Δ. Κρεμαστινός: «Είναι ανάγκη ΣΥΡΙΖΑ και Κίνημα Αλλαγής να συζητήσουν για πιθανή συνεργασία»

Επί­και­ρες είναι οι αρχές και οι αξίες της δια­κή­ρυ­ξης της 3ης Σεπτέμ­βρη με την οποία ιδρύ­θηκε το ΠΑΣΟΚ, επι­ση­μαί­νει στο Αθη­ναϊκό/Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο, ο καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής και βου­λευ­τής της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης. Προ­σθέ­τει, ωστόσο, πως λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης χρειά­ζε­ται περι­συλ­λογή και προ­βλη­μα­τι­σμός για το σημε­ρινό τους περιε­χό­μενο για να συγκρο­τη­θεί μια ενιαία προ­ο­δευ­τική παρά­ταξη που θα αντι­με­τω­πί­σει τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες και τις προ­κλή­σεις.

Ο κ. Κρε­μα­στι­νός προ­κρί­νει την ανάγκη οι ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και του Κινή­μα­τος Αλλαγής να συζη­τή­σουν τις δυνα­τό­τη­τες συνερ­γα­σίας, επι­ση­μαί­νο­ντας πως «εάν ο ΣΥΡΙΖΑ σαν μεγα­λύ­τερο και κυβερ­νών κόμμα πραγ­μα­τικά θέλει τη συνερ­γα­σία των δύο κομ­μά­των θα πρέπει ορι­σμέ­νοι υπουρ­γοί και στελέχη του να πάψουν να στο­χο­ποιούν χωρίς απο­δεί­ξεις στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι φυσικό η δράση να προ­κα­λεί αντί­δραση και να απο­μα­κρύ­νει την κάθε σκέψη για συνερ­γα­σία των δύο αυτών πολι­τι­κών χώρων».

Ερω­τη­θείς για τη συμ­με­τοχή της Μαρι­λί­ζας Ξενο­γιαν­να­κο­πού­λου στη κυβέρ­νηση σημειώ­νει πως «ιστο­ρικά έχει απο­δει­χθεί ότι οι κομ­μα­τι­κές μετα­γρα­φές δεν έχουν βοη­θή­σει ουδέ­ποτε τα ίδια τα κόμματα, αλλά ούτε καν τους ίδιους μετα­γρα­φό­με­νους».

Ο αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής και πρώην υπουρ­γός Υγείας στις κυβερ­νή­σεις του ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι η επιλογή των μνη­μο­νίων, αντί της άτακτης χρε­ο­κο­πίας, από την κυβέρ­νηση του Γ. Παπαν­δρέου το 2010 ήταν πατριω­τικό καθήκον κι έπρεπε να στη­ρι­χθεί απ΄ όλα τα κόμματα.

Επίσης εκτιμά ότι το Κίνημα Αλλαγής, ακο­λου­θώ­ντας το δρόμο της 3ης Σεπτέμ­βρη, μπορεί να απο­τε­λέ­σει τον κορμό μιας νέας προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης.

Ακο­λου­θεί η συνέ­ντευξη του αντι­προ­έ­δρου της Βουλής, βου­λευτή της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης, Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού στον Μιχάλη Μιχαήλ για το Αθη­ναϊκό/Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων:

Ζήσατε μεγάλο μέρος της πορείας του ΠΑΣΟΚ, κύριε Κρε­μα­στινέ, στις καλές και τις κακές του περιό­δους. 44 χρόνια από την ίδρυσή του, που συμπλη­ρώ­νο­νται αύριο, ποιο είναι κατά τη γνώμη σας, το ιστο­ρικό συμπέ­ρα­σμα;

Η 3η του Σεπτέμ­βρη για το ΠΑΣΟΚ και γενι­κό­τερα για τη δημο­κρα­τική παρά­ταξη οριο­θέ­τησε ένα πλαίσιο. Στο πλαίσιο αυτό η Εθνική Ανε­ξαρ­τη­σία και η Λαϊκή Κυριαρ­χία, που είχαν επί δεκα­ε­τίες συρ­ρι­κνω­θεί, σε συν­δυα­σμό με την αντι­με­τώ­πιση της κοι­νω­νι­κής ανι­σό­τη­τας απο­τέ­λε­σαν τους πυλώνες. Υπό την έννοια αυτή είναι ιδιαί­τερα σήμερα επί­και­ρος ο εορ­τα­σμός της 3ης του Σεπτέμ­βρη για προ­βλη­μα­τι­σμό και ανα­συ­γκρό­τηση συνο­λικά της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Μιας παρά­τα­ξης που θα περι­λά­βει όσους πιστεύ­ουν σε έναν ενιαίο χώρο που να επε­κτεί­νε­ται από τις παρυφές της ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς μέχρι τον Κεντρώο χώρο.

Οι αξίες και αρχές που εξέ­φρασε όλα τα χρόνια της Μετα­πο­λί­τευ­σης τελεί­ω­σαν ή όχι; Από ποιους υπη­ρε­τού­νται σήμερα;

Ασφαλώς όχι. Ο κόσμος του 48% που κατά καιρούς στήριξε το ΠΑΣΟΚ σήμερα βρί­σκε­ται μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης, κατά συνέ­πεια είναι κοινό αίτημα όλων αυτών των ανθρώ­πων να βρεθούν σε ένα κοινό χώρο όλοι μαζί που με τη ψήφο τους συμ­με­τεί­χαν στο 48%. Το γεγονός αυτό αναμ­φι­σβή­τητα υπο­χρε­ώ­νει της ηγεσίες των δύο χώρων να προ­χω­ρή­σουν σε ένα συνεχή και ειλι­κρινή διάλογο.

Ήταν ή όχι καθήκον της κυβέρ­νη­σης του Γιώργου Παπαν­δρέου να επω­μι­σθεί την ευθύνη διά­σω­σης της χώρας με την αποδοχή Μνη­μο­νίου το 2010;

Ήταν αναμ­φι­σβή­τητα πατριω­τικό καθήκον με μια διαφορά ίσως και μεγάλη διαφορά. Θα έπρεπε να ζητηθεί η στήριξη της προ­σπά­θειας του από όλα τα κόμματα, δια­φο­ρε­τικά θα έπρεπε να θέσει το ερώτημα στον ελλη­νικό λαό με ένα δημο­ψή­φι­σμα ή ακόμα και εκλογές πριν από το Καστελ­λό­ριζο. Ο δρόμος αυτός δυστυ­χώς απο­δεί­χθηκε μονό­δρο­μος διότι τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήρθαν στην εξουσία υπο­χρε­ώ­θη­καν να ακο­λου­θή­σουν τον ίδιο δρόμο ο οποίος οδήγησε σε δυσβά­στα­χτα μνη­μό­νια που όμως το κάθε μνη­μό­νιο ήταν χει­ρό­τερο από το προη­γού­μενο. Και φυσικά όλο αυτό το τίμημα το πλήρωσε όλο ο ελλη­νι­κός λαός.

Συμ­με­ρί­ζε­σθε τη άποψη ότι έκλεισε ο ιστο­ρι­κός κύκλος του ΠΑΟΚ και πως ΠΑΣΟΚ μετά τα μνη­μό­νια είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως δηλώ­νουν κυβερ­νη­τικά και κομ­μα­τικά του στελέχη;

Για να κλείσει ένας ιστο­ρι­κός κύκλος ενός ιστο­ρι­κού κόμ­μα­τος θα πρέπει το κόμμα αυτό να φυλ­λο­ροεί και να σβήνει. Όμως του­λά­χι­στον δημο­σκο­πικά, σήμερα το μεν ΠΑΣΟΚ βρί­σκε­ται περί το 10%, ο δε ΣΥΡΙΖΑ περίπου στο 20%, με τάση η διαφορά αυτή μεταξύ τους να ελατ­τώ­νε­ται. Δημο­σκο­πικά και αθροι­στικά αυτοί οι χώροι βρί­σκο­νται στο 30% όσο περίπου και η ΝΔ. Κατά συνέ­πεια οι ηγεσίες των δύο χώρων με πρω­το­βου­λία του μεγα­λύ­τε­ρου κόμ­μα­τος θα έπρεπε να βρί­σκο­νται σε συνεχή επαφή και συνο­μι­λίες αντί να επι­διώ­κουν συνερ­γα­σίες με αλλό­τριους χώρους, ιδε­ο­λο­γικά μακριά από αυτούς. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ σαν μεγα­λύ­τερο και κυβερ­νών κόμμα πραγ­μα­τικά θέλει τη συνερ­γα­σία των δύο κομ­μά­των θα πρέπει ορι­σμέ­νοι υπουρ­γοί και στελέχη του να πάψουν να στο­χο­ποιούν χωρίς απο­δεί­ξεις στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι φυσικό η δράση να προ­κα­λεί αντί­δραση και να απο­μα­κρύ­νει την κάθε σκέψη για συνερ­γα­σία των δύο αυτών πολι­τι­κών χώρων.

Τι σημα­το­δο­τεί για σας η συμ­με­τοχή στο νέο κυβερ­νη­τικό σχήμα της κ. Μαρι­λί­ζας Ξενο­γιαν­να­κο­πού­λου;

Ιστο­ρικά έχει απο­δει­χθεί ότι οι κομ­μα­τι­κές μετα­γρα­φές δεν έχουν βοη­θή­σει ουδέ­ποτε τα ίδια τα κόμματα, αλλά ούτε καν τους ίδιους μετα­γρα­φό­με­νους. Μάλιστα πολλές φορές κατα­λή­γουν σε αντί­θετο από το επι­διω­κό­μενο απο­τέ­λε­σμα με το να φανα­τί­ζουν και να απο­μα­κρύ­νουν τους όμορους ιδε­ο­λο­γικά χώρους.

Πώς βλέπετε το μέλλον της προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης ενόψει των επι­κεί­με­νων εκλογών; Μπορεί το ΚΙΝΑΛ να είναι ο κορμός της και υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις;

Ασφαλώς μπορεί εάν ακο­λου­θή­σει την μεθο­δο­λο­γία που ακο­λού­θησε ο Ανδρέας Παπαν­δρέου στην ανα­συ­γκρό­τηση του ΠΑΣΟΚ. Τα εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα έχουν δια­χρο­νικά απο­δεί­ξει ότι ο λαός δεν εκτιμά τις πολι­τι­κές συνερ­γα­σίες που έχουν στόχο την εκλο­γική επι­βί­ωση. Αντί­θετα επι­ζη­τεί ιδε­ο­λο­γική καθα­ρό­τητα με σαφείς δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές μεταξύ των κομ­μά­των, για να μπορεί καλύ­τερα να επι­λέ­γει το κόμμα το οποίο τον αντι­προ­σω­πεύει. Κατά συνέ­πεια τώρα χρειά­ζε­ται μια ιστο­ρική δια­κή­ρυξη αρχών ανάλογη της δια­κή­ρυ­ξης της 3ης του Σεπτέμ­βρη. Επα­να­συ­γκρό­τηση των τοπικών οργα­νώ­σεων σε όλη τη χώρα και δημο­κρα­τική από τη βάση προς την κορυφή έκφραση των πολιτών, με εκλεγ­μένα δημο­κρα­τικά όργανα στη Κεντρική Επι­τροπή και το Πολι­τικό Συμ­βού­λιο. Οι 212.000 ψηφο­φό­ροι που προ­σήλ­θαν για να εκλέ­ξουν αρχηγό στο Κίνημα Αλλαγής επι­θυ­μούν αμέσως και εμμέσως να εκλέ­ξουν τα κεντρικά όργανα του κόμ­μα­τος.

πηγή amna.gr