Σύγχρονη δουλεία και παιδική σκλαβιά-Κι όμως… υπάρχουν

Αρχής γενο­μέ­νης από τον 18ο αιώνα, η σκλαβιά έχει… εξα­λει­φθεί όχι μία, αλλά πολλές φορές ανά την υφήλιο: από τον Ροβε­σπιέρο στη Γαλλία το 1794, από τον πρόεδρο Λίνκολν στις ΗΠΑ το 1865, από την Κοι­νω­νία των Εθνών στη Γενεύη το 1926, από τον ΟΗΕ στο Παρίσι το 1948 κ.ά.

Πίσω στο παρόν ωστόσο, ακριβώς 66 χρόνια μετά την υιο­θέ­τηση της Οικου­με­νι­κής Δια­κή­ρυ­ξης για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που (σύμφωνα με την οποία, «κανείς δεν επι­τρέ­πε­ται να ζει υπό καθε­στώς δου­λείας, ολικής ή μερικής»), οι σύγ­χρο­νοι σκλάβοι ανέρ­χο­νται παγκο­σμίως σε δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια. Με αφορμή μάλιστα τη χθεσινή παγκό­σμια ημέρα για την εξά­λειψη της δου­λείας, είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας στοι­χεία που συγκλο­νί­ζουν.

Ο Οργα­νι­σμός Ηνω­μέ­νων Εθνών υπο­λο­γί­ζει ότι περίπου 21 εκατ. άνθρω­ποι ζουν σήμερα σε συν­θή­κες κατα­να­γκα­στι­κής εργα­σίας. Η οργά­νωση «Walk Free Foundation» (που δημο­σιεύει το Global Slavery index) ανε­βά­ζει τον αριθμό στα 36 εκατ. και η Διεθνής Οργά­νωση Εργα­σίας (ILO) στα 22 εκατ., ενώ άλλες πηγές τον τοπο­θε­τούν κοντά στα 27 εκατ.

Οσο για την ταυ­τό­τητα των σύγ­χρο­νων δούλων, αυτοί είναι στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα (σε ποσοστό 70%) γυναί­κες και παιδιά.

Η Unicef και η Διεθνής Οργά­νωση Εργα­σίας υπο­λο­γί­ζουν συγκε­κρι­μένα σε περισ­σό­τερα από 168 εκατ. τα παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών που ζουν υπό τον ζυγό της παι­δι­κής εργα­σίας παγκο­σμίως (τα περίπου 85 εκατ. εξ αυτών μάλιστα σε εξαι­ρε­τικά «επι­σφα­λείς» συν­θή­κες), με το πρό­βλημα να είναι ιδιαί­τερα έντονο κυρίως στην Αφρική.

Μαυ­ρι­τα­νία

Χαρα­κτη­ρι­στικό το παρά­δειγμα της Μαυ­ρι­τα­νίας (βορειο­δυ­τική Αφρική) όπου οι σκλάβοι αντι­στοι­χούν στο 4% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού. Το σύγ­χρονο δου­λε­μπό­ριο ανθεί κυρίως σε χώρες όπως η Ινδία (όπου περί τα 14 εκατ. ζουν σε συν­θή­κες σκλα­βιάς), η Κίνα (3 εκατ.), το Πακι­στάν (2 εκατ.) και η Ρωσία (1 εκατ.), ενώ σε περίπου 1 εκατ. υπο­λο­γί­ζο­νται σήμερα και οι σκλάβοι συνο­λικά στην Ευρώπη.

Ενδει­κτικά, μόλις πριν από μερικές ημέρες, οι βρε­τα­νι­κές Αρχές έκρου­σαν επι­σή­μως τον κώδωνα του κιν­δύ­νου υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι μόνο στο Ηνωμένο Βασί­λειο οι άνθρω­ποι που ζουν σε συν­θή­κες σκλα­βιάς ανέρ­χο­νται σήμερα σε 10.000 με 13.000.

Πάνω από 10.000 υπο­λο­γί­ζε­ται ότι ζουν στη Γερ­μα­νία, πάνω από 1.000 στη Σουηδία και περισ­σό­τε­ρες από 60.000 στις ΗΠΑ.

Οταν μιλάμε για δούλους εν έτει 2014, μιλάμε ουσια­στικά για ανθρώ­πους που ζουν σε συν­θή­κες κατα­να­γκα­στι­κής εργα­σίας (σε εργο­τά­ξια, χωράφια, καράβια κ.α.) χωρίς να έχουν ελευ­θε­ρία κινή­σεων (χαρα­κτη­ρι­στι­κές οι περι­πτώ­σεις των οικια­κών βοηθών που ζουν σαν φυλα­κι­σμέ­νοι).

Μιλάμε επίσης για τα θύματα δικτύων παι­δι­κής εργα­σίας και πορ­νείας, για παιδιά που στρα­το­λο­γού­νται με τη βία σε πεδία μαχών, για γυναί­κες που πωλού­νται παρά τη θέλησή τους σε μέλ­λο­ντες συζύ­γους ωσάν περιου­σιακό στοι­χείο κ.ά.

Πηγή: Εθνος