Γ. Xατζημάρκος: “To 2019, είναι η χρονιά στην οποία οι αξίες μας θα κυριαρχήσουν”

Ποια ήταν τα χαρα­κτη­ρι­στικά αυτού του “πει­ρά­μα­τος” δια­κυ­βέρ­νη­σης, όπως το χαρα­κτη­ρί­ζετε;

Χαρα­κτη­ρι­στικά του ήταν οι δεσμεύ­σεις που ανα­λά­βαμε:

Να υπη­ρε­τή­σουμε την αλήθεια,

Να δώσουμε καθαρές λύσεις,

Να βάλουμε τέλος στο σερί των χαμένων ευκαι­ριών,

Να βάλουμε τέλος στον λαϊ­κι­σμό στην παλαιο­κομ­μα­τική λογική,

Να μην κρυ­φτούμε πίσω από την εύκολη δικαιο­λο­γία των αρμο­διο­τή­των και της έλλει­ψης πόρων,

Να ανα­στρέ­ψουμε την πορεία προς την παρακμή,

Να αγνο­ή­σουμε το πολι­τικό κόστος,

Να λει­τουρ­γή­σουμε με αίσθηση της πολι­τι­κής ευθύνης.

Στόχος μας από την πρώτη μέρα της θητείας μας ήταν να δια­μορ­φώ­σουμε μια νέα πολι­τική αντί­ληψη και ταυ­τό­χρονα να “εκπαι­δεύ­σουμε” τους πολίτες στην αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή δεν χαϊ­δεύει αφτιά, όταν καταρ­ρί­πτει τις ψευ­δαι­σθή­σεις που συντη­ρεί ο λαϊ­κι­σμός του παρελ­θό­ντος, όταν δεν μας “συμ­φέ­ρει” πολι­τικά, όπως θα μπο­ρούσε να ισχυ­ρι­στεί κάποιος που χρη­σι­μο­ποιεί την πολι­τική για να εξυ­πη­ρε­τή­σει την προ­σω­πική του πολι­τική ατζέντα και όχι τον τόπο.

Κρι­τή­ριο για τη λήψη των απο­φά­σεων και των επι­λο­γών που κάναμε, εγώ προ­σω­πικά και η παρά­ταξή μου, δεν ήταν το πολι­τικό κόστος. Τότε θα αδι­κού­σαμε τις επι­λο­γές μας στην ουσία τους.

Δικός μας στόχος ήταν και παρα­μέ­νει να επα­να­φέ­ρουμε την πολι­τική στην βάση, στην υπη­ρε­σία των πολιτών, γεφυ­ρώ­νο­ντας το χάσμα μεταξύ πολιτών και αιρετών. Παράλ­ληλα με την θωρά­κιση των νησιών μας, έναντι των μεγάλων προ­κλή­σεων του παρό­ντος και του μέλ­λο­ντος.

Αυτή η αλλαγή πολι­τι­κής, πόσο πέτυχε και τι αντι­στά­σεις συνά­ντησε;

Κύριε Αθα­να­σίου υπάρ­χουν συγκε­κρι­μέ­νοι δείκτες που με αντι­κει­με­νικό και πέραν πάσης αμφι­σβή­τη­σης τρόπο, τεκ­μη­ριώ­νουν το απο­τέ­λε­σμα. Πρω­τα­θλη­τής το Νότιο Αιγαίο στον του­ρι­σμό, πρω­τα­θλη­τής και στην αξιο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών πόρων, πρω­τα­θλη­τής στην συνερ­γα­σία με όλους τους φορείς υλο­ποί­η­σης έργων, πρω­τα­θλη­τής στην σύναψη και υπο­γραφή προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­βά­σεων συνερ­γα­σίας για την υλο­ποί­ηση έργων που δεν είναι της αρμο­διό­τη­τας μας, πρω­τα­θλη­τής στην ανά­δειξη του πολι­τι­σμού, πρω­τα­θλη­τής στην στήριξη του αθλη­τι­σμού και βέβαια πρω­τα­θλη­τής στην εξω­στρέ­φεια. Όμως υπάρχει και κάτι ακόμη που επι­βε­βαιώ­νει ότι αυτή η αλλαγή πολι­τι­κής πέτυχε: η αντί­σταση του τοπικού παρα­γο­ντι­κού συστή­μα­τος, του πιο παλιού πολι­τι­κού κατε­στη­μέ­νου, που συνα­ντή­σαμε. Απο­λύ­τως ανα­με­νό­μενη αντί­δραση, από τη στιγμή που αντι­λή­φθη­καν ότι ο δικός μας τρόπος άσκησης πολι­τι­κής, ξεγύ­μνωνε τις δικές τους προ­θέ­σεις και κίνητρα και φανέ­ρωνε την ανε­πάρ­κειά τους. Από τη στιγμή που είδαν ότι η κοι­νω­νία αντα­πο­κρί­νε­ται θετικά, ότι αλλάζει ο βημα­τι­σμός μιας ολό­κλη­ρης γενιάς και οι ίδιοι παρα­μέ­νουν ένα κομμάτι του παρελ­θό­ντος, ήταν ανα­με­νό­μενη και προ­βλέ­ψιμη η στάση τους.

Στην αρχή, ξεκί­νη­σαν υπό τη μορφή ανταρ­το­πό­λε­μου τον οποίον κλι­μά­κω­ναν σε κάθε ευκαι­ρία. Τελικά απο­κα­λύ­φθη­καν, μέσα από την αγω­νιώδη και λυσ­σα­λέα προ­σπά­θεια να εμπο­δί­σουν το έργο μας, να δυνα­μι­τί­σουν τις μεγάλες παρεμ­βά­σεις που έχει ανάγκη το τόπος. Η περί­πτωση του Φράγ­μα­τος Γαδουρά, όπως και ο ηλε­κτρο­φω­τι­σμός του οδικού δικτύου της Ρόδου, είναι κορυ­φαία παρα­δείγ­ματα του τρόπου που αντιδρά ένα σύστημα, όταν ψυχορ­ρα­γεί, όταν αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι χάνει τα κακώς εννο­ού­μενα “κεκτη­μένα” δεκα­ε­τιών.

Σας ανη­συ­χεί το γεγονός ότι αυτό το σύστημα του παρελ­θό­ντος προ­σπα­θεί να ανα­συ­ντα­χθεί ενόψει περι­φε­ρεια­κών εκλογών;

Κατη­γο­ρη­μα­τικά όχι. Η απά­ντησή μου αυτή δεν είναι δείγμα έπαρσης ή υπο­τί­μη­σης του αντι­πά­λου όπως θα έσπευδε ίσως κάποιος να μου προ­σά­ψει. Απαντώ “όχι”, διότι δεν μας ανη­συ­χεί κάτι που εμείς προ­κα­λέ­σαμε. Και το κάναμε συνει­δητά, με τον τρόπο λει­τουρ­γίας μας.

Το “ραντε­βού” με ό,τι παλιό­τερο έχει ο τόπος να επι­δεί­ξει, εμείς το προ­κα­λέ­σαμε γιατί αυτό θέλαμε πάντα να ξερι­ζώ­σουμε. Όμως έπρεπε πρώτα να το απο­κα­λύ­ψουμε, να το γυμνώ­σουμε από το προ­σω­πείο του και να το ανα­γκά­σουμε να σχη­μα­το­ποι­η­θεί δημόσια.

Ο μέχρι πρό­τι­νος ανταρ­το­πό­λε­μος, πήρε σάρκα και οστά. Οι πολίτες είναι σε θέση να κατα­λά­βουν ποιοι είναι εκείνοι που χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόταση, χωρίς ίχνος πολι­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, στη­ρί­ζουν την παρου­σία τους στο προ­σω­πικό τους μένος κατά του προ­σώ­που μου, επειδή αρνή­θηκα να γίνω υπη­ρέ­της των συμ­φε­ρό­ντων τους. Είναι οι ίδιοι που δεν διστά­ζουν να δυνα­μι­τί­σουν την προ­ο­πτική του τόπου, για να ικα­νο­ποι­ή­σουν τα ταπεινά τους ένστι­κτα. Είναι ο μονα­δι­κός τρόπος να καλύ­ψουν την ανε­πάρ­κειά τους, όταν μέχρι σήμερα δεν έχουν τίποτα να παρου­σιά­σουν ως αντί­λογο. Η μεγάλη μας επι­τυ­χία είναι ότι τους ανα­γκά­σαμε να απο­κα­λυ­φθούν. Οι ίδιοι, τα κίνητρά τους, τα συμ­φέ­ρο­ντα που υπη­ρε­τούν. Αυτό σαν έργο, έχει κόστος για εμάς που ανα­λά­βαμε συνει­δητά να το υλο­ποι­ή­σουμε και όφελος για την κοι­νω­νία στην οποία τώρα φωτί­στη­καν όλες οι πτυχές της παθο­γέ­νειας που μας κατα­δί­κασε στην μετριό­τητα.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη κατά­σταση που κλη­θή­κατε να δια­χει­ρι­στείτε στη διάρ­κεια της θητείας σας μέχρι και σήμερα;

Σε μια περίοδο πρω­το­φα­νούς κρίσης για τη χώρα, αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι ολό­κληρη η θητεία μας ήταν πορεία σε αχαρ­το­γρά­φητα νερά. Ποτέ δεν ήξερες τι σου ξημέ­ρωνε, για να το περι­γράψω απλά. Τα προ­βλή­ματα και οι αιφ­νι­δια­σμοί ήταν και παρα­μέ­νουν στην ημε­ρή­σια διάταξη. Πιο πρό­σφατο παρά­δειγμα, οι δασικοί χάρτες, ένα ζήτημα που ως Περι­φέ­ρεια έχουμε σηκώσει πολύ ψηλά, ώστε να κατα­νο­ή­σει και ο τελευ­ταίος κάτοι­κος των νησιών μας, ότι, αυτό που επι­χει­ρεί­ται, η υφαρ­παγή και δήμευση της ιδιω­τι­κής, πατρο­γο­νι­κής περιου­σίας, δεν έχει προη­γού­μενο σε δημο­κρα­τική χώρα, αν θεω­ρού­μα­στε ακόμη χώρα δημο­κρα­τική. Είναι ένα σοβαρό ζήτημα, σοβα­ρό­τερο ακόμη και από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, που θα το παλέ­ψουμε μέχρι τέλους.

Ωστόσο, αν έπρεπε να ξεχω­ρίσω ένα πρό­βλημα από όσα κλη­θή­καμε να δια­χει­ρι­στούμε, θα σας έλεγα φυσικά το προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό ζήτημα. Η Περι­φέ­ρειά μας επω­μί­στηκε δυσα­νά­λογα και το κόστος των προ­σφυ­γι­κών και μετα­να­στευ­τι­κών ροών. Προ­σπα­θή­σαμε να το δια­χει­ρι­στούμε με απόλυτη υπευ­θυ­νό­τητα, με ένα τρόπο σχεδόν χει­ρουρ­γικό, για να απο­φύ­γουμε τα χει­ρό­τερα και να απο­κρού­σουμε κατά το δυνατόν την κατα­στροφή της εικόνας των νησιών μας στο εξω­τε­ρικό, σεβό­με­νοι ταυ­τό­χρονα την ανθρω­πι­στική πλευρά του ζητή­μα­τος και υπη­ρε­τώ­ντας τις κλα­σι­κές αξίες του πολι­τι­σμού μας. Το κατα­φέ­ραμε. Όταν όλοι προ­έ­βλε­παν την κατα­στροφή των νησιών μας ως του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών, εκείνα έσπαγαν το ένα ρεκόρ αφίξεων και εσόδων μετά το άλλο. Δεν ήταν εύκολη η αντι­στροφή του κλί­μα­τος, ούτε έγινε με μαγικό ραβδί. Χρειά­στηκε σχέδιο που συντά­ξαμε και εφαρ­μό­σαμε με πολύ μεγάλη σοβα­ρό­τητα, αφού μια λάθος κίνηση θα μπο­ρούσε να τινάξει στον αέρα το του­ρι­στικό οικο­δό­μημα των νησιών μας για πολλά χρόνια.

Η οικο­νο­μική κρίση, πόσο ανα­σταλ­τικά λει­τούρ­γησε για σας και για το έργο σας; Πώς κρατάς την πιο δύσκολη Περι­φέ­ρεια της χώρας όρθια, χωρίς πόρους και με τραγική υπο­στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών της; Σε μια περίοδο ομα­λό­τη­τας, ίσως να είχατε επι­τύ­χει περισ­σό­τερα πράγ­ματα.

Δεν θα συμ­φω­νήσω σε αυτό, και ίσως σας εκπλή­ξει η απά­ντησή μου. Όσο κι αν ακού­γε­ται παρά­δοξο, είναι αλήθεια ότι η αρνη­τική συγκυ­ρία μας βοήθησε. Ήταν τόσο αρνη­τική, που μας έδωσε την δυνα­τό­τητα να σπά­σουμε τα δεσμά και να πάμε σε μια νέα προ­σέγ­γιση του όρου πολι­τική, που ουδεμία σχέση ή ομοιό­τητα έχει με το παρελ­θόν. Είναι αλήθεια ότι είχαμε εκα­το­ντά­δες λόγους για να δικαιο­λο­γή­σουμε αδρά­νεια, ακι­νη­σία, στα­σι­μό­τητα. Θα μπο­ρού­σαμε να επι­κα­λε­στούμε πρό­βλημα πολι­τικό, οικο­νο­μικό, διοι­κη­τικό, δημο­σιο­νο­μικό, εθνικό, διεθνές. Η αδρά­νεια δεν ήταν ποτέ επιλογή μας. Δεν μπήκαμε στον πει­ρα­σμό να υπο­κύ­ψουμε στη νωθρό­τητα της απλής δια­χεί­ρι­σης των δια­σφα­λι­σμέ­νων πόρων. Σε τελευ­ταία ανάλυση, η έλλειψη χρη­μά­των ανα­δει­κνύει την ουσία της πολι­τι­κής.

Η δυσκο­λία των συν­θη­κών μας ανά­γκασε να σκε­φτούμε δια­φο­ρε­τικά, να γίνουμε πιο τολ­μη­ροί. Άλλωστε, σε μια κρίση, η πιο τολμηρή επιλογή είναι συχνά η πιο ασφαλής. Προ­τι­μή­σαμε λοιπόν να δούμε την κρίση όχι μόνο σαν μια περίοδο μεγάλων κιν­δύ­νων, αλλά και σαν μια περίοδο μεγάλων προ­κλή­σεων και μεγάλων ευκαι­ριών. Απα­ντή­σαμε με “επι­θε­τική” πολι­τική εξω­στρέ­φειας σε όλους τους τομείς, αλλά και άνοιγμα θεμάτων που μέχρι την ώρα που εμείς τα ανοί­ξαμε κανένας δεν δια­νο­ή­θηκε ότι θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν πεδίο διεκ­δί­κη­σης.

Αισθά­νε­στε δικαιω­μέ­νος από την επιλογή σας να αλλά­ξετε οπτική στα πράγ­ματα; Ανα­ρω­τιέ­μαι αν υπήρξαν στιγμές που να σκε­φτή­κατε ότι ίσως η “πεπα­τη­μένη” είναι η πιο εύκολη και ασφαλής οδός.

Κύριε Αθα­να­σίου, δεν υπήρξα ποτέ οπαδός της ήσσονος προ­σπά­θειας. Είμαι οπαδός της άποψης ότι τις μάχες πρέπει να τις δίνεις ακόμη κι όταν μοιά­ζουν εντελώς παρά­τολ­μες ή και κατα­δι­κα­σμέ­νες ακόμη. Χαμένες μάχες είναι μόνο αυτές που δεν δόθηκαν ποτέ. Τρανό παρά­δειγμα η απόφασή μας να διεκ­δι­κή­σουμε στις Βρυ­ξέλ­λες το χρη­μα­το­δο­τικό status του Νοτίου Αιγαίου. Όταν το βάλαμε στο τραπέζι, κάποιοι μπορεί να το θεώ­ρη­σαν επι­κοι­νω­νιακό τρικ. Κάποιοι άλλοι μπορεί να γέλασαν ειρω­νικά. Το σίγουρο είναι ότι όλοι αυτοί πίστευαν ότι πρό­κει­ται για το ακα­τόρ­θωτο. Σήμερα, απέ­χουμε ελά­χι­στα από την τυπική επι­κύ­ρωση της από­φα­σης από τα αρμόδια όργανα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, που ανα­μέ­νε­ται τον Απρίλιο. Την επα­να­φορά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου στην κατη­γο­ρία των Μετα­βα­τι­κών Περι­φε­ρειών (Transition Regions) από την κατη­γο­ρία των Πιο Ανε­πτυγ­μέ­νων Περι­φε­ρειών (Μore Developed Regions) που βρί­σκε­ται μέχρι σήμερα, κάτι που μπορεί να επι­φέ­ρει ακόμη και διπλα­σια­σμό των κοι­νο­τι­κών πόρων για τα νησιά μας, ενώ παράλ­ληλα “ξεκλει­δώ­νει” η πρό­σβαση και σε άλλες κατη­γο­ρίες προ­γραμ­μά­των. Η απόφαση αυτή, από την ώρα που θα επι­κυ­ρω­θεί, θα αλλάξει την πορεία του Νοτίου Αιγαίου.

Στην ίδια λογική που περι­γρά­φετε, έχετε ανοίξει και το θέμα της δημό­σιας περιου­σίας. Πιστεύ­ετε ότι θα φτά­σουμε σε αίσιο απο­τέ­λε­σμα; Είναι άλλο να διεκ­δι­κείς στις Βρυ­ξέλ­λες και άλλο στο εσω­τε­ρικό της χώρας, όπου τα ορθο­λο­γι­στικά κρι­τή­ρια, όπως η ιστορία έχει απο­δεί­ξει , δεν είναι κυρί­αρχα στις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται κεντρικά.

Έχετε δίκιο στην παρα­τή­ρησή σας. Δεν είναι μόνο η ισο­νο­μία είδος εν ανε­παρ­κεία, είναι και η λογική, ακόμα και όταν οι δημο­σιο­νο­μι­κοί δείκτες συνη­γο­ρούν υπέρ αυτού που περι­γρά­φετε.

Η δημόσια περιου­σία είναι ένας ακόμη μεγάλος στόχος που έχουμε θέσει και για τον οποίον εργα­ζό­μα­στε συνεχώς και μεθο­δικά. Ένα ζήτημα που σε όλους τους τόνους έχουμε ανα­δεί­ξει, απο­φα­σι­σμέ­νοι να επι­τύ­χουμε την δικαί­ωση των νησιών μας, που δεν είναι μόνο πολι­τική ή οικο­νο­μική, αλλά κυρίως ηθική. Παράλ­ληλα, παλέ­ψαμε και θα συνε­χί­σουμε να παλεύ­ουμε για τον ΦΠΑ στα νησιά μας. Καταρ­γή­θη­καν με φτηνές δικαιο­λο­γίες που κι αυτές ακόμη κατέ­πε­σαν, όταν έγινε γνωστό το ασή­μα­ντο δημο­σιο­νο­μικό όφελος της χώρας από την κατα­στροφή των νησιών, η οποία – δεν θα κου­ρα­στώ να επα­να­λαμ­βάνω – σχε­διά­στηκε και συντε­λέ­στηκε στο εσω­τε­ρικό της χώρας. Δεν θα στα­μα­τή­σουμε να απαι­τούμε την απο­κα­τά­σταση αυτής της τερά­στιας αδικίας σε βάρος τους. Την απο­κα­τά­σταση της ισο­νο­μίας που απο­τυ­πώ­νε­ται και εμπε­δώ­νε­ται μόνον με την αλλαγή στην φιλο­σο­φία της κατα­νο­μής των πόρων ανά περιοχή. Η κάθε περιοχή να συμ­με­τέ­χει στην κατα­νομή των πόρων με βάση το ποσοστό που συμ­με­τέ­χει και στην συγκέ­ντρωση τους. Γι αυτό ζητάμε και θα συνε­χί­σουμε να το κάνουμε, την πλήρη απο­τύ­πωση από το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, της συνει­σφο­ράς του Νοτίου Αιγαίου στα δημόσια έσοδα. Τόσο απλό, τόσο δίκαιο, τόσο αυτο­νό­ητο. Δεν ζητάμε καμία εξαί­ρεση. Αυτό που ζητούμε είναι να πάρουμε αυτό που μας ανα­λο­γεί. Αυτό που εμείς ζητάμε είναι τρόπους και εργα­λεία ενί­σχυ­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των νησιών μας. Αυτό που χρεια­ζό­μα­στε και που αντι­στοι­χεί στη δυσκο­λία των συν­θη­κών και στις απαι­τή­σεις που γεννούν οι αυξη­μέ­νες ανάγκες της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Σήμερα, κάνο­ντας τον απο­λο­γι­σμό σας, ‘εχετε “πιάσει” τους στόχους που είχατε θέσει στο ξεκί­νημά σας;

Ευθέως σας απαντώ “ναι”. Σε πολύ μεγάλο βαθμό και δεδο­μέ­νης της δύσκο­λης κατά­στα­σης που κλη­θή­καμε να δια­χει­ρι­στούμε. Ανοί­ξαμε όλα τα μέτωπα, βάλαμε όλα τα θέματα πάνω στο τραπέζι. Σπάσαμε τα στεγανά των αρμο­διο­τή­των, όπως ακριβώς είχαμε υπο­σχε­θεί. Χαρά­ξαμε συγκε­κρι­μένο σχέδιο και το εφαρ­μό­σαμε με προ­σή­λωση. Η δράση της Περι­φέ­ρειας, παρά την σοβαρή υπο­στε­λέ­χωση και υπο­χρη­μα­το­δό­τησή της ανα­πτύ­χθηκε σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, ως απο­τέ­λε­σμα της ορθής χρήσης των δια­θέ­σι­μων πόρων, εθνικών, ευρω­παϊ­κών και ιδίων.

Οδικό δίκτυο, υγεία, σχολεία, αθλη­τι­κές υπο­δο­μές, μετα­φο­ρές, υπο­δο­μές, περι­βάλ­λον, ενέρ­γεια, πρω­το­γε­νής τομέας, επεν­δυ­τικό περι­βάλ­λον,όλα τέθηκαν σε προ­τε­ραιό­τητα και σε ισορ­ρο­πία με τις δράσεις στή­ρι­ξης του Του­ρι­σμού, του Πολι­τι­σμού και του Αθλη­τι­σμού.

Τα απο­τε­λέ­σματα της αλλαγής νοο­τρο­πίας, της σοβαρής τεκ­μη­ρί­ω­σης και ουσια­στι­κής διεκ­δί­κη­σης βάσει συγκε­κρι­μέ­νων προ­τά­σεων, ήταν άμεσα.

Οι γιατροί στα νησιά με κίνητρα από την Περι­φέ­ρεια, η χρη­μα­το­δό­τηση των ΟΤΑ για την συντή­ρηση των σχο­λι­κών μονάδων, η κάλυψη του χρη­μα­το­δο­τι­κού κενού από το ΠΔΕ που σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση θα γέμιζε τα νησιά μας με εργο­τά­ξια φαντά­σματα, η δυνα­τό­τητα τέλεσης δαπανών για την δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού, οι έκτα­κτες ενι­σχύ­σεις του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων της Περι­φέ­ρειάς μας, η ανα­ζή­τηση νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών πηγών και εργα­λείων όπως η Ευρω­παϊκή Τράπεζα Επεν­δύ­σεων, δεν ήταν αυτο­νό­ητα, αφού ήταν τυπικά εκτός αρμο­διο­τή­των μας. Τα κατα­φέ­ραμε, ώστε σήμερα να μπορούν οι κάτοι­κοι των νησιών μας να μιλούν για θετικό πρόσημο σε μια σειρά από τομείς της ζωής τους, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι δεν έχουμε πολλά ακόμη να κάνουμε.

Σε επίπεδο τεχνι­κών έργων ποιά ξεχω­ρί­ζετε;

Δεν είναι εύκολη η απα­ρίθ­μησή τους σε μια Περι­φέ­ρεια 48 κατοι­κη­μέ­νων νησιών και με δεδο­μένο ότι υλο­ποιούμε το ΕΣΠΑ με ταχύ­τα­τους ρυθμούς και με το δεύτερο μεγα­λύ­τερο ποσοστό απορ­ρό­φη­σης των πόρων πανελ­λα­δικά.

Ωστόσο, θα ξεχω­ρίσω το Φράγμα Γαδουρά ως έργο ορόσημο για την Περι­φέ­ρειά μας. Όχι μόνο λόγω του μεγέ­θους και της κρι­σι­μό­τη­τάς του, αλλά κυρίως για την συμβολή του στο να απο­κα­λυ­φθεί, μέσω της πολε­μι­κής που ασκή­θηκε, το τοπικό παρα­γο­ντικό σύστημα που σας περιέ­γραψα νωρί­τερα. Ένα τερά­στιο έργο που παρα­λά­βαμε, στα­μα­τη­μένο αφού πέρασαν δεκα­ε­τίες από την έναρξή του και μέσα σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα όχι μόνο ολο­κλη­ρώ­θηκε, αλλά λει­τούρ­γησε, λει­τουρ­γεί και δίνει το καλύ­τερο νερό που ήπιε ποτέ η Ρόδος. Η ‘Οδύσ­σεια” που περά­σαμε, λόγω των εμπλο­κών που δημιούρ­γη­σαν εκείνοι που δεν μας έχουν συγ­χω­ρή­σει για ό, τι κατα­φέ­ραμε, είναι γνωστή, όπως είναι πλέον γνωστό ότι δεν δίστα­σαν να το κάνουν εις βάρος και ενός ολο­κλή­ρου νησιού. Η ίδια ιστορία επα­να­λαμ­βά­νε­ται, με στόχο να ακυ­ρω­θεί και η μεγάλη όσο και κρίσιμη για την ασφά­λεια του οδικού δικτύου της Ρόδου, παρέμ­βαση για τον ηλε­κτρο­φω­τι­σμό του. Ίδιοι άνθρω­ποι, ίδια επι­χει­ρή­ματα, ίδιες μέθοδοι, ίδια πολε­μική. Το έργο θα γίνει.

Όπως έγινε και το φράγμα, όπως έγινε και η γέφυρα Αφάντου, όπως έγινε το λιμάνι στη Σύμη, το Νοσο­κο­μείο στην Κάρπαθο, όπως προ­χω­ράνε τα έργα απο­χέ­τευ­σης σε νησιά που τα περί­με­ναν για δεκα­ε­τίες, όπως προ­χω­ράνε τα έργα ύδρευ­σης στα νησιά που είχαν ώριμες μελέτες και ανα­ζη­τού­σαν πόρους, όπως προ­χω­ρούν τα έργα ανα­βάθ­μι­σης δεκάδων αθλη­τι­κών εγκα­τα­στά­σεων, όπως προ­χω­ράνε τα έργα συντή­ρη­σης όλων σχεδόν των σχο­λι­κών μονάδων όλων των βαθ­μί­δων των νησιών μας. Δεν βάζω σε άλλη κατη­γο­ρία την ομαλή και άμεση χρη­μα­το­δό­τηση της προ­μή­θειας νέου ιατρι­κού εξο­πλι­σμού σε όλες τις δομές υγείας, της ανα­βάθ­μι­σης του εξο­πλι­σμού των σχο­λι­κών μονάδων όλων των βαθ­μί­δων των νησιών μας, την ενί­σχυση με νέα οχήματα του ΕΚΑΒ, του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας. Ισορ­ρο­πη­μένη πολι­τική είναι αυτή που καλύ­πτει σε παρεμ­βά­σεις όλο το φάσμα της ζωής και δεν γίνεται εσω­στρε­φής και μονο­θε­μα­τική.

Από τις εκλογές απέ­χουμε μόνο λίγους μήνες. Να υποθέσω ότι έχετε μπει ως παρά­ταξη σε προ­ε­κλο­γική τροχιά;

Οι εκλογές, δεν είναι η δική μας καθη­με­ρι­νό­τητα. Συνε­χί­ζουμε να εργα­ζό­μα­στε εντα­τικά πάνω σε όλα τα ζητή­ματα που έχουμε ανα­δεί­ξει. Ο όγκος της δου­λειάς είναι τερά­στιος, λόγω και των μεγάλων καθυ­στε­ρή­σεων που προ­κά­λεσε ο νόμος 4412 του 2016 για τα δημόσια έργα. Ένα ογκο­δέ­στατο τεχνικό πρό­γραμμα βρί­σκε­ται σε εξέλιξη σε ολό­κληρο το Νότιο Αιγαίο, παράλ­ληλα με τις υπό­λοι­πες δράσεις μας σε όλους τους τομείς.

Ετοι­μα­ζό­μα­στε ταυ­το­χρό­νως εντα­τικά για τη νέα χρη­μα­το­δο­τική περίοδο, ενώ αυξά­νουμε τον βαθμό ετοι­μό­τη­τας να υπο­δε­χθούμε και να αξιο­ποι­ή­σουμε τον διπλα­σια­σμό των πόρων από την επα­να­φορά του Νοτίου Αιγαίου στην κατη­γο­ρία των Μετα­βα­τι­κών Περι­φε­ρειών.

Θέλω στο σημείο αυτό να επι­ση­μάνω πως, σε όσα είπαμε μέχρι τώρα και σε όλα εκείνα που είναι φύσει αδύ­να­τον να χωρέ­σουν στον περιο­ρι­σμένο χρόνο και χώρο μιας έντυπης συνέ­ντευ­ξης, απο­τυ­πώ­νε­ται η δουλειά του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού της Περι­φέ­ρειας μας και των υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων συνερ­γα­τών μας αλλά και αυτών των υπέ­ρο­χων αφανών ανθρώ­πων, όσων δού­λε­ψαν εθε­λο­ντικά, άνευ αμοιβής, με αγάπη και ανι­διο­τέ­λεια και στή­ρι­ξαν με την ενέρ­γεια τους τις δράσεις μας. Το οφει­λό­μενο “ευχα­ρι­στώ” είναι το ελά­χι­στο που μπορώ να πω, για τη συμβολή τους στο έργο που σε λίγες μέρες θα παρου­σιά­σουμε, όπως είθι­σται να κάνουμε κάθε χρόνο.

Το μήνυμα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου στην Κυβέρ­νηση ποιο είναι;

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, η Περι­φέ­ρεια με την μικρό­τερη χρη­μα­το­δό­τηση μεταξύ των 13 Περι­φε­ρειών της Ελλάδας, η Περι­φέ­ρεια που δοκι­μά­στηκε σφόδρα από τις προ­σφυ­γι­κές και μετα­να­στευ­τι­κές ροές, η Περι­φέ­ρεια που έχασε εν μια νυκτί κεκτη­μένα που διέθετε εν τη γενέσει της, η Περι­φέ­ρεια με τα υπο­στε­λε­χω­μένα Νοσο­κο­μεία και Κέντρα Υγείας, η Περι­φέ­ρεια με τα δυσπρό­σιτα ακρι­τικά νησιά, το ανα­το­λι­κό­τερο σύνορο της Ευρώπης, είναι η Περι­φέ­ρεια που κάνει πρω­τα­θλη­τι­σμό και στέλνει μήνυμα σε όλους ότι όχι απλά δεν σκύβει υπό το βάρος της στο­χο­ποί­η­σης, αλλά σχε­διά­ζει, δημιουρ­γεί, υλο­ποιεί και φέρνει εις πέρας το φορτίο της δικής της εθνικής ευθύνης, εν μέσω καιρών ου μενετών, καθώς είναι η Περι­φέ­ρεια που συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά, στην αύξηση του εθνικού ΑΕΠ.

Μένο­ντας προ­ση­λω­μέ­νοι στον δρόμο της ευθύνης, ο τόπος αυτός όχι μόνο θα πάρει την ανα­γνώ­ριση και την θέση που του αξίζει, βάσει της συνει­σφο­ράς του, αλλά θα πάρει πίσω και τα κεκτη­μένα του. Όλα εκείνα που του στέρησε η άδικη και διαρκής στο­χο­ποί­ησή του.

Η απο­κα­τά­σταση της Δικαιο­σύ­νης, της Ισο­νο­μίας και της Ισο­τι­μίας στα νησιά μας, θα βαρύνει τις πλάτες κάθε Κυβέρ­νη­σης. Και σε αυτήν την μάχη εμείς δεν κάνουμε πίσω. Θα συγκρου­στούμε όσο χρεια­στεί.

Τι εύχεστε στους πολίτες των νησιών του Νοτίου Αιγαίου για το 2019;

Τους θυμίζω οτι είναι κάτοι­κοι των νησιών που νίκησαν τα κύματα, που δίδαξαν την πάλη για το Δίκαιο, που χαμο­γε­λού­σαν πάντα στο Αύριο, που αγα­πού­σαν σταθερά το Φως και τους καλώ να κάνουμε το 2019 την χρονιά στην οποία οι αξίες μας θα κυριαρ­χή­σουν. Να κάνουμε το 2019 την χρονιά στην οποία θα πάρουμε το ορι­στικό δια­ζύ­γιο με το νοσηρό παρελ­θόν.

Τους ζητώ να κάνουμε το 2019, την χρονιά των νησιών μας.

Χρόνια Πολλά με Καλές Ειδή­σεις για όλο τον κόσμο.