Ν. Κασσέρης: Ένα ευχαριστώ και μια δέσμευση για το Ροδίνι

Από τον κ. Νίκο Κασέρη ανα­κοι­νώ­θη­καν τα ακό­λουθα:

Η συμ­με­τοχή μου στη Photovision δεν απο­τέ­λεσε απλώς μια παρου­σί­αση φωτο­γρα­φι­κού έργου, αλλά την πρώτη ουσια­στική στιγμή κατά την οποία το Ροδίνι ακού­στηκε σε

πανελ­λή­νιο επίπεδο, μέσα από ένα περι­βάλ­λον υψηλής αισθη­τι­κής και καλ­λι­τε­χνι­κού δια­λό­γου.

Η θερμή αντα­πό­κριση του κόσμου, των φωτο­γρά­φων και των επι­σκε­πτών υπήρξε συγκι­νη­τική. Η επιλογή να παρου­σια­στούν οι φωτει­νές, ουσια­στι­κές και λιγό­τερο

προ­βε­βλη­μέ­νες όψεις του Ροδι­νιού ανέ­δειξε μια άλλη διά­σταση του χώρου, προ­κα­λώ­ντας ταυ­τό­χρονα θαυ­μα­σμό αλλά και έναν έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό.

Κατέστη έτσι ακόμη πιο εμφανές πόσο επι­τα­κτική είναι η ανάγκη για το άμεσο

ξανα­ζω­ντά­νεμα αυτού του ιστο­ρι­κού τόπου, ενός από τα πλέον ιστο­ρικά πάρκα της Ευρώπης, το οποίο παρα­μέ­νει σε κατά­σταση εγκα­τά­λει­ψης, παρά το υψηλό επίπεδο ανά­πτυ­ξης και προ­βο­λής της Ρόδου διεθνώς.

Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχα­ρι­στίες προς το περιο­δικό «Φωτο­γρά­φος» και τη Photovision για την τιμη­τική τους στάση και την εμπι­στο­σύνη που έδειξαν στο έργο μου, και ιδιαί­τερα στον διευ­θυ­ντή του, Τάκη Τζίμα, για τη διαρκή και ουσια­στική στήριξή του, καθώς και για τη συνεχή παρου­σία του στα πολι­τι­στικά δρώμενα της Ρόδου.

Θερμές ευχα­ρι­στίες απευ­θύνω επίσης σε όλους όσοι στή­ρι­ξαν έμπρα­κτα αυτή την

παρου­σία μέσα από την από­κτηση έργων μου από το Ροδίνι, δίνο­ντάς μου τη δυνα­τό­τητα να αντα­πο­κριθώ στις απαι­τή­σεις της συμ­με­το­χής αυτής.

Ιδιαί­τερη μνεία αξίζει στον όμιλο των ξενο­δο­χείων Atrium Hotels & Resorts, καθώς και στον όμιλο Lindos Hotels, και ιδιαί­τερα στη Μαίρη Ματζόν και τον Δημήτρη Καλιου­δάκη, για την ουσια­στική και ανθρώ­πινη στήριξή τους.

Θερμές ευχα­ρι­στίες οφείλω επίσης στον Χρήστο Φωτούδη για την καθο­ρι­στική τεχνική

υπο­στή­ριξη και τη συμβολή του στην παρου­σί­αση του οπτι­κο­α­κου­στι­κού έργου «Ρέον Φως

— Γένεσις», τόσο με τη διάθεση του απα­ραί­τη­του εξο­πλι­σμού, όσο και με τη συνεχή υπο­στή­ριξη της παρου­σί­α­σής του στην Αθήνα καθ’ όλη τη διάρ­κεια της έκθεσης.

Θερμές ευχα­ρι­στίες στον Γιάννη Καρ­πο­δίνη (University Press) για την άμεση αντα­πό­κριση και την υπο­στή­ριξη στην εκτύ­πωση των έργων υπό συν­θή­κες αυξη­μέ­νης πίεσης χρόνου.

Ιδιαί­τε­ρες ευχα­ρι­στίες οφείλω στον Γιάννη Σούλη, φωτο­γράφο και φίλο, για την

καλ­λι­τε­χνική επι­μέ­λεια της παρου­σί­α­σης, επι­μέ­λεια η οποία συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά στη συνο­λική μορφή και την αισθη­τική αρτιό­τητα του έργου.

Το οπτι­κο­α­κου­στικό έργο συνο­δεύ­τηκε από τη μουσική σύνθεση «Red Thread» του

Σωκράτη Σινό­που­λου, καθώς και από το ηχο­το­πίο που δημιουρ­γή­θηκε σε συνερ­γα­σία με τον Νίκο Διο­νυ­σό­πουλο στη Ρόδο.

Ιδιαί­τερη τιμή απο­τέ­λεσε η παρου­σία της Fujifilm Ελλάς και του Προ­έ­δρου της, Παύλου Χατζηαν­δρέου, στον χώρο της παρου­σί­α­σης της ενό­τη­τας «Ρέον Φως — Ροδίνι» στο πλαίσιο της Photovision, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη δια­χρο­νική σχέση εμπι­στο­σύ­νης και συνερ­γα­σίας μας, μέσα από την παρα­χώ­ρηση του πλέον σύγ­χρο­νου και υψηλής αξίας φωτο­γρα­φι­κού εξο­πλι­σμού για όσο διά­στημα απαι­τη­θεί για την εξέλιξη του έργου,

δίνο­ντάς μου τη δυνα­τό­τητα να συνε­χίσω το έργο «Ρέον Φως — Γένεσις — Ροδίνι» σε ακόμη υψη­λό­τερο επίπεδο.

Παράλ­ληλα, έχει ήδη κατα­τε­θεί ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση προς τον Δήμο Ρόδου, τη ΔΕΡΜΑΕ και το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης, με στόχο τη συνέ­χιση και τη θεσμική υλο­ποί­ηση της πρω­το­βου­λίας «Ρέον Φως — Ροδίνι 2025–2026, το πάρκο με την ιστορία του που μιλάει στην καρδιά της Ρόδου», καθώς και την προ­ο­πτική καθιέ­ρω­σης ενός «Έτους Ροδι­νιού» για την περίοδο 2026–2027.

Από τη θέση μου ως δημιουρ­γός, δηλώνω ότι παρα­χωρώ το έργο και τη συμβολή μου για την εξέλιξη αυτής της προ­σπά­θειας.

Η υλο­ποί­ησή της ενα­πό­κει­ται πλέον στην ευθύνη των αρμό­διων φορέων.

Η στήριξη όλων απο­τυ­πώ­νει μια έμπρα­κτη εμπι­στο­σύνη στη δια­δρομή και στο έργο μου, καθώς και μια βαθύ­τερη σχέση με τον τόπο μας και την κοινή μας επι­θυ­μία για την

ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής και φυσικής του ταυ­τό­τη­τας.

Το Ροδίνι δεν είναι απλώς ένας τόπος· είναι ένα ζωντανό κομμάτι της ιστο­ρίας και της ταυ­τό­τη­τάς μας.

Το άμεσο και ουσια­στικό ξανα­ζω­ντά­νεμά του απο­τε­λεί πλέον μια κοινή ευθύνη και μια βαθιά ανάγκη για τον τόπο μας.