Η Ζωή που κέρδισε τη μάχη για τη ζωή στα 17 της χρόνια έχει καταφέρει να αποσπάσει περισσότερα από 300 βραβεία!

Η Ζωή Συ­με­ω­νί­δη, ή Zoe Szymon, όπως είναι το καλ­λι­τε­χνι­κό της όνομα, είναι ένα τα­λα­ντού­χο κο­ρί­τσι που βρί­σκε­ται μια ανάσα πριν από την ενη­λι­κί­ω­ση, αλλά έχει ήδη κα­τα­φέ­ρει τόσα ώστε να απο­τε­λεί ένα φω­τει­νό πα­ρά­δειγ­μα.

Ξε­κι­νώ­ντας από τα 15 της χρό­νια μέχρι σή­με­ρα που είναι 17,5 έχει κα­τα­φέ­ρει να απο­σπά­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα από 300 βρα­βεία. Η Ζωή γρά­φει σε­νά­ρια, ται­νί­ες, μου­σι­κή, βι­βλία και έχει μια αστεί­ρευ­τη διά­θε­ση να δη­μιουρ­γεί και να εντυ­πω­σιά­ζει κάθε φορά πε­ρισ­σό­τε­ρο… Κι όλα αυτά, έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να τα κάνει πράξη και να είναι σή­με­ρα στη ζωή, επει­δή πριν από όλα αυτά έδωσε μια γεν­ναία μάχη από τις πρώ­τες κιό­λας ημέ­ρες της γέν­νη­σής της.

Η Ζωή Συ­με­ω­νί­δη, γεν­νή­θη­κε με υδρο­κε­φα­λία και χρειά­στη­κε να πα­λέ­ψει για την ίδια της τη ζωή, ως παιδί για να αντι­με­τω­πί­σει το bullying και ως έφηβη για να κα­τα­κτή­σει το δι­καί­ω­μά της να κάνει τα όνει­ρά της πραγ­μα­τι­κό­τη­τα σε μια κοι­νω­νία που ακόμα δεν έχει κάνει πράξη την συ­μπε­ρί­λη­ψη.

Σε πεί­σμα των εμπο­δί­ων και των δυ­σκο­λιών η Ζωή Συ­μω­νί­δη, τα κα­τά­φε­ρε και σή­με­ρα μοι­ρά­ζε­ται μαζί μας στη συ­νέ­ντευ­ξή της στη «δη­μο­κρα­τι­κή», την πολύ εν­δια­φέ­ρου­σα ιστο­ρία της.

• Ζωή πα­ρό­τι δεν έχεις κλεί­σει ακόμα τα 18 χρό­νια, έχεις μια πολύ εν­δια­φέ­ρου­σα δια­δρο­μή. Θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με τη συ­νέ­ντευ­ξη ρω­τώ­ντας σε για τη με­γά­λη μάχη που έδω­σες με την υδρο­κε­φα­λία και κα­τά­φε­ρες να βγεις νι­κή­τρια. Σε αυτή τη μάχη ποιοι ήταν δίπλα σου;

Ηταν πράγ­μα­τι μια με­γά­λη μάχη που χρειά­στη­κε να δώσω από παιδί, από τις πρώ­τες μέρες της ζωής μου. Σε αυτή την μάχη δίπλα μου ήταν πρώτα και πάνω απ΄ό­λους οι γο­νείς μου οι οποί­οι όταν έμα­θαν ότι εγώ είχα αυτό το πρό­βλη­μα της υδρο­κε­φα­λί­ας ήταν δύο νέα παι­διά στην ουσία -23 και 26 ετών- και έδω­σαν και οι ίδιοι μαζί μου αυτόν τον αγώνα. Επί­σης δίπλα μου ήταν ο για­τρός, ο οποί­ος ήταν πάνω από όλα άν­θρω­πος και μετά για­τρός, ο κύ­ριος Νι­κό­λα­ος Χα­φτού­ρας. Χάρις σε αυ­τούς τους αν­θρώ­πους είμαι σή­με­ρα εδώ κοντά σας και μπορώ να δώσω αυτή την συ­νέ­ντευ­ξη.

• Ολη αυτή τη δο­κι­μα­σία που πέ­ρα­σες ως παιδί, τι σου έχει αφή­σει;

Δύ­να­μη στην ψυχή μπορώ να πω… Υπάρ­χουν ωστό­σο φορές που σκέ­φτο­μαι τι έχω πε­ρά­σει με την υγεία μου μέχρι σή­με­ρα και δεν στε­να­χω­ριέ­μαι κα­θό­λου. Είμαι γε­νι­κά άν­θρω­πος ο οποί­ος έχει βρει τρόπο να μην ανα­στα­τώ­νε­ται, κοι­τά­ει πάντα να βλέ­πει την θε­τι­κή πλευ­ρά στο οτι­δή­πο­τε μπο­ρεί να προ­κύ­ψει κι αυτό είναι μια με­γά­λη κα­τά­κτη­ση.

• Αντι­με­τώ­πι­σες σε όλη αυτή την πο­ρεία bullying;

Δυ­στυ­χώς ναι. Εχω αντι­με­τω­πί­σει bullying… Εχω ακού­σει διά­φο­ρα για το πρό­βλη­μά μου. Για να είμαι ει­λι­κρι­νής στην αρχή με ενο­χλού­σε. Εμαθα όμως να κάνω πλάκα με αυτό ώστε να μην ενο­χλεί. Το πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό που μπορώ να θυ­μη­θώ είναι όταν ένα παιδί είχε πει ότι έχω κα­λώ­δια στο κε­φά­λι. Τότε εγώ γύ­ρι­σα και του είπα: αν πάρω ανά­πο­δες θα γίνει Blackout! Αλλά η αλή­θεια είναι ότι με προ­βλη­μα­τί­ζει πολύ το γε­γο­νός πως υπάρ­χουν παι­διά που κο­ροϊ­δεύ­ουν το πρό­βλη­μα υγεί­ας που μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζει ένα άλλο παιδί, ένας άλλος άν­θρω­πος. Και πάντα θα με κάνει να ανα­ρω­τιέ­μαι και να ρωτάω γιατί. Γιατί να έχουν αυτή τη συ­μπε­ρι­φο­ρά, γιατί να θέ­λουν να πλη­γώ­νουν άλ­λους αν­θρώ­πους… Ένα με­γά­λο γιατί είναι αυτό που έχω πάντα στο μυαλό μου.

• Μέσα σε όλα αυτά έγρα­ψες και ένα βι­βλίο για την υδρο­κε­φα­λία, η ιδέα αυτή πώς προ­έ­κυ­ψε;

Ναι. Η αλή­θεια είναι ότι είχα πάντα στο νου μου να γράψω ένα βι­βλίο. Όταν ωρί­μα­σε η σκέψη μου και το σκέ­φτη­κα σο­βα­ρά, απο­φά­σι­σα να γράψω ένα βι­βλίο για την πά­θη­σή μου. Εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο μι­λού­σα με μια κο­πέ­λα το παι­δά­κι της οποί­ας έχει το υδρο­κε­φα­λία και μοι­ρα­ζό­μα­σταν τους προ­βλη­μα­τι­σμούς της, της μι­λού­σα για την εμπει­ρία μου και για όλα όσα με έκα­ναν να σταθώ στα πόδια μου και σή­με­ρα να είμαι εδώ. Μά­λι­στα, το βι­βλίο τής το έχω αφιε­ρώ­σει κιό­λας…

• Ζωή, πέρα από τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τώ­πι­σες είσαι ένα εξαι­ρε­τι­κά τα­λα­ντού­χο κο­ρί­τσι που στα τε­λευ­ταία χρό­νια έχεις κα­τα­κτή­σει πάρα πολ­λές δια­κρί­σεις. Συγ­γρα­φή, ηθο­ποι­ία, τρα­γού­δι, animation artist! Πώς προ­έ­κυ­ψαν όλα αυτά;

Ναι, ασχο­λού­μαι με πάρα πολλά πράγ­μα­τα! Από μικρή είναι η αλή­θεια ότι είχα μια τάση για την δη­μιουρ­γία. Με­γα­λώ­νο­ντας, όλη η διά­θε­ση και η τάση ανα­πτυσ­σό­ταν μέσα μου όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο και γι­νό­ταν όλο και πιο ισχυ­ρή. Βέ­βαια όταν ήμουν μι­κρό­τε­ρη, δεν μπο­ρού­σα να αντι­λη­φθώ και να κα­τα­λά­βω ότι είχα τόσο έντο­να τα ερε­θί­σμα­τα της τέ­χνης, ωστό­σο το μά­θαι­να στην πο­ρεία…. Πλέον είναι κάτι σαν σύ­ντρο­φός μου στη ζωή!

• Αν έπρε­πε να ξε­χω­ρί­σεις ένα από αυτά, ποιο θα ξε­χώ­ρι­ζες;

Πραγ­μα­τι­κά είναι μια πολύ δύ­σκο­λη από­φα­ση και δεν ξέρω αν μπορώ να επι­λέ­ξω ένα από αυτά! Για την κάθε μια μορφή τέ­χνης, μορφή έκ­φρα­σης, η αγάπη μου είναι ξε­χω­ρι­στή και το ίδιο δυ­να­τή! Λα­τρεύω τον τρόπο που επι­λέ­γει κάθε τέχνη να εκ­φρα­στεί… Αλλά μάλ­λον, χωρίς να είμαι όμως από­λυ­τη, αν θα έπρε­πε να επι­λέ­ξω μια από όλες, θα επέ­λε­γα την συγ­γρα­φή…

• Ο στό­χος σου Ζωή για τα επό­με­να χρό­νια ποιος είναι;

Οι στό­χοι που έχω θέσει για τα επό­με­να χρό­νια, είναι πολ­λοί. Θα σας μι­λή­σω όμως για τον πιο άμεσο που είναι να πάρω στα χέρια μου Είναι πολύ σί­γου­ρα, ένας είναι να πάρω στα χέρια μου, το έντυ­πο από το μυ­θι­στό­ρη­μά μου ΝΕ­Ο­ΓΗ­ΡΑΣ….

• Και το με­γα­λύ­τε­ρό σου όνει­ρο ποιο είναι;

Το με­γα­λύ­τε­ρό μου όνει­ρο… Να κα­τα­φέ­ρω κά­ποια στιγ­μή να μι­λή­σω σε εκ­δή­λω­ση για όλα αυτά για τα οποία συ­ζη­τά­με σή­με­ρα, για όλο αυτό το τα­ξί­δι. Εύ­χο­μαι να έρθει αυτή η στιγ­μή…

• Σε αυτή τη δια­δρο­μή, θέλω να μου πεις ποια στιγ­μή ήταν η πιο ευ­χά­ρι­στη και ποια η πιο δυ­σά­ρε­στη.

Ει­λι­κρι­νά για την πιο ευ­χά­ρι­στη στιγ­μή, δεν ξέρω ποια να δια­λέ­ξω! Κάθε μέρα ζω και κάτι και­νούρ­γιο, όλο κάτι ευ­χά­ρι­στο συμ­βαί­νει και κάθε φορά εκ­πλήσ­σο­μαι ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο! Τώρα όσον αφορά στο ερώ­τη­μα για την δυ­σά­ρε­στη… Δεν νο­μί­ζω γε­νι­κά να υπάρ­χει κάτι που να έχω συ­γκρα­τή­σει στη μνήμη μου, μόνο τις ευ­χά­ρι­στες στιγ­μές κρα­τάω.

• Τα τε­λευ­ταία έργα σου έχουν μια ταύ­τι­ση, μια κοινή προ­σέγ­γι­ση. Μί­λη­σε μας γι­΄αυ­τά.

Ναι, πράγ­μα­τι. Τα τε­λευ­ταία μου έργα, είναι το ρα­διο­φω­νι­κό θέ­α­τρο «Νυ­χτε­ρι­νή Οπτα­σία» αλλά και ο «Θα­λάσ­σιος Πει­ρα­σμός». Κοινό ση­μείο ανα­φο­ράς και των δύο είναι οι σχέ­σεις με­τα­ξύ των αν­θρώ­πων… Ο «Θα­λάσ­σιος Πει­ρα­σμός» θίγει το με­γά­λο ζή­τη­μα, ιδίως στην εποχή μας, του εθι­σμού -ας το πούμε έτσι- σε κάτι ψεύ­τι­κο, σε κάτι ου­το­πι­κό, αντί να ανα­ζη­τά­με το αλη­θι­νό, το αυ­θε­ντι­κό στις αν­θρώ­πι­νες σχέ­σεις. Και το ρα­διο­φω­νι­κό θέ­α­τρο «Νυ­χτε­ρι­νή Οπτα­σία» ανα­δει­κνύ­ει τη λάθος προ­σέγ­γι­ση προς ένα άτομο. Είναι τα ζη­τή­μα­τα αυτά που μας απα­σχο­λούν σή­με­ρα σε ό,τι αφορά στις αν­θρώ­πι­νες σχέ­σεις.

• Ο «Θα­λάσ­σιος Πει­ρα­σμός» έχει απο­σπά­σει ση­μα­ντι­κές δια­κρί­σεις και μά­λι­στα σε διε­θνές επί­πε­δο.

Ναι, ο «Θα­λάσ­σιος Πει­ρα­σμός» έχει λάβει πολ­λές δια­κρί­σεις στο εξω­τε­ρι­κό με­τα­ξύ των οποί­ων και τα εξής τέσ­σε­ρα βρα­βεία:

1) Κα­λύ­τε­ρη Ται­νία μι­κρού μή­κους (ΑΓ­ΓΛΙΑ)

2) Κα­λύ­τε­ρο Σε­νά­ριο για ται­νία μι­κρού μή­κους (ΙΝΔΙΑ)

3) Κα­λύ­τε­ρη Ται­νία Animation (ΙΝΔΙΑ)

4) Κα­λύ­τε­ρη Ται­νία Φα­ντα­σί­ας (ΙΝΔΙΑ)

• Ζωή, κλεί­νο­ντας τη συ­νέ­ντευ­ξη ποιο μή­νυ­μα θα ήθε­λες να στεί­λεις;

Αφού σας ευ­χα­ρι­στή­σω για την ευ­και­ρία που μου δώ­σα­τε και για την πολύ ευ­χά­ρι­στη συ­ζή­τη­ση που εί­χα­με, θα ήθελα να πω σε όσους μάς δια­βά­σουν, να μην τα πα­ρα­τά­νε ποτέ! Ό,τι και αν αντι­με­τω­πί­ζουν στη ζωή τους, όσο δύ­σκο­λα κι αν φα­ντά­ζουν τα πράγ­μα­τα, όσα εμπό­δια κι αν βλέ­πουν μπρο­στά τους, να πα­λεύ­ουν με θάρ­ρος με το θηρίο που τους κα­τα­διώ­κει… Να είναι δυ­να­τοί στη ζωή τους και να μην χά­νουν την ελ­πί­δα τους…!