Στη Ρόδο τα Τίμια Δώρα των Μάγων για προσκύνημα

Τα τίμια δώρα των μάγων ανα­μέ­νο­νται στην Ρόδο για προ­σκύ­νημα τις γιορτές των Χρι­στου­γέν­νων. Αυτό δήλωσε ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος, ο οποίος τόνισε πως ήδη έχει απα­ντή­σει θετικά στο αίτημα της Μητρό­πο­λης Ρόδου, η Ιερά Μονή Αγίου Παύλου στο Άγιο Όρος όπου και φυλάσ­σο­νται.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τον Ιανουά­ριο του 2014, τα τίμα δώρα των μάγων μετα­φέρ­θη­καν στην Μόσχα και στην Αγία Πετρού­πολη της Ρωσίας όπου πάνω από 500.000 κόσμος προ­σήλθε για να τα προ­σκυ­νή­σει.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, τα ιερά δώρα ανα­μέ­νο­νται στην Ρόδο λίγο πριν τα Χρι­στού­γεννα ενώ δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό ποιοι θα τα συνο­δεύ­σουν και ποιο θα είναι το πρό­γραμμα των εκδη­λώ­σεων και των λει­τουρ­γιών της Ιεράς Μητρό­πο­λης Ρόδου.

ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ

Μεταξύ των ποι­κί­λων θησαυ­ρών και πολυ­τί­μων κει­μη­λίων πού με πολλή ευλά­βεια φυλάσ­σο­νται στην Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου στο Άγιον Όρος, χωρίς αμφι­βο­λία την πρώτη θέση κατα­λαμ­βά­νουν τα Τίμια Δώρα πού προ­σέ­φε­ραν οι τρεις εξ Ανα­το­λών Μάγοι στον ως Βρέφος εναν­θρω­πή­σα­ντα Κύριο.

Τα Δώρα αυτά ως γνωστόν είναι χρυσός, λίβανος και σμύρνα. Ό χρυσός βρί­σκε­ται υπό την μορφή εικο­σιο­κτώ επι­με­λώς σκα­λι­σμέ­νων επι­πέ­δων πλα­κι­δίων, ποι­κί­λων σχη­μά­των (παραλ­λη­λο­γράμ­μων, τρα­πε­ζοει­δών, πολυ­γώ­νων κτλ.) και δια­στά­σεων περίπου 5 εκ. χ 7 εκ. Κάθε πλα­κί­διο έχει δια­φο­ρε­τικό σχέδιο πολύ­πλο­κης καλ­λι­τε­χνι­κής μικρο­ε­πε­ξερ­γα­σίας. Ό λίβανος και ή σμύρνα δια­τη­ρού­νται ως μείγμα υπό την μορφή εξήντα δύο περίπου σφαι­ρι­κών χανδρών μεγέ­θους μικρής ελιάς.

Επειδή κυρίως ή πνευ­μα­τική αλλά και ή υλική, ιστο­ρική και αρχαιο­λο­γική αξία των Τιμίων Δώρων είναι ανυ­πο­λό­γι­στη, φυλάσ­σο­νται με ιδιαί­τερη επι­μέ­λεια στο θησαυ­ρο­φυ­λά­κιο της Ιεράς Μονής Αγίου Παύλου. Για λόγους ασφα­λείας είναι κατα­νε­μη­μένα σε διά­φο­ρες λει­ψα­νο­θή­κες, μόνο μέρος δε αυτών εκτί­θε­ται εις προ­σκύ­νη­σιν των επι­σκε­πτών της Ιεράς Μονής ή μετα­φέ­ρε­ται προς αγιασμό εκτός Αγίου Όρους στις κατά τόπους Ιερές Μητρο­πό­λεις.

Γράφει ό Ευαγ­γε­λι­στής Λουκάς για την Παναγία ότι «διε­τή­ρει πάντα τα ρήματα ταύτα εν τη καρδία αυτής» (Λουκ. β’ 19, 51). Πιστεύ­ε­ται δε από τους θεο­λό­γους ερμη­νευ­τές ότι ένα μεγάλο μέρος από αυτά τα «ρήματα», τα λόγια και τα γεγο­νότα δηλαδή της ζωής του Κυρίου, ή Θεο­τό­κος τα εκμυ­στη­ρεύ­θηκε στον Άγιο Από­στολο Λουκά ό όποιος και τα συμπε­ριέ­λαβε στο Ευαγ­γέ­λιο του. Δεν χωρεί καμιά αμφι­βο­λία ότι παράλ­ληλα με τα άγια «ρήματα» του Κύριου, ή Υπε­ρα­γία Θεο­τό­κος «διε­τή­ρει» και ότι άλλο σχετικό με την επίγεια ζωή του Κυρίου, και φυσικά, και τα Τίμια Δώρα.

Σύμφωνα με την ίστο­ρι­κο­θρη­σκευ­τική μας παρά­δοση, προ της Κοι­μή­σεως της ή Παναγία Μητέρα του Κυρίου τα παρέ­δωσε μαζί με τα Άγια Σπάρ­γανα του Χριστού, την Τίμια Έσθήτα και την Αγία Ζώνη της στην Εκκλη­σία των Ιερο­σο­λύ­μων οπού και παρέ­μει­ναν μέχρι το έτος 400 μ.Χ. περίπου. Κατά το έτος τούτο ό αυτο­κρά­τωρ Άρκά­διος τα μετέ­φερε στην Κων­στα­ντι­νού­πολη προς αγιασμό του λάου και προ­στα­σία και προβολή της Βασι­λευού­σης.

Εκεί παρέ­μει­ναν μέχρι και της αλώσεως της πόλεως από τους Φρά­γκους το έτος 1204 μ.Χ. Στη συνέ­χεια μετα­φέρ­θη­καν για λόγους ασφα­λείας μαζί με αλλά ιερά κει­μή­λια στη Νίκαια της Βιθυ­νίας, προ­σω­ρινή πρω­τεύ­ουσα του Βυζα­ντίου, όπου καί παρέ­μει­ναν για εξήντα περίπου χρόνια. Με την υπο­χώ­ρηση των Σταυ­ρο­φό­ρων επί αυτο­κρά­το­ρος Μιχαήλ Παλαιο­λό­γου επε­στρά­φη­σαν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη μέχρι της υπο­δου­λώ­σεώς της στους Τούρ­κους το 1453 μ.Χ.

Μετά την Άλωση ή ευλα­βέ­στατη Μάρω, χρι­στιανή σύζυγος του σουλ­τά­νου Μουράτ Β’ (1421-1451) καί μητρυιά του Μωάμεθ Β’ του Πορ­θη­τού, τα μετέ­φερε αυτο­προ­σώ­πως στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου στο Αγιον Όρος. Ή Μονή αυτή της ήταν γνωστή καθόσον ό πατέρας της Γεώρ­γιος Βρά­γκο­βιτς, δεσπό­της της Σερβίας, έκτισε το καθο­λικό της εις τιμήν του Αγίου Μεγα­λο­μάρ­τυ­ρας Γεωρ­γίου του Τρο­παιο­φό­ρου.

Κατά την αγιο­ρεί­τικη παρά­δοση, καθώς η Μάρω ανήρ­χετο από τον αρσανά (λιμάνι) στην Μονή, ή Κυρία Θεο­τό­κος την εμπό­δισε με υπερ­φυ­σικό τρόπο να πλη­σί­αση στη Μονή και έτσι να παρα­βί­αση το άβατον του Αγίου Όρους. Αυτή υπή­κουσε και παρέ­δωσε ταπεινά τα Τίμια Δώρα στους ευλα­βείς μονα­χούς και πατέρες, οι όποιοι και έστησαν στο σημείο εκείνο της θεο­μη­το­ρι­κής παρου­σίας ένα Σταυρό πού σώζεται μέχρι σήμερα και λέγεται «Σταυρός της Βασι­λίσ­σης». Το σουλ­τα­νικό έγγραφο με τις σχε­τι­κές πλη­ρο­φο­ρίες παρα­δό­σεως των Τιμίων Δώρων φυλάσ­σε­ται στο αρχείο της Μονής του Αγίου Παύλου.

Ή αυθε­ντι­κό­τητα των Τιμίων Δώρων στη­ρί­ζε­ται κατά ένα μέρος στην προ­φο­ρική παρά­δοση και κατά το υπό­λοιπο στην ιστορία. Εκείνο όμως πού ακρά­δα­ντα βεβαιώ­νει την αυθε­ντι­κό­τητα των Τιμίων Δώρων είναι ή άρρητη εύωδία πού ώρι­σμένα άπ’ αυτά αδια­λεί­πτως και ώρι­σμένα κατά καιρούς ανα­δί­δουν και ή πλούσια ιαμα­τική καί θαυ­μα­τουρ­γική χάρις πού μέχρι τις μέρες μας ανα­βλύ­ζουν.

«Και ελθό­ντες εις τον οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσό­ντες προ­σε­κύ­νη­σαν αύτω και ανοί­ξα­ντες τους θησαυ­ρούς αυτών προ­σή­νε­γκαν αύτω δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν»

(Ματθ. β’ 11).

Πέγκυ Ντώκου