Θέμα αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας προς όφελος των πολλών έθεσε ο Θεοδωράκης στον Ιερώνυμο

Συ­νά­ντη­ση με τον Αρ­χιε­πί­σκο­πο Αθη­νών και πάσης Ελ­λά­δος κ.κ. Ιε­ρώ­νυ­μο είχε νωρίς το με­ση­μέ­ρι ο επι­κε­φα­λής του Πο­τα­μιού Σταύ­ρος Θε­ο­δω­ρά­κης.

Στην έναρ­ξη της συ­νά­ντη­σής τους, ο Μα­κα­ριώ­τα­τος πα­ρου­σία των δη­μο­σιο­γρά­φων, επε­σή­μα­νε ότι βρι­σκό­μα­στε σε μια εποχή που δεν μπο­ρεί κα­νείς μόνος του, και για να βγει η χώρα από την κρίση πρέ­πει να δου­λέ­ψου­με όλοι μαζί. Από την πλευ­ρά του ο Σταύ­ρος Θε­ο­δω­ρά­κης επα­νέ­φε­ρε το θέμα της αξιο­ποί­η­σης της εκ­κλη­σια­στι­κής και μο­να­στη­ρια­κής πε­ριου­σί­ας υπέρ των νέων αγρο­τών και των φτω­χών, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πρέ­πει επι­τέ­λους το κρά­τος να ξε­κα­θα­ρί­σει ποια είναι η πε­ριου­σία της εκ­κλη­σί­ας.

Στη συ­νέ­χεια, όπως είπε θα πρέ­πει πο­λι­τεία και εκ­κλη­σία να συ­νερ­γα­σθούν και να προσ­διο­ρί­σουν τους τρό­πους με τους οποί­ους θα αξιο­ποι­η­θεί προς όφε­λος των πε­ρισ­σο­τέ­ρων και όχι των κυ­κλω­μά­των και των μη­χα­νι­σμών.

“Μας δό­θη­κε η ευ­και­ρία να συ­ζη­τή­σου­με ένα ση­μα­ντι­κό θέμα –το οποίο εί­χα­με συ­ζη­τή­σει και πα­λιό­τε­ρα- το θέμα της αξιο­ποί­η­σης της εκ­κλη­σια­στι­κής πε­ριου­σί­ας. Από παλιά ο Αρ­χιε­πί­σκο­πος μου είχε μι­λή­σει για τις προ­σπά­θειες που είχε κάνει να ξε­κα­θα­ρι­στεί το θέμα της εκ­κλη­σια­στι­κής πε­ριου­σί­ας. Τι πε­ριου­σία υπάρ­χει, έτσι ώστε να μπο­ρέ­σει στη συ­νέ­χεια με τη συμ­φω­νία του κρά­τους να αξιο­ποι­η­θούν με­γά­λα τμή­μα­τά της προς όφε­λος των πολ­λών, προς όφε­λος της κοι­νω­νί­ας και των νέων αγρο­τών. Μας δό­θη­κε η ευ­και­ρία να το ξα­να­συ­ζη­τή­σου­με και νο­μί­ζου­με ότι κά­ποια στιγ­μή η πο­λι­τεία μαζί με την Εκ­κλη­σία θα πρέ­πει να κάνει μια τε­ρά­στια προ­σπά­θεια να ξε­δια­λύ­νει αυτή την υπό­θε­ση, για να μπο­ρέ­σου­με να κά­νου­με ένα πολύ με­γά­λο έργο για τους Έλ­λη­νες που το έχουν ανά­γκη.” ήταν η χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή δή­λω­ση του Σ. Θε­ο­δω­ρά­κη.

Από την πλευ­ρά του ο Ιε­ρώ­νυ­μος τό­νι­σε: “Ως προς στο συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα της πε­ριου­σί­ας, της αγρο­τι­κής, που έχει τεθεί και πα­λιό­τε­ρα, απλώς υπο­γραμ­μί­σα­με με­ρι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που πρέ­πει να υπάρ­χουν. Εκ­κλη­σία και πο­λι­τεία να συ­νερ­γα­στού­με με κα­θα­ρό και απλό τρόπο, για να δούμε ποια είναι αυτή η πε­ριου­σία και πού είναι, να συ­νερ­γα­στού­με με αν­θρώ­πους που γνω­ρί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρα από εμάς –τε­χνο­κρά­τες-, να κά­τσου­με κάτω και να κά­νου­με υπο­λο­γι­σμούς και να μη λέμε λόγια στο αέρα ή να αφή­νου­με τη φα­ντα­σία μας να τρέ­χει, να εί­μα­στε ρε­α­λι­στές ώστε μέσα από τη συ­νερ­γα­σία μας αυτή να αξιο­ποι­ή­σου­με αυτή την πε­ριου­σία.”

Στη συ­νέ­χεια πρό­σθε­σε: ‘Δε θέ­λου­με να βγά­λου­με χρή­μα­τα για μας, θέ­λου­με να αξιο­ποι­ή­σου­με αυτή την πε­ριου­σία, με τον τρόπο που εί­πα­με ώστε να μπο­ρέ­σει ο λαός να ανα­παυ­θεί, τα ιδρύ­μα­τα να λει­τουρ­γούν κατά τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο διότι σή­με­ρα η πικρή αλή­θεια είναι ότι το ένα μετά το άλλο κιν­δυ­νεύ­ουν να κλεί­σουν. Επο­μέ­νως είναι ένας με­γά­λος αγώ­νας μπρο­στά μας.”

ΑΠΕ-ΜΠΕ