Guardian: Ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως αλλάξει τα δεδομένα στην Ευρώπη

Ένας ακόμη πό­λε­μος μαί­νε­ται στην Ευ­ρώ­πη: όχι όμως με όπλα και τανκς, αλλά με τις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές αγο­ρές και τις υπα­γο­ρεύ­σεις της ΕΕ. Η κλυ­δω­νι­σμέ­νη από τη λι­τό­τη­τα ίσως είναι στα πρό­θυ­ρα εθνι­κών εκλο­γών που μπο­ρεί να φέρει στην εξου­σία μία κυ­βέρ­νη­ση που αντι­τί­θε­ται στη λι­τό­τη­τα. Το βα­ρυ­σή­μα­ντο της υπό­θε­σης: αυτό δεν έχει συμ­βεί στα έξι χρό­νια των πε­ρι­κο­πών και της συρ­ρί­κνω­σης των βιο­τι­κών επι­πέ­δων που ακο­λού­θη­σε την κα­τάρ­ρευ­ση της Lehman Brothers», ση­μειώ­νει στην ει­σα­γω­γή του ο αρ­θρο­γρά­φος Όουεν Τζό­ουνς.

«Αλλά αν το ρι­ζο­σπα­στι­κό, αρι­στε­ρό κόμμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θριαμ­βεύ­σει σε πι­θα­νές πρό­ω­ρες εκλο­γές με τη νέα χρο­νιά, αναμ­φι­σβή­τη­τα θα είναι μία προ­σπά­θεια να πνι­γεί το πεί­ρα­μα εν τη γε­νέ­σει του. Αυτό δεν θα έχει ση­μα­σία μόνο για την Ελ­λά­δα, αλλά για όλους μας που θέ­λου­με έναν δια­φο­ρε­τι­κό τύπο κοι­νω­νί­ας και ένα διά­λειμ­μα από τα χρό­νια τις λι­τό­τη­τας», προ­σθέ­τει.

«Τι δυ­στυ­χία έχει επι­βλη­θεί στην Ελ­λά­δα. Ενας στους τέσ­σε­ρις πο­λί­τες της είναι άνερ­γος, η φτώ­χεια έχει αυ­ξη­θεί από το 23% στο 40,5% και οι έρευ­νες έδει­ξαν ότι οι υπη­ρε­σί­ες – κλει­διά, όπως οι υγειο­νο­μι­κές έχουν υπο­στεί με­γά­λες πε­ρι­κο­πές ακόμη κι αν η ζή­τη­ση έχει ανέ­βει. Δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία ότι η χώρα έχει βιώ­σει μία πο­λι­τι­κή πό­λω­ση που έχει προ­κα­λέ­σει συ­γκρί­σεις με τη Βαϊ­μά­ρη της Γερ­μα­νί­ας. Η νε­ο­να­ζι­στι­κή Χρυσή Αυγή -που κάνει άλλα ακρο­δε­ξιά κι­νή­μα­τα στην Ευ­ρώ­πη να μοιά­ζουν ελα­φρά φι­λε­λεύ­θε­ροι- σε μία από τις εκλο­γι­κές μάχες έφτα­σε στο 15%. Αν και πα­ρα­μέ­νει απει­λή, η στή­ρι­ξή της έχει μειω­θεί ευ­τυ­χώς στο μισό», επι­ση­μαί­νει ο αρ­θρο­γρά­φος.

«Αλλά σε αντί­θε­ση με πολ­λές άλλες ευ­ρω­παϊ­κές κοι­νω­νί­ες -με τις αξιο­ση­μεί­ω­τες εξαι­ρέ­σεις Ισπα­νί­ας και Ιρ­λαν­δί­ας- η οργή και η απο­γο­ή­τευ­ση για τη λι­τό­τη­τα έχουν διο­χευ­τεί στις τά­ξεις της λαϊ­κής αρι­στε­ράς. Μετά από αρ­κε­τά χρό­νια στο πε­ρι­θώ­ριο της ελ­λη­νι­κής πο­λι­τι­κής σκη­νής, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έγινε ενιαίο κόμμα μόλις το 2012 και φέτος ήρθε πρώ­τος στις ελ­λη­νι­κές κάλ­πες για τις ευ­ρω­ε­κλο­γές. Η τε­λευ­ταία δη­μο­σκό­πη­ση δίνει στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­βά­δι­σμα ένα­ντι της κυ­βερ­νώ­σας κε­ντρο­δε­ξιάς Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Μία ρι­ζο­σπα­στι­κή αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση θα μπο­ρού­σε κάλ­λι­στα να ανα­λά­βει την εξου­σία για πρώτη φορά στην ευ­ρω­παϊ­κή ιστο­ρία», το­νί­ζει ο Τζό­ουνς.

«Μετά από χρό­νια κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­σφέ­ρει στους Έλ­λη­νες κάτι πο­λύ­τι­μο: ελ­πί­δα. Αν και έχει πα­ραι­τη­θεί από το αί­τη­μα της άμερ­σης πα­ρα­γρα­φής του χρέ­ους, επι­θυ­μεί λύση μέσω της δια­πραγ­μά­τευ­σης. Επι­ση­μαί­νει το πα­ρά­δειγ­μα της δια­πραγ­μά­τευ­σης για την δια­γρα­φή μέρος του χρέ­ους όπως έγινε με τη Γερ­μα­νία το 1953. Το μα­νι­φέ­στο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προ­τεί­νει ότι η απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί μέσω της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης, παρά μέσω της πε­ρι­στο­λής των δα­πα­νών. Θέλει η νέα σύμ­βασ­ση με την Ευ­ρώ­πη να στη­ρι­χθεί από μία τρά­πε­ζα επεν­δύ­σε­ων, υπερ­πά­ντων αγώνα ενά­ντια στην φο­ρο­δια­φυ­γή που εν­δη­μεί στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, ένα πρό­γραμ­μα κοι­νω­νι­κής απα­σχό­λη­σης, μία αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού και την απο­κα­τά­στα­ση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων. Σε συ­νερ­γα­σία με τις δυ­νά­μεις κατά της λι­τό­τη­τας στην Ισπα­νία, το κόμμα Podemos, o ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θέλει η ΕΕ να εγκα­τα­λεί­ψει τις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας», ση­μειώ­νει.

Και συ­νε­χί­ζει: «Υπάρ­χει όμως ένα εμπό­διο: η απο­φα­σι­στι­κή αντί­στα­ση από το κα­θε­στώς τόσο στην Ελ­λά­δα, όσο και στην Ευ­ρώ­πη. Η Ελ­λά­δα, που κυ­βερ­νή­θη­κε από τη χού­ντα την επτα­ε­τία 1967-1974, έχει ακόμη αντια­ρι­στε­ρά αι­σθή­μα­τα στο βαθύ κρά­τος. Στους κόλ­πους της αστυ­νο­μί­ας υπάρ­χουν επιρ­ρο­ές από τη Χρυσή Αυγή, ο επι­κε­φα­λής της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος έχει προει­δο­ποι­ή­σει για ανε­πα­νόρ­θω­τη ζημιά στην οι­κο­νο­μία, εάν αλ­λά­ξει η πο­ρεία…».

Στη συ­νέ­χεια ο Τζό­ουνς επι­ση­μαί­νει τις δη­λώ­σεις του προ­έ­δρου της Κο­μι­σιόν, Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ, ο οποί­ος ξε­κα­θά­ρι­σε ότι «οι Έλ­λη­νες δεν πρέ­πει να ψη­φί­σουν με λάθος τρόπο», το­νί­ζο­ντας ότι «δεν επι­θυ­μεί στην εξου­σία της Ελ­λά­δας ακραί­ες δυ­νά­μεις».

Στη συ­νέ­χεια ο Τζό­ουνς ανα­φέ­ρει δύο λό­γους που η Ελ­λά­δα χρειά­ζε­ται την έκ­δη­λη αλ­λη­λεγ­γύη των Ευ­ρω­παί­ων. Αφε­νός, γιατί οφεί­λει να να προ­στα­τεύ­σει από επι­θέ­σεις και αφε­τέ­ρου γιατί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μπο­ρεί να συ­μπα­ρα­σύ­ρει και άλλα ευ­ρω­παϊ­κά κόμ­μα­τα που αντι­τί­θε­νται στη λι­τό­τη­τα. Για πα­ρά­δειγ­μα το Podemos δεν απο­κλεί­ε­ται να ανέ­βει στην εξου­σία στην Ισπα­νία το 2015, ενώ το Die Linke στη Γερ­μα­νία -την καρ­διά της πο­λι­τι­κής λι­τό­τη­τας- μπο­ρεί επί­σης να ενι­σχυ­θεί.

«Ακόμη και στην πα­ρα­δο­σια­κή Βρε­τα­νία όπου οι Ερ­γα­τι­κοί είχαν «αδερ­φο­ποι­η­θεί» με το ΠΑΣΟΚ, υπάρ­χει η πι­θα­νό­τη­τα να ανα­πτυ­χθούν δυ­νά­μεις μέσα στο κόμμα των Ερ­γα­τι­κών που θα προ­σπα­θή­σουν να επα­να­φέ­ρουν ένα ρι­ζο­σπα­στι­κό πρό­ταγ­μα, ενώ και άλλες πο­λι­τι­κές ομά­δες (όπως οι «Πρά­σι­νοι») να κερ­δί­σουν μέρος της υπο­στή­ρι­ξης των ψη­φο­φό­ρων», ση­μειώ­νει ο Τζό­ουνς.

Ο αρ­θρο­γρά­φος, κλεί­νο­ντας, ανα­φέ­ρει ότι «το 2015 μπο­ρεί τε­λει­κά να είναι μία χρο­νιά, κατά την οποία η λι­τό­τη­τα θα ανα­με­τρη­θεί με τους αντι­πά­λους της σε όλη την Ευ­ρώ­πη. Ή θα είναι η χρο­νιά που είτε θα δοθεί μία δη­μο­κρα­τι­κή μάχη, είτε η οι­κο­νο­μι­κή τρέλα θα μας στραγ­γα­λί­σει μέχρι θα­νά­του. Είναι ένα με­γά­λο στοί­χη­μα που θα κρί­νει το μέλ­λον εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων».