- Η διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να βασίζεται σε αρχές και πολιτικά κριτήρια, με κύριο στόχο να ξανακερδίσει την κοινωνία και να προσελκύσει νέους ανθρώπους. Στελέχη με παλαιότερες εχθρικές συμπεριφορές προς το κόμμα καλό θα ήταν να δώσουν εξηγήσεις.
- Το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει αυτόνομη εκλογική νίκη και δεν θέλει να λειτουργήσει ως συμπλήρωμα άλλου κόμματος.
- Η Γιαννακοπούλου ασκεί κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά και προτείνει μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ουσιαστική στήριξη των νησιών.
- Κεντρικό στοίχημα για τη δημοκρατία είναι να ξαναπιστέψουν οι πολίτες, ιδίως οι νέοι, ότι η πολιτική μπορεί να βελτιώσει τη ζωή τους.
- «Η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία είναι να πάψουν οι πολίτες να πιστεύουν ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους»
- «Η νησιωτικότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια γεωγραφική ιδιαιτερότητα που απλώς αναγνωρίζουμε στα λόγια»
- «Θα ήταν χρήσιμο στελέχη που είχαν εχθρικές συμπεριφορές προς ΠΑΣΟΚ και ηγετικά στελέχη μας να δώσουν κάποιες εξηγήσεις»
Για όλα τα ανοιχτά θέματα της πολιτικής επικαιρότητας τοποθετείται στη συνέντευξή μας σήμερα στη «δ» η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου στέλνοντας σαφή μηνύματα τόσο στο εσωτερικό της παράταξής της όσο και προς την κυβέρνηση. Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τη διεύρυνση του Κινήματος, ζητά ουσιαστικό άνοιγμα στην κοινωνία με πολιτικά κριτήρια, ενώ ξεκαθαρίζει πως το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί αυτόνομη νίκη και δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως «συμπλήρωμα κανενός». Παράλληλα, αναφέρεται στους κυβερνητικούς χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά, καταθέτει προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ουσιαστική στήριξη της νησιωτικότητας και περιγράφει το στοίχημα της επόμενης μέρας, ώστε να κερδηθεί ξανά η εμπιστοσύνη των πολιτών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.
Κυρία Γιαννακοπούλου, η επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη ήταν ένα από τα θέματα που απασχόλησαν το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ την εβδομάδα που πέρασε. Έχετε πει ότι η διεύρυνση πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην ιστορία και τη συνοχή της παράταξης. Πληροί η επιστροφή της κυρίας Κασιμάτη αυτά τα κριτήρια και πώς σχολιάζετε τις αντιδράσεις;
Δεν θέλω να αναφερθώ προσωπικά για κανένα. Το ΠΑΣΟΚ είναι μια μεγάλη, ιστορική, δημοκρατική παράταξη, που οφείλει να είναι ανοιχτή στην κοινωνία και σε ανθρώπους που θέλουν πραγματικά να συμβάλουν στην προσπάθεια για την πολιτική αλλαγή.
Η διεύρυνση είναι αναγκαία και ασφαλώς πρέπει να γίνεται με αρχές και πολιτικά κριτήρια. Από εκεί και πέρα, δεν πιστεύω στις λογικές αποκλεισμών. Πιστεύω όμως ότι σε κάποιες περιπτώσεις, θα ήταν χρήσιμο στελέχη που είχαν στο ενεργητικό τους εχθρικές συμπεριφορές προς ΠΑΣΟΚ και ηγετικά στελέχη μας, να πουν οι ίδιοι κάποια πράγματα, να δώσουν κάποιες εξηγήσεις.
Το Συνέδριό μας αποφάσισε ομόφωνα ότι για να πετύχουμε τους εκλογικούς μας στόχους είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε σε αμφίπλευρη διεύρυνση. Αυτό αφορά πρώτα και κύρια στην κοινωνία, σε πολίτες που από τον χώρο του Κέντρου, της Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μεγαλώσει μέσα στην κοινωνία, εκεί να εκφράσει νέες δυνάμεις, κοινωνικά τμήματα. Να ξανακερδίσει τους πολίτες που απομακρύνθηκαν, να εμπνεύσει νέους ανθρώπους, να πείσει με τις θέσεις και την αξιοπιστία του. Αυτή είναι για μένα η ουσιαστική διεύρυνση. Και αυτή είναι η διεύρυνση που μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ ξανά σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Από εκεί και πέρα, με τη διεύρυνση σε στελέχη ασχολείται η Επιτροπή Διεύρυνσης και όσον αφορά ειδικά σε βουλευτές που ήταν σε άλλα κόμματα ασχολείται προσωπικά ο πρόεδρος.
Το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί αυτόνομη νίκη στις εκλογές. Αν έρθει πρώτο χωρίς αυτοδυναμία, με ποια κόμματα θα ήταν διατεθειμένο να συζητήσει για τον σχηματισμό κυβέρνησης;
Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών για να γίνει συμπλήρωμα κανενός. Ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε οποιουδήποτε άλλου κόμματος.
Η δική μας φιλοδοξία πρέπει να είναι να κυβερνήσουμε τη χώρα, να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και να αλλάξουμε τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει την κοινωνία σε αδιέξοδο. Αυτός είναι ο στόχος μας και γι’ αυτό οφείλουμε να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Από εκεί και πέρα, στην πολιτική πρέπει να μιλάμε με ειλικρίνεια.
Οι πολίτες θα αποφασίσουν με την ψήφο τους τους συσχετισμούς και κανείς δεν μπορεί να προκαταλάβει την ετυμηγορία τους. Υπάρχει μια ξεκάθαρη προϋπόθεση οποιαδήποτε συζήτηση για τη διακυβέρνηση της χώρας πρέπει να γίνεται στη βάση συγκεκριμένων προγραμματικών συμφωνιών, πολιτικής αξιοπιστίας και κοινής αντίληψης για την κατεύθυνση της χώρας.
Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή με συνέχιση των ίδιων πολιτικών. Ούτε μπορεί να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση μόνο και μόνο επειδή κάποιοι αυτοχαρακτηρίζονται προοδευτικοί. Και βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να αποτελεί για εμάς τη λύση στα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η δική της διακυβέρνηση.
Εγώ πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να απευθυνθεί με αυτοπεποίθηση στην κοινωνία, χωρίς φοβικά σύνδρομα και χωρίς να εγκλωβίζεται σε σενάρια μετεκλογικών συνεργασιών.
Οι πολίτες δεν περιμένουν από εμάς να τους πούμε με ποιον θα μοιράσουμε υπουργεία. Περιμένουν να τους πούμε πώς θα αλλάξουμε τη ζωή τους. Και αυτή πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.
Για να διεκδικήσει αυτή τη νίκη, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πείσει και νεότερους ψηφοφόρους που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει. Τι έχει αλλάξει στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ που θα μπορούσε να τους δώσει έναν λόγο να σας εμπιστευτούν;
Καταλαβαίνω απόλυτα τη δυσπιστία των νέων ανθρώπων. Και θα σας πω κάτι: πολλές φορές έχουν δίκιο να είναι δύσπιστοι. Γιατί έχουν ακούσει πολλά λόγια, έχουν δει υποσχέσεις να διαψεύδονται και αισθάνονται ότι η πολιτική δεν ασχολείται πραγματικά με τη δική τους ζωή. Ένας νέος άνθρωπος σήμερα σπουδάζει, εργάζεται, προσπαθεί, αλλά δυσκολεύεται να σταθεί στα πόδια του. Δεν μπορεί να νοικιάσει ένα σπίτι, δεν μπορεί να προγραμματίσει το μέλλον του, πολλές φορές αναγκάζεται να φύγει στο εξωτερικό για να βρει τις ευκαιρίες που δεν του προσφέρει η πατρίδα του.
Και εμείς θα του πούμε απλώς να μας εμπιστευτεί επειδή είμαστε το ΠΑΣΟΚ; Προφανώς όχι. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ιστορία, για την οποία είμαστε περήφανοι. Αλλά η ιστορία από μόνη της δεν αρκεί. Δεν μπορούμε να ζητάμε από μια νέα γενιά να μας ψηφίσει για όσα κάναμε πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια. Πρέπει να της αποδείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ έχει ανανεώσει το πολιτικό του δυναμικό, έχει επεξεργαστεί συγκεκριμένες προτάσεις και προσπαθεί να διαμορφώσει μια σύγχρονη σοσιαλδημοκρατική απάντηση στα προβλήματα της χώρας. Δεν ισχυρίζομαι ότι τα έχουμε κάνει όλα σωστά.
Έχουμε ακόμη πολλά να αλλάξουμε, και στον τρόπο που λειτουργούμε και στον τρόπο που επικοινωνούμε με την κοινωνία. Η ανανέωση δεν είναι μόνο ζήτημα ηλικίας ή προσώπων. Είναι ζήτημα νοοτροπίας. Να ακούμε περισσότερο, να μιλάμε λιγότερο με κομματικά συνθήματα, να δίνουμε πραγματικές λύσεις. Να μιλήσουμε για αξιοπρεπείς μισθούς, προσιτή κατοικία, δημόσια παιδεία, αξιοκρατία, επαγγελματικές ευκαιρίες. Να πείσουμε τους νέους ότι δεν χρειάζεται να έχουν γνωριμίες ή κομματικές διασυνδέσεις για να προχωρήσουν στη ζωή τους Δεν ζητάμε από τους νέους να μας δώσουν λευκή επιταγή. Ζητώ να μας κρίνουν αυστηρά, από τις προτάσεις, τη συνέπεια και τις πράξεις μας. Γιατί η εμπιστοσύνη δεν χαρίζεται. Κερδίζεται. Και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να την κερδίσει ξανά.
Η εμπιστοσύνη κρίνεται και από τον τρόπο που γίνεται η πολιτική αντιπαράθεση. Με αφορμή την τηλεοπτική σας σύγκρουση με τον Μακάριο Λαζαρίδη, πού βάζετε εσείς το όριο ανάμεσα στη σκληρή πολιτική κριτική και την προσωπική επίθεση;
Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πολύ καλά ότι δεν μασάω τα λόγια μου. Δεν έχω μάθει να σιωπώ όταν διαφωνώ και δεν πρόκειται να το κάνω τώρα. Πιστεύω στη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση αλλά επί της ουσίας της Πολιτικής, γιατί η δημοκρατία χρειάζεται καθαρές θέσεις, επιχειρήματα και πραγματικό διάλογο.
Άλλο όμως η πολιτική αντιπαράθεση και άλλο η προσωπική απαξίωση.
Μπορώ να διαφωνήσω έντονα με έναν πολιτικό μου αντίπαλο, να ασκήσω αυστηρή κριτική στις θέσεις και στις πράξεις του, να υπερασπιστώ με πάθος αυτά που πιστεύω.
Δεν θεωρώ όμως ότι ο δημόσιος διάλογος γίνεται καλύτερος όταν μετατρέπεται σε διαγωνισμό έντασης ή προσωπικών χαρακτηρισμών. Σε ό,τι αφορά τον κύριο Λαζαρίδη, δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Όλοι είδαν σε ζωντανή εικόνα την επιθετικότητα και την εχθροπάθειά του, τα ψεύτικα υπονοούμενα και την προσπάθεια απαξίωσής μου. Έχει πάρει ήδη την απάντησή του από την κοινωνία, ακόμα και ανθρώπους της Ν.Δ.
Στο Αιγαίο, η κυβέρνηση μιλά για “ήρεμα νερά”, ενώ το ΠΑΣΟΚ επισημαίνει ότι οι τουρκικές διεκδικήσεις παραμένουν. Με αφορμή τις αντιδράσεις της Τουρκίας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, τι θα έπρεπε να είχε κάνει διαφορετικά η ελληνική κυβέρνηση και ποια στήριξη θα έπρεπε να είχε ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Θέλω να είμαι ξεκάθαρη. Όλοι επιθυμούμε την ειρήνη, τη σταθερότητα και τις σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να επιδιώκει την ένταση. Όμως η ηρεμία στο Αιγαίο δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, εάν πίσω από αυτήν παραμένουν ενεργές οι τουρκικές διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις. Τα «ήρεμα νερά» έχουν αξία όταν συνοδεύονται από σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στο Δίκαιο της Θάλασσας και στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργείται μια επίπλαστη εικόνα κανονικότητας. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου είναι ένα έργο με μεγάλη ενεργειακή, οικονομική και γεωπολιτική σημασία. Δεν αφορά μόνο δύο κράτη. Αφορά την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη δυνατότητά της να υλοποιεί στρατηγικές υποδομές χωρίς να υποκύπτει σε απειλές τρίτων χωρών.
Η κυβέρνηση όφειλε εξαρχής να έχει εξασφαλίσει καλύτερο συντονισμό με την Κυπριακή Δημοκρατία, σαφές σχέδιο υλοποίησης και ουσιαστική ευρωπαϊκή πολιτική και διπλωματική στήριξη. Δεν αρκεί να ανακοινώνουμε ένα έργο και στη συνέχεια να διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν γεωπολιτικές δυσκολίες. Αυτές οι δυσκολίες ήταν γνωστές και έπρεπε να έχουν αντιμετωπιστεί με συγκεκριμένη στρατηγική. Η Ελλάδα έπρεπε να έχει αναδείξει το ζήτημα στο ανώτατο ευρωπαϊκό επίπεδο, ζητώντας ρητή πολιτική στήριξη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και έμπρακτη διπλωματική κινητοποίηση απέναντι σε κάθε προσπάθεια παρεμπόδισης του έργου. Γιατί δεν μπορεί η Ευρώπη να χρηματοδοτεί και να χαρακτηρίζει στρατηγικής σημασίας μια υποδομή και την ίδια στιγμή να αφήνει δύο κράτη-μέλη της να αντιμετωπίζουν μόνα τους τις πιέσεις.
Μιας και μιλάμε για το Αιγαίο, ένα από τα βασικά προβλήματα, αν όχι το βασικότερο, των ανθρώπων που ζούμε εδώ είναι η ακρίβεια. Στα Δωδεκάνησα, το κόστος μεταφοράς επιβαρύνει τις τιμές ακόμη και βασικών αγαθών. Ποιο μέτρο θα έβαζε πρώτο το ΠΑΣΟΚ για να μειώσει αυτή την επιβάρυνση;
Το πρώτο που θα έβαζα είναι η ουσιαστική ενίσχυση και η πλήρης, συνεπής εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεταφορά των βασικών αγαθών και στην πραγματική ελάφρυνση των νησιωτικών νοικοκυριών.
Δεν είναι δυνατόν ένας πολίτης που ζει στη Ρόδο, στην Κάλυμνο, στην Κάρπαθο ή σε ένα μικρότερο νησί των Δωδεκανήσων να πληρώνει ακριβότερα τα βασικά αγαθά μόνο και μόνο επειδή επέλεξε να ζει στον τόπο του. Η νησιωτικότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια γεωγραφική ιδιαιτερότητα που απλώς αναγνωρίζουμε στα λόγια. Πρέπει να αποτελεί βασικό κριτήριο στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Το Μεταφορικό Ισοδύναμο πρέπει να λειτουργεί αποτελεσματικά, με έγκαιρες πληρωμές, επαρκή χρηματοδότηση, λιγότερη γραφειοκρατία και ουσιαστικό έλεγχο ώστε η μείωση του μεταφορικού κόστους να φτάνει πράγματι στον τελικό καταναλωτή.
Γιατί δεν αρκεί να επιδοτούμε τη μεταφορά ενός προϊόντος, αν αυτό εξακολουθεί να πωλείται στο ράφι σε δυσανάλογα υψηλή τιμή. Παράλληλα, χρειάζεται μια συνολική πολιτική για το κόστος ζωής στα νησιά, με ενίσχυση του ανταγωνισμού, αποτελεσματικούς ελέγχους στην αγορά, στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ουσιαστική αντιμετώπιση των επιβαρύνσεων που δημιουργεί η γεωγραφική απομόνωση. Και βεβαίως, πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων για μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά, μέσα στο ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν μπορεί να μιλάμε διαρκώς για την τεράστια συνεισφορά του τουρισμού των Δωδεκανήσων στην εθνική οικονομία και να ξεχνάμε τους ανθρώπους που ζουν εκεί δώδεκα μήνες τον χρόνο. Τους εργαζόμενους, τους μικροεπαγγελματίες, τους συνταξιούχους, τις οικογένειες που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα.
Κυρία Γιαννακοπούλου, είστε από τους πολιτικούς που δεν περιορίζονται στα τηλεοπτικά πάνελ, αλλά βρίσκονται διαρκώς στον δρόμο, σε περιοδείες και φέρνουν στη Βουλή τα αληθινά προβλήματα της κοινωνίας. Τι εισπράττετε όταν μιλάτε με τους πολίτες και ποιο είναι το δικό σας προσωπικό στοίχημα για να ξαναβρεί η χώρα και η παράταξή σας τον βηματισμό της;
Θα σας πω κάτι πολύ προσωπικό. Για μένα η πολιτική δεν ήταν ποτέ μόνο τα έδρανα της Βουλής, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις ή οι κομματικές συνεδριάσεις. Πολιτική είναι πρωτίστως οι άνθρωποι. Είναι να μπορείς να κοιτάς τον άλλον στα μάτια, να τον ακούς πραγματικά και να αισθάνεται ότι υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται για το πρόβλημά του. Στις περιοδείες μου, στις γειτονιές, στις αγορές, στις συζητήσεις με εργαζόμενους, επαγγελματίες, νέους ανθρώπους και συνταξιούχους, εισπράττω κυρίως δύο πράγματα: μεγάλη αγωνία και μεγάλη απογοήτευση.
Αγωνία για το αύριο. Για το πώς θα βγει ο μήνας, για το ενοίκιο, για τα παιδιά, για την υγεία, για την καθημερινότητα που γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Και απογοήτευση γιατί πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι η πολιτική τούς θυμάται μόνο όταν έρχονται εκλογές. Αυτό με προβληματίζει βαθιά. Γιατί πιστεύω ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία δεν είναι μόνο η δυσαρέσκεια απέναντι σε μια κυβέρνηση. Είναι να πάψουν οι πολίτες να πιστεύουν ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους. Εγώ δεν μπήκα στην πολιτική για να είμαι απλώς παρούσα. Μπήκα γιατί πιστεύω ότι μπορούμε να αλλάζουμε πράγματα. Και αυτό προσπαθώ να κάνω καθημερινά, με τις παρεμβάσεις μου, με τη δουλειά μου στη Βουλή, με την παρουσία μου δίπλα στους πολίτες. Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις. Ούτε ότι δεν έχω κάνει λάθη.
Έχω όμως κάτι που θεωρώ αδιαπραγμάτευτο: δεν φοβάμαι να πω τη γνώμη μου, δεν φοβάμαι να συγκρουστώ όταν χρειάζεται και δεν πρόκειται να χάσω την επαφή μου με την κοινωνία. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω βαθιά ότι μπορεί και πρέπει να ξαναγίνει η μεγάλη δημοκρατική παράταξη που θα εκφράσει τις ελπίδες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αλλά αυτό δεν θα γίνει με νοσταλγία. Θα γίνει αν αποκτήσουμε ξανά ισχυρή κοινωνική αναφορά, αν τολμήσουμε να αλλάξουμε όσα πρέπει να αλλάξουν και αν πείσουμε ότι είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης κάνοντας όλο και πιο καθαρό τον νέο δρόμο για την ελληνική κοινωνία που προτείνουμε, τις προτάσεις μας.
Πιστεύω ότι τους τελευταίους μήνες έχουμε κάνει πολύ σημαντικά βήματα και ότι αυτό έχει οδηγήσει ήδη σε άνοδο των δυνάμεών μας που θα έχει και συνέχεια.
Για το ΠΑΣΟΚ, το στοίχημα είναι ακόμη μεγαλύτερο: να ξανακάνουμε την πολιτική υπόθεση ελπίδας και προοπτικής. Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη απλώς από μια εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Έχει ανάγκη από μια πραγματική αλλαγή πορείας. Και πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την προσπάθεια.



































Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.