Ο Λ. Αυγενάκης για τις δηλώσεις Σαντορινιού:«Κάθε προσπάθεια συγκάλυψης των υπευθύνων της τραγωδίας… και μια μεγαλύτερη προσβολή»  

«Συ­νε­χί­ζουν τα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη την ενορ­χη­στρω­μέ­νη, πλην, όμως, απε­γνω­σμέ­νη προ­σπά­θεια απο­ποί­η­σης και συ­γκά­λυ­ψης των τρα­γι­κών ευ­θυ­νών που φέ­ρουν για την εθνι­κή τρα­γω­δία στο Μάτι.

 Και αφού η αρ­χι­κή αφή­γη­ση «προ­σπα­θώ … να βρω τα λάθη, αλλά επι­χει­ρη­σια­κά δεν βρί­σκω με­γά­λα λάθη»(κ. Τό­σκας) και «δεν θα έκανα τί­πο­τα δια­φο­ρε­τι­κό, γιατί δεν θα μπο­ρού­σα να κάνω τί­πο­τα δια­φο­ρε­τι­κό» (Αρχη­γός της Πυ­ρο­σβε­στι­κής), μάλ­λον θύ­μω­σε, παρά έπει­σε τους πο­λί­τες, ακο­λου­θεί μια νέα αφή­γη­ση προ­σβο­λής των θυ­μά­των και εμπαιγ­μού των πο­λι­τών.

Ο Υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας κ. Σα­ντο­ρι­νιός, σε τη­λε­ο­πτι­κή του συ­νέ­ντευ­ξη, δή­λω­σε «κα­νείς δεν μπο­ρεί να πει ότι δεν έγι­ναν λάθη στη διάρ­κεια αυτής της τρα­γω­δί­ας», και συ­νέ­χι­σε «δεν μπο­ρού­με να ξέ­ρου­με ποιοι και πότε έκα­ναν λάθη, γι’ αυτό θα πρέ­πει να διε­ρευ­νη­θεί όλο το κομ­μά­τι του συ­ντο­νι­σμού και το εάν έκα­ναν λάθη οι υπη­ρε­σί­ες».

Προ­φα­νώς, ο κ. Υφυ­πουρ­γός θε­ω­ρεί ότι η πο­λι­τι­κή ηγε­σία:

– είναι αλάν­θα­στη, οπότε μόνο οι υπη­ρε­σί­ες εν­δέ­χε­ται να έκα­ναν λάθη!

– δεν φέρει ευ­θύ­νη για το γε­γο­νός ότι τα πλοία της γραμ­μής συ­νέ­χι­ζαν να φέρ­νουν και να απο­βι­βά­ζουν κόσμο στο λι­μά­νι της Ρα­φή­νας τις ώρες της φω­τιάς; Μάλ­λον, θα έπρε­πε να το σκε­φτούν μόνοι τους οι κα­πε­τά­νιοι!

 – δεν φέρει ευ­θύ­νη για το γε­γο­νός ότι δεν δό­θη­κε εντο­λή στο λι­με­νι­κό και τα ιδιω­τι­κά σκάφη (αλιευ­τι­κά, ανα­ψυ­χής, κλπ) να συν­δρά­μουν στην πε­ρι­συλ­λο­γή των αν­θρώ­πων που ήταν στη θά­λασ­σα. Μάλ­λον, θα έπρε­πε να το σκε­φτούν μόνοι τους οι ψα­ρά­δες και οι ιδιώ­τες της πε­ριο­χής (όπως κι έγινε, εντέ­λει).

– η ανά­λη­ψη πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης συ­νε­πά­γε­ται πο­λι­τι­κή «αμνη­στία» για τον ίδιο, για τον Πρω­θυ­πουρ­γό και για τα μέλη του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Κάθε δή­λω­ση κυ­βερ­νη­τι­κού στε­λέ­χους και μια με­γα­λύ­τε­ρη προ­σβο­λή για τους πο­λί­τες, και μια με­γα­λύ­τε­ρη προ­σβο­λή στη μνήμη των θυ­μά­των».