Προσωρινή διαταγή για την αναστολή των πράξεων αναγκαστικής είσπραξης κατά του Δήμου Ρόδου από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

• Κλι­μα­κώ­νε­ται η σύγκρουση με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου για το φράγμα Γαδουρά

Με απόφαση του Προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έγινε δεκτή η αίτηση του Δήμου Ρόδου για έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, με την οποία ανα­στέλ­λε­ται προ­σω­ρινά η εκτέ­λεση των μέτρων ανα­γκα­στι­κής είσπρα­ξης που είχε κινήσει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Η απόφαση έρχεται μετά από μία πολυ­ή­μερη, έντονη δημόσια και θεσμική αντι­πα­ρά­θεση, με αφορμή τη δια­χεί­ριση του έργου «Ύδρευση Ρόδου από το φράγμα Γαδουρά» και ειδι­κό­τερα την εκτέ­λεση δύο χρη­μα­τι­κών κατα­λό­γων συνο­λι­κού ύψους 5.642.080,75 ευρώ, τους οποίους η Περι­φέ­ρεια απέ­στειλε για είσπραξη, επι­κα­λού­μενη εγγυ­η­τική ευθύνη του Δήμου βάσει της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης του 2022.

Μια απόφαση που «παγώνει» τις κατα­σχέ­σεις

Με τη δικα­στική απόφαση, ο Δήμος Ρόδου πετυ­χαί­νει να «παγώσει» προ­σω­ρινά τις ενέρ­γειες κατα­σχέ­σεων που είχε ήδη κινήσει η Περι­φέ­ρεια εις βάρος του, με στόχο την εξό­φληση των οφειλών που βαρύ­νουν τον Δήμο ως εγγυητή της ΔΕΥΑΡ. Η απόφαση αφορά σε κατα­σχέ­σεις σε πέντε τρα­πε­ζικά ιδρύ­ματα, στις οποίες η Περι­φέ­ρεια προ­χώ­ρησε για να δια­σφα­λί­σει τα οφει­λό­μενα προς την εργο­λή­πτρια εται­ρεία «ΑΚΤΩΡ» για τη λει­τουρ­γία και συντή­ρηση του φράγ­μα­τος.

Η προ­σω­ρινή διαταγή δεν κλείνει βέβαια την υπόθεση, αλλά παρέχει ανά­σχεση στις άμεσες οικο­νο­μι­κές και διοι­κη­τι­κές επι­πτώ­σεις που θα προ­κα­λού­σαν τα μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης.

Μέσω του υπο­μνή­μα­τός της, η Περι­φέ­ρεια κατέ­στησε σαφές ότι, εάν η ανα­στολή παρα­μεί­νει σε ισχύ, τότε καθί­στα­ται τεχνικά αδύνατη η συνέ­χιση της υδρο­δό­τη­σης του νησιού.

Η Περι­φέ­ρεια υπο­στή­ριξε ενώπιον του Δικα­στη­ρίου ότι έχει ήδη προ­κα­τα­βά­λει ποσά ύψους 7.010.681 ευρώ προς την εργο­λή­πτρια εται­ρεία, εκ των οποίων παρα­μέ­νουν ανε­ξό­φλητα 6.384.094,16 ευρώ. Όπως ανα­φέρ­θηκε, η ΔΕΥΑΡ έχει στα­μα­τή­σει να πλη­ρώ­νει από τον Οκτώ­βριο του 2024, ενώ η Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση προ­βλέ­πει ρητά ότι, μετά την παρέ­λευση πέντε μηνών χωρίς εξό­φληση, την υπο­χρέ­ωση ανα­λαμ­βά­νει ο Δήμος ως εγγυ­η­τής.

Αυτό, σύμφωνα με την Περι­φέ­ρεια, επι­βά­λει την άμεση είσπραξη με όλα τα νόμιμα μέσα. Η κατα­φυγή σε κατα­σχέ­σεις χαρα­κτη­ρί­στηκε ως έσχατο και ανα­γκα­στικό μέτρο, καθώς –όπως ειπώ­θηκε– η Περι­φέ­ρεια αδυ­να­τεί πλέον να στη­ρί­ξει με ίδιους πόρους τη λει­τουρ­γία ενός έργου που εξυ­πη­ρε­τεί απο­κλει­στικά τις ανάγκες του Δήμου.

Από την πλευρά του, ο Δήμος Ρόδου υπο­στή­ριξε με σκληρή ρητο­ρική και νομική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία ότι η Περι­φέ­ρεια ενήρ­γησε αυθαί­ρετα και κατά παρά­βαση των δια­δι­κα­σιών. Η αίτηση ανα­στο­λής που κατέ­θεσε, κατήγ­γειλε: από έλλειψη αιτιο­λό­γη­σης και παρα­βί­αση της προ­θε­σμίας κοι­νο­ποί­η­σης των λογα­ρια­σμών, έως αυθαί­ρε­τους κατα­λο­γι­σμούς χωρίς τήρηση της δια­δι­κα­σίας του Κώδικα Είσπρα­ξης Δημο­σίων Εσόδων (ΚΕΔΕ).

Ειδικά βάρος δόθηκε στον ισχυ­ρι­σμό ότι τα ποσά δεν συν­δέ­ο­νται με πραγ­μα­τι­κές παροχές υπη­ρε­σιών, αλλά είναι προϊόν υπο­λο­γι­σμών με βάση υπο­θε­τικά σενάρια μέγι­στης κατα­νά­λω­σης. Επι­πλέον, οι εκπρό­σω­ποι της ΔΕΥΑΡ στην Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης έχουν επι­σή­μως κατα­ψη­φί­σει τους λογα­ρια­σμούς, καταγ­γέλ­λο­ντας υπερ­τι­μο­λο­γή­σεις.

Ο Δήμος ισχυ­ρί­στηκε επίσης πως δεν είχε ποτέ λάβει τους επί­μα­χους λογα­ρια­σμούς από τη ΔΕΥΑΡ, γεγονός που κατά τους νομι­κούς του συμ­βού­λους καθιστά άκυρη την επί­κληση εγγυ­η­τι­κής ευθύνης, εφόσον δεν υπήρξε επίσημη δια­πί­στωση της απαί­τη­σης.

Η προ­σω­ρινή διαταγή:

“Έχοντας υπόψη τις δια­τά­ξεις των άρθρων 228 παρ. 2 και 204 παρ 3 του Κώδικα Διοι­κη­τι­κής Δικο­νο­μίας, όπως αυτές ισχύουν κατά τον κρίσιμο χρόνο,

ΔΕΧΕΤΑΙ

το αίτημα έκδοσης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης των προ­σβαλ­λό­με­νων με την ΑΝ52/24.7.2025 αίτηση ανα­στο­λής πράξεων.

Ειδι­κό­τερα, η ανα­στολή εκτέ­λε­σης: 1) του από 19.6.2025 κατα­σχε­τη­ρίου εγγρά­φου του Ανα­πλη­ρωτή Προϊ­στα­μέ­νου της Διεύ­θυν­σης Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, Εσόδων και Συναλ­λα­γών της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με το οποίο επι­βλή­θηκε κατά­σχεση εις χείρας των τρα­πε­ζών «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», «Άλφα Τράπεζα Α.Ε.», «Τράπεζα Πει­ραιώς Α.Ε.» και «Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εται­ρεία», όσον αφορά τους τηρού­με­νους στις εν λόγω τρά­πε­ζες τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς του αιτού­ντος νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επω­νυ­μία «Δήμος Ρόδου» μέχρι του ποσού των 3.451.944,70 ευρώ και 2) του από 3.7.2025 κατα­σχε­τη­ρίου εγγρά­φου του ίδιου ως άνω οργάνου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με το οποίο επι­βλή­θηκε κατά­σχεση εις χείρας των τρα­πε­ζών «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», «Άλφα Τράπεζα Α.Ε.», «Τράπεζα Πει­ραιώς Α.Ε.», «Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εται­ρεία» και «Παγκρή­τια Τράπεζα Ανώνυμη Εται­ρεία», όσον αφορά τους τηρού­με­νους στις εν λόγω τρά­πε­ζες τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς του ως άνω αιτού­ντος ν.π.δ.δ. μέχρι του ποσού των 2.190.136,05 ευρώ, χορη­γεί­ται υπό την έννοια ότι από την έκδοση της παρού­σας προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής (ήτοι από τις 31.7.2025) και εφεξής δεν θα δεσμεύ­ο­νται όσα χρη­μα­τικά ποσά θα εισ­ρέ­ουν στους ανωτέρω τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, ώστε να είναι δυνατή από το αιτούν ν.π.δ.δ. η διε­νέρ­γεια κατα­θέ­σεων και ανα­λή­ψεων χρη­μα­τι­κών ποσών χωρίς περιο­ρι­σμούς. Το ως άνω ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα δεν κατα­λαμ­βά­νει τα τυχόν ήδη κατα­σχε­θέ­ντα ποσά που υπήρχαν εντός των λογα­ρια­σμών αυτών πριν από της παρού­σας προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής (ήτοι έως και τις 30.7.2025), τα οποία ιυν δεσμευ­μένα και δεν μπορούν να απο­δο­θούν ούτε στο αιτούν ν.π.δ.δ. ούτε τίτο^Κάθ’ ου ν.π.δ.δ. με την επω­νυ­μία «Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου», εκτός εάν ήδη απο­δό­θη­καν στο τελευ­ταίο πριν από την έκδοση της εν λόγω προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

Η προ­α­να­φερ­θείσα ανα­στολή εκτέ­λε­σης των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων ισχύει μέχρι να δημο­σιευ­θεί απόφαση επί της σχε­τι­κής αίτησης ανα­στο­λής (με αριθμό κατά­θε­σης ΑΝ52/24.7.2025), η οποία εκκρε­μεί προς εκδί­καση, όπως και η συναφής ανακοπή με αριθμό κατά­θε­σης ΑΚ379/21.7.2025”

Πολι­τική σύγκρουση με φόντο το νερό

Πέρα από την αυστηρά νομική διά­σταση, η υπόθεση έχει εξε­λι­χθεί σε ένα ανοιχτό πολι­τικό και θεσμικό ρήγμα. Για πρώτη φορά ο Δήμος Ρόδου συντάσ­σε­ται πλήρως με τη ΔΕΥΑΡ και αμφι­σβη­τεί όχι μόνο την πρα­κτική, αλλά και τη νομι­μό­τητα και ηθική της στάσης της Περι­φέ­ρειας. Η Περι­φέ­ρεια, από την άλλη, εμφα­νί­ζε­ται απο­φα­σι­σμένη να εξα­ντλή­σει κάθε περι­θώ­ριο επι­βο­λής, ακόμη και σε βάρος του Δήμου – όχι απλώς της υδρο­δο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης.

Σε αυτό το κλίμα, η διοι­κη­τική εμπι­στο­σύνη καταρ­ρέει και το νερό μετα­τρέ­πε­ται από δημόσιο αγαθό σε δια­χει­ρι­στικό πεδίο σύγκρου­σης. Οι δύο πλευρές δεν μιλούν πλέον την ίδια θεσμική γλώσσα.

Η τελική απόφαση επί της κύριας αίτησης ανα­στο­λής ανα­μέ­νε­ται να κρίνει πολλά. Ωστόσο, ακόμα και με τη δικα­στική προ­στα­σία, η τοξι­κό­τητα της σύγκρου­σης αφήνει ανοιχτό το ερώτημα: μπορεί η Ρόδος να πορευ­τεί με θεσμούς που δεν συνεν­νο­ού­νται ούτε για το βασι­κό­τερο αγαθό του νησιού – το νερό;