“Το ΔΝΤ μας ψήνει το ψάρι στα χείλη…”

Οι τελευ­ταίες πλη­ρο­φο­ρίες για τις προ­θέ­σεις του Ταμείου αφήνουν όλα τα περι­θώ­ρια ανοικτά γεγονός που πολ­λα­πλα­σιά­ζει τον εκνευ­ρι­σμό και την αγωνία για το αν και με ποιους όρους τελικά θα επι­στρέ­ψει η τρόικα στην Αθήνα για την ολο­κλή­ρωση της 5ης και της 6ης αξιο­λό­γη­σης της Ευρω­ζώ­νης και του ΔΝΤ αντί­στοιχα.

Η επίμονη «σιωπή» του ΔΝΤ ανα­μέ­νε­ται να σπάσει μέσα στις επό­με­νες ώρες είτε με την μορφή αιτή­μα­τος διευ­κρι­νί­σεων επί των προ­τά­σεων της ελλη­νι­κής πλευράς είτε με την απόρ­ριψη ή αποδοχή τους ως πλαίσιο συζή­τη­σης για την επι­στροφή της τρόικα στην Αθήνα. Προς το παρόν όμως καμία «δια­δι­κα­στική» κίνηση, δεν έχει κατα­γρα­φεί που να απο­κα­λύ­πτει τις πραγ­μα­τι­κές προ­θέ­σεις του ΔΝΤ.

Το αξιο­ση­μεί­ωτο στο τελευ­ταίο 48ωρο είναι ότι η τρόικα εμφα­νί­ζε­ται να κινεί­ται σε δύο ταχύ­τη­τες, με την ευρω­παϊκή πλευρά – εκφρα­ζό­μενη από την Κομι­σιόν και την ΕΚΤ – να εμφα­νί­ζε­ται (μέχρι και την Κυριακή το βράδυ) έτοιμη να δια­σφα­λί­σει την συνέ­χιση της χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ελλάδας (ECCL), αλλά με την προ­ϋ­πό­θεση ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα ολο­κλη­ρω­θούν οι μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις από την πλευρά της Αθήνας.

Να σημειω­θεί εδώ ότι η υιο­θέ­τηση μιας επι­πλέον πιστω­τι­κής γραμμής (ECCL) προς την Ελλάδα είναι προ­ϋ­πό­θεση για την σχέση με το ΔΝΤ αφού το Ταμείο προ­α­παι­τεί την δια­σφά­λιση του αξιό­χρεου της χώρας για τους επό­με­νους 12 μήνες προ­κει­μέ­νου να συνε­χί­σει την συμ­με­τοχή του. Την εικόνα αυτή είχε ενι­σχύ­σει το δημο­σί­ευμα του Spiegel που μιλούσε για σχέδιο συμ­φω­νίας στο τελευ­ταίο EWG. Η συμ­φω­νία αυτή άλλωστε όπως υπο­νο­ού­σαν και οι τελευ­ταίες δηλώ­σεις του κ. Σόιμπλε θα συνο­δεύ­ε­ται σε όλη την διάρ­κεια της επι­πλέον δια­θέ­σι­μης χρη­μα­το­δό­τη­σης από «ενι­σχυ­μέ­νους όρους επο­πτείας» για την ολο­κλή­ρωση της εφαρ­μο­γής του προ­γράμ­μα­τος των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που έχει υπο­γρά­ψει η Ελλάδα στο δεύτερο μνη­μό­νιο.

Από την άλλη πλευρά όμως το ΔΝΤ φάνηκε να κρατά από­σταση από τις κινή­σεις αυτές και να δια­τη­ρεί επίμονα επι­φυ­λα­κτική στάση. Ο εκπρό­σω­πος του ΔΝΤ κ. Ρίσι Γκογιάλ θεώρησε σκόπιμο μάλιστα σε χθεσινή παρέμ­βασή του σε ημερίδα στην Νέα Υόρκη να υπο­στη­ρί­ξει ότι η Ελλάδα έχει σημειώ­σει παρά πολύ μεγάλη πρόοδο τα τελευ­ταία χρόνια, αλλά «η δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή δεν έχει τελειώ­σει και πρέπει να συνε­χι­σθεί…».

Οι τελευ­ταίες πλη­ρο­φο­ρίες από την Ουά­σιγ­κτον ανα­φέ­ρουν ότι από χθες γίνεται εξο­νυ­χι­στική μελέτη των ελλη­νι­κών προ­τά­σεων για το αν μπορούν να καλύ­ψουν το εκτι­μώ­μενο δημο­σιο­νο­μικό κενό για το 2015 και οι επι­φυ­λά­ξεις παρέ­με­ναν ισχυρές μέχρι και χθες αργά το βράδυ. Στην επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα του ΔΝΤ έχει συμ­βά­λει σύμφωνα με σχόλια παρα­γό­ντων του Ταμείου η «εχθρική» στάση στε­λε­χών της κυβέρ­νη­σης απέ­να­ντι στο ΔΝΤ και η επιμονή της ελλη­νι­κής πλευράς να του απο­δώ­σει τα προ­βλή­ματα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, «ενώ ακόμα και στις αρχές του έτους το ΔΝΤ αντι­με­τω­πι­ζό­ταν σαν σύμ­μα­χος απέ­να­ντι στις ασφυ­κτι­κές πιέσεις της Γερ­μα­νίας, ιδιαί­τερα στο θέμα της στρα­τη­γι­κής για την έξοδο στις αγορές…».

Σε κάθε περί­πτωση η ένταση στις σχέσεις αυτές ποτέ δεν ήταν ψηλό­τερη από όσο τα τελευ­ταία 24ωρα όπως ομο­λο­γούν στελέχη της κυβέρ­νη­σης που εμπλέ­κο­νται στις δια­δι­κα­σίες δια­πραγ­μά­τευ­σης και δεν διστά­ζουν να δηλώ­σουν ότι «το ΔΝΤ μας ψήνει το ψάρι στα χείλη…».

Ένα δεύτερο σημείο ισχυρής έντασης στις σχέσεις αυτές είναι το γεγονός ότι απο­δί­δε­ται στην ελλη­νική πλευρά η επι­δί­ωξη να εντάξει στο πλαίσιο της συνο­λι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης της πολι­τι­κές της προσ­δο­κίες και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα χρο­νο­δια­γράμ­ματα της συμ­φω­νίας για να τις εξυ­πη­ρε­τή­σει. Για το ΔΝΤ όμως, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται σε όλους τους τόνους από αρμόδια στελέχη του, η εφαρ­μογή του ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος είναι ανε­ξάρ­τητη των κυβερ­νή­σεων που θα πρέπει να το υλο­ποι­ή­σουν.

Αξιο­ση­μεί­ωτο πάντως είναι ότι βασικός υπο­στη­ρι­κτής της παρου­σίας του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα παρα­μέ­νει ο κ. Σόιμπλε, ο οποίος όπως ακού­γε­ται ήταν ένθερ­μος υπο­στη­ρι­κτής της υιο­θέ­τη­σης προ­γράμ­μα­τος χρη­μα­το­δό­τη­σης για την Ελλάδα μέσω του ECCL καθώς η ενερ­γο­ποί­ηση μίας τέτοιας πιστω­τι­κής γραμμής εξυ­πη­ρε­τεί διπλό σκοπό. Αφ’ ενός δια­σφα­λί­ζει την προ­ϋ­πό­θεση που απαιτεί το ΔΝΤ για 12μηνη εξα­σφά­λιση του αξιό­χρεου της χώρας και αφ’ εταίρου συγκρο­τεί το πλαίσιο επο­πτείας της οικο­νο­μίας στο οποίο απαι­τεί­ται η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ.

Σε κάθε περί­πτωση οι επό­με­νες ώρες ανα­μέ­νε­ται να είναι καθο­ρι­στι­κές γιατί αν οι ελλη­νι­κές προ­τά­σεις απορ­ρι­φθούν από το ΔΝΤ το ενδε­χό­μενο «ρήξης» προ­βά­λει πλέον ως εξαι­ρε­τικά πιθανό, πολύ περισ­σό­τερο από κάθε άλλη φορά στο παρελ­θόν.

Πηγή:capital.gr