τονίζει ότι τώρα απαι­τού­νται «γεν­ναίες απο­φά­σεις».

Για την προ­σφυ­γική κρίση σχο­λιά­ζει ότι «ορι­σμέ­νες χώρες πιστεύ­ουν ότι είναι ένα πρό­βλημα που δεν τους αφορά και ότι αφορά μόνο τις χώρες πρώτης υπο­δο­χής των προ­σφύ­γων» και σημειώ­νει ότι η Ελλάδα υπο­χρε­ώ­θηκε να επω­μι­σθεί το φορτίο ολό­κλη­ρης της Ευρώπης και πως «ιδιαί­τερα στα νησιά μας η κατά­σταση ήταν και παρα­μέ­νει πολύ δύσκολη» και πως «τη στιγμή που η Ευρώπη όφειλε να δείξει την αλλη­λεγ­γύη της, έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο».

Υπο­γραμ­μί­ζει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να προ­ο­δεύ­σει χωρίς αλλη­λεγ­γύη και δεν μπορεί να είναι α λα καρτ, εκτι­μώ­ντας ότι «αυτό είναι το πιο σημα­ντικό ζήτημα που θα πρέπει να μας απα­σχο­λή­σει στη συζή­τηση για το μέλλον της Ευρώπης».

Σχο­λιά­ζει ακόμα ότι και οι Γερ­μα­νοί πρέπει να αντι­λη­φθούν ότι το μέλλον τους δεν περνά από τη δημιουρ­γία μιας γερ­μα­νι­κής Ευρώπης, αλλά μιας ευρω­παϊ­κής Γερ­μα­νίας. Επι­ση­μαί­νει ως βασικό πρό­βλημα ότι «είχαμε κάποιους θεσμούς που δεν λει­τούρ­γη­σαν θεσμικά», ότι «οι πιο σημα­ντι­κές απο­φά­σεις ελή­φθη­σαν κεκλει­σμέ­νων των θυρών», παρα­πέ­μπο­ντας στη λει­τουρ­γία του Eurogroup, το οποίο «δεν είναι θεσμικά κατο­χυ­ρω­μένο όργανο, έχει θεσμικό έλλειμμα».

Για το έαν θα μπο­ρούσε να υπάρ­ξουν αλλαγές σε περί­πτωση που ο Μάριο Σεντένο είναι ο επό­με­νος πρό­ε­δρος, ο κ. Τσίπρας τονίζει ότι το πρό­βλημα δεν είναι μόνο ότι ο πρό­ε­δρος του Eurogroup διέ­πραξε σφάλ­ματα, «αλλά είναι η λει­τουρ­γία του», εξη­γώ­ντας ότι οι απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται χωρίς να κρα­τού­νται πρα­κτικά».

«Ο Σεντένο», σημειώ­νει, «φυσικά είναι μία υπο­ψη­φιό­τητα πολύ ελπι­δο­φόρα. Και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερη δια­φά­νεια στη λει­τουρ­γία του Eurogroup, να μην απο­φα­σί­ζει κεκλει­σμέ­νων των θυρών».

Ανα­φέ­ρει, ακόμη, ότι τα τελευ­ταία 8 χρόνια το Eurogroup υπήρξε ένα συμ­βού­λιο «όπου οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της Ευρώπης συζη­τού­σαν πολύ, αλλά τελικά η απόφαση ήταν αυτό που ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νίας, ο κ. Σόιμπλε ήθελε να κάνει. Οι απο­φά­σεις σχεδόν πάντα απη­χού­σαν τις προ­θέ­σεις της Γερ­μα­νίας».

Τονίζει ότι για τον ίδιο «το πιο απο­φα­σι­στικό θέμα στις συζη­τή­σεις για το μέλλον της Ευρώπης είναι το Eurogroup, ο ESM, οι ευρω­παϊ­κοί θεσμοί εν γένει, να έχουν μία δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία και να λογο­δο­τούν».

«Ο πρό­ε­δρος του Eurogroup, ο πρό­ε­δρος του ESM πρέπει να υπό­κει­νται στον δημόσιο έλεγχο και στον έλεγχο ενός θεσμού εκλεγ­μέ­νου όπως το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο ή γιατί όχι, στον έλεγχο ενός κοι­νο­βου­λίου των χωρών της Ευρω­ζώ­νης, ενός νέου θεσμού. Το μεγα­λύ­τερο έλλειμμα της Ευρώπης το έλλειμμα δημο­κρα­τίας, την ανάληψη του ρόλου των πολι­τι­κών από τεχνο­κρά­τες που δεν λογο­δο­τούν σε κανέναν. Και σε αυτό το πλαίσιο αν ο ESM, που θα αντι­κα­τα­στή­σει το ΔΝΤ, λει­τουρ­γεί με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή δεν λογο­δο­τεί σε κανένα, τότε φοβάμαι ότι θα έχουμε τα ίδια αρνη­τικά απο­τε­λέ­σματα», ανα­φέ­ρει.

Ερω­τη­θείς για τον ρόλο των κεντρο­α­ρι­στε­ρών δυνά­μεων στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, ο κ. Τσίπρας ανα­φέ­ρει ότι «η σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία, η κεντρο­α­ρι­στερά γενι­κό­τερα περνάει μια σοβαρή κρίση».

Λέει μεταξύ άλλων πως «το γεγονός ότι οι σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες έχασαν την αξιο­πι­στία τους, και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υιο­θέ­τη­σαν τις ίδιες θέσεις με τους συντη­ρη­τι­κούς και τους νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρους, απο­τε­λεί την αιτία που απώ­λε­σαν τις δυνά­μεις τους στην Ευρώπη και ταυ­τό­χρονα είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει σήμερα μία ισορ­ρο­πη­μένη ευρω­παϊκή ηγεσία». Επίσης, και η ΕΕ απώλεσε ταυ­τό­χρονα την αξιο­πι­στία της και την ικα­νό­τητα να εμπνέει τους πολίτες, προ­σθέ­τει.

«Θεωρώ ότι έφθασε η ώρα να σκε­φτούμε έξω από τα τετριμ­μένα. Ίσως να έφτασε η ώρα να δημιουρ­γή­σουμε κάτι και­νού­ριο. Έχουμε ανάγκη από κάτι πιο ριζο­σπα­στικό, σε ότι αφορά προ­τά­σεις και τις θέσεις του, προ­κει­μέ­νου να πετύ­χουμε αλλαγές σε ουσια­στικά ζητή­ματα προς όφελος της πλειο­ψη­φίας. Αλλά ταυ­τό­χρονα να έχουμε ανάγκη και από μία ξεκά­θαρα ευρω­παϊκή στρα­τη­γική», σημειώ­νει.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρει ότι αυτή τη στιγμή έχουμε στην Ευρώπη τρεις τάσεις ιδεών: Η τάση του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, οι επι­λο­γές της οποίας αύξησαν τις ανι­σό­τη­τες. Η τάση που εκπρο­σω­πούν οι δυνά­μεις της ακρο­δε­ξιάς και του εθνι­κι­σμού, ρατσι­στι­κές και ξενο­φο­βι­κές δυνά­μεις, που πιστεύ­ουν ότι το πρό­βλημα είναι οι πρό­σφυ­γες και οι αδύ­να­μες κοι­νω­νι­κές ομάδες.

«Η τρίτη τάση ιδεών είναι αυτή της αρι­στε­ράς. Δηλαδή, των δυνά­μεων που πιστεύ­ουν στην ανάγκη δημιουρ­γίας μιας Ευρώπης πιο δίκαιης, προς όφελος των πολλών».

Ο κ. Τσίπρας ανα­φέ­ρει ότι στο φάσμα αυτής της τρίτης τάσης επι­κρα­τεί η πολυ­διά­σπαση και τονίζει: «πρέπει να προ­σπα­θή­σουμε να βρούμε μία κοινή βάση παρά τις υπαρ­κτές δια­φο­ρές μας. Σοσια­λι­στές, ριζο­σπά­στες αρι­στε­ροί, κομ­μου­νι­στές και πρά­σι­νοι είναι απα­ραί­τητο να βρούμε μία κοινή βάση. Για να προ­χω­ρή­σουμε στη στήριξη συγκε­κρι­μέ­νων δράσεων που θα απο­βλέ­πουν στη μείωση των ανι­σο­τή­των και στη δημιουρ­γία μιας πιο δίκαιης ΕΕ».

Τέλος, χαρα­κτη­ρί­ζει την Πορ­το­γα­λία «ένα εξαι­ρε­τικό παρά­δειγμα συνερ­γα­σίας» και τονίζει πως «το γεγονός ότι η Πορ­το­γα­λία ξεπέ­ρασε την κρίση με πολύ καλές απο­δό­σεις στην οικο­νο­μία, έχοντας δημιουρ­γή­σει περι­θώ­ρια για στήριξη των πιο ευά­λω­των μέσω κοι­νω­νι­κών πολι­τι­κών, απο­τε­λεί ένα παρά­δειγμα προς μίμηση, ένα καλό αρι­στερό success story. Μας έδειξε το δρόμο ώστε να ακο­λου­θή­σουμε την ίδια πορεία».

«Ξέρω ότι στην Ελλάδα με μία κυβέρ­νηση που δεν είναι σοσιαλ­δη­μο­κρα­τική αλλά είναι της ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς θα έχουμε περισ­σό­τε­ρες δυσκο­λίες με το Ευρω­παϊκό κατε­στη­μένο για να εφαρ­μό­σουμε πολι­τι­κές υπέρ της πλειο­ψη­φίας και κοι­νω­νι­κές πολι­τι­κές», ανα­φέ­ρει, για να συμπλη­ρώ­σει όμως πως «το ότι ο Αντόνιο Κόστα κατά­φερε να το κάνει είναι καλό για εμάς γιατί απο­τε­λεί δεδι­κα­σμένο, άνοιξε δρόμο ώστε και εμείς να μπο­ρέ­σουμε να πρά­ξουμε το ίδιο χωρίς να είναι σε θέση οι θεσμοί να μας το αρνη­θούν. Δηλαδή για παρά­δειγμα να αυξή­σουμε τους μισθούς, να απο­κα­τα­στή­σουμε τις εργα­σια­κές σχέσεις, τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις κ.λπ.».

Το ΒΗΜΑ