Μια ευχή

Και να λοιπόν που δια­γρά­φο­ντας έναν κύκλο 365 ημερών, ξανα­βρε­θή­καμε στο σημείο εκκί­νη­σης. Μια καλή ευκαι­ρία για ανα­στο­χα­σμού για όλους μας αυτή η και­νούρ­για εκκί­νηση. Ας ελπί­σουμε ότι όλοι όσοι συμ­με­τέ­χουν στα δημόσια πράγ­ματα αυτής της χώρας θα ανα­λο­γι­σθούν αυτές τις ημέρες τις ευθύνες που έχουν για το παρόν και το μέλλον της. Ο δημό­σιος διά­λο­γος έχει γίνει απελ­πι­στικά τοξικός και το μίσος περισ­σεύει. Είναι καιρός να κάνουν όλοι ένα βήμα πίσω, καθώς μπαί­νουμε πλέον σε μια σκληρή εκλο­γική χρονιά. Ας είναι αυτό το συμπέ­ρα­σμα στο οποίο θα κατα­λή­ξουν όσοι επη­ρε­ά­ζουν τις τύχες μας. Αν ρίξουν μια ματιά στην τελευ­ταία δημο­σκό­πηση της χρονιάς θα δουν πως οι πολίτες  ζητούν εθνικό διάλογο και συνεν­νό­ηση για την Ελλάδα της «μετα­μνη­μο­νια­κής περιό­δου» σε ποσοστό 75,9%. Και αν κάτι εύχομαι ολόψυχα,  είναι να κατα­φέ­ρουμε να αναγνωρίσουμε- και σε τοπικό επίπεδο και σε εθνικό, όσους  πραγ­μα­τικά ξέρουν  τι σημαί­νει να είσαι μπροστά, να παίρ­νεις στις πλάτες σου τις ανάγκες, τις προσ­δο­κίες και τα όνειρα των συναν­θρώ­πων σου και να τα μετα­σχη­μα­τί­ζεις σε πράξεις αγάπης, ευθύνης δικαίου και αλή­θειας. Κι ας έχουμε κατά νου σ’ αυτούς τους άγνω­στους δρόμους του 2019, τα λόγια του Σεφέρη : « το σπου­δαίο δεν είναι να αλλά­ξουμε την ζωή μας  ονει­ρο­πο­λώ­ντας  μιαν άλλη, αλλά να κάνουμε να «λαλήσει»  τούτη η ζωή , όπως μας δόθηκε, η καθη­με­ρινή η ταπεινή η ανθρώ­πινη, όπου το καθετι που μπο­ρούσε να γυρέ­ψουμε πρέπει να υπάρχει» Ευχές για Χρόνια Αληθινά!