Απορρίφθηκε η αγωγή γνωστής επιχειρηματία κατά της Εθνικής Τράπεζας

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία, απορ­ρί­φθη­κε η αγωγή που άσκη­σε γνω­στή επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου κατά της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση για βλά­βες που υπέ­στη.

Η ενά­γου­σα είναι ιδιο­κτή­τρια και νό­μι­μη δια­χει­ρί­στρια ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης που λει­τουρ­γεί γνω­στό κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Μέχρι και το έτος 2012, λει­τουρ­γού­σε το κα­τά­στη­μά της και έκτο­τε το μί­σθω­σε.

Σύμ­φω­να, με όρο του συμ­φω­νη­τι­κού επαγ­γελ­μα­τι­κής μί­σθω­σης που συ­νή­ψε με τον μι­σθω­τή, τα μι­σθώ­μα­τα των μηνών Νο­εμ­βρί­ου, Δε­κεμ­βρί­ου, Ια­νουα­ρί­ου, Φε­βρουα­ρί­ου και Μαρ­τί­ου κάθε έτους θα προ­κα­τα­βάλ­λο­νταν κατά το πρώτο πεν­θή­με­ρο του Νο­εμ­βρί­ου, καθώς το κα­τά­στη­μά της είναι ανοι­χτό μόνο τη θε­ρι­νή σεζόν, ήτοι τους μήνες Μάιο έως και Οκτώ­βριο.

Προ­κει­μέ­νου, έτσι, να μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί στην ως άνω υπο­χρέ­ω­ση προ­κα­τα­βο­λής πέντε μη­νιαί­ων μι­σθω­μά­των, δε­δο­μέ­νου ότι το συ­νο­λι­κό ποσό της προ­κα­τα­βο­λής ξε­περ­νού­σε τα 10.000 €, απευ­θύν­θη­κε, την 22η Οκτω­βρί­ου 2013, σε υπο­κα­τά­στη­μα της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, μαζί με τον σύ­ζυ­γό της, για να συ­ζη­τή­σει την δυ­να­τό­τη­τα λή­ψε­ως ενός δα­νεί­ου.

Ενώ συ­ζη­τού­σε με τον αρ­μό­διο υπάλ­λη­λο της τρά­πε­ζας έπεσε από τα σύν­νε­φα όταν της δή­λω­σε πως δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει σε δα­νειο­δό­τη­σή της, διότι βρί­σκε­ται στα αρ­χεία της ΤΕΙ­ΡΕ­ΣΙΑΣ Α.Ε για δύο απλή­ρω­τες συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές ποσών 1.000 ευρώ και 1.500 ευρώ, λή­ξε­ως 28.03.2013 και 15.04.2013 αντι­στοί­χως, που αναγ­γέλ­θη­καν ηλε­κτρο­νι­κά από την Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος και συ­γκε­κρι­μέ­να από το Κα­τά­στη­μα της Πλα­τεί­ας Κύ­πρου στη Ρόδο.

Πα­ρό­λη την με­γά­λη τα­ρα­χή που ένιω­σε, καθώς όλα τα χρό­νια που δια­τη­ρεί το κα­τά­στη­μα ποτέ δεν ήταν ασυ­νε­πής στις υπο­χρε­ώ­σεις της, δεν χρω­στού­σε σε κα­νέ­ναν και ουδέν δυ­σμε­νές στοι­χείο σχε­τι­κά με τις συ­ναλ­λα­γές της υπήρ­χε, με­τέ­βη ευθύς αμέ­σως στο ως άνω κα­τά­στη­μα της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος για να ζη­τή­σει εξη­γή­σεις.

Η έκ­πλη­ξή της, όμως, έγινε αγα­νά­κτη­ση όταν την ενη­μέ­ρω­σαν πως υπήρ­χαν πράγ­μα­τι δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές με εκ­δό­τη ανώ­νυ­μη εται­ρεία, τις οποί­ες εφέ­ρε­το να είχε υπο­γρά­ψει ως απο­δέ­κτης.

Η ενά­γου­σα δεν συ­νερ­γά­στη­κε με την εται­ρεία καθώς τα αντι­κεί­με­να δρα­στη­ριο­ποί­η­σής τους είναι πα­ντε­λώς άσχε­τα και ασύν­δε­τα, αφού αυτή εμπο­ρεύ­ε­ται ζω­ο­τρο­φές.

Η μόνη συ­νερ­γα­σία που είχε ποτέ, ήταν στο πα­ρελ­θόν με την μία εκ των δύο νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων της ανω­τέ­ρω εται­ρεί­ας, ως φυ­σι­κό πρό­σω­πο ατο­μι­κά, καθώς την προ­μή­θευε με ποτά και ανα­ψυ­κτι­κά, την οποία πά­ντο­τε εξο­φλού­σε αμέ­σως.

Οι δήθεν υπο­γρα­φές της στη θέση του απο­δέ­κτη στις συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές είναι πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες και τέ­θη­καν, κατά απο­μί­μη­ση της δικής της υπο­γρα­φής, από την εκ­δό­τρια εται­ρεία των δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών, εν αγνοία της.

Το γε­γο­νός δε της ύπαρ­ξής τους αγνο­ού­σε πα­ντε­λώς και το έμαθε εντε­λώς τυ­χαία, καθώς δεν είχε ζη­τή­σει ποτέ ξανά δά­νειο.

Όταν σε έξαλ­λη κα­τά­στα­ση επι­κοι­νώ­νη­σε με τους νό­μι­μους εκ­προ­σώ­πους της και τους ζή­τη­σε εξη­γή­σεις της απά­ντη­σαν πως «εκ πα­ρα­δρο­μής» έγινε λάθος.

Είναι δε προ­φα­νές ότι ουδέν λάθος έγινε, αφού ου­δέ­πο­τε είχε συ­νερ­γα­σία με την εκ­δό­τρια των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών, η οποία εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε τη φήμη και την αξιο­πι­στία της, ως μη έχου­σα δυ­σμε­νή στοι­χεία σαν επι­χει­ρη­μα­τί­ας στην ΤΕΙ­ΡΕ­ΣΙΑΣ ΑΕ, για να χρη­μα­το­δο­τη­θεί η ίδια από την Εθνι­κή Τρά­πε­ζα.

Άφησε δε, αφού εκ των υστέ­ρων ουδέν σχε­τι­κό συμ­φέ­ρον είχε, τις ως άνω συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές να λή­ξουν χωρίς να εξο­φλη­θούν, με απο­τέ­λε­σμα να βρε­θεί ξαφ­νι­κά να χρω­στά­ει χωρίς λόγο και αιτία.

Υπέ­βα­λε, έτσι, έγκλη­ση ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κατά των δύο νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας η οποία εκ­δι­κά­στη­κε ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου της Ρόδου και εκ­δό­θη­κε από­φα­ση, δυ­νά­μει της οποί­ας αμ­φό­τε­ρες κη­ρύ­χθη­καν ένο­χες.

Όπως δια­τεί­νε­ται στην αγωγή, που υπέ­βα­λε δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου της κ. Δη­μή­τρη Ζιώγα, ο πλημ­με­λής έλεγ­χος εκ μέ­ρους του υπαλ­λή­λου της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας των δύο επί­μα­χων πλα­στών συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών, με τις οποί­ες εκεί­νη εμ­φα­νί­στη­κε ως δήθεν απο­δέ­κτης – οφει­λέ­της τους, είχε ως απο­τέ­λε­σμα να προ­σβλη­θούν δικά της έν­νο­μα αγαθά, διότι αφε­νός κα­τα­χω­ρή­θη­κε στα αρ­χεία της ΤΕΙ­ΡΕ­ΣΙΑΣ Α.Ε., αφε­τέ­ρου δεν μπο­ρού­σε να λάβει δά­νειο που της ήταν απα­ραί­τη­το για την ευό­δω­ση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της στό­χων και την οι­κο­νο­μι­κή της ανέ­λι­ξη.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως ισχυ­ρί­στη­κε, ο τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος, ενερ­γώ­ντας στο πλαί­σιο των κα­θη­κό­ντων του, όφει­λε, με βάση την καλή πίστη, τα συ­ναλ­λα­κτι­κά ήθη και την τρα­πε­ζι­κή πρα­κτι­κή, πρώ­τον, να ελέγ­ξει και να επι­βε­βαιώ­σει την ύπαρ­ξη αντί­στοι­χων τι­μο­λο­γί­ων, ποσών ίδιων με αυτά των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών, με εκ­δό­τη την εται­ρεία και κομ­μέ­να στο όνομά της ως απο­δέ­κτη, για προ­ϊ­ό­ντα ή υπη­ρε­σί­ες που της πα­ρεί­χε, και να τα τη­ρή­σει στο αρ­χείο της τρά­πε­ζας και δεύ­τε­ρον, να προ­βεί σε ταυ­το­ποί­η­ση της δήθεν υπο­γρα­φής της με δείγ­μα­τά της που τηρεί η τρά­πε­ζα, καθώς ήταν πε­λά­τισ­σά της επί σει­ράν ετών έχο­ντας ανοί­ξει σε αυτήν τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ωστό­σο ότι δεν υφί­στα­ται δια νόμου υπο­χρέ­ω­ση για τους υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας να ελέγ­ξουν αν οι συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές αφο­ρούν σε εμπο­ρι­κή συ­ναλ­λα­γή αλλά μόνο εγκύ­κλιες οδη­γί­ες με απο­τέ­λε­σμα να μην υπέ­χει ευ­θύ­νη από αδι­κο­πρα­ξία.