Ροδίτης κι Αθηναίος κατηγορούνται για απάτη από κοινού κατ’ επάγγελμα

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νοι για απάτη από κοι­νού κατ’ επάγ­γελ­μα, με συ­νο­λι­κό όφε­λος που υπερ­βαί­νει τα 30.000 ευρώ, θα κα­θί­σουν την 9η Φε­βρουα­ρί­ου 2017 ένας κά­τοι­κος της Πα­στί­δας Ρόδου και ένας κά­τοι­κος των Αθη­νών, ως εμπλε­κό­με­νοι σε σπεί­ρα «ρι­χτά­δι­κου».

Όπως απε­κά­λυ­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η υπό­θε­ση κι­νή­θη­κε μετά από μή­νυ­ση εμπό­ρου που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, ο οποί­ος χα­ρα­κτη­ρί­ζει τον Αθη­ναίο κα­τη­γο­ρού­με­νο, ως τον «πρύ­τα­νη των εν Ελ­λά­δι απα­τε­ώ­νων»…

«Εδώ και δε­κα­ε­τί­ες επι­βιώ­νει στή­νο­ντας διαρ­κώς “ρι­χτά­δι­κα”, δη­λα­δή βρα­χύ­βιες επι­χει­ρή­σεις, µιας χρή­σης, µέσω των οποί­ων απο­σπά εµπορεύµατα από ανυ­πο­ψί­α­στους εµπό­ρους, µε ακά­λυ­πτες επι­τα­γές, όχι επ’ ονόµατί του, αλλά επ’ ονόµατι δια­φό­ρων τρί­των, άσχε­των µε το εµπόριο, αλλά µε κα­θα­ρό όνοµα στην αγορά από από­ψε­ως δυσµενών στοι­χεί­ων σε τρά­πε­ζες και Τει­ρε­σία», ανα­φέ­ρει σχε­τι­κά.

Σύμ­φω­να με τη μή­νυ­ση, φέ­ρε­ται να “αρ­πά­ζει” από την αγορά µεγά­λες πο­σό­τη­τες εµπορευµάτων πα­ντός εί­δους και να τα εξο­φλεί πά­ντο­τε µε µετα­χρο­νο­λο­γηµένες ακά­λυ­πτες επι­τα­γές, των εφήµερων «συ­νερ­γα­τών» του, οι οποί­οι, φρο­ντί­ζει, να εξα­φα­νι­στούν όταν πλη­σιά­ζει η πληρωµή της πρώ­της µετα­χρο­νο­λο­γηµένης επι­τα­γής, που εκ­δί­δουν.

Ο µηνυ­τής δια­τη­ρεί στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη πο­λυ­κα­τά­στηµα χρυ­σού, επώνυµων ειδών έν­δυ­σης, δερµατί­νων ειδών και γου­να­ρι­κών. Τον χειµώνα του έτους 2008, µέσω συ­να­δέλ­φου του, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε ότι ο δεύ­τε­ρος µηνυόµενος κά­τοι­κος Πα­στί­δας, δια­θέ­τει και χον­δρι­κά διά­φο­ρα αντι­κείµενα, όπως δια­κοσµητικά µαρµάρινα αγάλµατα, αντί­κες και διά­φο­ρα χρυσά αντι­κείµενα.

Αγό­ρα­σε πράγµατι απ’αυτόν, τοις µετρη­τοίς, διά­φο­ρα αντι­κείµενα, όπως φω­τι­στι­κά µαρµάρινα και µπρού­τζι­να, κο­λώ­νες µαρµάρι­νες και διά­φο­ρα άλλα, µε σκοπό να τα το­πο­θε­τή­σει στον πρώτο όροφο του κα­τα­στήµατός του, τον οποίο προ­γραµµάτιζε να µετα­τρέ­ψει σε εστια­τό­ριο.

Στην πο­ρεία και αφού ανέ­πτυ­ξαν σχέ­σεις, ο µηνυ­τής φέ­ρε­ται να του εκµυστη­ρεύ­τη­κε ότι σκό­πευε να που­λή­σει χον­δρι­κά τα επώνυµα εµπορεύµατα γνω­στών οίκων του πρώ­του ορό­φου του κα­τα­στήµατός του, ακόµα και σε τιµές στοκ, κάτω του κό­στους.

Φέ­ρε­ται τότε να τον σύ­στη­σε στον πρώτο µηνυόµενο, ο οποί­ος του ζή­τη­σε δείγµατα από τα εµπορεύµατα.

Ο µηνυ­τής έστει­λε πράγ­μα­τι δείγµατα από τα εµπορεύµατά του µε τον Πα­στι­δε­νό και ακόµη έναν Αθη­ναίο. Στην πο­ρεία ο πρώ­τος µηνυόµενος κα­τέ­φθα­σε αυ­το­προ­σώ­πως στη Ρόδο και φι­λο­ξε­νή­θη­κε από τον µηνυτή µε τιµές που αντι­στοι­χού­σαν σε πρό­σω­πο των προ­σό­ντων της πε­ρι­γρα­φής του Πα­στι­δε­νού, ο οποί­ος και τον συ­νό­δευε σε κάθε επαφή τους. Κατά την διάρ­κεια των συ­ζη­τή­σε­ων και επι­λο­γής των εµπορευµάτων, που θα αγό­ρα­ζε ο πρώ­τος µηνυόµενος, πλη­ρο­φο­ρη­θείς ότι ο µηνυ­τής δια­θέ­τει ένα πα­ρα­λια­κό οι­κό­πε­δο στη Ρόδο άρ­πα­ξε την ευ­και­ρία και του συ­στή­θη­κε ως αρ­χι­τέ­κτο­νας µηχα­νι­κός, µε τε­ρά­στιες γνωριµίες στον EOT.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει αγό­ρα­σε σε τιµές κό­στους από τον µηνυτή 137 κο­στούµια, 46 σα­κά­κια, 14 µπλού­ζες, 280 µπλου­ζά­κια, 16 ζεύγη υποδηµάτων, 50 πουκάµισα, 100 µπλού­ζες, 70 κοντά δερµάτινα, 157 ηµίπαλ­τα γυ­ναι­κεία, 23 µακριά παλτά, 10 τεµάχια γυ­ναι­κεί­ες ζα­κέ­τες, δέρµα – γούνα και 18 αν­δρι­κά σουέτ συ­νο­λι­κής αξίας 48.477 ευρώ.

Συ­σκεύ­α­σαν τα εµπορεύµατα σε 33 πα­κέ­τα και πα­ράλ­λη­λα ο πρώ­τος μη­νυό­με­νος αγό­ρα­σε για προ­σω­πι­κή του χρήση, σε τιµές στοκ διά­φο­ρα δερµάτινα και αρ­νο­δέρµατα, για δώρα στο προ­σω­πι­κό του, αξίας 3.000 ευρώ. Η όλη συµφωνία ήταν όλα αυτά να πλη­ρω­θούν τοις µετρη­τοίς.

Την στιγµή όµως της εκ­δό­σε­ως του δελ­τί­ου απο­στο­λής και τιµολο­γί­ου, πα­ρου­σία πά­ντο­τε του Πα­στι­δε­νού, ο πρώ­τος µηνυόµενος τον πα­ρε­κά­λε­σε για λο­γι­στι­κούς και φο­ρο­λο­γι­κούς δι­κούς του λό­γους, να εκ­δώ­σουν τα πα­ρα­στα­τι­κά επ’ονόµατι του εµπόρου συ­νερ­γά­τη του και ήδη µηνυόµενου. Ο µηνυ­τής περίµενε να ει­σπρά­ξει 51.477 ευρώ, για τα εµπορεύµατα και τις προ­σω­πι­κές του αγο­ρές και ο πρώ­τος µηνυόµενος προ­φα­σι­ζόµενος προ­σω­ρι­νή ταµειακή δυ­σχέ­ρεια, τον έπει­σε να του οπι­σθο­γρα­φή­σει επι­τα­γή εκ­δό­σε­ως άλλου µηνυόµενου µε ηµεροµηνία πληρωµής την 20ή Ιου­νί­ου 2009 ποσού 45.900 ευρώ, σε δια­τα­γή «εµού του ιδίου».

Του είπε δε ότι είχε πω­λή­σει στον εκ­δό­τη της επι­τα­γής ένα ακί­νη­το ένα­ντι 400.000 ευρώ και ότι η επι­τα­γή απο­τε­λού­σε µέρος του τιµήµατος. Περίµενε δε να του στεί­λει τη δια­φο­ρά και του έµβασε 1.500 ευρώ σε λο­γα­ριασµό.

Αρχές Φε­βρουα­ρί­ου 2009, ο Πα­στι­δε­νός του οµολό­γη­σε την σε βάρος του απάτη, εµφα­νί­ζο­ντας και τον εαυτό του ως θύµα. Ο Πα­στι­δε­νός φέ­ρε­ται να οµολό­γη­σε ότι ο πρώ­τος µηνυόµενος στή­νει εται­ρεί­ες απλά και µόνο για να που­λά­ει ει­κο­νι­κά τιµολό­για και να ει­σπράτ­τει από το κρά­τος πα­ρά­νοµα επι­στρο­φή ΦΠΑ.

Ο µηνυ­τής προ­σπά­θη­σε να βρει και το πρό­σω­πο στο οποίο είχε εκ­δώ­σει το τιµολό­γιο και είχε στεί­λει τα εµπορεύµατα και δια­πί­στω­σε ότι δεν υπήρ­χε. Επι­κοι­νώ­νη­σε µε τον εκ­δό­τη της επι­τα­γής και αρ­νή­θη­κε ότι είχε αγο­ρά­σει ακί­νη­το από τον πρώτο µηνυόµενο, ενώ η επι­τα­γή ήταν ακά­λυ­πτη.