Γ. Σκιαδόπουλος: «Πρέπει όλοι οι συμπολίτες μας να ενεργοποιηθούν, να συστρατευθούν και να δράσουν»

Πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε 1ο Συνέ­δριο Αρχι­τε­κτο­νι­κής και Του­ρι­σμού στη Ρόδο. Τι σας οδήγησε στην επιλογή του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος; Πώς μπορεί να συν­δυα­στεί η αρχι­τε­κτο­νική με τον του­ρι­σμό και ποια είναι τα συμπε­ρά­σματα;

Δεν είναι δυνατόν σε αυτόν τον ιστο­ρικό τόπο να επι­τρέ­πουμε ως επι­στή­μο­νες να απου­σιά­ζει ένας ουσια­στι­κός διά­λο­γος μεταξύ της αρχι­τε­κτο­νι­κής και του του­ρι­σμού. Διότι αφενός έχουμε την μεγάλη βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού που άμεσα ή έμμεσα επη­ρε­ά­ζει τις ζωές πάρα πολλών συμπο­λι­τών μας, και αφε­τέ­ρου έχουμε την τερά­στια αρχι­τε­κτο­νική μας κλη­ρο­νο­μιά που απο­τε­λεί ένα τερά­στιο κομμάτι της ιστο­ρίας μας και την οποία καλού­μα­στε να δια­τη­ρή­σουμε, αλλά κυρίως να εξε­λί­ξουμε.

Η αλήθεια είναι ότι η τοπική κοι­νω­νία αγκά­λιασε θερμά την πρω­το­βου­λία μας, ενώ το μεγάλο πλήθος των συμ­με­τε­χό­ντων δημιούρ­γησε μια κατά­με­στη αίθουσα μέχρι και τη λήξη των εργα­σιών του Συνε­δρίου αργά το ίδιο βράδυ (και παρά τις δύσκο­λες και­ρι­κές συν­θή­κες), γεγονός που μας δίνει δύναμη για την οργά­νωση του επό­με­νου βήματος.

Το περα­σμένο Σάββατο 24 Οκτω­βρίου δεν παρα­κο­λου­θή­σαμε απλώς μια ενδια­φέ­ρουσα ημερίδα, αλλά θέσαμε τις βάσεις για την θεσμο­θέ­τηση διεθνών συνε­δρίων αρχι­τε­κτο­νι­κής και του­ρι­σμού που θα προ­σελ­κύ­ουν επι­στή­μο­νες και επι­σκέ­πτες από ολό­κληρο τον κόσμο.

Για να δοθούν όμως οι απα­ραί­τη­τοι άξονες για αυτά τα συνέ­δρια, πρέπει να δια­σα­φη­νί­σουμε ότι όταν λέμε του­ρι­σμό δεν εννο­ούμε μόνο τα πολυ­τελή ξενο­δο­χειακά κατα­λύ­ματα και τις πολυ­τε­λείς παρα­θε­ρι­στι­κές κατοι­κίες, αλλά εννο­ούμε τις παράλ­λη­λες πολε­ο­δο­μι­κές ανα­κα­τα­τά­ξεις στην ύπαιθρο, στις πόλεις και στα χωριά, εννο­ούμε τον αγρότη και τον κτη­νο­τρόφο που άφησαν τις κατοι­κίες τους μέσα στο χωριό και τις μετέ­τρε­ψαν σε rooms to let, εννο­ούμε τον Ξένιο Δία που έχουμε αρχίσει να τον χάνουμε, εννο­ούμε την ανι­διο­τελή ελλη­νική φιλο­ξε­νία, το ελλη­νικό πρωινό, εννο­ούμε τόσα ξεχω­ρι­στά πράγ­ματα που αγγί­ζουν την ανθρώ­πινη διά­σταση. Εννο­ούμε το μονα­χικό στην ύπαιθρο ξωκλήσι, εννο­ούμε το σπιτάκι στην Μύκονο για το οποίο μίλησε ο Άρης Κων­στα­ντι­νί­δης, δεκα­ε­τίες προτού γίνει η Μύκονος αυτό που είναι σήμερα.

Αν θέλουμε να κάνουμε μεγάλα βήματα για την του­ρι­στική αρχι­τε­κτο­νική, προ­κει­μέ­νου να μην ξανα­σκο­ντά­ψουμε, θα πρέπει να ξεκι­νή­σουμε από το αγνό, από την αφε­τη­ρία, από το αρχέ­τυπο.

Το Συνέ­δριο συν­διορ­γα­νώ­σαμε με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και την Ένωση Ξενο­δό­χων Ρόδου. Μέσα από τις ειση­γή­σεις των εκλε­κτών και διε­θνούς εμβέ­λειας ειση­γη­τών του Συνε­δρίου (ήταν πρω­το­φα­νές για την Ρόδο η ταυ­τό­χρονη παρου­σία τόσο εκλε­κτών ομι­λη­τών οι οποίοι εκπρο­σω­πούν ισχυ­ρούς θεσμούς στην πατρίδα μας), καθώς και μέσα από την γενι­κό­τερη δια­βού­λευση τέθηκε ένας γόνιμος διά­λο­γος μεταξύ αρχι­τε­κτο­νι­κής και του­ρι­σμού, ο οποίος προ­κά­λεσε την πεποί­θηση ότι μπορεί να συμ­βά­λει με σταθερά βήματα σε ουσια­στικό βαθμό στη βιώσιμη εξέλιξη του τόπου μας.

Οι άξονες που ανα­πτύ­χθη­καν ήταν η νησιω­τι­κό­τητα και ο του­ρι­σμός, η του­ρι­στική ανά­πτυξη στην Ελλάδα, η ξενο­δο­χειακή αρχι­τε­κτο­νική, ο του­ρι­σμός μετά την κρίση, οι νέες μορφές του­ρι­στι­κών και εναλ­λα­κτι­κών επεν­δύ­σεων, καθώς και η σχέση της παρα­δο­σια­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής με τη σύγ­χρονη του­ρι­στική αρχι­τε­κτο­νική.

Πριν λίγο καιρό υλο­ποι­ή­θηκε μια άλλη δράση που συνέ­βαλε στο να ανοί­ξουν για το κοινό σημα­ντι­κοί χώροι. Ποια είναι τα συμπε­ρά­σματα; Θα υλο­ποι­η­θούν και άλλες δράσεις σαν και αυτή;

Στις 4 Οκτω­βρίου του 2015 πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε ο 1ος Αρχι­τε­κτο­νι­κός Περί­πα­τος. Χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας αφου­γκρά­στη­καν, θαύ­μα­σαν, συγκι­νή­θη­καν παρα­τη­ρώ­ντας την εξέλιξη της ιστο­ρίας μας μέσα από την μαγευ­τική θέα που προ­σφέ­ρει το δώμα του παλα­τιού. Σε συνερ­γα­σία με τους συνερ­γα­ζό­με­νους φορείς και τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες άνοιξε για πρώτη φορά στην σύγ­χρονη ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου το δώμα του παλα­τιού του Μεγάλου Μαγί­στρου ταυ­τό­χρονα με τον προ­μα­χώνα του παλα­τιού.

Ο περί­πα­τος πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο των δράσεων που πραγ­μα­το­ποιού­νται τον μήνα Οκτώ­βριο στη Ρόδο που έχει ανα­κη­ρυ­χθεί με πρω­το­βου­λία του Συλ­λό­γου Αρχι­τε­κτό­νων Δωδε­κα­νή­σου ως μήνας αρχι­τε­κτο­νι­κής πολι­τι­σμού και του­ρι­σμού.

Η ηχηρή προ­σέ­λευση του κόσμου και ο τρόπος με τον οποίο έλαβε στήριξη ο 1ος αρχι­τε­κτο­νι­κός περί­πα­τος από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες, τους φορείς και τους συλ­λό­γους του τόπου μας, απο­τε­λεί εγγύηση για την συνέ­χιση αντί­στοι­χων πρω­το­βου­λιών στο άμεσο μέλλον.

Τον Ιούλιο του 2015 ανα­κη­ρύ­ξαμε τον Οκτώ­βριο μήνα αφιε­ρω­μένο στο τρί­πτυχο Αρχι­τε­κτο­νική – Πολι­τι­σμός – Του­ρι­σμός που μέσα από τις ανά­λο­γες δράσεις των συνερ­γα­ζό­με­νων φορέων, υπη­ρε­σιών, συλ­λό­γων, επι­με­λη­τη­ρίων και του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, θα εξε­λίσ­σο­νται οι τρεις αυτές έννοιες σε άμεσο διάλογο μεταξύ τους, ενώ ο θεσμός αυτός θα απο­τε­λέ­σει στο προ­σε­χές μέλλον πόλο έλξης στο­χεύ­ο­ντας και φιλο­δο­ξώ­ντας για επι­σκέ­πτες από όλον τον κόσμο.

Ο Σύλ­λο­γος Αρχι­τε­κτό­νων προ­α­νήγ­γειλε σε εκείνη την πρώτη συνά­ντηση την πραγ­μα­το­ποί­ηση αρχι­τε­κτο­νι­κών περι­πά­των σε μονα­δι­κής ιστο­ρι­κής και αρχι­τε­κτο­νι­κής αξίας και αισθη­τι­κής χώρους και μνημεία, εντός και εκτός των τειχών της Παλιάς Πόλης.

Έχετε ανα­φερ­θεί στα σχέδια για την ανά­πλαση της Πλα­τείας Χαρίτου. Για ποιο λόγο επι­λέ­χθηκε η συγκε­κρι­μένη πλατεία και ποια μπορούν να είναι τα οφέλη για την πόλη μας;

Τον Αύγου­στο του 2015 ο Σύλ­λο­γός μας θέσπισε μία ισχυρή συνερ­γα­σία με τον Δήμο Ρόδου, το απο­τέ­λε­σμα της οποίας θα είναι η προ­κή­ρυξη αρχι­τε­κτο­νι­κού δια­γω­νι­σμού για την πλατεία Γαβριήλ Χαρίτου (100 Χουρ­μα­διών).

Πρέπει να γίνει κατα­νοητό, ότι η αρχι­τε­κτο­νική και ο πολι­τι­σμός, ότι η αρχι­τε­κτο­νική και ο του­ρι­σμός είναι έννοιες που δεν είναι δυνατόν να εξε­λίσ­σο­νται στον τόπο μας ανε­ξάρ­τη­τες η μία από την άλλη. Η πλατεία Γαβριήλ Χαρίτου λόγω της άμεσης γειτ­νί­α­σης με το Νεστο­ρί­δειο καθώς και λόγω των γύρω του­ρι­στι­κών χρήσεων απο­τε­λεί ένα εξαι­ρε­τικό συμ­βο­λικό και ουσια­στικό παρά­δειγμα αυτής της δια­σύν­δε­σης των παρα­πάνω εννοιών, οι οποίες μέσα από τις προ­δια­γρα­φές του δια­γω­νι­σμού θα αλλη­λε­πι­δρά­σουν ουσια­στικά μεταξύ τους.

Σκοπός είναι να ανα­πτυ­χθεί η πολι­τι­σμική και πολι­τι­στική ζωή του τόπου γύρω από νέες βάσεις και δια­δι­κα­σίες που θα είναι σε άμεση διά­δραση με τους επι­σκέ­πτες της πλα­τείας και ταυ­τό­χρονα να δοθεί ανάλογη ώθηση ώστε να ανα­βαθ­μι­στεί το επίπεδο του υφι­στά­με­νου του­ρι­σμού ούτως ώστε να ανα­πτυ­χθεί ο βιώ­σι­μος του­ρι­σμός στη Ρόδο. Ταυ­τό­χρονα θα απο­συμ­φο­ρη­θεί το κέντρο απο­φορ­τί­ζο­ντας τους συμπο­λί­τες μας σε σημα­ντικό βαθμό από το πρό­βλημα του κυκλο­φο­ρια­κού δίνο­ντας ταυ­τό­χρονα στον χώρο αυτό και την έννοια του δημό­σιου κοι­νό­χρη­στου χώρου, με όρους αρχι­τε­κτο­νι­κής σημα­σίας.

Έχει ανα­πτυ­χθεί συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και σε ποιους τομείς;

Λίγες εβδο­μά­δες από την ημέρα που συστα­θή­καμε σε σώμα, τον Μάρτιο του 2015 θεσπί­σαμε μία ισχυρή συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου.

Το 2016 θα προ­κη­ρυ­χθεί αρχι­τε­κτο­νι­κός δια­γω­νι­σμός αστικού εξο­πλι­σμού (καθι­στι­κοί χώροι, εξο­πλι­σμός παρα­λιών, στάσεις λεω­φο­ρείων, φωτι­στικά εξω­τε­ρι­κού χώρου, κάδοι απορ­ριμ­μά­των) σε 7 νησιά του Αιγαίου, τέσσερα στις Κυκλά­δες και τρία στα Δωδε­κά­νησα. Ενδε­χο­μέ­νως να είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος δια­γω­νι­σμός αστικού εξο­πλι­σμού των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών στην Ελλάδα.

Με τον τρόπο αυτό θα βελ­τιω­θεί σημα­ντικά η αστική καθη­με­ρινή ζωή των νησιω­τών συμπο­λι­τών μας ενώ χάρη στην πολι­τική βούληση της Περι­φέ­ρειας θα δοθούν χρη­μα­τικά έπαθλα σε πολλούς αρχι­τέ­κτο­νες της πατρί­δας μας, κατά τη διάρ­κεια της δυσκο­λό­τε­ρης περιό­δου για τον κλάδο των μηχα­νι­κών. Στον δια­γω­νι­σμό θα ληφθούν υπόψη τα ιδιαί­τερα αρχι­τε­κτο­νικά και μορ­φο­λο­γικά χαρα­κτη­ρι­στικά που δια­μορ­φώ­νουν την ξεχω­ρι­στή φυσιο­γνω­μία του κάθε τόπου.

Κλεί­νο­ντας, τι μήνυμα θα θέλατε να περά­σετε προς την τοπική κοι­νω­νία;

Οι στιγμές που περνάει ο τόπος μας είναι περισ­σό­τερο κρί­σι­μες από ποτέ. Έχει έρθει η ώρα, αυτήν την δυσκο­λό­τερη εποχή για την χώρα, κατά τη διάρ­κεια της οποίας οι εργα­σια­κοί κλάδοι μαστί­ζο­νται περισ­σό­τερο από ποτέ και δικαιώ­ματα κλο­νί­ζο­νται, ενώ στα­θε­ρές που κατα­κτή­θη­καν και θεσμο­θε­τή­θη­καν με κόπους ετών ενός ολό­κλη­ρου λαού δια­γρά­φο­νται με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες, τώρα που οι προ­σω­πι­κές θυσίες που απαι­τού­νται είναι μεγα­λύ­τε­ρες από ποτέ, να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν. Πρέπει όλοι οι συμπο­λί­τες μας, να ενερ­γο­ποι­η­θούν, να συστρα­τευ­θούν και να δράσουν. Όχι μόνο να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν, αλλά να δράσουν.ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΛ. 15

Θα πρέπει όμως να τονί­σουμε ότι η ενερ­γο­ποί­ηση αυτή πρέπει να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μέσα σε ισχυρά πλαίσια νέων συνερ­γα­σιών. Έχει έρθει η ώρα να παρα­με­ρί­σουμε τις δια­φο­ρές μας, να δούμε αυτά που μας ενώνουν, και αυτό που μας ενώνει είναι η αγάπη μας για την πατρίδα μας. Έχει έρθει η ώρα, όλοι, οι τοπικοί φορείς, το Πανε­πι­στή­μιο, τα Επι­με­λη­τή­ρια, οι Σύλ­λο­γοι και όλοι οι πολίτες να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας.

Οι αρχι­τέ­κτο­νες γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά πως για να υλο­ποι­ή­σουμε ένα σπου­δαίο έργο, χρειά­ζε­ται μεν να έχουμε εμείς την κεντρική ιδέα και τον γενι­κό­τερο συντο­νι­σμό, αλλά ταυ­τό­χρονα γνω­ρί­ζουμε πως είναι απα­ραί­τητο να συνερ­γα­στούμε με συνα­δέλ­φους από άλλους κλάδους, με διπλω­μα­τού­χους επι­στή­μο­νες πολυ­τε­χνείων και πανε­πι­στη­μίων, ενώ γνω­ρί­ζουμε επίσης πως είναι απα­ραί­τητο να συνερ­γα­στούμε και με τον μάστορα, τον τεχνίτη, τον εργάτη.

Ο Σύλ­λο­γος Αρχι­τε­κτό­νων Δωδε­κα­νή­σου, μέσα από τα υλο­ποι­η­θέ­ντα έργα του και μέσα από αυτά που προ­γραμ­μα­τί­ζει τους τελευ­ταί­ους μήνες, προ­σπα­θεί να κάνει έργο όλα τα παρα­πάνω σε ευρύ­τερο τοπικό και υπερ­το­πικό πλαίσιο. Η διοί­κηση του Συλ­λό­γου Αρχι­τε­κτό­νων Δωδε­κα­νή­σου εργά­ζε­ται εθε­λο­ντικά, αλλά και πέρα από το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο έχουν δημιουρ­γη­θεί εξει­δι­κευ­μέ­νες ομάδες εργα­σίας –οι οποίες επίσης εργά­ζο­νται εθελοντικά-, ενώ μέσα στο σύντομο διά­στημα της εννιά­μη­νης θητείας μας θεσπί­σαμε και θα συνε­χί­ζουμε να θεσπί­ζουμε ισχυρές και ουσια­στι­κές συνερ­γα­σίες με την Περι­φέ­ρεια, τον Δήμο, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου, τις αρμό­διες Υπη­ρε­σίες και τους συλ­λό­γους, πάντοτε με γνώμονα την βιώσιμη εξέλιξη του τόπου μας.

Είμαστε οι αρχι­τέ­κτο­νες της Δωδε­κα­νή­σου και είμαστε ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι για το τον κόσμο τον οποίο βιώ­νουμε, αλλά κυρίως για τον κόσμο που θα παρα­δώ­σουμε στα παιδιά μας. Πιστεύ­ουμε ότι εμείς οι Αιγαιο­πε­λα­γί­τες, μόνοι μας, πρέπει να πάρουμε τις τύχες του τόπου μας στα χέρια μας. Αν θέλουμε να ανα­στρέ­ψουμε την καθο­δική πορεία που έχει πάρει ο τόπος μας, πρέπει να θεσπί­σουμε ισχυρές και ιστο­ρι­κές συνερ­γα­σίες. Μακριά από φαι­νό­μενα αυτο­προ­βο­λής και ματαιο­δο­ξίας, σεμνά και σιωπηλά. Είναι ώρα να δου­λέ­ψουμε σκληρά, για το καλό των παιδιών μας και για το καλό του τόπου μας.

Είμαστε οι Αρχι­τέ­κτο­νες της Δωδε­κα­νή­σου και έχουμε ακόμα μακρύ δρόμο μπροστά μας.