Επιστολή 20 νέων επιστημόνων που προτρέπουν τον Παπανδρέου να κάνει κόμμα

Λάβαμε και δημο­σιεύ­ουμε επι­στολή την οποία υπο­γρά­φουν 20 νέοι αξιό­λο­γοι προ­ο­δευ­τι­κοί συμπο­λί­τες μας και αφορά στο πολι­τικά αδιέ­ξοδα που έχουν περιέλ­θει και παρα­κι­νούν τον Γιώργο Παπαν­δρέου να τολ­μή­σει και να προ­χω­ρή­σει στη δημιουρ­γία κόμ­μα­τος:

Η πολι­τική δια­δρομή του Γιώργου Παπαν­δρέου είναι αναμ­φι­σβή­τητα ταυ­τι­σμένη με το ΠΑΣΟΚ, ιδιαί­τερα μετά το 2004 όταν και ανέλαβε την προ­ε­δρία ενός πλη­γω­μέ­νου τότε κόμ­μα­τος, οδη­γώ­ντας το στη νέα εποχή και στο 44% των εκλογών του 2009, φτά­νο­ντας ο ίδιος μέχρι την προ­ε­δρία της Σοσια­λι­στι­κής Διε­θνούς ως αρχηγός του κόμ­μα­τος.

Όσοι όμως γνω­ρί­ζουν τον Γιώργο Παπαν­δρέου, αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι πάνω από το όποιο ΠΑΣΟΚ, το όποιο σύμβολο ή όνομα, ο ίδιος τοπο­θε­τεί τις αξίες που υπη­ρέ­τησε και δια­χρο­νικά πρε­σβεύει. Τις αξίες της Δημο­κρα­τίας, της αξιο­κρα­τίας, της δια­φά­νειας, της συμ­με­το­χής, της και­νο­το­μίας, τις αξιο­σύ­νης, της εξω­στρε­φούς παι­δείας, της πολυ­διά­στα­της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής.

Κανείς Παπαν­δρέου δεν υπέ­στειλε ποτέ τη σημαία των αξιών για χάρη μιας θολής κομ­μα­τι­κής ταμπέ­λας, στο βωμό των αξιω­μά­των, μιας καρέ­κλας, ή μιας ασφα­λούς θέσης σ’ ένα ψηφο­δέλ­τιο. Πήρε πρώτος το κόστος, χωρίς να φταίει, επω­μι­ζό­με­νος αμαρ­τίες άλλων, και πήρε τις δυσκο­λό­τε­ρες απο­φά­σεις, αντι­δη­μο­φι­λείς απο­φά­σεις, χωρίς να υπο­λο­γί­ζει κανένα προ­σω­πικό κόστος. Απο­φά­σεις που δικαιώ­θη­καν από τις εξε­λί­ξεις. Έγινε μάλιστα ο πρώτος εκλεγ­μέ­νος πρω­θυ­πουρ­γός της Μετα­πο­λί­τευ­σης που δεν δίστασε να απο­χω­ρή­σει από το αξίωμά του υπέρ μίας εθνικής συνεν­νό­η­σης μπροστά στις ιστο­ρι­κές προ­κλή­σεις που αντι­με­τώ­πιζε η χώρα. Κανείς, βέβαια, δεν ξεχνά τα “φίλια πυρά” που δέχτηκε τότε από το ίδιο το κόμμα του.

Ποιος άλλος πολι­τι­κός τα έκανε αυτά;

Όπως ο Γεώρ­γιος και ο Ανδρέας, έτσι και ο Γιώργος Παπαν­δρέου, οφείλει να προ­χω­ρή­σει μπροστά, να υπη­ρε­τή­σει τις αξίες του. Εύλογα θα ρωτήσει όμως κάποιος: Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπη­ρε­τή­σει τις αξίες αυτές;

Υπό όρους θα μπο­ρούσε. Όχι όμως αυτό το ΠΑΣΟΚ, όχι το ΠΑΣΟΚ που σέρ­νε­ται πίσω από απο­τυ­χη­μένα εγχει­ρή­ματα 58, Ελιάς, ΔΗΠΑΡ, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Ο Γ. Παπαν­δρέου έκανε μία πολύ συγκε­κρι­μένη πρόταση για την ανα­γέν­νηση του ΠΑΣΟΚ, πρόταση που απο­τε­λεί μονό­δρομο αν το Κίνημα θέλει να επα­να­συν­δε­θεί με την παρά­δοσή του. Να προ­χω­ρή­σει άμεσα σε έναν ανοιχτό συντα­κτικό συνέ­δριο, όπου θα συζη­τη­θούν τα πάντα. Από τη φυσιο­γνω­μία και τις θέσεις του Κινή­μα­τος, μέχρι τα πρόσωπα και τα σύμβολα. Είναι ο μόνος τρόπος να επι­στρέ­ψει το ΠΑΣΟΚ στις ρίζες των αξιών του, ώστε να μπο­ρέ­σει ξανά να προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σίες του στη χώρα.

Η πρόταση αυτή δεν έλαβε καμία επίσημη απά­ντηση ποτέ από τη σημε­ρινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ενώ δυστυ­χώς κάποιοι προ­τί­μη­σαν τον σκο­τεινό μικρο­πο­λι­τικό δρόμο των μισό­λο­γων και των διαρ­ροών.

Παράλ­ληλα, η σημε­ρινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, προ­σπά­θησε με κάθε τρόπο να βάλει λουκέτο στο Κίνημα, δύο κόμματα έφτια­ξαν σε 4 μήνες για να κρύψουν το ΠΑΣΟΚ, μέσω ανοιγ­μά­των σε κοι­νω­νικό κενό, με αλλαγή ονο­μα­σίας και συμ­βό­λων, χωρίς να προη­γη­θεί ουσια­στική δια­βού­λευση, χωρίς να επι­διω­χθεί η συναί­νεση από τη βάση του Κινή­μα­τος. Ο Γιώργος Παπαν­δρέου στάθηκε από νωρίς αντί­θε­τος στη λογική της αυτο­κα­τάρ­γη­σης και μάλιστα χωρίς συλ­λο­γική απόφαση και ξεκά­θαρη στρα­τη­γική. Όχι γιατί είναι αντί­θε­τος στις διευ­ρύν­σεις – κάθε άλλο, πρώτος το έχει απο­δεί­ξει – αλλά γιατί αυτές δεν συνο­δεύ­τη­καν από την απα­ραί­τητη δια­βού­λευση και συνεπώς ήταν κατα­δι­κα­σμέ­νες να απο­τύ­χουν.

Στην ουσία της πολι­τι­κής, το ΠΑΣΟΚ σύρθηκε από τη σημε­ρινή ηγεσία του σε άκρως συντη­ρη­τι­κές επι­λο­γές, που δεν τις επέ­βαλλε κανένας εξω­τε­ρι­κός ή εσω­τε­ρι­κός παρά­γο­ντας, παρά μόνο η ιδε­ο­λο­γία και η ορα­μα­τική ανε­πάρ­κεια της ηγεσίας του. Αντί να συνερ­γα­στεί με βάση το ξεκά­θαρο προ­ο­δευ­τικό πλαίσιο ελέγ­χο­ντας τη συντή­ρηση και την ενί­σχυση των ειδικών σχέσεων, ταυ­τί­στηκε με οπι­σθο­δρο­μι­κές πολι­τι­κές επι­λο­γές μιας σκληρής παλαιο­λι­θι­κής δεξιάς που νομο­τε­λειακά το απο­ξέ­νω­σαν από τους προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες της χώρας.

Οπι­σθο­χώ­ρηση στη Παιδεία, στο φιάσκο της ανα­διάρ­θρω­σης της ΕΡΤ, στο θεσμικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας των τρα­πε­ζών και των ΜΜΕ, στα συμ­φέ­ρο­ντα, στην αξιο­κρα­τία, στη δια­φά­νεια, στη δικαιο­σύνη και το νομο­θε­τικό έργο, στους ίδιους τους βασι­κούς πυλώνες της λει­τουρ­γίας της Δημο­κρα­τίας με την απα­ξί­ωση της Βουλής και των θεσμών δημο­κρα­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Σε όλες αυτές τις περι­πτώ­σεις, ο Γιώργος Παπαν­δρέου δια­χώ­ρισε τη θέση του από τις επί­ση­μες επι­λο­γές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ακριβώς γιατί κατα­πα­τούν τις αξίες τόσο του ίδιου, όσο και του ΠΑΣΟΚ και της βάσης.

Αυτή τη στιγμή η χώρα οδη­γεί­ται, πιθα­νό­τατα, σε πρόωρες εκλογές λόγω αδυ­να­μίας εκλογής ΠτΔ. Σχεδόν όλοι οι παρα­τη­ρη­τές των εξε­λί­ξεων συμ­φω­νούν στο ότι οι προ­ο­δευ­τι­κοί πολίτες της χώρας νιώθουν σήμερα πολι­τικά άστεγοι. Η παρα­δοχή αυτή κρύβει μέσα της την ανε­πάρ­κεια των σημε­ρι­νών πολι­τι­κών σχη­μα­τι­σμών που θεωρούν εαυτούς “προ­ο­δευ­τι­κούς”.

Πέρα από το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ επι­λέ­γει την επι­βί­ωση στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας κατα­ψη­φί­σει κάθε τι προ­ο­δευ­τικό όλα αυτά τα χρόνια. Το Ποτάμι θυμίζει περισ­σό­τερο ένα πολι­τικό ντο­κι­μα­ντέρ με έναν πρω­τα­γω­νι­στή, τον αρχηγό του, παρά ένα κανο­νικό κόμμα με σαφή δομή και στα­θε­ρές απόψεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρει παθο­γέ­νειες της αρι­στε­ράς της δεκα­ε­τίας του 1950 και αρνεί­ται επίμονα να απο­δε­χθεί τη σημε­ρινή δύσκολη πραγ­μα­τι­κό­τητα για τη χώρα, με πρώτη την άρνηση του ελλείμ­μα­τος που άφησαν οι κυβερ­νή­σεις Καρα­μανλή.

Η ανάγκη της δημιουρ­γίας ενός φορέα που θα εκφρά­σει χιλιά­δες εγκλω­βι­σμέ­νους προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες είναι σήμερα πιο επεί­γουσα από ποτέ. Ενώ οδεύ­ουμε σε μία νέα Βουλή με πλήθος τυχο­διω­κτών κάθε ιδε­ο­λο­γίας, θα απου­σιά­ζουν και πάλι οι γνήσια προ­ο­δευ­τι­κές φωνές, με όραμα, προ­σω­πική αξιο­πι­στία και συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις.

Σ’ αυτό το πολι­τικό πλαίσιο, πολλοί θα πρό­τει­ναν στο Γιώργο Παπαν­δρέου να μείνει πίσω και να απο­λαύ­σει την γενική κατά­πτωση, την υπο­χώ­ρηση της πραγ­μα­τι­κής πολι­τι­κής. Να δικαιω­θεί μέσω της σιωπής και της αποχής, να επι­λέ­ξει δηλαδή τον δρόμο εκείνων που κατέ­στρε­ψαν τη χώρα και σήμερα παρι­στά­νουν τους τιμητές και τους κριτές των πάντων.

Αυτή θα ήταν η εύκολη λύση, όμως θα κατα­πα­τούσε μια βασική αξία του Γ. Παπαν­δρέου, που είναι η ενεργός συμ­με­τοχή του πολίτη στη Δημο­κρα­τία. Ποτέ δεν κρύ­φτηκε για να δικαιω­θεί, ποτέ δεν σιώπησε για να ξεχα­στεί. Γι’αυτό και ΟΦΕΙΛΕΙ να επι­λέ­ξει να μην κρυφτεί αλλά να προ­χω­ρή­σει μπροστά, στη δημιουρ­γία ενός νέου πολι­τι­κού σχή­μα­τος. Γιατί το οφείλει στους προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες, γιατί το έχει ανάγκη η ίδια η χώρα. Και γιατι κάποιος, κάπως, πρέπει να υπε­ρα­σπι­στεί το έργο προ­ο­δευ­τι­κών αλλαγών του ΠΑΣΟΚ μεταξύ 2009 και 2011 και να το προ­χω­ρή­σει, γιατί όλοι εμείς οι προ­ο­δευ­τι­κοί πολίτες ξέρουμε ότι αν δεν αλλά­ξουμε τις δομές της χώρας, αν δεν συγκρου­στούμε με τις πελα­τεια­κές λογικές που επι­κρα­τούν δια­χρο­νικά στην κοι­νω­νία μας, δεν θα βγούμε από την κρίση.

Δήμητρα Αγκα­θί­δου – Αρχι­τέ­κτο­νας [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Κων­στα­ντί­νος Αθα­να­σίου – Λέκτο­ρας στο τμήμα μηχα­νι­κών περι­βάλ­λο­ντος [Ξάνθη]

Κων­στα­ντί­νος Αλε­ξά­κος – Αρχι­τέ­κτο­νας [Αθήνα]

Περι­κλής Αλει­φέ­ρης – Οικο­νο­μο­λό­γος [Κοζάνη]

Ανα­στά­σιος Βαΐτσης – Ιδιω­τι­κός Υπάλ­λη­λος [Μαγνη­σία]

Kωνσταντίνος Γιαν­νό­που­λος – Δικη­γό­ρος [Πει­ραιάς]

Σπύρος Γου­γού­σης – Ιατρός [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Θόδωρος Καρα­γιάν­νης – Δικα­στι­κός υπάλ­λη­λος [Ρόδος]

Μιχάλης Κατσα­μά­κας – Ιατρός [Πιερία]

Όλγα Κετι­κί­δου – Δικη­γό­ρος [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Λάμπρος Λαμπρο­γιάν­νης – Ιατρός [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Αθηνά Λεζ­κί­δου – Επι­χει­ρη­μα­τίας [Σέρρες]

Κων­στα­ντί­νος Λύρα­τζης – Εκπαι­δευ­τι­κός / Μου­σειο­λό­γος [Δράμα]

Κων­στα­ντί­νος Μαρίνος – Υπ. Διδά­κτωρ ΕΚΠΑ [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Ιωάννης Μπέκος – Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός [Αιτω­λο­α­καρ­να­νία]

Κων­στα­ντί­νος Πανώρης – Φοι­τη­τής Μηχα­νο­λό­γος Μηχα­νι­κός [Θεσ­σα­λο­νίκη]

Δημή­τρης Παυ­λί­δης – Οικο­νο­μο­λό­γος [Κιλκίς]

Γιώργος Παπού­λιας – Πολι­τι­κές Επι­στή­μες [Αρκαδία]

Εύα Πλιάκα – Δημο­σιο­γρά­φος [Πει­ραιάς]

Θεό­δω­ρος Σου­μπά­σης – Δικη­γό­ρος [Θεσ­σα­λο­νίκη]