Επιχείρηση αποπροσανατολισμού με τις «κατεδαφίσεις» αυθαιρέτων – Aπό τα 523 πρωτόκολλα τα 433 αφορούν αυθαίρετα στα Δωδεκάνησα, κυρίως στη Ρόδο

Νέα επι­χεί­ρη­ση προ­πα­γάν­δας και απο­προ­σα­να­το­λι­σμού της κοι­νής γνώ­μης επι­χει­ρεί η κυ­βέρ­νη­ση. “Πνιγ­μέ­νη” στους κα­πνούς που άφησε η κα­τα­στρο­φι­κή πυρ­κα­γιά στο Μάτι, και υπό το βάρος των κα­τη­γο­ριών για δια­χει­ρι­στι­κή ανι­κα­νό­τη­τα αλλά και για την σύ­σκε­ψη-πα­ρω­δία στο Κέ­ντρο Επι­χει­ρή­σε­ων της Πυ­ρο­σβε­στι­κής, το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου ανα­ζη­τά διό­δους δια­φυ­γής.

Η πρώτη στρο­φή, μετά τις κα­τη­γο­ρί­ες ότι γνώ­ρι­ζαν για τους νε­κρούς αλλά δεν είπαν τί­πο­τε στη σύ­σκε­ψη της 23ης Ιου­λί­ου, ήταν ότι πλέον απο­δέ­χο­νται τις πλη­ρο­φο­ρί­ες για θύ­μα­τα αλλά τις έκρι­ναν ανε­πι­βε­βαί­ω­τες κι επο­μέ­νως μη ανα­κοι­νώ­σι­μες.

Το δεύ­τε­ρο επι­κοι­νω­νια­κό κόλπο είχε ξε­δι­πλω­θεί από την πρώτη κιό­λας μέρα της τρα­γω­δί­ας. Ηταν η στο­χο­ποί­η­ση των αυ­θαι­ρε­τού­χων, όσων εμπό­δι­σαν την πρό­σβα­ση στη θά­λασ­σα, όσων σε όλη την Ελ­λά­δα έχουν συμ­βάλ­λει στην πα­ρά­νο­μη οι­κι­στι­κή δό­μη­ση.

Κα­νείς δεν ξεχνά τον Πάνο Καμ­μέ­νο στο Μάτι να κουνά το δά­κτυ­λο στους κα­τε­στραμ­μέ­νους κα­τοί­κους και να τους λέει ότι αυτοί φταί­νε που κά­η­καν.

Βε­βαί­ως στην κυ­βέρ­νη­ση ξέ­χα­σαν να ανα­φέ­ρουν τις δικές τους ευ­θύ­νες για το πο­λυ­ε­τές πρό­βλη­μα των αυ­θαι­ρέ­των. Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει φέρει ευ­νοϊ­κό νόμο για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση αυ­θαι­ρέ­των, με πολ­λές δό­σεις και διευ­κο­λύν­σεις και μά­λι­στα φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κές εφη­με­ρί­δες το δια­φή­μι­ζαν ως “το αφε­ντι­κό τρε­λά­θη­κε”.

Ξέ­χα­σε βέ­βαια και τον Χρή­στο Σπίρ­τζη που έδινε οδη­γί­ες… νο­μι­μο­ποί­η­σης αυ­θαι­ρέ­των στο Μάτι.

Τώρα λοι­πόν το Μα­ξί­μου στή­νει νέο κόλπο απο­προ­σα­να­το­λι­σμού ρί­χνο­ντας το βάρος της επι­κοι­νω­νί­ας στην κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαι­ρέ­των.

Μά­λι­στα ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος, Δη­μή­τρης Τζα­να­κό­που­λος, προ­α­νήγ­γει­λε την κα­τε­δά­φι­ση 3.185 αυ­θαί­ρε­των κτι­σμά­των.

Όπως ανα­κοί­νω­σε ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος, υπάρ­χει λίστα στην Ατ­τι­κή με συ­νο­λι­κά 2.500 αυ­θαί­ρε­τα σε δα­σι­κή έκτα­ση και 685 κτί­σμα­τα στον αι­για­λό, τα οποία θα κα­τε­δα­φι­στούν.

Είπε μά­λι­στα ότι την Τε­τάρ­τη ο υπουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Γιώρ­γος Στα­θά­κης, θα πα­ρου­σιά­σει νέο νόμο για τα αυ­θαί­ρε­τα, ανέ­φε­ρε. Ερω­τη­θείς για το πότε θα κα­τε­δα­φι­στούν, ο κ. Τζα­να­κό­που­λος ση­μεί­ω­σε ότι «οι ερ­γα­σί­ες θα ξε­κι­νή­σουν όσο το δυ­να­τόν γρη­γο­ρό­τε­ρα».

«Εί­χα­με πάρει πρω­το­βου­λί­ες και για την πε­ριο­χή του Μα­ρα­θώ­να οι οποί­ες λί­μνα­ζαν για χρό­νια» πρό­σθε­σε.

Η με­γά­λη απάτη με την κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαι­ρέ­των ανα­μέ­νε­ται να δια­χυ­θεί στα φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κά ΜΜΕ από σή­με­ρα ώστε να απο­σπα­στεί η προ­σο­χή από τις φω­τιές, τους νε­κρούς, τις ευ­θύ­νες, την απου­σία συγ­γνώ­μης, τους “εξα­φα­νι­σμέ­νους” πο­λι­τι­κούς, τα εγκλη­μα­τι­κά λάθη.

Και πρό­κει­ται για απάτη διότι κα­τε­δα­φί­σεις-εξ­πρές όπως προ­α­ναγ­γέλ­λει η κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρούν να γί­νουν τόσο εύ­κο­λα.

Απο­κα­λυ­πτι­κό είναι το δη­μο­σί­ευ­μα του Βή­μα­τος στις 23 Μαρ­τί­ου 2018. Το κεί­με­νο που υπο­γρά­φουν οι Μάχη Τρά­τσα και η Ολυ­μπία Λιά­τσου, εξη­γεί γιατί δεν μπο­ρούν να γί­νουν κα­τε­δα­φί­σεις και γιατί ενώ υπάρ­χουν πάνω από 4.000 πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης οι δια­δι­κα­σί­ες είναι αργές.

Στο άρθρο ανα­φέ­ρο­νται με­τα­ξύ άλλων τα εξής:

Η επι­χεί­ρη­ση “μπουλ­ντό­ζα” δεν με­τρά­ει πολ­λές επι­τυ­χί­ες στην Ελ­λά­δα. Αυ­θαί­ρε­τα σε δάση, αι­για­λό και πα­ρα­λία, αλλά και εντός του αστι­κού ιστού, στέ­κουν αγέ­ρω­χα εδώ και δε­κα­ε­τί­ες και βγά­ζουν τη… γλώσ­σα στις δα­γκά­νες που ανυ­ψώ­νουν οι ερ­γο­λά­βοι της Διοί­κη­σης για να γκρε­μί­σουν το τσι­μέ­ντο των κα­τα­πα­τη­τών. Αλ­λω­στε, ο χρό­νος είναι με το μέρος των πα­ρα­νο­μού­ντων. Μπο­ρεί να χρεια­στούν δέκα με δε­κα­πέ­ντε χρό­νια, στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, έως ότου τα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης κα­τα­στούν αμε­τά­κλη­τα τε­λε­σί­δι­κα, όπως λένε στο “Βήμα” επι­θε­ω­ρη­τές από το Τμήμα Δό­μη­σης και κα­τε­δά­φι­σης Αυ­θαί­ρε­των Κα­τα­σκευών (ΤΕΔΚ) του υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας.

Η ατι­μω­ρη­σία των αυ­θαι­ρε­τού­χων -ή και η επι­βρά­βευ­σή τους από το ίδιο το κρά­τος το οποίο, με μια σειρά νόμων τα­κτο­ποί­η­σης, τους δίνει τα “όπλα” για να φο­ρέ­σουν τον μαν­δύα της νο­μι­μό­τη­τας- έχει δια­μορ­φώ­σει εδώ και χρό­νια συν­θή­κες κα­τα­στρα­τή­γη­σης κάθε έν­νοιας χω­ρο­τα­ξί­ας και κα­τα­πά­τη­σης δη­μό­σιας γης, ακόμη και προ­στα­τευό­με­νης.

Οι πε­ρί­που 100 κα­τε­δα­φί­σεις που υλο­ποιού­νται κατά μέσον όρο ανά έτος από τις Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις της χώρας δεν είναι παρά στα­γό­να στον ωκε­α­νό της αυ­θαι­ρε­σί­ας σε αι­για­λούς και πα­ρα­λί­ες, σε δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις, σε πό­λεις και χωριά. Μόνο στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Ατ­τι­κής ο αριθ­μός των πρω­το­κόλ­λων κα­τε­δά­φι­σης που έχει να δια­χει­ρι­στεί εκτι­μά­ται ότι προ­σεγ­γί­ζει τα 4.800.

Οι εστί­ες του προ­βλή­μα­τος

και οι νέοι σκό­πε­λοι

Στην Ατ­τι­κή, αρκεί μια βόλτα στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο αλλά και στις άλ­λο­τε δα­σι­κές εκτά­σεις για να δια­πι­στώ­σει κα­νείς το μέ­γε­θος της αυ­θαι­ρε­σί­ας. Η ίδια ει­κό­να και στις υπό­λοι­πες πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας. Τσι­με­ντέ­νια ντου­βά­ρια πα­ρα­λια­κών ξε­νο­δο­χεί­ων, νυ­χτε­ρι­νών κέ­ντρων, πα­ρα­θε­ρι­στι­κών κα­τοι­κιών υψώ­νο­νται στον αι­για­λό για να απο­κλεί­σουν τους… πα­ρεί­σα­κτους. Προ­βλή­τες, πα­ρά­νο­μοι βρα­χί­ο­νες και λι­μα­νά­κια, αυ­θαί­ρε­τες πε­ρι­φρά­ξεις, γλί­στρες και πολ­λές άλλες κα­τα­σκευ­ές στέ­κουν κατά μήκος των ακτών. Κτή­ρια, πέρ­γκο­λες, μπάρ­μπε­κιου κ.ά. έχουν ξε­φυ­τρώ­σει σαν ζι­ζά­νια σε δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις.

Και δια­τη­ρού­νται για χρό­νια πα­ρό­τι υπάρ­χουν, για πολ­λές υπο­θέ­σεις, τε­λε­σί­δι­κα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης. Το γκρέ­μι­σμα όμως δεν ήταν και δεν είναι εύ­κο­λη υπό­θε­ση για τις αρ­μό­διες (και συχνά υπο­στε­λε­χω­μέ­νες) υπη­ρε­σί­ες, αλλά ούτε για τους πο­λι­τι­κούς προϊ­στα­μέ­νους τους. Πολ­λές φορές ανα­στέλ­λε­ται λόγω δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών ή συ­χνό­τε­ρα μα­ταιώ­νε­ται υπό την πίεση σφο­δρών αντι­δρά­σε­ων και συχνά απει­λών κατά των ερ­γο­λα­βι­κών συ­νερ­γεί­ων. Κα­τα­γρά­φο­νται όμως και άλλες, συχνά ευ­φά­ντα­στες, δι­καιο­λο­γί­ες, π.χ. δυ­σπρό­σι­τη πε­ριο­χή, ακα­τάλ­λη­λη στιγ­μή (Χρι­στού­γεν­να, Πάσχα, του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος), λόγοι ασφά­λειας (κα­λώ­δια υψη­λής τάσης) κ.λπ. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το πα­ρά­δειγ­μα στην Αι­τω­λο­α­καρ­να­νία, το 2015, όπου υπήρ­χαν ερ­γο­λα­βί­ες για 11 πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης σε πε­ριο­χή αι­για­λού – πα­ρα­λί­ας και κα­τε­δα­φί­στη­καν 6 λόγω προ­βλη­μά­των πρό­σβα­σης στην πε­ριο­χή (νήσος Τουρ­λί­δα – λι­μνο­θά­λασ­σα Με­σο­λογ­γί­ου) και ιδιαί­τε­ρα έντο­νων αντι­δρά­σε­ων των κα­τοί­κων.

Τρο­χο­πέ­δη οι “πυ­κνώ­σεις”

στις κα­τε­δα­φί­σεις

Την προη­γού­με­νη χρο­νιά, ωστό­σο, προ­στέ­θη­κε άλλο ένα πρό­βλη­μα το οποίο φρέ­να­ρε τις δια­δι­κα­σί­ες. Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις των επι­θε­ω­ρη­τών πε­ρι­βάλ­λο­ντος, οι κα­τε­δα­φί­σεις πέ­ρυ­σι εμ­φα­νί­ζο­νται πε­ριο­ρι­σμέ­νες και μια από τις αι­τί­ες είναι και οι πε­ρί­φη­μες “οι­κι­στι­κές πυ­κνώ­σεις” (προ­βλέ­φθη­καν στον Ν. 4389/16). Πρό­κει­ται για τους αυ­θαί­ρε­τους οι­κι­σμούς εντός δασών και δα­σι­κών εκτά­σε­ων, οι οποί­οι πλέον εξαι­ρού­νται των αναρ­τή­σε­ων των Δα­σι­κών Χαρ­τών προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί η κύ­ρω­σή τους. Στη συ­νέ­χεια η τύχη αυτών των πα­ρά­νο­μων χω­ριών θα κρι­θεί από τη Διοί­κη­ση κατά πε­ρί­πτω­ση.

«Μέχρι να ξε­κα­θα­ρί­σει η κα­τά­στα­ση, απο­φεύ­γου­με τις κα­τε­δα­φί­σεις στις λε­γό­με­νες “πυ­κνώ­σεις”» ανα­φέ­ρει στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου. Πα­ράλ­λη­λα, πολ­λές κα­τε­δα­φί­σεις αυ­θαι­ρέ­των σε λι­με­νι­κές πε­ριο­χές πά­γω­σαν καθώς το υπουρ­γείο φρό­ντι­σε με τρο­πο­λο­γία στον νόμο 4504/17 να δώσει διετή προ­θε­σμία. Σε Θεσ­σα­λο­νί­κη και Χαλ­κι­δι­κή εντο­πί­ζε­ται πε­ρί­που το 50% των αυ­θαί­ρε­των οι­κι­σμών της χώρας. Επί­σης, η Ανα­το­λι­κή και Δυ­τι­κή Ατ­τι­κή, η Αχαΐα και η Λά­ρι­σα είναι πλού­σιες σε αυ­θαί­ρε­τους οι­κι­σμούς. Μόνο στον Δήμο Λαυ­ρε­ω­τι­κής (Λαύ­ριο-Κε­ρα­τέα) έχουν οριο­θε­τη­θεί 42 “πυ­κνώ­σεις”.

Πέρα από τις “πυ­κνώ­σεις”, το 2018 προ­στέ­θη­κε άλλο ένα “αγκά­θι”. Οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες βρέ­θη­καν σε αμη­χα­νία καθώς επήλ­θε μια ση­μα­ντι­κή αλ­λα­γή. Η αρ­μο­διό­τη­τα που από το 2011 έως σή­με­ρα είχαν οι Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις (και πα­λαιό­τε­ρα οι νο­μαρ­χί­ες) θα πε­ρά­σει στα χέρια των αι­ρε­τών πε­ρι­φε­ρειών, με ό,τι αυτό μπο­ρεί να συ­νε­πά­γε­ται ως προς τις πε­λα­τεια­κές σχέ­σεις που εν­δέ­χε­ται να προ­κύ­ψουν. Ει­δι­κό­τε­ρα, τη βρώ­μι­κη δου­λειά θα κλη­θούν τα κά­νουν τα νέα πε­ρι­φε­ρεια­κά Πα­ρα­τη­ρη­τή­ρια Δό­μη­σης που θε­σπί­στη­καν με τον νόμο 4495/17, αν και κα­νέ­να σή­με­ρα δεν έχει συ­στα­θεί. Δι­καί­ως λοι­πόν οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες των Απο­κε­ντρω­μέ­νων Διοι­κή­σε­ων απο­στέλ­λουν ερω­τή­μα­τα στο Σώμα Επι­θε­ώ­ρη­σης Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Δό­μη­σης, Ενέρ­γειας και Με­ταλ­λεί­ων (ΣΕΠ­ΔΕΜ) του ΥΠΕΝ σχε­τι­κά με το τι πρέ­πει να κά­νουν, καθώς αρ­κε­τές έχουν λάβει ήδη χρη­μα­το­δο­τή­σεις από το Πρά­σι­νο Τα­μείο για ερ­γο­λα­βί­ες κα­τε­δά­φι­σης εντός του 2018.

Δρα­στή­ρια σε

κα­τε­δα­φί­σεις η Ατ­τι­κή

Σύμ­φω­να με την ετή­σια έκ­θε­ση για το 2016 του Σώ­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης, η υπη­ρε­σία συ­ντό­νι­σε σε όλη τη χώρα τις δια­δι­κα­σί­ες εκτέ­λε­σης 64 αμε­τά­κλη­των πρω­το­κόλ­λων κα­τε­δά­φι­σης (27 στη Βό­ρεια και 37 στη Νότια Ελ­λά­δα), εκ των οποί­ων 29 σε δάση-δα­σι­κές εκτά­σεις και 35 σε αι­για­λό-πα­ρα­λία, οι οποί­ες πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν από τις αντί­στοι­χες Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις.

Στην Ατ­τι­κή έχουν κα­τα­γρα­φεί πε­ρί­που 1.500 τε­λε­σί­δι­κες εκ­θέ­σεις αυ­το­ψί­ας για πο­λε­ο­δο­μι­κά αυ­θαί­ρε­τα, εκ των οποί­ων ορι­σμέ­νες πι­θα­νόν να έχουν υπα­χθεί στις δια­τά­ξεις των τριών τε­λευ­ταί­ων νόμων νο­μι­μο­ποί­η­σης

αυ­θαι­ρέ­των. Αλ­λω­στε κα­νείς δεν μπο­ρεί να γνω­ρί­ζει, καθώς, πα­ρό­τι από το 2011 η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Ατ­τι­κής ζητεί από όλες τις Υπη­ρε­σί­ες Δό­μη­σης να απο­στεί­λουν συ­γκε­ντρω­τι­κό πί­να­κα και ορι­στι­κές εκ­θέ­σεις αυ­το­ψί­ας αυ­θαι­ρέ­των προς κα­τε­δά­φι­ση, καμία δεν αντα­πο­κρί­θη­κε, επι­κα­λού­με­νες φόρτο ερ­γα­σί­ας και ελ­λι­πή στε­λέ­χω­ση, όπως ανα­φέ­ρει στο “Βήμα” ο κ. Σπυ­ρί­δων Κοκ­κι­νά­κης από το γρα­φείο τού Συ­ντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Ατ­τι­κής.

Κάθε χρόνο εκτε­λού­νται μόνο πε­ρί­που 10 κα­τε­δα­φί­σεις. Όπως εξη­γεί ο κ. Κοκ­κι­νά­κης, η υπη­ρε­σία δεν διέ­θε­τε πάντα συ­νερ­γείο για κα­τε­δα­φί­σεις πο­λε­ο­δο­μι­κών αυ­θαι­ρέ­των και για αυτό ζητεί από τους δή­μους να συν­δρά­μουν το έργο της κα­τε­δά­φι­σης με διά­θε­ση μη­χα­νι­κών μέσων και προ­σω­πι­κού. «Δυ­στυ­χώς η αντα­πό­κρι­ση των δήμων είναι επι­λε­κτι­κή και σπά­νια» το­νί­ζει.

Εκτός από τα πο­λε­ο­δο­μι­κά αυ­θαί­ρε­τα, στη Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Ατ­τι­κής έχουν φθά­σει άλλα 2.500 πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης για δα­σι­κά αυ­θαί­ρε­τα. Από το 2014 έως σή­με­ρα έχουν κα­τε­δα­φι­στεί περί τα 60 πα­ρά­νο­μα κτί­σμα­τα σε δάση και προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές της Ατ­τι­κής.

Σχε­τι­κά με τα αυ­θαί­ρε­τα σε αι­για­λό και πα­ρα­λία, έχουν κα­τα­γρα­φεί 814 πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης, εκ των οποί­ων 580 σε πε­ριο­χές της χω­ρι­κής αρ­μο­διό­τη­τας της τέως Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Πει­ραιά, 147 στην Ανα­το­λι­κή Ατ­τι­κή και 87 στη Δυ­τι­κή Ατ­τι­κή. Από αυτά (από το 2015 έως σή­με­ρα) έχουν κα­τε­δα­φι­στεί πε­ρί­που 35 πα­ρά­νο­μες κα­τα­σκευ­ές σε Αί­γι­να, Λαυ­ρε­ω­τι­κή, Μάν­δρα, Πει­ραιά, Σπάτα και Αρ­τέ­μι­δα.

Για εφέ­τος, η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Ατ­τι­κής απέ­στει­λε (στις 12/2/2018) στην Ει­δι­κή Γραμ­μα­τεία Σώ­μα­τος Επι­θε­ω­ρη­τών αί­τη­μα για χρη­μα­το­δο­τή­σεις κα­τε­δα­φί­σε­ων τε­λε­σί­δι­κων αυ­θαι­ρέ­των σε ρέ­μα­τα του Δήμου Μάν­δρας-Ει­δυλ­λί­ας καθώς και ορι­στι­κών πρω­το­κόλ­λων σε αι­για­λό και πα­ρα­λία σε Πόρτο Γερ­με­νό, Πόρτο Ράφτη, Κα­λύ­βια, Ανά­βυσ­σο και Πα­λαιό Φά­λη­ρο (για πρώτη φορά).

Στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Πε­ρι­φέ­ρεια Πε­λο­πον­νή­σου, Δυ­τι­κής Ελ­λά­δας και Ιο­νί­ου έχουν εκ­δο­θεί 724 αμε­τά­κλη­τα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης – ορι­σμέ­να μά­λι­στα εκ­κρε­μούν από το 1990. Για το 2018 σε εξέ­λι­ξη βρί­σκο­νται ερ­γο­λα­βί­ες (με χρη­μα­το­δό­τη­ση από πό­ρους του Πρά­σι­νου Τα­μεί­ου) για κα­τε­δα­φί­σεις σε αι­για­λό-πα­ρα­λία και δα­σι­κές εκτά­σεις στην Κο­ριν­θία και σε δα­σι­κές πε­ριο­χές στην Αχαΐα, ενώ τρέ­χει και μια ερ­γο­λα­βία για κα­τε­δα­φί­σεις κα­τό­πιν ει­σαγ­γε­λι­κών πα­ραγ­γε­λιών.

Οι λι­γό­τε­ρο

δρα­στή­ριες

Διοι­κή­σεις

Λι­γό­τε­ρο δρα­στή­ριες είναι οι Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις του Αι­γαί­ου και Κρή­της, αλλά και της Βό­ρειας Ελ­λά­δας (Θεσ­σα­λί­ας -Στε­ρε­άς Ελ­λά­δας, Ηπεί­ρου -Δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, Μα­κε­δο­νί­ας -Θρά­κης).

Ελά­χι­στες

κα­τε­δα­φί­σεις

Με­τρη­μέ­νες στα δά­χτυ­λα είναι οι κα­τε­δα­φί­σεις που έγι­ναν τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια σε αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές σε νησιά του Αι­γαί­ου. «Στη Σάμο δεν μπο­ρέ­σα­με να ολο­κλη­ρώ­σου­με καμία κα­τε­δά­φι­ση. Με το που εμ­φα­νί­στη­καν οι μπουλ­ντό­ζες, μα­ζεύ­τη­κε κό­σμος, φωνές, δια­μαρ­τυ­ρί­ες, επει­σό­δια, η Αστυ­νο­μία να μην μπο­ρεί να υπο­στη­ρί­ξει το έργο. Εί­χα­με βγά­λει μια ερ­γο­λα­βία για διά­στη­μα τριών μηνών, την επε­κτεί­να­με για άλ­λους τρεις μήνες. Μας κό­στι­σε ο κού­κος αη­δό­νι και τε­λι­κά δεν κα­τα­φέ­ρα­με να ρί­ξου­με τί­πο­τα».

Η πε­ρι­γρα­φή αφορά μια από τις τε­λευ­ταί­ες προ­σπά­θειες κα­τε­δά­φι­σης που έκανε η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου προ­κει­μέ­νου να γκρε­μί­σει πριν από δυό­μι­σι χρό­νια αυ­θαί­ρε­τα πα­ρα­θα­λάσ­σια κτί­σμα­τα στη Σάμο. Τη με­τέ­φε­ρε στο “Βήμα” ο ανα­πλη­ρω­τής διευ­θυ­ντής στη Διεύ­θυν­ση Τε­χνι­κού Ελέγ­χου της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Κων­στα­ντί­νος Ντου­φε­ξής.

«Το 2015 ξε­κι­νή­σα­με να εκτε­λέ­σου­με 20 πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης. Έως σή­με­ρα έχου­με εκτε­λέ­σει τα μισά. Συ­να­ντά­με τε­ρά­στιες δυ­σκο­λί­ες. Είναι πολ­λές φορές που έχου­με τον ερ­γο­λά­βο έτοι­μο, ένα ορ­γα­νω­μέ­νο συ­νερ­γείο να πε­ρι­μέ­νει και δεν κα­τα­φέρ­νου­με να ρί­ξου­με τί­πο­τα. Δεν ξέ­ρεις τι θα συ­να­ντή­σεις. Υπάρ­χουν απί­στευ­τα απρό­ο­πτα, όπως δι­κα­στι­κές εμπλο­κές. Ακόμη και την τε­λευ­ταία στιγ­μή, μπρο­στά στις μπουλ­ντό­ζες, μπο­ρεί να γίνει αί­τη­ση ανα­στο­λής, οπότε ανα­γκα­στι­κά στα­μα­τά­με».

Μέσα σε δυό­μι­σι χρό­νια η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου έχει εκτε­λέ­σει πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης που είχαν εκ­δο­θεί για ακα­τοί­κη­τα κτί­σμα­τα σε κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους του Δη­μο­σί­ου σε Χίο (Λα­γκά­δα, Βο­λισ­σό και μέσα στην πόλη), Μύ­κο­νο (Δι­βού­νια) και Ρόδο (Κιο­τά­ρι). Σή­με­ρα, στα συρ­τά­ρια της στοι­βά­ζο­νται 644 τε­λε­σί­δι­κες απο­φά­σεις για κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαί­ρε­των κτι­σμά­των που χρο­νο­λο­γού­νται από το 1999.

Από τις 644 απο­φά­σεις:

• Οι 523 αφο­ρούν πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης σε νησιά του Νό­τιου Αι­γαί­ου.

• Οι 121 αφο­ρούν νησιά του Βό­ρειου Αι­γαί­ου.

Από τα 523 πρω­τό­κολ­λα τα 433 αφο­ρούν αυ­θαί­ρε­τα στα Δω­δε­κά­νη­σα (κυ­ρί­ως στη Ρόδο). Πρό­κει­ται για πα­ρά­νο­μες κα­τα­σκευ­ές (εστια­τό­ρια, παι­δι­κές χαρές, αύ­λειοι χώροι) σε πο­λυ­σύ­χνα­στες του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές της Ρόδου: Φα­λη­ρά­κι, Κιο­τά­ρι, Αφά­ντου, Τσα­μπί­κα, Θε­ο­λό­γο αλλά και μέσα στην πόλη της Ρόδου.

Είναι προ­φα­νές ότι ένας τέ­τοιος αριθ­μός απο­φά­σε­ων, με την αγκύ­λω­ση που υπάρ­χει στον κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό, δεν πρό­κει­ται να εκτε­λε­στεί ποτέ. Ακόμη και αν δεν υπήρ­χε κα­νέ­να απρό­ο­πτο στη δια­δι­κα­σία της κα­τε­δά­φι­σης. Γιατί η δια­δι­κα­σία κι­νεί­ται τόσο αργά; Δύο είναι οι λόγοι, σύμ­φω­να με τον κ. Ντου­φε­ξή, για τους οποί­ους δεν υλο­ποιού­νται τα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης. Όπως ανα­φέ­ρει ο ίδιος, δεν υπάρ­χει κο­ντι­νός χώρος Απο­βλή­των Εκ­σκα­φών και Κα­τε­δα­φί­σε­ων (ΑΕΚΚ) ενώ πα­ράλ­λη­λα τα με­τα­φο­ρι­κά έξοδα είναι τε­ρά­στια και κον­δύ­λια δεν υπάρ­χουν.

«Σύμ­φω­να με την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή νο­μο­θε­σία, πρέ­πει να υπάρ­χουν επι­χει­ρή­σεις που ανα­κυ­κλώ­νουν τα αδρα­νή υλικά. Όμως, ένα ολό­κλη­ρο νησί όπως η Ρόδος δεν έχει ΑΕΚΚ» λέει ο κ. Ντου­φε­ξής. Και συ­νε­χί­ζει: «Εάν γκρε­μί­σου­με δη­λα­δή στη Ρόδο, πρέ­πει τα αδρα­νή υλικά να τα στεί­λου­με με κα­ρά­βι στην Κρήτη. Σκε­φτεί­τε τι χρή­μα­τα χρειά­ζο­νται. Πριν βγά­λου­με πρω­τό­κολ­λο κα­τε­δά­φι­σης πρέ­πει να έχου­με εξα­σφα­λί­σει χώρο για να απο­θέ­σου­με τα αδρα­νή υλικά. Γι’ αυτό ανα­ζη­τού­με ΑΕΚΚ πριν ξε­κι­νή­σου­με τις δια­δι­κα­σί­ες. Η Σάμος και η Χίος έχουν τέ­τοιους χώ­ρους, γι’ αυτό και ξε­κι­νή­σα­με από εκεί».

Όσον αφορά τον προ­γραμ­μα­τι­σμό της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου για εκτέ­λε­ση άλλων τε­λε­σί­δι­κων απο­φά­σε­ων, ο κ. Ντου­φε­ξής επι­ση­μαί­νει: «Το κα­λο­καί­ρι δεν γί­νο­νται κα­τε­δα­φί­σεις. Τώρα σχε­διά­ζου­με να βγά­λου­με δη­μο­πρα­σί­ες για κα­τε­δα­φί­σεις τον χει­μώ­να. Αλλά με δύο μη­χα­νι­κούς στην υπη­ρε­σία δεν μπο­ρείς εύ­κο­λα να βγά­λεις ερ­γο­λα­βία».

Επι­τα­χύ­νο­νται οι κα­τε­δα­φί­σεις σε τέσ­σε­ρις κα­τη­γο­ρί­ες αυ­θαι­ρέ­των

Στην πρώτη γραμ­μή της επι­και­ρό­τη­τας, μετά τον πύ­ρι­νο όλε­θρο στις πε­ριο­χές της Ανα­το­λι­κής Ατ­τι­κής, βρί­σκο­νται τα όρια των ευ­θυ­νών και αρ­μο­διο­τή­των, που ισχύ­ουν στο τρί­γω­νο κε­ντρι­κού κρά­τους (υπουρ­γεία και απο­κε­ντρω­μέ­νες διοι­κή­σεις), Πε­ρι­φε­ρειών και Δήμων, όσον αφορά τόσο την δια­δι­κα­σία χα­ρα­κτη­ρι­σμού όλων των πα­ρά­νο­μων κα­τα­σκευών, όσο και την κα­τε­δά­φι­ση αυ­θαι­ρέ­των κτη­ρί­ων, τα οποία βρί­σκο­νται σε δάση, αι­για­λούς, ρέ­μα­τα και άλλες προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές, για τα οποία έχουν εκ­δο­θεί τε­λε­σί­δι­κες απο­φά­σεις κα­τε­δά­φι­σης.

Το θέμα άνοι­ξε πρό­σφα­τα η Πε­ρι­φέ­ρεια Ατ­τι­κής, η οποία με ανα­κοί­νω­σή της υπο­γραμ­μί­ζει ότι η δια­δι­κα­σία χα­ρα­κτη­ρι­σμού αυ­θαι­ρέ­των είναι απο­κλει­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα των δήμων ενώ με δύο διευ­κρι­νί­σεις πα­ρα­πέ­μπει αφε­νός μεν για την ευ­θύ­νη των κα­τε­δα­φί­σε­ων στις Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις αφε­τέ­ρου δε για τη με­τα­βί­βα­ση αρ­μο­διο­τή­των για τα αυ­θαί­ρε­τα στις Πε­ρι­φέ­ρειες, στην εκ­κρε­μό­τη­τα έκ­δο­σης σχε­τι­κού ΠΔ από το ΥΠΕΝ.

Ση­μειώ­νε­ται ότι οι Πε­ρι­φέ­ρειες με επί­ση­μη από­φα­ση της διοί­κη­σης της Ένω­σης Πε­ρι­φε­ρειών Ελ­λά­δος (ΕΝΠΕ) δεν δέ­χο­νται να ανα­λά­βουν τις σχε­τι­κές αρ­μο­διό­τη­τες, για τον έλεγ­χο δό­μη­σης στις πε­ριο­χές ευ­θύ­νης τους. Στο με­τα­ξύ το ΥΠΕΝ προ­χώ­ρη­σε στη θε­σμο­θέ­τη­ση νέας νο­μο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης, που προ­βλέ­πει οι­κειο­θε­λείς κα­τε­δα­φί­σεις αυ­θαι­ρέ­των από τους ίδιους τους ιδιο­κτή­τες τους.

Πα­ρα­τη­ρη­τή­ρια Δό­μη­σης

Είναι γε­γο­νός ότι εδώ και 9 μήνες, από την ψή­φι­ση του νέου πο­λε­ο­δο­μι­κού νόμου 4495/17 δεν έχουν τεθεί σε εφαρ­μο­γή οι βα­σι­κές του δια­τά­ξεις, που προ­βλέ­πουν με­τα­βί­βα­ση των αρ­μο­διο­τή­των για τον έλεγ­χο του δο­μη­μέ­νου πε­ρι­βάλ­λο­ντος, με κυ­ρί­αρ­χο θέμα τις κα­τε­δα­φί­σεις αυ­θαι­ρέ­των, στις Πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας, μέσω της συ­γκρό­τη­σης και λει­τουρ­γί­ας πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ων Δό­μη­σης.

Ο λόγος είναι ότι αρ­νού­νται ευ­θέ­ως και κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά οι Πε­ρι­φέ­ρειες να ανα­λά­βουν την ευ­θύ­νη της κα­τε­δά­φι­σης των τε­λε­σί­δι­κα κρι­θέ­ντων αυ­θαι­ρέ­των κτι­σμά­των, που υπο­λο­γί­ζο­νται σε εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες σε όλη τη χώρα. Ταυ­το­χρό­νως οι Πε­ρι­φέ­ρειες θέ­τουν πέντε αυ­στη­ρούς όρους, οι οποί­οι αφο­ρούν κατά βάση σε στε­λέ­χω­ση υπη­ρε­σιών, υλι­κο­τε­χνι­κές υπο­δο­μές και πρό­σθε­τους πό­ρους, για να απο­δε­χθούν να εφαρ­μό­σουν το νέο πο­λε­ο­δο­μι­κό νόμο του ΥΠΕΝ. Για το θέμα έχει πάρει από­φα­ση το ΔΣ της Ένω­σης Πε­ρι­φε­ρειών Ελ­λά­δας θέ­το­ντας ακόμη και θέ­μα­τα συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας συ­γκε­κρι­μέ­νων δια­τά­ξε­ων».

Βα­σι­κή τομή του νέου πο­λε­ο­δο­μι­κού νόμου 4495/17 του ΥΠΕΝ είναι ο πλή­ρης δια­χω­ρι­σμός των δια­δι­κα­σιών αδειο­δό­τη­σης και ελέγ­χου του δο­μη­μέ­νου πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή προ­βλέ­πε­ται η δη­μιουρ­γία ενός νέου μη­χα­νι­σμού, που θα πε­ρι­λαμ­βά­νει Πε­ρι­φε­ρεια­κά και Το­πι­κά Πα­ρα­τη­ρη­τή­ρια, ο οποί­ος προ­σφέ­ρει ση­μα­ντι­κή απο­κέ­ντρω­ση αρ­μο­διο­τή­των και πόρων προς την αι­ρε­τή πε­ρι­φε­ρεια­κή αυ­το­διοί­κη­ση.

Για την εφαρ­μο­γή του νέου πο­λε­ο­δο­μι­κού νόμου 4495/17 του ΥΠΕΝ, τρεις μήνες μετά την ψή­φι­ση του από την Βουλή των Ελ­λή­νων ξε­κί­νη­σαν οι προ­ε­τοι­μα­σί­ες με­τα­ξύ του ΥΠΕΝ και την Ένω­σης Πε­ρι­φε­ρειών Ελ­λά­δας (ΕΝΠΕ), σε «καλό κλίμα συ­νεν­νό­η­σης και συ­νερ­γα­σί­ας», όπως ανα­κοί­νω­σε τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες το ΥΠΕΝ, για την με­τα­βί­βα­ση των πο­λε­ο­δο­μι­κών αρ­μο­διο­τή­των στις Πε­ρι­φέ­ρειες.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με βάση το νέο πο­λε­ο­δο­μι­κό νόμο, με­τα­ξύ πολ­λών άλλων στις βα­σι­κές αρ­μο­διό­τη­τες των Πε­ρι­φε­ρεια­κών Διευ­θύν­σε­ων Ελέγ­χου Δό­μη­σης – Πε­ρι­φε­ρεια­κών Πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ων είναι:

-H κα­τε­δά­φι­ση των τε­λε­σί­δι­κα κρι­θέ­ντων αυ­θαι­ρέ­των.

-H τή­ρη­ση και δια­χεί­ρι­ση του μη­τρώ­ου πρω­το­κόλ­λων κα­τε­δά­φι­σης αυ­θαι­ρέ­των και επι­κίν­δυ­νων κα­τα­σκευών και

-Η τή­ρη­ση του μη­τρώ­ου, στο οποίο εγ­γρά­φο­νται οι ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, που έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να εκτε­λέ­σουν πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης.

Ο ΝΙΚΟΣ ΘΕ­Ο­ΔΩ­ΡΙ­ΔΗΣ

«Την αρ­μο­διό­τη­τα αυτή είχαν μέχρι πρό­τι­νος, οι Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις. Τώρα, με τη νέα τρο­πο­λο­γία, με­τα­φέ­ρε­ται στις Πε­ρι­φέ­ρειες. Ωστό­σο δεν εφαρ­μό­στη­κε μέχρι πρό­τι­νος. Όσον αφορά την αυ­θαί­ρε­τη δό­μη­ση, είναι πολλά τα προ­βλή­μα­τα και οι εκ­κρε­μό­τη­τες. Βα­σι­κή αιτία είναι πως όλες αυτές οι δια­δι­κα­σί­ες απαι­τούν πολλά χρή­μα­τα: να φα­ντα­στεί­τε ότι για όλο το Αι­γαί­ου απαι­τεί­ται πε­ρί­που 1,5εκ. ευρώ! Και μι­λά­με για όλα τα αυ­θαί­ρε­τα, όπως πα­ρα­λί­ες, εκτά­σεις κ.λπ. Μέχρι τώρα, μας έδι­ναν στα­δια­κά κά­ποιους πό­ρους και δεν μπο­ρού­σα­με να προ­χω­ρή­σου­με στην πράξη. Άλλο πρό­βλη­μα είναι η έλ­λει­ψη υλι­κών και ει­δι­κοί χώροι (νο­μο­θε­τη­μέ­νοι) όπου θα με­τα­φέ­ρο­νται τα υλικά από τις κα­τε­δα­φί­σεις. Στα πε­ρισ­σό­τε­ρα νησιά, δεν υπάρ­χουν αυτοί οι χώροι. Γι αυτό και απαι­τού­νται πρό­σθε­τοι χώροι που θα δέ­χο­νται τα υλικά αυτά. Είναι θέ­μα­τα πο­λι­τι­κής από­φα­σης. Από την στιγ­μή που θα παρ­θεί η πο­λι­τι­κή από­φα­ση και υπάρ­χουν χώροι, θα μπο­ρού­με να προ­χω­ρή­σου­με σε κα­τε­δα­φί­σεις. Με αφορ­μή την κα­τα­στρο­φή στην Ανα­το­λι­κή Ατ­τι­κή, κα­τά­λα­βαν κά­ποιοι ότι δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί αυτή η κα­τά­στα­ση με την αυ­θαί­ρε­τη δό­μη­ση» δή­λω­σε στην “δη­μο­κρα­τι­κή” ο συ­ντο­νι­στής της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, Νίκος Θε­ο­δω­ρί­δης.