Υπεραμύνθηκε του έργου του ο κ. Γιάννης Μαχαιρίδης

Σκληρή κριτική κατά της Περι­φέ­ρειας άσκησε με δηλώ­σεις του χτες, ο επι­κε­φα­λής της περι­φε­ρεια­κής παρά­τα­ξης ‘Νότιο Αιγαίο Αρχι­πέ­λα­γος Δημιουργίας’ και τέως περι­φε­ρειάρ­χης Ν. Αιγαίου κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης.

«Θα ήθελα να ξεκα­θα­ρίσω εξ αρχής ότι η στάση που τηρούσε η παρά­ταξή μας στο περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο –και εν γένει απέ­να­ντι στην περι­φε­ρειακή αρχή- εδώ και καιρό, ήταν η ‘εποικοδομητική’ αντι­πο­λί­τευση, με την έννοια ότι ξέραμε πως δεν υπήρχε πρό­γραμμα. Συνεπώς, αυτό που επι­διώ­καμε ήταν του­λά­χι­στον αυτό το πρό­γραμμα που υπήρχε, θα μπο­ρούσε να προ­χω­ρή­σει και να υλο­ποι­η­θεί και βεβαίως, να είχαν τον απα­ραί­τητο χρόνο, προ­κει­μέ­νου να συντά­ξουν ένα δικό τους πρό­γραμμα, το οποίο να μας το κατα­θέ­σουν, να μας πουν το όραμά τους για τον τόπο, τους στόχους που βάζουν και να ξεδι­πλώ­σουν έναν σχε­δια­σμό έργων τα οποία θα μπο­ρού­σαν να υλο­ποι­η­θούν. Παράλ­ληλα, είχαμε πει ότι τα έργα που εμείς είχαμε προ­γραμ­μα­τί­σει και ήταν σημα­ντικά για τον τόπο –αυτά τα οποία δεν είχαν την απα­ραί­τητη ωρι­μό­τητα καθώς τα περισ­σό­τερα ήταν έργα των Δήμων που χρη­μα­το­δο­τούσε η ΠΝΑ θα μπο­ρού­σαν να τα αλλά­ξουν σε συνεν­νό­ηση με τους δημάρ­χους. Αντ’ αυτού, είδαμε πως όλα τα έργα που είχαν δημο­πρα­τη­θεί –μεταξύ των οποίων το Φράγμα της Κρη­τη­νίας, η γέφυρα του Αφάντου, η γέφυρα της Κρε­μα­στής, η δια­πλά­τυνση της Εθνικής Οδού από τα Κολύ­μπια έως την Λίνδο- όλα στα­μά­τη­σαν, με διά­φο­ρες αιτιο­λο­γίες που κατ’ εμάς δεν ευστα­θού­σαν. Χαρή­καμε πάντως, γιατί η γέφυρα του Αφάντου που είχε εργο­λάβο, ξεκί­νησε και ακο­λου­θεί το Φράγμα της Κρη­τη­νίας. Ωστόσο ευελ­πι­στούμε να προ­χω­ρή­σει και η γέφυρα της Κρε­μα­στής. Γι αυτό τον λόγο, όλο το προη­γού­μενο διά­στημα τηρή­σαμε μια εποι­κο­δο­μη­τική στάση ως αντι­πο­λί­τευση –αν και ξέραμε τι συμ­βαί­νει. Κι εδώ θέλω να σημειώσω ότι ο κ. Χατζη­μάρ­κος, όταν ορκί­στηκε στην Σύρο είχε πει ‘τέρμα στις προ­γραμ­μα­τι­κές συμβάσεις’ και μέχρι σήμερα, έχει υπο­γρά­ψει εκα­το­ντά­δες τέτοιες, ενώ έχει εφεύρει και το δια­βαθ­μι­δικό, που σημαί­νει ότι το έργο ανα­λαμ­βάνω να το εκτε­λέσω και εγώ –πέραν του Δήμου. Μακάρι πάντως, να προ­χω­ρή­σουν όλα έστω κι έτσι…», ανέφερε.

Ο κ. Μαχαι­ρί­δης, άσκησε κριτική στον διάδοχό του, λέγο­ντας πως θα είναι ο πρώτος που θα χαρεί εάν γίνουν τελικά έργα και αν ‘αφήσει το απο­τύ­πωμά του στον τόπο’.

«Εγώ είχα ως αντι­πο­λί­τευση τον κ. Χαρά­λα­μπο Κόκκινο, που ήταν πολύ σκληρός και το 90% των απο­φά­σεων τις κατα­ψή­φιζε. Σήμερα, είναι το αντί­θετο. Κατά 98% εμείς στη­ρί­ζουμε τις απο­φά­σεις. Κι έφτασε ο κ. Χατζη­μάρ­κος να λέει ‘γιατί μιλάει τώρα ο Μαχαιρίδης’. Και του απαντώ: γιατί έχουμε τον ίδιο χρόνο υπη­ρε­σίας. Τρία χρόνια –κι αυτό γιατί εμείς, λει­τουρ­γή­σαμε με μειω­μένη θητεία καθώς δεν μπο­ρού­σαμε να προ­γραμ­μα­τί­σουμε…»

Απα­ντώ­ντας σε ερώτηση σχετικά με το ‘ταμείο’ της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, για το οποίο έχει δηλώσει επα­νει­λημ­μένα ότι άφησε 45εκ. ευρώ, ο κ. Μαχαι­ρί­δης υπο­γράμ­μισε τα εξής: «Εμείς αφήσαμε στο ταμείο 45εκ. ευρώ. Είχαμε προ­γραμ­μα­τί­σει διάφορα έργα για το νησί της Ρόδου, με δεσμευ­μένα 25εκ. ευρώ. Αυτοί οι πόροι ήταν για συγκε­κρι­μένα έργα –αρμο­διό­τη­τας του Δήμου Ρόδου. Αυτά συνε­χί­ζουν να καθυ­στε­ρούν, όπως το Εθνικό Θέατρο (όχι οι όψεις), ο ξύλινος πεζό­δρο­μος, που εκτεί­νε­ται μέχρι την μαρίνα, το Ογκο­λο­γικό Τμήμα στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, το κλειστό Παλέ ντε Σπορ και για την δημιουρ­γία αθλη­τι­κών κέντρων και γηπέδων. Προ­φα­νώς, επειδή ο κ. Χατζη­μάρ­κος χρεια­ζό­ταν αυτά τα χρήματα, άδειασε τον κωδικό, τον άφησε μηδα­μινό και τα χρήματα πήγαν αλλού. Το θέμα είναι πως ακόμη και έργα που μπο­ρού­σαν να προ­χω­ρή­σουν, δεν προ­χω­ρούν. Ο κ. Χατζη­μάρ­κος επι­κα­λεί­ται υπο­στε­λέ­χωση προ­σω­πι­κού –κι αυτό το κατα­λα­βαίνω. Όμως αυτό δεν τον εμπο­δί­ζει να υπο­γρά­φει συνεχώς προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις ανα­λαμ­βά­νο­ντας δεσμεύ­σεις για έργα που δεν πρό­κει­ται να γίνουν εκ των πραγ­μά­των, αφού δεν υπάρχει το δια­θέ­σιμο προ­σω­πικό. Αυτά είναι για το θεα­θή­ναι. Δε νομίζω ότι θα προ­χω­ρή­σουν. Κι αυτό που με λυπεί ιδιαί­τερα είναι που επα­να­λαμ­βά­νει ότι παρέ­λαβε ημιτελή έργα. Κανένα έργο δεν ήταν ημι­τε­λές. Όλα ήταν ολο­κλη­ρω­μένα».