ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Spiegel: Μεγαλύτερη απειλή η Ιταλία απ’ ότι η Ελλάδα-Επιστρέφει η ευρωκρίση;

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Ευρώπη
Μέγεθος γραμμάτων

Η κα­τά­στα­ση στις χώρες της κρί­σης ποι­κί­λει. Κά­ποιες βρί­σκο­νται πλέον σε κα­λύ­τε­ρη μοίρα; κά­ποιες άλλες όχι. Τη με­γα­λύ­τε­ρη ανη­συ­χία ωστό­σο δεν εμπνέ­ει πλέον η Ελ­λά­δα αλλά η Ιτα­λία.

Ολο­έ­να συ­χνό­τε­ρα δια­βά­ζου­με πρω­το­σέ­λι­δους τί­τλους όπως: «Φόβοι για νέα ευ­ρω­κρί­ση» (Handelsblatt) ή «Οι επεν­δυ­τές ανή­συ­χοι για νέο ξέ­σπα­σμα της ευ­ρω­κρί­σης» (FAZ). Πόσο πι­θα­νή είναι ωστό­σο μια ανα­ζω­πύ­ρω­ση της κρί­σης χρέ­ους στην Ευ­ρώ­πη;

 Μια ματιά στις χώρες του ευ­ρω­παϊ­κού νότου δεί­χνει ότι πολλά έχουν βελ­τιω­θεί. Όμως σε χώρες όπως η Ελ­λά­δα δεν έχουν λυθεί ακόμη όλα τα ανοι­χτά ζη­τή­μα­τα. Την ίδια στιγ­μή όμως τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα εντο­πί­ζο­νται στην ιτα­λι­κή οι­κο­νο­μία, η διά­σω­ση της οποί­ας θα ξε­περ­νού­σε τις δυ­να­τό­τη­τες των ευ­ρω­παί­ων εταί­ρων. Ας δούμε όμως μία-μία τις 6 χώρες της κρί­σης:

Ελ­λά­δα: Επτά χρό­νια κρίση

Σιγά σιγά γί­νε­ται όλο και δυ­σκο­λό­τε­ρο να θυ­μη­θού­με μια Ελ­λά­δα χωρίς κρίση. Σχε­δόν επτά χρό­νια η χώρα χρειά­ζε­ται οι­κο­νο­μι­κή στή­ρι­ξη των ευ­ρω­παί­ων εταί­ρων. Τι όμως μέλ­λει γε­νέ­σθαι; Η απά­ντη­ση δι­χά­ζει ευ­ρω­παί­ους δα­νει­στές και ΔΝΤ. Γε­γο­νός είναι ότι μη­δε­νι­κή οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και υψη­λό­τε­ρη ανερ­γία εντός της ευ­ρω­ζώ­νης οδη­γούν στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι οι μέχρι τώρα συ­ντα­γές δεν απο­δί­δουν. Το γε­γο­νός αυτό σχε­τί­ζε­ται και με την άνιση κα­τα­νο­μή βαρών. Την ώρα που οι συ­ντά­ξεις έχουν μειω­θεί ση­μα­ντι­κά, κα­θυ­στε­ρούν το άνοιγ­μα επαγ­γελ­μά­των, η φο­ρο­λό­γη­ση των ευ­πό­ρων ή οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις. Η μόνη θε­τι­κή εί­δη­ση είναι ότι η Ελ­λά­δα δεν αντι­με­τω­πί­ζει άμεσο οι­κο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα μέχρι το κα­λο­καί­ρι.

Ιτα­λία: Δι­καιο­λο­γη­μέ­νη ανη­συ­χία

Η Ιτα­λία βρί­σκε­ται εν μέσω τρα­πε­ζι­κής κρί­σης. Τη στιγ­μή που η προ­βλη­μα­τι­κή Monte Dei Paschi δια­σώ­ζε­ται από το δη­μό­σιο με πολλά δισ., η Unicredit ανα­κοι­νώ­νει έλ­λειμ­μα σχε­δόν 12 δις ευρώ. Πα­ράλ­λη­λα οι αναι­μι­κοί ρυθ­μοί οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης βρί­σκο­νται στο 0,9% παρά τα χα­μη­λά επι­τό­κια και την χα­μη­λή τιμή πε­τρε­λαί­ου. Ση­μα­ντι­κό ρόλο παί­ζει και η πο­λι­τι­κή αβε­βαιό­τη­τα. Ου­δείς γνω­ρί­ζει αν η χώρα θα οδη­γη­θεί τε­λι­κά σε πρό­ω­ρες εκλο­γές ή αν η κυ­βέρ­νη­ση εξα­ντλή­σει την θη­τεία της μέχρι το 2018.

Ισπα­νία: Θα ήταν πρό­ω­ροι οι πα­νη­γυ­ρι­σμοί

Εδώ και σχε­δόν ένα χρόνο η χώρα δεν είχε κυ­βέρ­νη­ση. Χρειά­στη­καν δύο εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις μέχρι να ανα­λά­βει και πάλι πρω­θυ­πουρ­γι­κά κα­θή­κο­ντα ο συ­ντη­ρη­τι­κός Μα­ριά­νο Ραχόι. Οι Ισπα­νοί κα­τά­φε­ραν να ξε­πε­ρά­σουν την κυ­βερ­νη­τι­κή κρίση χωρίς ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα λόγω των θε­τι­κών ρυθ­μών οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης. Ση­μα­ντι­κή θε­ω­ρεί­ται και η συμ­βο­λή του του­ρι­σμού στην αντι­με­τώ­πι­ση της κρί­σης, μιας και πολ­λοί επι­σκέ­πτες προ­τί­μη­σαν την Ισπα­νία μετά τα τρο­μο­κρα­τι­κά χτυ­πή­μα­τα σε βό­ρεια Αφρι­κή και Τουρ­κία. Όμως το πρό­βλη­μα της ανερ­γί­ας πα­ρα­μέ­νει, παρά την αργή, αλλά στα­θε­ρή της συρ­ρί­κνω­ση. Δυ­στυ­χώς οι πε­ρισ­σό­τε­ρες νέες συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας είναι ορι­σμέ­νου χρό­νου.

Πορ­το­γα­λία: Τέλος της λι­τό­τη­τας;

Η αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση μειο­ψη­φί­ας έθεσε τέλος στη λι­τό­τη­τα των τε­λευ­ταί­ων ετών. Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αντό­νιο Κόστα προ­χώ­ρη­σε στη δια­κο­πή της πο­λι­τι­κής λι­τό­τη­τας των συ­ντη­ρη­τι­κών προ­κα­τό­χων του, αύ­ξη­σε τον κα­τώ­τε­ρο μισθό, μεί­ω­σε το ωρά­ριο των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων και πα­ράλ­λη­λα μεί­ω­σε τον ΦΠΑ στην εστί­α­ση για να ενι­σχύ­σει την κα­τα­νά­λω­ση και να δη­μιουρ­γή­σει θέ­σεις ερ­γα­σί­ας. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της πο­λι­τι­κής αυτής όμως είναι μέ­τρια. Το 2016 η οι­κο­νο­μία ανα­πτύ­χθη­κε κατά 1,6%, η ανερ­γία μειώ­θη­κε στο 10,9%. Όμως οι Πορ­το­γά­λοι ελ­πί­ζουν και πάλι, ενώ η δη­μο­τι­κό­τη­τα του Κόστα βρί­σκε­ται σε ανο­δι­κή τρο­χιά.

Ιρ­λαν­δία: Στέ­κε­ται πια στα πόδια της

Η Ιρ­λαν­δία θε­ω­ρεί­ται υπό­δειγ­μα στην αντι­με­τώ­πι­ση της κρί­σης. Οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης έφθα­σαν το 2016 το 4%. Η κρίση που προ­κά­λε­σε η φού­σκα ακι­νή­των το 2008-2009 και συ­μπα­ρέ­συ­ρε τρά­πε­ζες και δη­μό­σιο μοιά­ζει πια απλά με μια πα­ρέν­θε­ση, αν λάβει κα­νείς υπό­ψιν την εντυ­πω­σια­κή ανά­καμ­ψη των τε­λευ­ταί­ων ετών.

Κύ­προς: Πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση;

Τρία χρό­νια χρειά­στη­κε η Με­γα­λό­νη­σος για να βγει από το πρό­γραμ­μα στή­ρι­ξης πριν από ένα πε­ρί­που χρόνο. Ήταν ο τρα­πε­ζι­κός το­μέ­ας, ο οποί­ος έριξε την Κύπρο στην με­γα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή κρίση της νε­ό­τε­ρης ιστο­ρί­ας της. Σε αυτή την πε­ρί­ο­δο το πο­σο­στό των Κυ­πρί­ων που δεν είχαν χρή­μα­τα για τα στοι­χειώ­δη, ενώ ενοί­κιο και θέρ­μαν­ση αυ­ξή­θη­καν από το 9% στο 15%. Πρό­κει­ται για το υψη­λό­τε­ρο πο­σο­στό μετά την Ελ­λά­δα. Και όπως πρό­σφα­τα η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή προει­δο­ποί­η­σε ότι η υπερ­χρέ­ω­ση πα­ρα­μέ­νει πρό­βλη­μα τόσο για τα νοι­κο­κυ­ριά όσο και για το δη­μό­σιο.

Ηνε­ρη­σία

 

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.