ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Oruc Reis: Η “ένοχη σιωπή” της Άγκυρας

news room 1 λεπτό ανάγνωση
oruc reis
Μέγεθος γραμμάτων

Η στάση της Άγκυ­ρας, που κα­νέ­νας Τούρ­κος αξιω­μα­τού­χος δεν έχει ανα­φέ­ρει το πα­ρα­μι­κρό για το “πα­ρα­στρά­τη­μα” του Oruc Reis αλλά και το γε­γο­νός ότι κα­νέ­να μέσο ενη­μέ­ρω­σης της γεί­το­νος (πλην της εφη­με­ρί­δας Star στην ηλε­κτρο­νι­κή της έκ­δο­ση) δεν έχει ανα­φέ­ρει το ελά­χι­στο γεννά ερω­τή­μα­τα ή επι­βε­βαιώ­νει κατ᾽ άλ­λους την αρ­χι­κή ελ­λη­νι­κή εκτί­μη­ση και κατά συ­νέ­πεια την αντί­δρα­ση.

“Το πε­ρι­μέ­να­με”

Στην χθε­σι­νή του ομι­λία στην Κα­βά­λα, όπου πα­ρευ­ρέ­θη­κε για την κοπή πίτας της το­πι­κής ΝΟΔΕ, ο υπουρ­γός Εθνι­κής Άμυ­νας απο­κά­λυ­ψε ότι η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά πε­ρί­με­νε μία τουρ­κι­κή πρό­κλη­ση γι᾽ αυτό και η φρε­γά­τα Νι­κη­φό­ρος Φωκάς βρι­σκό­ταν στην Κάρ­πα­θο. Όπως επί­σης, κα­θό­λου τυ­χαία δεν ήταν η εμ­φά­νι­ση το από­γευ­μα και της δεύ­τε­ρης φρε­γά­τας, Σπέ­τσαι, εκτε­λώ­ντας χρέη σκο­πού­ντος πλοί­ου ανά­με­σα από Ρόδο και Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Στο ΓΕΕΘΑ, υπό τον Αρ­χη­γό Κων­στα­ντί­νο Φλώρο και τον Αρ­χη­γό ΓΕΝ, Στυ­λια­νό Πε­τρά­κη, ήταν προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι για παν εν­δε­χό­με­νο. Ο νυν αρ­χη­γός ΓΕΝ, πριν προ­α­χθεί σε Αρ­χη­γός Στό­λου τον Ια­νουά­ριο του 2019, ήταν διευ­θυ­ντής Β᾽ Κλά­δου στο ΓΕΕΘΑ, δίπλα στον Ναύ­αρ­χο Απο­στο­λά­κη, σε αγα­στή συ­νερ­γα­σία με τον τότε υπαρ­χη­γό (και νυν Αρ­χη­γό ΓΕΕΘΑ) Κων­στα­ντί­νο Φλώρο. Οι δύο άν­δρες είχαν συ­νερ­γα­στεί και στην προη­γού­με­νη μίνι κρίση με το ερευ­νη­τι­κό Barbaros, όπου πάλι η φρε­γά­τα Νι­κη­φό­ρος Φωκάς χά­λα­σε τα σχέ­δια των Τούρ­κων, νότια του Κα­στελ­λό­ρι­ζου. Αυτή τους η εμπει­ρία τούς όπλι­σε με πο­λύ­τι­μες γνώ­σεις αλλά και ψυ­χραι­μία για την στάση που έπρε­πε να κρα­τή­σουν οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις μπρος στην εξε­λισ­σό­με­νη νέα κα­τά­στα­ση με το τουρ­κι­κό πλοίο.

Η σιωπή…

Πηγές του “ελ­λη­νι­κού πε­ντα­γώ­νου” εκτι­μούν ότι οι Τούρ­κοι όχι μόνο δεν είχαν σχε­διά­σει το συ­γκε­κρι­μέ­νο “πα­ρα­στρά­τη­μα” του ερευ­νη­τι­κού πλοί­ου Oruc Reis αλλά αιφ­νι­διά­στη­καν από την από­το­μη αντί­δρα­ση και κλι­μά­κω­ση της Αθή­νας.

Η άμεση απο­στο­λή της “Νι­κη­φό­ρος Φωκάς” και το “φόρ­τω­μα” και με δεύ­τε­ρη φρε­γά­τα σε από­στα­ση, σε συν­δυα­σμό με ακόμη δύο μο­νά­δες που βρέ­θη­καν σε επι­φυ­λα­κή, ήταν κάτι που η Άγκυ­ρα δεν πε­ρί­με­νε.

“Εάν είχε προ­γραμ­μα­τί­σει την “λο­ξο­δρό­μη­ση” με αφορ­μή τον καιρό θα είχε όλως τυ­χαί­ως στο ση­μείο και κά­ποιο πο­λε­μι­κό πλοίο, κάτι που άρ­γη­σε να γίνει κι όταν αυτό έγινε πε­ρισ­σό­τε­ρο έδει­ξε να προ­σπα­θεί να βοη­θή­σει τον κυ­βερ­νή­τη του Oruc Reis παρά να κλι­μα­κώ­σει”, μας λένε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Επι­πλέ­ον, οι Τούρ­κοι έχουν δεί­ξει ότι επι­κοι­νω­νια­κά είναι “μα­νού­λες” στο στή­σι­μο τέ­τοιων επει­σο­δί­ων και εάν το είχαν προ­γραμ­μα­τί­σει σί­γου­ρα θα είχαν συ­νο­δεύ­σει την όποια επι­χεί­ρη­ση αφε­νός με φω­το­γρα­φί­ες ή με οπτι­κο­α­κου­στι­κό υλικό αφε­τέ­ρου και με ένα αφή­γη­μα που θα θυ­μα­το­ποιού­σε την κα­τά­στα­σή τους και ως θύ­μα­τα θα εμ­φά­νι­ζαν εαυ­τόν απο­φα­σι­σμέ­νο να αντι­δρά­σει απέ­να­ντι στην ελ­λη­νι­κή αδιαλ­λα­ξία. Τί­πο­τα από τα πα­ρα­πά­νω δεν συ­νέ­βη και κάπως έτσι εξη­γεί­ται και το “θά­ψι­μο” της εί­δη­σης από τα τουρ­κι­κά ΜΜΕ, που δεν είχαν να γρά­ψουν ούτε μία αράδα για τα όσα έγι­ναν νότια του Κα­στελ­λό­ρι­ζου επί 30 ώρες, από τις 2 τα ξη­με­ρώ­μα­τα της Πα­ρα­σκευ­ής έως τις 8 το πρωί του Σαβ­βά­του.

Οι Τούρ­κοι κάθε φορά που εμ­φα­νί­ζουν εαυ­τόν στον ρόλο του θύ­μα­τος στο τέλος της ημέ­ρας θέ­λουν να επι­δει­κνύ­ουν τις ικα­νό­τη­τές τους ως τε­λι­κοί νι­κη­τές. Και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση τα μη­νύ­μα­τα που πήραν ήταν πολ­λα­πλά. Και κυ­ρί­ως ότι μπο­ρεί στα λόγια να προ­τάσ­σουν αφη­γή­μα­τα περί γα­λά­ζιας πα­τρί­δας, να υπο­γρά­φουν μνη­μό­νια με ανύ­παρ­κτες κυ­βερ­νή­σεις αλλά επί του πρα­κτέ­ου δεν μπο­ρούν να δρουν χωρίς την σύμ­φω­νη γνώμη του νοι­κο­κύ­ρη.

Και… οι ΗΠΑ

Σε όλα αυτά δεν θα πρέ­πει να πα­ρα­βλέ­ψου­με δύο πολύ ση­μα­ντι­κά γε­γο­νό­τα, τα οποία ευ­νό­η­σαν στο έπα­κρο την κα­τά­λη­ξη της μίνι κρί­σης υπέρ των ελ­λη­νι­κών κε­κτη­μέ­νων.

Το πρώτο ήταν η κύ­ρω­ση από την Βουλή, μόλις το βράδυ της Πέμ­πτης, του νέου Συμ­φώ­νου Αμοι­βαί­ας Στρα­τη­γι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας με τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες. Εάν για οποιο­δή­πο­τε λόγο “στρά­βω­νε” σε βάρος της Ελ­λά­δας η υπό­θε­ση με το Oruc Reis θα φού­ντω­ναν οι φωνές εκεί­νων των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων που είτε την κα­τα­ψή­φι­σαν είτε κρά­τη­σαν επι­φυ­λα­κτι­κή στάση.

Το δεύ­τε­ρο είναι η επί­σκε­ψη του SACEUR, που ναι μεν ήταν προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη, όμως συ­νέ­πε­σε με τις εξε­λί­ξεις και είδε από πρώτο χέρι live όχι μόνο πώς εξε­λισ­σό­ταν η τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα αλλά και η δυ­να­μι­κή αντί­δρα­ση που κλι­μα­κω­τά ορ­γα­νω­νό­ταν από την Αθήνα.

πηγή enikos.gr

Του Χρή­στου Μα­ζα­νί­τη

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.